Martin Kocher (ΕΚΤ): Προς αύξηση επιτοκίων τον Ιούνιο αν δεν επιτευχθεί βιώσιμη συμφωνία ειρήνης στο Ιράν
Ο πληθωρισμός πιθανότατα θα αποδειχθεί υψηλότερος φέτος από ό,τι αναμενόταν προηγουμένως, ανέφερε ο Martin Kocher
The Wiseman
Όλο το παρασκήνιο της συμφωνίας Βρεττού – Παπαβασιλείου, το ράλι της ΔΕΗ και το άγχος του Στάσση, o Μυτιληναίος και το ABC, τα κέρδη του Παπαλέκα, big deals από Φράγκου και Γεωργιόπουλο, ο γάμος Προκοπίου με Μεξικάνα καλλονή και ένα hot επεισόδιο σε κανάλι
Η βραδιά του Κυκλαδικού Μουσείου στο Λονδίνο, το Φεστιβάλ των Καννών, the Birthday Party, η οικογένεια Χατζηιωάννου στο Buckingham Palace, η Έξοδος του Μεσολογγίου, Mondays in the City στο Athenee, The Pop Up Project Dinner
Σε πλήρη εξέλιξη παραμένει η συμφωνία που είχε αποκαλύψει το mononews.gr τον Φεβρουάριο για την είσοδο του γαλλικού ομίλου Veolia στη Μεσόγειος ΑΕ και κατ’ επέκταση στην ελληνική αγορά διαχείρισης απορριμμάτων.
Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, η διαδικασία προχωρά και βρίσκεται ακόμη στο στάδιο του due diligence, με τις σχετικές αξιολογήσεις να εξελίσσονται κανονικά. Στόχος παραμένει η ολοκλήρωση της συναλλαγής μέσα στο φθινόπωρο του 2026, εφόσον ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενοι οικονομικοί, νομικοί και επιχειρησιακοί έλεγχοι και κλειδώσουν οι τελικοί όροι της συμφωνίας.
Η υπό διαμόρφωση συναλλαγή αφορά, σύμφωνα με τις πληροφορίες, την εξαγορά πλειοψηφικού πακέτου μετοχών, άνω του 51%, της Μεσόγειος ΑΕ από τον γαλλικό κολοσσό Veolia, σε μια κίνηση που αναμένεται να αναδιαμορφώσει τον χάρτη των περιβαλλοντικών υποδομών στην Ελλάδα.
Εφόσον ολοκληρωθεί, η συμφωνία θα σηματοδοτήσει μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για την ελληνική αγορά περιβαλλοντικών υποδομών, καθώς ο γαλλικός όμιλος Veolia θα αποκτήσει άμεση παρουσία στον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων στην Ελλάδα, επεκτείνοντας το αποτύπωμά του πέρα από τις ήδη υφιστάμενες δραστηριότητές του στον τομέα του νερού.
Η χρονική συγκυρία θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη για τον κλάδο, καθώς η αγορά διαχείρισης απορριμμάτων στην Ελλάδα εισέρχεται σε νέα φάση ανάπτυξης, με μεγάλα έργα επεξεργασίας αποβλήτων και ΣΔΙΤ να ωριμάζουν τα επόμενα χρόνια και με την Αττική να βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων.
Τι βλέπει η Veolia στη Μεσόγειος
Για τη Veolia, η εξαγορά αποτελεί ουσιαστικά το επόμενο βήμα της στρατηγικής ενίσχυσης της παρουσίας της στην ελληνική αγορά. Ο γαλλικός όμιλος έχει ήδη παρουσία στη χώρα μέσω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το νερό, ενώ συμμετέχει και στην ΕΥΑΘ με ποσοστό 5,6%. Παράλληλα, μέσω της Veolia Services Greece έχει ήδη δείξει πρόθεση να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο σε έργα περιβάλλοντος, ενέργειας και υποδομών.
Η είσοδος στη διαχείριση απορριμμάτων έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική αγορά αναμένεται να περάσει σε νέα επενδυτική φάση, με σειρά νέων μονάδων επεξεργασίας αποβλήτων, έργων ΣΔΙΤ και επενδύσεων στην κυκλική οικονομία.
Για έναν όμιλο που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες και αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους παρόχους υπηρεσιών νερού, αποβλήτων και ενέργειας, η Ελλάδα εμφανίζεται ως αγορά με σημαντικό περιθώριο ανάπτυξης και αυξημένες ανάγκες σε σύγχρονες περιβαλλοντικές υποδομές.
Γιατί η Μεσόγειος αποτελεί στρατηγικό στόχο
Από την πλευρά της Μεσόγειος ΑΕ, η συμφωνία αποτυπώνει τη μετάβαση της εταιρείας σε ένα νέο στάδιο ανάπτυξης.
Η ελληνική εταιρεία, υπό την καθοδήγηση του Διονύση Γεωργοπούλου, έχει καταφέρει μέσα σε περίπου 25 χρόνια να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους εγχώριους ομίλους περιβαλλοντικών υποδομών, με δραστηριότητα που εκτείνεται στη διαχείριση αποβλήτων, την επεξεργασία νερού και λυμάτων, τις ενεργειακές εφαρμογές και τις ψηφιακές πράσινες υπηρεσίες.
Η εταιρεία διαθέτει ισχυρή τεχνική βάση, συμμετέχει σε μεγάλα έργα υποδομών και συνεργάζεται με κορυφαίους ελληνικούς ομίλους σε έργα περιβάλλοντος και ΣΔΙΤ.
Παράλληλα, ένα από τα βασικά στοιχεία που φαίνεται να ενισχύουν την επενδυτική της αξία είναι το ισχυρό ανεκτέλεστο έργων, το οποίο προσεγγίζει τα 700 εκατ. ευρώ, προσφέροντας υψηλή ορατότητα για τα επόμενα χρόνια.
Στα τελευταία δημοσιευμένα οικονομικά στοιχεία, η εταιρεία εμφάνισε έντονη αναπτυξιακή δυναμική, με αύξηση κύκλου εργασιών και ακόμη ισχυρότερη ενίσχυση της λειτουργικής κερδοφορίας, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ως ενός από τους βασικούς παίκτες του κλάδου.
Υπάρχουν αγωγές που αφορούν επιχειρηματικές διαφορές, οικογενειακές συγκρούσεις ή και τα δύο. Υπάρχουν αγωγές που επιχειρούν να μετατρέψουν προσωπικές συγκρούσεις σε γεωπολιτικά ζητήματα. Και υπάρχει και η υπόθεση του Άλκη Δαυίδ, η οποία είναι από μόνη της μια δικιά της κατηγορία.
Ο Ελληνοβρετανός επιχειρηματίας Άλκης Δαυίδ, κληρονόμος της οικογένειας Λεβέντη που έχτισε τεράστια περιουσία με την Coca-Cola και είναι εδώ και χρόνια μια από τις πιο εκκεντρικές φιγούρες του διεθνούς επιχειρηματικού κόσμου, κατέθεσε ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αντίγκουα– Μπαρμπούντα μια αγωγή τέτοιας έκτασης και ιδιομορφίας, ώστε το ίδιο το δικαστήριο κατέληξε να τη χαρακτηρίζει υπερβολικά εκτεταμένη ως σύλληψη και να την απορρίπτει.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια από εκείνες τις περιπτώσεις όπου η δικαστική γλώσσα γίνεται όσο πιο ευγενική μπορεί, προκειμένου να περιγράψει κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο, αν όχι πρωτάκουστο.
Γιατί όταν σε ένα δικόγραφο συνυπάρχουν η Disney, η Paramount, η JPMorgan, διάσημοι Αμερικανοί δικηγόροι, δικαστές της Καλιφόρνιας, πολιτικοί της Αντίγκουα και ένα σχέδιο δικαιωμάτων άνθρακα δισεκατομμυρίων δολαρίων, τότε το αποτέλεσμα θυμίζει λιγότερο συμβατική επιχειρηματική διαφορά και περισσότερο έναν παγκόσμιο χάρτη υποτιθέμενης συνωμοσίας.
Το «πράσινο» project κοραλλιών και θαλάσσιων λιβαδιών 8 δισ. δολαρίων
Στον πυρήνα της αγωγής που άσκησε ο Δαυίδ κατά πάντων υπευθύνων -ήτοι κατά του παγκόσμιου status quo- βρέθηκε ένα γιγαντιαίο περιβαλλοντικό project, το οποίο ο ίδιος παρουσιάζει ως οικονομικό σχέδιο εθνικής σημασίας για την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.
Συγκεκριμένα, ο Δαυίδ μέσω του SwissX Sovereign Wealth Fund και σε συνεργασία με την κυβέρνηση της χώρας, είχε αναπτύξει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης κοραλλιογενών υφάλων και θαλάσσιων λιβαδιών έκτασης περίπου 113 εκατομμυρίων στρεμμάτων .
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το οικονομικό μέγεθος που επικαλείται ο Δαυίδ, καθώς σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, το project είχε ετήσια δυνατότητα δέσμευσης άνθρακα περίπου 17 έως 19 εκατομμυρίων μετρικών τόνων, αξίας 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως μέσω της εμπορίας εκπομπών άνθρακα. Και για τα επόμενα 50 χρόνια μια δουλειά αξίας... 400 δις δολαρίων!!!
Μέχρι εδώ, η υπόθεση μοιάζει με μια υπερφιλόδοξη πράσινη επενδυτική πρωτοβουλία. Όμως, η συνέχεια αποδεικνύεται μια -κρινόμενη εκ του αποτελέσματος αποτυχημένη- προσπάθεια μετατροπής ενός επιχειρηματικού ναυαγίου σε θεωρία συνωμοσίας.
Ο Δαυίδ στην αγωγή που άσκησε ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αντίγκουα Μπαρμπούντα δεν υποστηρίζει απλώς ότι απέτυχε επιχειρηματικά ή ότι συγκρούστηκε με ανταγωνιστές. Υποστηρίζει ουσιαστικά ότι γύρω από το project οργανώθηκε μια διεθνής επιχείρηση εξόντωσης με στόχο να καταστραφεί ο ίδιος, οι εταιρείες του και αυτό που αποκαλεί «κυριαρχία carbon credits» της Αντίγκουα.
Με λίγα λόγια, επιχειρεί να μετατρέψει μια επιχειρηματική διαφορά σε υπόθεση κρατικής κυριαρχίας.
Από τη Disney και τη Sony μέχρι τη JPMorgan και δικαστές της Καλιφόρνια: Ποιους κατηγορεί ο Δαυίδ
Βλέποντας κανείς κατά ποιων στρέφεται η αγωγή, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο επιχειρηματίας θέλησε να κατηγορήσει σχεδόν σύσσωμο το παγκόσμιο σύστημα για την αποτυχία του εγχειρήματός του.
Ανάμεσα στους πρώτους εναγομένους εμφανίζονται ο David Boies και η Gloria Allred, δύο από τα πιο γνωστά ονόματα της αμερικανικής δικηγορίας. Δίπλα τους βρίσκονται ο Michael Avenatti και ο Tom Girardi, πρόσωπα που έχουν απασχολήσει επανειλημμένα τη δημοσιότητα στις ΗΠΑ λόγω πολύκροτων υποθέσεων και σκανδάλων.
Το δικόγραφο κάνει λόγο για «συμπαιγνία μεταξύ δικηγόρων, τραπεζών, ομίλων media και πολιτικών παραγόντων», με τον Δαυίδ να επιχειρεί να παρουσιάσει όλους αυτούς τους μάχιμους δικηγόρους ως μέρος ενός μηχανισμού εργαλειοποίησης της δικαιοσύνης (weaponized litigation), δηλαδή μιας συντονισμένης χρήσης του δικαστικού συστήματος ως εργαλείου εξόντωσης.
Κάπως έτσι, εμφανίζονται ως εναγόμενοι και η Paramount, η CBS, η Disney, η NBCUniversal, η Fox, η Sony, η Warner Music και άλλοι κολοσσοί της βιομηχανίας των media, μαζί με τη Shari Redstone και κορυφαία στελέχη της αμερικανικής βιομηχανίας ψυχαγωγίας. Ο ισχυρισμός του Δαυίδ είναι ότι συμμετείχαν σε μια οργανωμένη δυσφημιστική εκστρατεία εις βάρος του μέσω δημοσιευμάτων και δημόσιας έκθεσης.
Και ενώ ήδη όλο αυτό μοιάζει τουλάχιστον αλλόκοτο, ο κύκλος των εναγομένων ανοίγει ακόμη περισσότερο και προκαλεί ερωτηματικά για το ποιος δικηγόρος δέχθηκε να συντάξει τέτοια αγωγή, αφού αυτή στρέφεται και κατά τραπεζών (και των CEOs τους), όπως η JPMorgan, η HSBC, η Deutsche Bank, η Citibank, η Bank of America και η UBS, μαζί με κορυφαίους τραπεζίτες όπως ο Jamie Dimon και η Jane Fraser.
Στην αγωγή περιλαμβάνονται, επίσης, πολιτικά πρόσωπα της ΑντίγκουαΜπαρμπούντα και στελέχη του αντιπολιτευόμενου United Progressive Party (UPP), με τον Δαυίδ να αφήνει να εννοηθεί ότι ακόμη και εσωτερικοί πολιτικοί μηχανισμοί στην Αντίγκουα λειτούργησαν συντονισμένα για την υπονόμευση των projects του. Οπότε, το αφήγημα της αγωγής δεν περιορίζεται σε μια επιχειρηματική ή δικαστική σύγκρουση, αλλά επεκτείνεται πλέον και στο πολιτικό πεδίο.
Και σαν να μην ήταν ήδη αρκετά παράδοξο το σκηνικό, στη λίστα εμφανίζονται ακόμη και δικαστές του Ανώτερου Δικαστηρίου του Λος Άντζελες (Los Angeles Superior Court), του Εφετείου της Καλιφόρνιας (California Court of Appeal) και του οργανισμόυ διαιτησίας JAMS Arbitration.
Διαβάζοντας, μάλιστα, και τις κατηγορίες που επικαλείται ο Δαυίδ, γεννιέται το εύλογο ερώτημα αν πρόκειται για μια πραγματική νομική διαφορά ή μια αφήγηση στην οποία σχεδόν κάθε ισχυρός θεσμός που ήρθε σε σύγκρουση με τον επιχειρηματία εντάσσεται τελικά σε ένα ενιαίο σχέδιο δίωξής του.
Οι κατηγορίες και η παγκόσμια συνωμοσία
Η ίδια η νομική βάση της αγωγής ακολουθεί ακριβώς αυτή τη λογική.
Η αφετηρία είναι η δυσφήμηση, με το δικόγραφο να κάνει λόγο για «δημοσίευση ψευδών και επιζήμιων δηλώσεων παγκοσμίως». Ο Δαυίδ υποστηρίζει ουσιαστικά ότι η δημόσια εικόνα του καταστράφηκε μέσα από συντονισμένες επιθέσεις και ότι η δυσφήμηση αυτή είχε άμεσες οικονομικές συνέπειες στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.
Όμως η αγωγή δεν μένει στην κλασική λογική μιας αγωγής αποζημίωσης λόγω δυσφήμησης, αλλά μετατρέπεται σε κάτι πολύ ευρύτερο. Ο πυρήνας της αγωγής είναι η κατηγορία περί συνωμοσίας (civil conspiracy όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά). Ο Δαυίδ επιχειρεί να ενώσει σε ένα ενιαίο αφήγημα δικηγόρους, μιντιάρχες, τραπεζικά ιδρύματα, πολιτικούς και ακόμη και δικαστικούς θεσμούς, παρουσιάζοντάς τους ως μέρη ενός κοινού μηχανισμού που λειτουργούσε συντονισμένα εναντίον του.
Στη συνέχεια επικαλείται ως κατηγορία την παράνομη παρέμβαση σε επιχειρηματικές σχέσεις και συμφωνίες λόγω «παρεμπόδισης κυριαρχικών συμφωνιών και projects εμπορίας δικαιωμάτων άνθρακα». Η λογική εδώ είναι ότι οι εναγόμενοι κατηγορούνται ότι υπονόμευσαν στρατηγικές συμφωνίες και χρηματοδοτήσεις, ώστε να καταρρεύσει το project.
Η κορύφωση, όμως, της παράδοξης επιχειρηματολογίας έρχεται με την τελευταία κατηγορία, την υποτιθέμενη «παραβίαση των κυριαρχικών οικονομικών δικαιωμάτων της Αντίγκουα», με την υπόθεση να αποκτά γεωπολιτική διάσταση. Ο Δαυίδ επιχειρεί ουσιαστικά να παρουσιάσει την υπονόμευση των carbon-credit projects όχι μόνο ως επίθεση στον ίδιο, αλλά και ως επίθεση στην ίδια την οικονομική κυριαρχία της Αντίγκουα.
Και μάλλον αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής του δικαστηρίου.
Πώς το δικαστήριο αποδόμησε την αγωγή
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αντίγκουα δεν μπήκε καν στην ουσία των καταγγελιών. Το πρώτο πράγμα που εξέτασε ήταν αν έχει καν αρμοδιότητα να δικάσει μια τόσο αχανή και διεθνοποιημένη υπόθεση.
Και, όπως ήταν αναμενόμενο, κατέληξε ότι δεν έχει, σημειώνοντας ότι «κανένας από τους εναγομένους δεν φαίνεται να κατοικεί εντός της δικαιοδοσίας και οι περισσότερες από τις καταγγελίες φαίνεται να αφορούν πράξεις που συνέβησαν εκτός Αντίγκουα και Μπαρμπούντα».
Πέρα, όμως, από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, η αγωγή απορρίφθηκε και για έναν πολύ ουσιαστικότερο λόγο, κυρίως εξαιτίας της δομής και του περιεχομένου της, αφού θεωρήθηκε «ευρεία ως προς τη σύλληψη, διάχυτη ως προς τη μορφή και στραμμένη εναντίον μεγάλου αριθμού αλλοδαπών προσώπων και οντοτήτων».
Πρόκειται για εξαιρετικά προσεκτική δικανική γλώσσα, η οποία όμως στην πράξη λέει κάτι αρκετά σαφές. Ότι το δικόγραφο έμοιαζε περισσότερο με χαοτική θεωρία διεθνούς συνωμοσίας παρά με συνεκτική και συγκεκριμένη νομική αξίωση.
Πράγματι, το δικαστήριο είδε μια αγωγή που ανέπτυσσε γλαφυρά μια διεθνή θεωρία συνωμοσίας του συστήματος κατά ενός συγκεκριμένου επιχειρηματία, οπότε δεν είχε άλλη επιλογή πέρα από το να αμφισβητήσει ότι υπήρχε επαρκής και συγκεκριμένη νομική βάση.
Τελικά, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της υπόθεσης δεν είναι ούτε το φιλόδοξο project των carbon credits ούτε τα δισεκατομμύρια δολάρια που επικαλείται ο Άλκης Δαυίδ. Είναι το γεγονός ότι η αγωγή μοιάζει να μετατρέπει κάθε πρόσωπο, θεσμό ή οργανισμό που συγκρούστηκε μαζί του σε μέρος ενός ενιαίου παγκόσμιου σχεδίου δίωξής του. Γι’ αυτό η απόφαση του δικαστηρίου αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο νομικό αλλά κοινωνιολογικό. Γιατί πίσω από την αυστηρή και προσεκτική γλώσσα της απόφασης, διακρίνεται ξεκάθαρα η αμηχανία ενός δικαστηρίου που βρέθηκε μπροστά όχι σε μια συνηθισμένη επιχειρηματική διαφορά, αλλά σε ένα αφήγημα όπου η πραγματικότητα, η επιχειρηματική αποτυχία και η θεωρία συνωμοσίας μπλέκονται επικίνδυνα μεταξύ τους.
Ποιος είναι ο Αλκης Δαυίδ
Ο Άλκης Δαυίδ είναι ίσως ο πιο εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος γόνος της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας, της δυναστείας που συνδέθηκε επί δεκαετίες με την εμφιάλωση της The Coca-Cola Company στην Αφρική μέσω του ομίλου Leventis-David. Στον διεθνή Τύπο συχνά τον αποκαλούν «Mr Coca-Cola», αν και ο ίδιος προσπάθησε να χτίσει προφίλ πέρα από το οικογενειακό brand: επιχειρηματίας τεχνολογίας, παραγωγός, ηθοποιός, media personality και provocateur των social media. Γεννημένος στο Λάγος της Νιγηρίας, με κυπριακές και ελληνικές ρίζες, μεγάλωσε ανάμεσα σε Αφρική, Κύπρο και Λονδίνο. Η περιουσία του συνδέθηκε με τη βιομηχανία αναψυκτικών, αλλά εκείνος στράφηκε κυρίως στα media και την τεχνολογία. Ίδρυσε πλατφόρμες streaming και online broadcasting, επένδυσε σε startups και ασχολήθηκε με την παραγωγή κινηματογραφικών projects, ενώ πέρασε και από μικρούς ρόλους στο Χόλιγουντ. Στο διαδίκτυο έγινε γνωστός για τις υπερβολικές εμφανίσεις, τις εξωφρενικές αγορές, τα πάρτι, τα βίντεο με όπλα, supercars, κάνναβη και μια γενικότερη εικόνα «bad billionaire».
Οι πιο σοβαρές υποθέσεις που τον ακολούθησαν ήταν οι δικαστικές διαμάχες στις ΗΠΑ για σεξουαλική παρενόχληση και εργασιακή κακοποίηση. Πρώην εργαζόμενές του τον κατηγόρησαν για προσβλητική συμπεριφορά, άσεμνα μηνύματα και τοξικό εργασιακό περιβάλλον. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες, όμως δικαστικές αποφάσεις και συμβιβασμοί του κόστισαν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Η πρώτη μεγάλη δημόσια «έκρηξη» ήρθε το 2019, όταν δικαστήριο του Λος Άντζελες επιδίκασε περίπου 11 εκατ. δολάρια σε πρώην εργαζόμενή του για σεξουαλική παρενόχληση και εκδικητική απόλυση. Η γυναίκα κατέθεσε ότι ο Δαυίδ είχε δημιουργήσει περιβάλλον συνεχούς σεξουαλικής πίεσης, με άσεμνα σχόλια, αγγίγματα και εξευτελισμούς, ενώ την απέλυσε όταν δεν ανταποκρίθηκε. Το Mononews τότε τον περιέγραφε σαν «φακίρη διαδικτυακών εντυπώσεων» που μετέτρεπε τη ζωή του σε δημόσιο θέαμα.
Η υπόθεση που τον διέλυσε οικονομικά και επικοινωνιακά ήταν εκείνη της Lauren Reeves. Η Reeves εργαζόταν στη FilmOn και κατηγόρησε τον Δαυίδ για επαναλαμβανόμενη κακοποιητική συμπεριφορά: ότι την άρπαζε από τον λαιμό, την εξανάγκαζε σε σεξουαλικές πράξεις και λειτουργούσε σαν να ήταν απλησίαστος λόγω πλούτου και ισχύος. Το δικαστήριο στην Καλιφόρνια επιδίκασε αποζημίωση δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων εις βάρος του.
Το 2024 το Mononews ανέφερε ρεπορτάζ από τους Los Angeles Times για νέα απόφαση-μαμούθ: Περίπου 900 εκατ. δολάρια αποζημίωση σε γυναίκα που τον κατηγόρησε για βιασμό και σεξουαλικές επιθέσεις σε βάθος τριετίας. Η καταγγελία περιλάμβανε ισχυρισμούς ότι ο Δαυίδ χρησιμοποιούσε ναρκωτικές ουσίες ή προϊόντα CBD για να αποπροσανατολίζει τα θύματα, ενώ σε μία από τις πιο ακραίες περιγραφές φέρεται να έγινε επίθεση παρουσία ντόμπερμαν.
Αυτές οι υποθέσεις είχαν άμεση επίπτωση και στην περιουσία του, καθώς πιστωτές κινήθηκαν εναντίον ακινήτων του.
Ο τσακωμός για το σπίτι στις Σπέτσες
Η πιο πολυσυζητημένη ελληνική ιστορία ήταν η βίλα του στις Σπέτσες. Το σπίτι θεωρούνταν ένα από τα πιο εμβληματικά ακίνητα του νησιού: Μεγάλη παραθαλάσσια ιδιοκτησία στην περιοχή Παναγιά Αρμάτα, κοντά στο Παλιό Λιμάνι, με πολλαπλά κτίρια και πισίνα. Το ακίνητο βγήκε σε πλειστηριασμό εξαιτίας αμερικανικών δικαστικών απαιτήσεων και τελικά πουλήθηκε το 2023 για περίπου 13,1 εκατ. ευρώ, πολύ πάνω από την τιμή εκκίνησης.
Το στοιχείο που έκανε την υπόθεση οικογενειακό θρίλερ ήταν ότι αγοραστής εμφανίστηκε συγγενικό του πρόσωπο, ο επιχειρηματίας Χρήστος Λεβέντης. Ο Άλκης Δαυίδ ξέσπασε δημόσια, λέγοντας ότι ο ξάδερφός του «του άρπαξε ύπουλα το σπίτι» και ότι προσπαθούσε χρόνια να αποκτήσει τη βίλα. Δήλωσε μάλιστα ότι θα κινηθεί δικαστικά για να την πάρει πίσω.
Οι Σπέτσες είχαν σχεδόν συμβολική σημασία για τον ίδιο. Εκεί περνούσε μεγάλα διαστήματα από παιδί, εκεί έκανε οικογενειακές διακοπές, ενώ το σπίτι λειτουργούσε σαν προσωπικό «καταφύγιο» μακριά από τη ζωή του σε Λονδίνο, Λος Άντζελες και Καραϊβική. Η βίλα είχε φιλοξενήσει celebrity parties, φωτογραφίσεις και πολυτελείς διακοπές με τη σύζυγό του Jennifer Stano.
Γενικώς η δημόσια εικόνα του είναι ένα μείγμα δισεκατομμυριούχου playboy, internet troll και ανθρώπου που συγκρούστηκε ανοιχτά με την ίδια του την οικογένεια και το κατεστημένο. Άλλοι τον βλέπουν σαν αυτοκαταστροφικό κροίσο, άλλοι σαν αντισυμβατικό χαρακτήρα που ποτέ δεν θέλησε να παίξει τον ρόλο του «σοβαρού κληρονόμου».
Το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον συγκεντρώνουν κάθε φορά οι αμοιβές που λαμβάνουν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου των εισηγμένων στο χρηματιστήριο της Αθήνας εταιρειών. Άλλωστε, η ακτινογραφία των αποδοχών είναι και στην ατζέντα των προς συζήτηση θεμάτων στις γενικές συνελεύσεις των μετόχων.
Όπως προκύπτει από την αναλυτική έρευνα της Grant Thornton η μέση αμοιβή για τους CEOs ανέρχεται σε 1,62 εκατ. ευρώ ετησίως, για τα ανεξάρτητα μέλη σε 78.174 ευρώ, ενώ οι συνολικές απολαβές για όλα τα μέλη του Δ.Σ διαμορφώνονται σε 4,96 εκατ. ευρώ.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την οικονομική χρήση του 2024 και αφορούν τις μεγαλύτερες σε χρηματιστηριακή αξία εταιρείες (άνω των 800 εκατ. ευρώ) συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζών.
Η ιστορική καπνοβιομηχανία Καρέλια είναι μία από αυτές. Πλην όμως η… απόσταση που τη χωρίζει από τον μέσο όρο των αμοιβών είναι εξόχως χαρακτηριστική. Διότι η τριμελής οικογένεια των Καρέλια, που κατέχει τα διοικητικά ηνία της εταιρείας, όπως επίσης και την πλειοψηφία των μετοχών μαζί με το ομώνυμο κοινωφελές ίδρυμα, κρατάει διαχρονικά πολύ χαμηλά τον πήχη των αποδοχών της. Αρκούμενη προφανώς στα εισπραττόμενα παχυλά μερίσματα, τα οποία και πηγάζουν από τη σημαντική εταιρική κερδοφορία.
Την ίδια στιγμή όμως τα ανεξάρτητα και μη εκτελεστικά μέλη πριμοδοτούνται και μάλιστα, γενναία. Καθώς οι δικές τους αμοιβές ξεπερνούν εκείνες των κορυφαίων στελεχών της διοίκησης...
Οι αμοιβές των Ανδρέα και Ευστάθιου Καρέλια
Η νέα έκθεση αποδοχών για τη χρήση του 2025 δείχνει ότι ο από το έτος 2000 CEO της καλαματιανής καπνοβιομηχανίας Ανδρέας Καρέλιας έλαβε πέρσι 153.562 ευρώ. Δηλαδή... 90,5% χαμηλότερα από τον μέσο όρο των μικτών αμοιβών που έχουν οι διευθύνοντες σύμβουλοι των πολύ μεγάλων εταιρειών.
Στην πράξη, όμως, το ποσοστό αυτό της αρνητικής απόκλισης θα είναι ακόμη μεγαλύτερο, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περσινές αμοιβές των CEOs κινούνται ανοδικά.
Για τον 60χρονο και πατέρα δύο παιδιών Ανδρέα Καρέλια οι σταθερές αμοιβές ανέρχονται σε 106.219 ευρώ μικτά και παραμένουν σε αυτά τα επίπεδα επί σειρά ετών. Τα υπόλοιπα 47.343 ευρώ αφορούν εταιρικές παροχές, για τις οποίες κοστολογούνται: Η χρήση εταιρικού αυτοκινήτου με οδηγό, τα έξοδα μετακινήσεων και διαμονής εκτός έδρας, η ιατροφαρμακευτική ασφάλιση και τα καπνικά προϊόντα που λαμβάνει.
Σε θέση Αντιπροέδρου από το 2009 και Γενικός Διευθυντής της καπνοβιομηχανίας βρίσκεται ο 57χρονος αδελφός του, Ευστάθιος Καρέλιας, πατέρας τριών παιδιών.
Οι περσινές του, μικτές αποδοχές ήταν 158.472 ευρώ. Εξ αυτών τα 99.135 ευρώ ήταν οι σταθερές αμοιβές και τα υπόλοιπα 59.337 ευρώ αποτελούσαν εταιρικές παροχές.
Χωρίς μισθό η Προέδρος Βικτωρία Καρέλια
Μητέρα των αδελφών, που έχουν γεννηθεί την… ίδια μέρα (31 Οκτωβρίου) με διαφορά τριών ετών, είναι η 90χρονη Βικτωρία (Βίκυ) Καρέλια, σύζυγος του αείμνηστου και εμβληματικού διοικητικού ηγέτη Γεωργίου Α. Καρέλια. Η οποία βρίσκεται στη μη εκτελεστική θέση Προέδρου από το 1986.
Για την παρουσία της στη διοίκηση δεν λαμβάνει μισθό, κάτι που τηρείται επί σειρά ετών. Πέρσι, οι μη χρηματικές παροχές (αυτοκίνητο με οδηγό και καπνικά προϊόντα) τιμολογήθηκαν σε 66.341 ευρώ, ενώ άλλα 1.200 ήταν τα καλυπτόμενα έξοδα των μετακινήσεων.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι για τα διοικητικά στελέχη της Καρέλια δεν έχει θεσπιστεί κανενός είδους bonus επίτευξης στόχων ή εξτρά οικονομικών παροχών, ενώ από πλευράς της εταιρείας δεν τους καταβάλλονται συνταξιοδοτικές εισφορές.
Μερισματικά έσοδα 76,2 εκατ. ευρώ στη 5ετία
Τυπικά και ουσιαστικά τα δύο εκτελεστικά μέλη, ο Ανδρέας και ο Ευστάθιος Καρέλιας «ακουμπάνε» στα εισπραττόμενα μερίσματα καθώς έχουν το 22,075% και το 21,199% αντίστοιχα. Ποσοστό 7,1497% έχει το ίδρυμα ενώ 1.601 μετοχές κατέχει η Βικτωρία Καρέλια.
Καθώς στις 16 Ιουνίου αναμένεται να γίνει η καταβολή μερίσματος 14,60 ευρώ ανά μετοχή προ φόρου, το μερίδιο των εσόδων που θα προκύψουν για τα δύο αδέλφια ανέρχεται σε 17,437 εκατ. ευρώ εν συνόλω. Ενώ σε διάστημα πενταετίας οι μερισματικές απολαβές τους ανέρχονται σε 76,2 εκατ. ευρώ. Ποσά ικανά να αποσβέσουν τους όποιους… πειρασμούς για την ανοδική αναθεώρηση των αμοιβών τους από την καπνοβιομηχανία.
Τη στιγμή κατά την οποία η τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία της μετοχικής συμμετοχής των δύο εκτελεστικών μελών ανέρχεται σε 506,4 εκατ. ευρώ.
Με συνεχή και αδιάλειπτη κερδοφορία η αδάνειστη εταιρεία Καρέλια, διατηρεί ένα τεράστιο απόθεμα ρευστότητας ύψους 845,8 εκατ. ευρώ, ενώ από την άλλη πλευρά είναι ιδιαίτερα συγκρατημένη ως προ τις απολαβές των συνολικά έξι μελών του διοικητικού της συμβουλίου. Οι οποίες πέρσι ανήλθαν σε 880.074.
Ήταν δηλαδή… 82,2% χαμηλότερα από τον μέσο όρο (των 4,96 εκατ. ευρώ) των παρεχόμενων αμοιβών στα μέλη των Δ.Σ, από τις πολύ μεγάλες εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες.
Μεγάλες αμοιβές για τα ανεξάρτητα μέλη
Ωστόσο, τα δεδομένα αλλάζουν για τα δύο ανεξάρτητα μέλη της Καρέλια, των οποίων οι σταθερές αποδοχές από 150.000 ευρώ ανέβηκαν πέρσι σε 165.000 ευρώ μικτά. Κινούμενες πλέον κατά… 111% ψηλότερα από τον μέσο όρο των μεγαλύτερων επιχειρήσεων. Ενώ ξεπερνούν και τις αμοιβές που έχουν ο CEO και ο Αντιπρόεδρος της καπνοβιομηχανίας…
Στις, όπως καταφανώς αποδεικνύεται, πλεονεκτικές θέσεις ανεξάρτητων μελών βρίσκονται ο 79χρονος Ιωάννης Τσουκαρίδης και η 70χρονη Παρασκευή( Εύη) Χριστοφιλοπούλου, στις αμοιβές της οποίας προστέθηκαν και 2.484 ευρώ από τα έξοδα μετακινήσεων.
Ο πρώτος, υπήρξε ιδρυτής και βασικός μέτοχος της Paperpack, την οποία πούλησε προ ετών σε κινεζικό fund, έναντι 15,7 εκατ. ευρώ, που αποτιμήθηκε η πλειοψηφική του συμμετοχή στην τότε εισηγμένη εταιρεία.
Η Εύη Χριστοφιλοπούλου είναι Επίκουρη καθηγήτρια Κοινωνικών Επιστημών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Αναδείχθηκε πολιτικά μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, υπήρξε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής, αλλά και μέλος του εθνικού κοινοβουλίου επί 15 χρόνια, χρημάτισε σε κυβερνητικές θέσεις, ενώ στις τελευταίες Ευρωεκλογές ήταν υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς να εκλεγεί.
Από το 2013 μέλος στο Δ.Σ της Καρέλια (επίσης μη εκτελεστικό) είναι και ο 80χρονος Βρετανός Ρόμπιν Ντέρλουιν Τζόι, του οποίου οι περσινές αμοιβές μαζί με τα έξοδα μετακίνησης ανήλθαν σε 167.995.
Το παζλ των αμοιβών στους εργαζόμενους
Κατά κανόνα κάθε Πρωτοχρονιά οι εργαζόμενοι στην καλαματιανή καπνοβιομηχανία έρχονται στο προσκήνιο της δημοσιότητας λόγω του «πακέτου» των παροχών που ανακοινώνει η διοίκηση.
Πώς, όμως, έχει η πραγματικότητα; Με βάση την έκθεση αποδοχών οι περσινές μέσες, μικτές αμοιβές που έλαβαν οι 518 εργαζόμενοι στην εταιρεία ήταν 37.549 ευρώ. Αυξημένες κατά 11,5%. Και αυτά χωρίς να συνυπολογίζονται οι μισθολογικές παροχές στα μέλη του Δ.Σ. αλλά και στα διευθυντικά στελέχη, τα οποία σαφώς και λαμβάνουν περισσότερα.
Αναμφίβολα οι αποδοχές των εργαζομένων είναι ελκυστικές, χωρίς όμως να βρίσκονται στα ανώτερα επίπεδα ορισμένων από τις εισηγμένες εταιρείες. Και μάλλον χωρίς να δικαιολογείται σε όλες του τις διαστάσεις ο μεγάλος επικοινωνιακός θόρυβος που γίνεται κάθε φορά. Από μια καπνοβιομηχανία που απαγορεύεται να διαφημιστεί απευθείας.
Όπως, πάντως, αναφέρεται στην οικονομική έκθεση της περσινής χρήσης η Καρέλια «επαναλαμβάνοντας την επιτυχημένη πρακτική της προηγούμενης χρονιάς» χορήγησε σε όλους τους εργαζόμενους έναν επιπλέον μικτό μηνιαίο μισθό, τον 15ο δηλαδή.
Παράλληλα, 150 εργαζόμενοι που ξεχώρισαν για την απόδοσή τους έλαβαν το μπλε bonus των 2.700 ευρώ καθαρά. Ενώ 55 εργαζόμενοι με εξαιρετική απόδοση έλαβαν το χρυσό bonus των 4.000 ευρώ καθαρά.
Ακόμα, για όσους δεν απουσίασαν καθόλου μέσα στο έτος, πέραν της κανονικής τους άδειας, προβλέφθηκε επίδομα παρουσίας 1.200 ευρώ καθαρά. Επίσης, ειδικά για το 2025 κάθε εργαζόμενος έλαβε έκτακτη παροχή 1.800 ευρώ μικτά, καθώς ο όγκος των πωλήσεων της Καρέλια ξεπέρασε τα 18 δισ. τσιγάρα...
Καρέλια: Τι αποδοχές έχουν όλα τα μέλη της Διοίκησης και πού φτάνουν οι μισθοί των εργαζομένων στην καπνοβιομηχανία
array(24) {
["ID"]=>
int(2151999)
["post_author"]=>
string(7) "9192207"
["post_date"]=>
string(19) "2026-05-22 11:21:56"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2026-05-22 08:21:56"
["post_content"]=>
string(7474) "Ζηλευτές υπεραξίες για του μετόχους της Ευρώπη Holdings «κλειδώνει» η συμφωνία απορρόφησης της εταιρείας από την CrediaBank.
Οπως αποκαλύπτει ο wiseman, συνυπολογίζοντας και το μέρισμα των 0,31 ευρώ ανά μετοχή που θα δώσει η Ευρώπη, όσοι μπήκαν στην ΑΜΚ του περσινού Μαΐου -με τιμή διάθεσης στο 1,20 ευρώ- καταγράφουν απόδοση 76,5%.
Η οποία μάλιστα φτάνει να αγγίζει το 100% για εκείνους που είχαν και προγενέστερη συμμετοχή, μέσω της ιδιωτικής τοποθέτησης κατά τη διαδικασία συγχώνευσης της Intracom Properties με την Κλουκίνας-Λάππας.
Σε αδρές γραμμές για κάθε 1.000 μετοχές που αποκτήθηκαν από την ΑΜΚ της Ευρώπη το κόστος κτήσης ήταν 1.200 ευρώ.
Με βάση τη σχέση ανταλλαγής θα λάβουν 1.446 μετοχές της CrediaBank αξίας 1.807,5 ευρώ με βάση το χθεσινό κλείσιμο της μετοχής στα 1,25 ευρώ.
Ενώ άλλα 310 ευρώ θα είναι τα έσοδα από το μέρισμα.
Σύνολο δηλαδή 2.117,5 ευρώ.
Κόκκαλης, Μακρόπουλος και Μουνδρέας
Θέση βασικού μετόχου στην Ευρώπη Holding έχει η Intracom του Σωκράτη Κόκκαλη με ποσοστό 40% που αντιστοιχεί σε 57.340.930 μετοχές, με το κόστος κτήσης να υπολογίζεται σε περίπου 61 εκατ. ευρώ.
Σε αυτήν τη μετοχή θέση το αντάλλαγμα θα είναι 82.914.984 μετοχές της CrediaBank τωρινής αξίας 103,643 εκατ. ευρώ.
Ενώ μένει να εισπραχθούν και μερίσματα 17,775 εκατ. ευρώ.
Με άλλα λόγια τα 61 εκατ. θα φτάσουν να γίνουν 121,4 εκατ. ευρώ…
Μετά από την ολοκλήρωση της απορρόφησης η συμμετοχή Κόκκαλη στην Credia (δια της Intracom) θα ανέλθει στο 3,76%.
Μέτοχος στην Ευρώπη είναι και ο Νίκος Μακρόπουλος καθώς κατέχει 19.213.128 μετοχές (το 13,40%) εισφέροντας 23,055 εκατ. ευρώ στην περσινή αύξηση κεφαλαίου.
Τα κεφάλαια αυτά αντιστοιχούσαν στο 49,4% του τιμήματος για την πώληση της Ευρώπη Ασφαλιστικής που του ανήκε εξ ολοκλήρου.
Με τη διαδικασία ανταλλαγής θα λάβει 27.782.183 μετοχές της Credia τρέχουσας αξίας 34,727 εκατ. ευρώ.
Ενώ άλλα 5,956 εκατ. ευρώ θα είναι τα μερισματικά του έσοδα.
Τρίτος ισχυρότερος μέτοχος στην Ευρώπη Holdings είναι ο εφοπλιστής Γιώργος Μουνδρέας, με ποσοστό 8,99% (12.882.541 μετοχές) και με υπολογιζόμενο κόστος κτήσης στα 1,10 ευρώ, ήτοι 14,17 εκατ. ευρώ.
Για τη συμμετοχή του αυτή θα λάβει 18.628.154 μετοχές της Credia Bank τωρινής αξίας 23,285 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 3,993 εκατ. ευρώ θα εισπραχθούν από το μέρισμα της Ευρώπη.
Ο Κατσιμπέρης, ο Ντίνος Κόκκαλης και οι άλλοι
Ο Νίκος Κατσιμπέρης διέθεσε μέσω μέρος του τιμήματος από την πώληση της ΝΑΚ Insurance Brokers, αποκτώντας 7.670.460 μετοχές της Ευρώπη Holdings (το 5,35%) έναντι 9,2 εκατ. ευρώ.
Με τη συμφωνία ανταλλαγής θα λάβει 11.091.485 μετοχές της Credia τωρινής αξίας 13,86 εκατ. ευρώ, ενώ έχει λαμβάνειν και μέρισμα ύψους 2,379 εκατ. ευρώ.
Θέση στην Ευρώπη Holdings κατέχει και ο Ντίνος Κόκκαλης, με 881.567 μετοχές, όπως εμφανίζεται στις οικονομική κατάσταση της εταιρείας.
Το εκτιμώμενο κόστος κτήσης είναι περί τα 970 χιλιάδες ευρώ (1,1 ευρώ ανά μετοχή).
Τώρα του αναλογούν 1.274.745 μετοχές της Credia αξίας 1,59 εκατ. ευρώ, ενώ περί τα 273 χιλιάδες θα εισπράξει από το μέρισμα της εταιρείας.
Σημαντικές υπεραξίες από την Ευρώπη καταγράφουν επίσης και περί τα 10 ισχυρά χαρτοφυλάκια, επιχειρηματιών, εφοπλιστών και family offices που μπήκαν στην περσινή ΑΜΚ, όπως και πολλοί άλλοι μικρότεροι επενδυτές.
Οι υπεραξίες όλων αυτών περνούν στις υπό απόκτηση μετοχές της CrediaΒank, κατεβάζοντας το πραγματικό κόστος κτήσης σε πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες τιμές της τράπεζας.
Της οποίας οι μετοχές είναι 56,25% πάνω από την πρόσφατη ΑΜΚ.
Διαβάστε επίσης:Ευάγγελος Μυτιληναίος στους σορτάκηδες: «Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος» – Τι δεν γνωρίζουν όσοι σορτάρουνCrediaBank: Τα 45 εκατ. ευρώ που φέρνει η εξαγορά της Ευρώπη Holdings και το νέο μοντέλο bancassurance"
["post_title"]=>
string(171) "Ευρώπη Holdings: Οι χρυσές υπεραξίες των μετόχων - Πόσα θα πάρουν Κόκκαλης, Μουνδρέας, Μακρόπουλος"
["post_excerpt"]=>
string(163) "Για κάθε 1.000 μετοχές που αποκτήθηκαν από την ΑΜΚ της Ευρώπη το κόστος κτήσης ήταν 1.200 ευρώ."
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(96) "evropi-holdings-oi-chryses-yperaxies-ton-metochon-posa-tha-paroun-kokkalis-moundreas-makropoulos"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-05-22 11:30:23"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-05-22 08:30:23"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2151999"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
