Δ. Ανδριόπουλος (Dimand): O αυτοδημιούργητος developer, το μοντέλο urban regeneration του Μινιόν και του Πύργου Πειραιά, τα επόμενα απαιτητικά projects, το στοίχημα της προσιτής κατοικίας και το πάθος για τους μαραθώνιους
Στον Πύργο του Πειραιά, ένα εμβληματικό κτήριο στην καρδιά του λιμανιού που για σχεδόν 50 χρόνια έμοιαζε ένα άδειο «κουφάρι», ορίσαμε τη συνάντησή μας με τον άνθρωπο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να ξαναμπεί το κτήριο αυτό στη ζωή της πόλης
Από την Άρσεναλ στους Λος Άντζελες Έιντζελς: Η αυτοκρατορία των 25,8 δισ. ευρώ του Σταν Κρένκε
Οι Έιντζελς περνούν στον αθλητικό όμιλο του 79χρονου δισεκατομμυριούχου, ο οποίος ελέγχει πλέον ομάδες σε
The Wiseman
Η έφοδος του Τσίπρα στις θυρίδες, οι υπέροχες 6, το colpo grosso της ΑΕΜ, οι φήμες Προκοπίου για Lamda, o insider της Jumbo, τα όχι του Παπακωνσταντίνου, η Telekom του Νεμπή, και ο Ανδριόπουλος της Dimand στο My Story
Η μάχη στα ερτζιανά με την έλευση του Mega News 104.6, τα συγκοινωνούντα δοχεία ΕΡΤ-ΣΚΑΪ, ηχηρή αποχώρηση στον ΑΝΤ1, το μαγείρεμα του Ακη με επιδότηση και οι μεταγραφές στα κανάλια
Μέσα σε λίγα χρόνια η Δήμητρα Κατσαφάδου κατάφερε να μετατρέψει τη La Vie en Rose από μια μικρή εταιρεία καλλυντικών σε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ελληνικά brands του κλάδου, χτίζοντας ένα δίκτυο που αριθμεί πλέον 66 υποκαταστήματα και φτάνοντας σε πωλήσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Η περίοδος της εκρηκτικής ανάπτυξης, ωστόσο, φαίνεται να έχει αφήσει πίσω της τους εντυπωσιακούς ρυθμούς των προηγούμενων ετών. Μετά την πρώτη υποχώρηση των πωλήσεων και των κερδών το 2024, το 2025 έφερε νέα κάμψη του τζίρου αλλά κυρίως ένα απότομο «φρένο» στην κερδοφορία, με τα καθαρά κέρδη να περιορίζονται στα 6,8 εκατ. ευρώ από 13,55 εκατ. ευρώ, σχεδόν στο μισό μέσα σε έναν χρόνο. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η εταιρεία της γνωστής χημικού εξακολουθεί να διαθέτει μια ιδιαίτερα ισχυρή οικονομική βάση, με περισσότερα από 30 εκατ. ευρώ στο ταμείο και χωρίς τραπεζικό δανεισμό.
Στα 33,7 εκατ. ευρώ ο τζίρος
Όπως προκύπτει από τις οικονομικές καταστάσεις του 2025 της La Vie en Rose by Dimitra Katsafadou AE, όπως είναι ο διακριτικός τίτλος της εταιρείας, ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε σε 33,682 εκατ. ευρώ από 35,717 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρήση, καταγράφοντας πτώση 5,7%. Το μικτό αποτέλεσμα μειώθηκε στα 21,312 εκατ. ευρώ από 25,472 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων περιορίστηκαν στα 9,195 εκατ. ευρώ έναντι 17,489 εκατ. ευρώ το 2024. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η πίεση στην τελική γραμμή, με τα καθαρά κέρδη να υποχωρούν κατά 49,7% και να διαμορφώνονται στα 6,814 εκατ. ευρώ.
Πού ανέβηκε το κόστος
Πίσω από τη σημαντική υποχώρηση της κερδοφορίας βρίσκεται η αύξηση του κόστους σε μια σειρά από μέτωπα. Το κόστος πωλήσεων αυξήθηκε στα 12,37 εκατ. ευρώ από 10,25 εκατ. ευρώ, παρά τη μείωση του τζίρου, ενώ αισθητά υψηλότερα ήταν τόσο τα έξοδα διοίκησης, στα 3,17 εκατ. ευρώ από 2,45 εκατ. ευρώ, όσο και τα έξοδα διάθεσης, τα οποία έφτασαν τα 7,76 εκατ. ευρώ από 5,77 εκατ. ευρώ. Σημαντική ήταν και η επιβάρυνση από τα λοιπά έξοδα και ζημιές, που ανήλθαν σε 1,34 εκατ. ευρώ από μόλις 104 χιλ. ευρώ το 2024. Στα μεγαλύτερα επιμέρους έξοδα της La Vie en Rose περιλαμβάνονται οι αμοιβές και τα έξοδα προσωπικού, ύψους 6,94 εκατ. ευρώ, με τον μέσο αριθμό των εργαζομένων να αυξάνεται κατά 31 άτομα, στους 306 από 275 το 2024. Οι αμοιβές και τα έξοδα τρίτων ανήλθαν σε 3,64 εκατ. ευρώ, ενώ οι δαπάνες προβολής και διαφήμισης έφτασαν τα 3,49 εκατ. ευρώ και τα ενοίκια διαμορφώθηκαν σε 1,41 εκατ. ευρώ.
Τα 66 καταστήματα και το ισχυρό ταμείο
Την ίδια στιγμή, η εταιρεία συνέχισε να διατηρεί σημαντικό αποτύπωμα στην αγορά. Στο τέλος του 2025 διέθετε 66 υποκαταστήματα, ενώ ο μέσος αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε στους 306 από 275 έναν χρόνο νωρίτερα. Η διεύρυνση του δικτύου αποτυπώνεται και στις μελλοντικές δεσμεύσεις από μισθώσεις ακινήτων, οι οποίες ανέρχονται πλέον σε 9,23 εκατ. ευρώ, από 5,48 εκατ. ευρώ στο τέλος του 2024. Παρά την πτώση της κερδοφορίας, η οικονομική θέση της La Vie en Rose παραμένει ισχυρή. Τα ταμειακά διαθέσιμα και ισοδύναμα αυξήθηκαν στα 30,33 εκατ. ευρώ από 28,03 εκατ. ευρώ, ενώ η εταιρεία δεν έχει τραπεζικό δανεισμό. Η καθαρή θέση ενισχύθηκε στα 38,77 εκατ. ευρώ, από 35,97 εκατ. ευρώ, ενώ μέσα στη χρήση καταβλήθηκαν μερίσματα 4 εκατ. ευρώ.
Αγαπητοί φίλοι, χθες οι αγορές ήταν και πάλι εξαιρετικές.
Τα αμερικανικά χρηματιστήρια, όπως και ο DAX στη Γερμανία, αγνοούν επιδεικτικά την κρίση στην αγορά των ομολόγων. Τα ίδια είχαμε και στην Αθήνα.
Ο Γενικός Δείκτης βρίσκεται πλέον κοντά στις 2.700 μονάδες, με τις ΔΕΗ, Motor Oil, Εθνική, Alpha Bank, ΕΛΠΕ και Safe Bulkers να κάνουν υψηλά 52 εβδομάδων.
Εξαιρετική εικόνα είχαν Πειραιώς και Eurobank.
Η Credia έκλεισε με οριακή άνοδο, ενώ η Optima με μικρή πτώση.
Προφανώς, το ράλι των συστημικών τραπεζών οφείλεται στην αναβάθμιση του δείκτη Stoxx 600 που θα γίνει στις 18 Σεπτεμβρίου, όπου και αναμένονται εισροές 1 δισ. ευρώ.
Μέρος στο χθεσινό πάρτι πήραν η ΛΑΜΔΑ, η Βιοχάλκο, η Μπέλλα (στον απόηχο του 1 ευρώ που θα δώσει σαν έκτακτο μέρισμα), η CENER, η TITAN, η ΔΕΗ, η METLEN και η ΑΕΜ.
LAMDA: Φήμες για Προκοπίου
Εντυπωσιακό ράλι έγινε στη LAMDA Development, που έκλεισε στα 6,60 ευρώ με κέρδη 6,9%.
Πηγές αναφέρουν ότι «η άνοδος είναι φυσιολογική, καθώς η μετοχή το τελευταίο χρονικό διάστημα έπαιζε στην περιοχή των 6,10-6,10 ευρώ, με απόδοση αρνητική 7% από τις αρχές της χρονιάς».
Και εδώ που τα λέμε, δεν έχουν άδικο….
Κάποιες φήμες ότι οι συνομιλίες με τον Ιταλό επενδυτή Αντρέα Πινιατάρο μάλλον καταλήγουν θετικά για την εισηγμένη, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται.
Επίσης, το μεσημέρι στην αγορά υπήρξε άλλη μια φημολογία περί εξαγοράς μεγάλου πακέτου μετοχών από τον επιδραστικό εφοπλιστή Γιώργο Προκοπίου (ήδη κατέχει το 2% των μετοχών, αγορασμένες στα 7,10 ευρώ), αλλά ούτε αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται.
JUMBO: Insider;
Στην JUMBOτώρα, αμέσως μετά την έναρξη της συνεδρίασης, ένας μεγάλος παίκτης αγόρασε 500 συμβόλαια ΜΠΕΛΛΑ 2609.
Το νούμερο από μόνο του είναι θηριώδες, καθώς το συμβόλαιο έχει ανοικτές θέσεις 4.000 τεμάχια. Δηλαδή, μέσα σε λίγα λεπτά κάποιος πήρε περίπου το 1/8 των ανοικτών θέσεων.
Τυχαίο; Μάλλον απίθανο καθώς η αξία τους είναι στα 1,3 εκατ. ευρώ.
Όποιος αγόρασε τα συμβόλαια αυτά προφανώς γνώριζε ότι υπάρχει μεγάλη εντολή μετοχών της Μπέλλα από το εξωτερικό.
Δεν είναι τυχαίο ότι η μετοχή έκανε ράλι εξαιτίας των μεγάλων αγορών και έκλεισε στα 26,62 ευρώ με άνοδο 4,15%. O όγκος των συναλλαγών στα 476.000 χαρτιά.
Πάντως, όποιος «άνοιξε» τη θέση των 500 συμβολαίων είναι δεδομένο ότι είχε άριστη πληροφόρηση.
Τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους υποχώρησαν σε €2,20 εκατ. έναντι €3,88 εκατ.
Δηλαδή, μεγάλη πτώση κατά 43%.
Η μετοχή έχει αρνητική απόδοση 7,8% από τις αρχές της χρονιάς και τώρα βρίσκεται στα 7,82 ευρώ.
Προφανώς οι ευθύνες της διοίκησης Οικονομάκη είναι τεράστιες για την κατάσταση της εισηγμένης.
Δυστυχώς όμως και οι βασικοί μέτοχοι δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται!!!
Ρεκόρ η ΔΕΗ
Ξεχώρισε και πάλι η μετοχή της ΔΕΗ η οποία ανέβηκε εκ νέου πάνω από τα 24 ευρώ και ισοφάρισε το ιστορικό υψηλό.
Έκλεισε με κέρδη 1,68% στα 24,2 ευρώ, βοηθούμενη βεβαίως από την ιδιαίτερα θετική έκθεση της Goldman Sachs η οποία βλέπει τη μετοχή στα 27 ευρώ, ενώ δίνει και… μπόνους 4 ευρώ όταν ενσωματωθούν και τα data centers.
Το colpo grosso της ΑΕΜ
Φίλοι αναγνώστες, η διοίκηση της Alter Ego Media ετοιμάζει το colpo grosso για τους μετόχους της.
Φίλοι αναγνώστες πρέπει να γνωρίζετε ότι το τελευταίο report της UBS για τις ελληνικές τράπεζες που έχει σαν top pick του την μετοχή της τράπεζας Πειραιώς, κρύβει μέσα του ατόφιο χρυσάφι.
Αλλά όχι για μόνο τους μετόχους της τράπεζας Πειραιώς αλλά και για τους μετόχους της Alter Ego Media.
Η UBS μας ενημερώνει ότι αυτή την στιγμή τα ευρωπαϊκά funds έχουν τον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο σαν τον τρίτο μεγαλύτερο overweight.
Προσέξτε όμως, ο κλάδος των Media & Entertainment είναι το δεύτερο μεγαλύτερο overweight. Αυτό είναι η τεράστια ευκαιρία για την διοίκηση της ΑΕΜ.
Να μπορέσει να κάνει tap ένα μικρό κομμάτι αυτών των χρημάτων.
Είναι πολύ εύκολο η ξένη θεσμική κοινότητα να κλειδώσει κέρδη σε άλλες Media εταιρείες και να τοποθετήσει μέρος των κερδών της στην ΑΕΜ.
Αυτός είναι ο στόχος της διοίκησης.
Στα τερματικά τώρα, όπως έχετε δει, γίνεται πραγματικός χαμός.
Στις τελευταίες 4 συνεδριάσεις έχουν αλλάξει χέρια ανοδικά 591.290 μετοχές με μια μέση τιμή στα 6,4075€.
Οι αγοραστές αγοράζουν ανοδικά την μετοχή της ΑΕΜ τοποθετώντας 3,79 εκ ευρώ σε 4 ημέρες μέσα.
Πωλητής ήταν Έλληνας θεσμικός τον οποίο όμως οι χειριστές της μετοχής του έκαναν το τρενάκι του τρόμου. Βλέπετε ήταν αγχωμένος και βιαστικός και πουλούσε χθες μέχρι τα 6,24€.
Τέτοια πρεμούρα είχε και έβαλε και τάπα 16.000 μετοχές στο call auction για να τρομοκρατήσει και για να μην κλείσει η μετοχή πάνω από τα 6,40€.
Σας έχουμε πει ότι οι αγοραστές δεν βιάζονται.
Έχουν μέση τιμή στα τελευταία χαρτιά τα 6,4075€.
Χθες όμως του τα πήραν όλα στο κλείσιμο και έβαλαν και 51.623 μετοχές για αγορά.
Για να ξέρετε, έγιναν μόνο 500 μετοχές, μετά.
Ο Wiseman σας έχει πει ήδη ότι η Alter Ego Media είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ BULLETPROOF ΧΑΡΤΙ.
Δεν το αγγίζει ούτε οι εκλογές ούτε το Brent ούτε τίποτα.
Ο βασικός μέτοχος Βαγγέλης Μαρινάκης έχει μεγάλο όραμα για την Alter Ego Media.
Ο Wiseman μαθαίνει ότι η Capital Containers Ship Management ετοιμάζει τον φάκελό της για την εισαγωγή της στην Λεωφόρο Αθηνών.
Μετά την Star Bulk παίρνει σειρά η Capital Containers.
Ο κ. Μαρινάκης βλέπει πλέον πολύ σοβαρά το ελληνικό χρηματιστήριο.
Η διοίκηση της Alter Ego Media ετοιμάζει να κάνει τα πρώτα της ΔΥΝΑΤΑ βήματα με την ξένη θεσμική κοινότητα.
Ένα θα σας πούμε, ότι την γλυκοκοιτάζει μεγάλο αμερικάνικο fund που είχε επενδύσει παλαιότερα στην Metlen και είναι μέτοχος τώρα στην τράπεζα Πειραιώς.
Για να ξέρετε, οι Έλληνες θεσμικοί, στο σύνολό τους, είναι underweight στην ΑΕΜ.
Ο υποτιμητής και βιαστικός Έλληνας θεσμικός τελείωσε.
Η μετοχή είναι πλέον έτοιμη να κάνει καινούρια υψηλά.
Νεμπής: Η ιστορική αλλαγή
Υπάρχουν αλλαγές brand που αφορούν ένα λογότυπο και υπάρχουν αλλαγές που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής.
Για περισσότερα από 25 χρόνια, η Cosmote ήταν κάτι πολύ περισσότερο από εμπορική ονομασία.
Ήταν το brand που ταυτίστηκε με την είσοδο της Ελλάδας στην εποχή της κινητής τηλεφωνίας και, αργότερα, με την ψηφιακή μετάβαση.
Τώρα, ο επιδραστικός επικεφαλής του ομίλου ΟΤΕ, Κώστας Νεμπής, επιχειρεί να κάνει κάτι διαφορετικό.
Να βάλει την ελληνική δραστηριότητα κάτω από μια παγκόσμια ομπρέλα και να της δώσει πρόσβαση στο τεχνολογικό και εμπορικό εκτόπισμα της Telekom.
Ένα brand έτσι κι αλλιώς παγκοσμίως γνωστό.
Και το timing μόνο τυχαίο δεν είναι.
Η αλλαγή έρχεται σε μια περίοδο που οι τηλεπικοινωνίες μετατρέπονται σταδιακά από business συνδεσιμότητας σε business τεχνολογίας, με την τεχνητή νοημοσύνη να αλλάζει προϊόντα, υπηρεσίες και τον τρόπο με τον οποίο οι πελάτες χρησιμοποιούν τα δίκτυα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ΟΤΕ δεν πετά στα σκουπίδια την κληρονομιά της Cosmote.
Την «κουμπώνει» πάνω στο magenta οικοσύστημα της Telekom.
To μεγαλύτερο προσωπικό στοίχημα του Νεμπή αλλά και ολόκληρου του ομίλου είναι να αποδείξει ότι το νέο όνομα είναι το ξεκίνημα μιας διαφορετικής ταυτότητας για τον ΟΤΕ.
Που είναι περισσότερο διεθνής και εξωστρεφής, περισσότερο τεχνολογική, με την είσοδο στην εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης και, κυρίως, περισσότερο φιλόδοξη.
Η Cosmote φεύγει, η Telekom έρχεται, ο ΟΤΕ μένει
Και μια λεπτομέρεια από το μεγάλο rebranding του ΟΤΕ που έχει τη σημασία της.
Πριν αρχίσουν οι Telekom ταμπέλες να εμφανίζονται παντού, ο Κώστας Νεμπής επέλεξε να παρουσιάσει τη νέα εποχή πρώτα στους ανθρώπους της εταιρείας, σε ειδικό internal event.
Και εκεί ήταν αρκετά ξεκάθαρος: «Δεν αλλάζουμε ποιοι είμαστε. Αλλάζουμε το πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε». Κρατήστε τη φράση, γιατί περιγράφει καλύτερα από πολλά corporate presentations τι θέλει να κάνει ο ΟΤΕ.
Εκ μέρους της διοικητικής ομάδας, ο Παναγιώτης Γαβριηλίδης, Chief Commercial Officer, ανέφερε επιπλέον: χτίζουμε πάνω στην επιτυχία της COSMOTE, αλλά αφήνουμε πίσω τους περιορισμούς ενός local brand.
Με άλλα λόγια, το μήνυμα προς τους εργαζομένους ήταν «κρατάμε όσα μας έφεραν μέχρι εδώ και προσθέτουμε το scale της Telekom».
Και απ’ ό,τι καταλαβαίνω, το «Τ» μόλις άρχισε να ξεδιπλώνεται.
Ο Δημήτρης Μιχαλάκης, Chief of Corporate Communications, από την πλευρά του συμπλήρωσε το παζλ μιλώντας για το τι αλλάζει και, κυρίως, για το τι μένει ίδιο: "Η εταιρεία μας δεν αλλάζει.
Παραμένει ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος. Η μετοχή μας παραμένει ΟΤΕ.
Κρατάμε την ελληνική μας ταυτότητα, την εμπιστοσύνη των πελατών μας, τα κορυφαία δίκτυά μας, τους ανθρώπους μας. Και προσθέτουμε πάνω σε αυτά τη δύναμη της Telekom."
Το «όχι» Παπακωνσταντίνου σε 10 deals
Μπορεί η αγορά να περίμενε την επόμενη εξαγορά της Ideal Holdings, όμως ο Λάμπρος Παπακωνσταντίνου (Παπ για τους φίλους του) αποκάλυψε ότι η διοίκηση πάτησε φρένο όχι μία, αλλά δέκα φορές.
Από τον Φεβρουάριο του 2025 έως τον Μάιο του 2026 εξέτασε πέντε επενδύσεις στα τρόφιμα, τρεις στην πληροφορική και δύο στη βιομηχανία, χωρίς καμία να περάσει τελικά τον πήχη.
Ο λόγος;
Οι υψηλές αποτιμήσεις (έως και 15 φορές το EBITDA) που ζητούσαν οι πωλητές και οι οποίες δεν «έβγαζαν» τις αποδόσεις που θέλει η Ideal.
Στο... δικό του σπίτι
Κάπως έτσι, αντί να πληρώσει ακριβά για μια καινούργια εταιρεία, ο όμιλος αποφάσισε να βάλει 118,8 εκατ. ευρώ στο «δικό του σπίτι», αποκτώντας το ποσοστό του fund Oak Hill στις υφιστάμενες συμμετοχές (ΒΥΤΕ, Μπάρμπα Στάθης και Αττικά Πολυκαταστήματα).
«Δεν μιλάω για φθηνές ή ακριβές συμφωνίες. Μιλάω για fair deals», είπε χθες στους αναλυτές ο επικεφαλής της Ideal, θυμίζοντας ότι ο πήχης παραμένει σε IRR άνω του 15% ή 2x επί του επενδεδυμένου κεφαλαίου.
Και έστειλε ακόμη σαφέστερο μήνυμα για το πώς βλέπει τις αποτιμήσεις: «Βάζουμε τα δικά μας χρήματα εκεί όπου πιστεύουμε ότι υπάρχει αξία».
Με την ίδια τη συναλλαγή να «δείχνει» περίπου 6,7 ευρώ ανά μετοχή για την IDEAL και 3,3 ευρώ για τα Αττικά Πολυκαταστήματα, μάλλον δεν χρειαζόταν να το πει πιο καθαρά.
Ideal: Ρεκόρ κερδών και δυνατό μέρισμα
Εν τω μεταξύ, «ρεκόρ πάνω σε ρεκόρ» ήταν η φράση με την οποία ο Λάμπρος Παπακωνσταντίνου περιέγραψε την πορεία της Ideal Holdings και, όπως φαίνεται, ένα μέρος των επιδόσεων αυτών θα περάσει και στις τσέπες των μετόχων.
Μετά το ισχυρό πρώτο εξάμηνο και με τη διοίκηση να προβλέπει για το σύνολο του 2026 αύξηση των καθαρών κερδών κατά 17%-20%, σε επίπεδα άνω των 30 εκατ. ευρώ, ο ισχυρός άνδρας της εταιρείας έδωσε αρκετά σαφή «πρόγευση» για το μέρισμα που μπορούν να περιμένουν οι μέτοχοι.
Με δεδομένη την πολιτική διανομής του 40%-50% των κερδών, έβαλε στο τραπέζι μέρισμα 0,25-0,30 ευρώ ανά μετοχή, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι η χρονιά θα εξελιχθεί σύμφωνα με τον σχεδιασμό.
Χρυσά deals από Λασκαρίδη - Φράγκου
Την άνοδο των αξιών στη secondhand αγορά πλοίων εξακολουθούν να αξιοποιούν οι Έλληνες εφοπλιστές, μετατρέποντας τις υψηλές τιμές σε σημαντικές υπεραξίες από πωλήσεις παλαιότερου τονάζ.
Και μπορεί η τάση αυτή να έχει γίνει ιδιαίτερα εμφανής στην αγορά των μεγάλων δεξαμενόπλοιων, ωστόσο, αντίστοιχες κινήσεις καταγράφονται πλέον και στο ξηρό φορτίο, με την αγορά των capesize να προσφέρει ευκαιρίες για asset plays.
Δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι οι πρόσφατες πωλήσεις από τη Navios Maritime Partners της Αγγελικής Φράγκου και τη Lavinia Bulkers του Πάνου Λασκαρίδη.
Σύμφωνα με ναυλομεσιτικές πηγές, η Navios Maritime Partners συμφώνησε να πουλήσει το capesize Navios Pollux, χωρητικότητας 180.700 dwt και κατασκευής 2009, έναντι 30,75 εκατ. δολαρίων.
Η συμφωνία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η ελληνική ναυτιλιακή απέκτησε το πλοίο μέσω συμφωνίας sale-and-leaseback από τον Αύγουστο του 2021, και κατέβαλλε ημερήσιο μίσθωμα μεταξύ 6.150 και 6.450 δολαρίων.
Πρόσφατα, κατέβαλε επιπλέον 6,9 εκατ. δολάρια, προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμα αγοράς του πλοίου, και στη συνέχεια προχώρησε στη μεταπώληση του capesize σε εταιρεία κινεζικών συμφερόντων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Lavinia Bulkers, η οποία εξασφάλισε περίπου 38 εκατ. δολάρια από την πώληση του Erato, ενός capesize χωρητικότητας 180.100 dwt, το οποίo διαθέτει scrubber, και ναυπηγήθηκε το 2010 στα ναυπηγεία Imabari.
Η συναλλαγή είναι άκρως συμφέρουσα για τον Πάνο Λασκαρίδη, καθώς η τιμή πώλησης ουσιαστικά καλύπτει την αρχική επένδυση που είχε πραγματοποιήσει η Lavinia για την απόκτηση του πλοίου.
Όπως αναφέρει το tradewinds, η Lavinia Bulkers εξαγόρασε το Erato πριν από περίπου οκτώ χρόνια έναντι 29 εκατ. δολαρίων.
Σε σημερινές αξίες, το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 38,5 εκατ. δολάρια, γεγονός που σημαίνει ότι η πώληση στα περίπου 38 εκατ. δολάρια επιτρέπει στον πλοιοκτήτη να ανακτήσει σχεδόν το σύνολό της αρχικής επένδυσης.
Μεγάλη ημέρα για τον Κάθετο Διάδρομο…
Την επίσημη επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου προς Βόρεια Μακεδονία και Σερβία, σηματοδοτεί η σημερινή υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας στη Θεσσαλονίκη.
Επιβεβαιώνονται έτσι όσα είχε προαναγγείλει ο ΥΠΕΝ, Σταύρος Παπασταύρου, που θα είναι παρών στις υπογραφές, ενώ ανοίγει πρακτικά ο νέος Δυτικός Άξονας φυσικού αερίου που συνδέει την Ελλάδα με τα Δυτικά Βαλκάνια και σε επόμενη φάση έως Ουγγαρία και Αυστρία.
Στο πλαίσιο αυτό κινείται και η Βόρεια Μακεδονία έχοντας ήδη δεσμεύσει 4 χρονοθυρίδες στο FSRU Αλεξανδρούπολης και έχοντας επικυρώσει τη σύμβαση κατασκευής του δικού της τμήματος του αγωγού.
Αντίθετα, η Σερβία, σύμφωνα και με πηγές του ΥΠΕΝ, εμφανίζει καθυστέρηση: Δεν έχει ακόμη επιλέξει ανάδοχο για το σερβικό σκέλος, παρότι έχει δεσμεύσει 300 εκατομμύρια κυβικά μέτρα υγροποιημένου αερίου (LNG) στο μεγάλο Θρακικό λιμάνι για 10 χρόνια.
Ο νέος αγωγός, δυναμικότητας αρχικά τριών και τελικά 6 δισεκατομμυρίων κ.μ. (bcm) ανά έτος, θα μεταφέρει LNG αμερικανικής και αζέρικης προέλευσης, ανταγωνιζόμενος ευθέως το ρωσικό αέριο.
Η σημασία του έργου
«Η σημαντική κίνηση αυτή της 4ης Σεπτεμβρίου (σ.σ. σήμερα δηλαδή) ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακής πύλης της ΝΑ Ευρώπης, ενώ αναδεικνύει τη στρατηγική τοποθέτηση του Αλέξανδρου Εξάρχου της AKTOR, η οποία έχει ήδη εξασφαλίσει δυναμικότητα στον Κάθετο Διάδρομο και έχει επενδύσει σε αμερικανικό LNG μέσω της Atlantic SEE LNG Trade στη οποία συμμετέχει κατά 40% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας» μας εξηγεί καθηγητής του ΑΠΘ.
Ο ίδιος παρατηρεί ότι «η Σερβία είναι σε διαφορετική φάση έχοντας εξάρτηση από ρωσικό αέριο γι’ αυτό και δεν έχει ανακοινώσει ανάδοχο για το δικό της τμήμα του αγωγού».
Άλλωστε όπως έχει δηλώσει ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός Κριστιάν Μίτσοσκι «ο αγωγός θα είναι ευθέως ανταγωνιστικός προς το ρωσικό αέριο και θα αποτελέσει βασικό εργαλείο για την υλοποίηση του σχεδίου των ΗΠΑ για εξαγωγές LNG στην Κεντρική Ευρώπη».
Δικαίωση Εξάρχου
Μέσω της Atlantic SEE LNG Trade (με παρτενέρ τον Κωνσταντίνο Ξιφαρά της ΔΕΠΑ Εμπορίας), ο Αλέξανδρος Εξάρχου και η AKTOR, έχουν ήδη εξασφαλίσει στρατηγική θέση με 13.000 Μεγαβατώρες (MWh) την ημέρα σε δυναμικότητα στον Κάθετο Διάδρομο για το 2026–2027.
Παράλληλα, η συμφωνία με την αλβανική Albgaz και την αμερικανική Venture Global για αμερικανικό LNG αποκτά νέα στρατηγική σημασία.
Ο Εξάρχου διέγνωσε έγκαιρα ότι η αξία δεν βρίσκεται μόνο στην κατασκευή υποδομών αλλά στις ενεργειακές ροές, στο trading, στα μακροχρόνια συμβόλαια και στη δεσμευμένη δυναμικότητα.
«Είναι φανερό ότι ο όμιλος δεν περίμενε να διαμορφωθεί πλήρως ο γεωπολιτικός και ενεργειακός χάρτης για να μπει στο παιχνίδι, πήρε πρωτοβουλίες από πριν» σχολιάζουν κορυφαίοι κύκλοι της Ρυθμιστικής Αρχής (ΡΑΑΕΥ).
Η γεωπολιτική συγκυρία και η Ελλάδα
Η επέκταση του Διαδρόμου συμπίπτει με την απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού LNG από «παλαιά» συμβόλαια από τις αρχές του 2027 και την απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού αερίου αγωγών από τον Σεπτέμβριο 2027.
Η αγορά δείχνει αυξημένο ενδιαφέρον για τη διαδρομή Ελλάδας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Ουκρανίας, όπως φάνηκε στις πρόσφατες δημοπρασίες δυναμικότητας.
Με Ρεβυθούσα, FSRU Αλεξανδρούπολης, TAP (αζερικός αγωγός μέσω Τουρκίας- Ελλάδας- Αλβανίας- Ιταλίας), τον ελληνοβουλγαρικό IGB και το ελληνικό σύστημα μεταφοράς, η Ελλάδα γίνεται η αφετηρία ενός νέου ενεργειακού δικτύου προς Βαλκάνια και Κεντρική Ευρώπη.
Η χώρα μας αποκτά τον ρόλο του απόλυτου ενεργειακού κόμβου αφού όποιος φέρει το LNG, όποιος εξασφαλίσει τη δυναμικότητα και όποιος το πουλήσει στις νέες αγορές που ανοίγονται προς Βορρά θα περάσει υποχρεωτικά από την Ελλάδα.
«Η υπογραφή του MoU στη Θεσσαλονίκη είναι κομβική στιγμή που κλειδώνει τον ρόλο της χώρας ως ενεργειακής πύλης της περιοχής.
Με τον αγωγό Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας και τη νέα σύνδεση Βόρειας Μακεδονίας - Σερβίας δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για έναν συνεχόμενο ενεργειακό διάδρομο προς Βορρά», λένε με ικανοποίηση στο επιτελείο του Σταύρου Παπασταύρου...
Οργή βιομηχανίας
Μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε τα ελληνικά εργοστάσια με την επιστροφή από τις διακοπές του Αυγούστου.
Το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας έχει πάρει ξανά την ανηφόρα, με τη χονδρεμπορική τιμή να φτάνει στις 26 Αυγούστου τα 184,47 ευρώ/MWh, σχεδόν διπλάσια από τα επίπεδα στα οποία κινούνταν η αγορά στις αρχές του καλοκαιριού.
Η άνοδος δεν είναι συγκυριακή.
Η μέση τιμή στην Αγορά Επόμενης Ημέρας αυξήθηκε από 92,93 ευρώ/MWh τον Ιούνιο σε 109,95 ευρώ τον Ιούλιο και 133,4 ευρώ τον Αύγουστο.
Μέσα σε δύο μήνες, δηλαδή, αυξήθηκε κατά περίπου 43%.
Για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από έναν αυξημένο λογαριασμό.
Χαλυβουργίες, βιομηχανίες αλουμινίου και μετάλλων, τσιμεντοβιομηχανίες, υαλουργίες και άλλες μονάδες μεγάλης κατανάλωσης χρειάζονται όχι μόνο φθηνή αλλά και προβλέψιμη ενέργεια.
Όταν η τιμή μπορεί μέσα σε λίγες εβδομάδες να μετακινηθεί από τα 90-100 ευρώ στα 130 ή ακόμη και στα 180 ευρώ/MWh, ο προγραμματισμός της παραγωγής γίνεται εξαιρετικά δύσκολος και η ανταγωνιστικότητα απειλείται άμεσα.
Κι όμως, ενώ η ανησυχία στη βιομηχανία μεγαλώνει, από την κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήμερα ανακοινωθεί κάποια νέα συγκεκριμένη πρωτοβουλία για να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις του νέου κύματος ανατιμήσεων.
Το πρόβλημα είναι ότι η ενεργειακή πίεση δεν μένει στα εργοστάσια.
Περνά στο κόστος παραγωγής και, αργά ή γρήγορα, στις τιμές των προϊόντων.
Και τότε θα αναρωτιόμαστε ξανά γιατί ακριβαίνουν.
Η ελληνική βιομηχανία μπαίνει στο φθινόπωρο απροστάτευτη απέναντι σε μια νέα άνοδο του ενεργειακού κόστους. Και αυτή τη φορά δεν υπάρχει καν η δικαιολογία ότι δεν γνωρίζαμε πως έρχεται.
Η μεταγραφή και η κενή θέση
Κενή μένει -για την ώρα- η θέση του Σταύρου Κατσικάδη, μέχρι πρότινος διευθύνοντος συμβούλου των μαρινών της εισηγμένης (Φλοίσβου & Αγίου Κοσμά), ο οποίος άνοιξε πανιά για τη μαρίνα Αλίμου της Ελλάκτωρ.
Ο Σταύρος Κατσικάδης ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1997 ως μηχανικός σε πλοία και αργότερα ως αρχιμηχανικός στη ναυτιλιακή του Λάτση.
Το 2004 έπιασε δουλειά στη μαρίνα Φλοίσβου, κατά την περίοδο των έργων ανάπτυξης πριν από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας και στη συνέχεια διετέλεσε Διευθύνων Σύμβουλος του τομέα μαρινών της Lamda.
Οι πληροφορίες τον θέλουν να συνεχίσει να ασχολείται με τα κοινά, μιας και από το 2011 εκλέγεται πρόεδρος της Ένωσης Μαρινών Ελλάδας.
Οι δωρεές του Sir Stelios
Πίσω από τα 300.000 ευρώ που μοίρασε φέτος σε τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις ο Στέλιος Χατζηιωάννου υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη εικόνα.
Και αυτή δεν αφορά μόνο τους startuppers.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Ιδρύματος Στέλιος Χατζηιωάννου είναι ότι, εδώ και χρόνια, επιλέγει να βάζει το χρήμα εκεί όπου θεωρεί ότι μπορεί να έχει άμεσο αποτέλεσμα, χωρίς πολλά ενδιάμεσα στάδια.
Από τους νέους επιχειρηματίες μέχρι τους γιατρούς των μικρών νησιών και, εσχάτως, τις οικογένειες ανθρώπων που χάθηκαν σε τραγωδίες, η λογική είναι περίπου η ίδια: Συγκεκριμένος δικαιούχος, συγκεκριμένο ποσό, συγκεκριμένη ανάγκη.
Χαρακτηριστικό είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα, καθώς μετά το πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Κερύνειας, το Ίδρυμα ανακοίνωσε δωρεά έως €260.000 προς τις οικογένειες των 26 νεκρών και αγνοουμένων, με €10.000 να προβλέπονται για τον πλησιέστερο συγγενή κάθε θύματος.
Λίγους μήνες νωρίτερα, το Ίδρυμα είχε ανακοινώσει τη μεγάλη επταετή δωρεά των 11 εκατ. για τη στήριξη 90 γιατρών σε 47 μικρά ελληνικά νησιά, με στόχο την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.
Δεν είναι, πάντως, η πρώτη φορά που το Ίδρυμα επιλέγει να στηρίξει απευθείας ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με μια τραγωδία.
Το 2018 είχε διαθέσει 505.000 στις οικογένειες των θυμάτων της πυρκαγιάς στο Μάτι, ενώ το 2019 χορήγησε 70.000 στους συγγενείς των θυμάτων των δολοφονιών του serial killer στην Κύπρο.
Η χθεσινή εκδήλωση για τη Νεανική Επιχειρηματικότητα είχε στόχο να στηρίξει έμπρακτα τους νέους επιχειρηματίες στην Ελλάδα.
Μαθαίνω, πάντως, ότι και η αδερφή του Sir Stelios, η Κλέλια Χατζηιωάννου, θα ανακοινώσει σύντομα μια σημαντική πρωτοβουλία που συνδέεται με το χώρο της υγείας.
Το ΥΠΕΝ μετακομίζει… Έβρο;
«Μήπως το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας πρέπει να μεταφερθεί στην ακριτική πόλη της Αλεξανδρούπολης;»
Την πρόταση αυτή έριξε στο τραπέζι ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης, κ. Άνθιμος, κατά τη συνάντηση που είχε χθες με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταύρο Παπασταύρου.
Απ’ ό,τι έμαθα ο Παπασταύρου, ο οποίος ήταν σε περιοδεία στον Έβρο, επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο, με την ευκαιρία της ονομαστικής του εορτής και είχε την ευκαιρία να έχουν μία εκτενή συζήτηση.
Στο πλαίσιο αυτής, ο κ. Άνθιμος εξήρε τα σημαντικά ενεργειακά έργα που γίνονται στην περιοχή του, η οποία αναδεικνύεται σε στρατηγικό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, και είπε στον Υπουργό ότι «το ΥΠΕΝ οφείλει να μετακομίσει από τη Μεσογείων και να μεταφερθεί στην Αλεξανδρούπολη».
Ο Μητροπολίτης ήταν πλήρως ενημερωμένος για τις ενεργειακές εξελίξεις και μάλιστα ανέδειξε τη σημασία της επίσκεψης του Υπουργού στην πόλη αλλά και στις εγκαταστάσεις της Gastrade.
Τουρκικό «μπλόκο» στον φράχτη του Έβρου;
Στις αρχές Αυγούστου ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης από τον Έβρο επιβεβαίωσε την επέκταση του φράχτη για την αποτροπή της παράνομης εισβολής μεταναστών από την περιοχή.
Στα ήδη κατασκευασμένα 70 χιλιόμετρα στα σύνορα, έπειτα από αρκετές καθυστερήσεις, βρέθηκαν τα κονδύλια για να υλοποιηθούν άλλα 5 χιλιόμετρα.
Όμως, ο wiseman μαθαίνει κάτι πολύ ανησυχητικό.
Ότι δηλαδή το έργο δεν έχει ξεκινήσει διότι αντιδρούν οι Τούρκοι.
Οι οποίοι σήκωσαν drones και λένε ότι ο νέος φράχτης σχεδιάζεται να γίνει και σε έδαφος που είναι τουρκικό.
Έτσι, εδώ και μερικές εβδομάδες έχουν όλα παγώσει καθώς το πρόβλημα είναι πλέον πολιτικό και η κατασκευάστρια εταιρεία περιμένει από την κυβέρνηση το τελικό «οκ» για να ξεκινήσει.
Δηλαδή γίνονται διαπραγματεύσεις των αρμόδιων υπηρεσιών Ελλάδας και Τουρκίας προκειμένου να βρεθεί μια λύση.
Κι επειδή οι Τούρκοι και δεν είναι τα καλύτερα παιδιά στα παζάρια, βλέπω ο φράχτης των 5 χιλιομέτρων να πηγαίνει για πολλούς μήνες αργότερα.
Θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε από το ΥΠΕΞ πώς πάνε οι διαπραγματεύσεις με τους γείτονες.
Ο Αλέξης και οι 50.000 κατοικίες
Το νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του Αλέξη Τσίπρα πέτυχε τον σκοπό του.
Δηλαδή το συζητάνε όλοι, το κρίνουν θετικά ή αρνητικά όλοι, ασχολούνται μαζί του εδώ και μερικές ώρες οι πάντες.
Επομένως, ο Τσίπρας πέτυχε αυτό που ήθελε.
Για σκεφτείτε τι περνάει ο πρόεδρος Νίκος που κάνει τις πιο σοβαρές προτάσεις που έχει κάνει κόμμα στην Ελλάδα –και μιλάω για το ΠΑΣΟΚ- και κανείς να μην ασχολείται μαζί του.
Από εκεί και πέρα, όμως, έχουν και δίκιο οι επικριτές του Τσίπρα. Ξαφνικά βρήκε και πάλι λεφτόδεντρα και κάνει εξαγγελίες οι οποίες κοστολογούνται πολύ πάνω από τα 7,5 δισ. που λέει ο ίδιος.
Κι εξηγούμαι: Αντιγράφοντας προτάσεις από το εξωτερικό λέει ότι θα φτιάξει 50.000 κοινωνικές κατοικίες.
Αν υποθέσουμε ότι βρίσκει τα οικόπεδα -που δεν υπάρχουν- και κυκλοφορεί με ένα μυστρί σε όλη την Ελλάδα όπως ο Παττακός της Χούντας.
Ένα σπίτι 80 τ.μ. για να κτιστεί μόνο έχει κόστος περί τα 150.000 ευρώ, με ένα «μετρημένο» κόστος κατασκευής 1.800 ευρώ/τ.μ.
Επομένως για 50.000 σπίτια που θα βρει ο Αλέξης ο... χτίστης πάνω από 7 δισ. στην τετραετία;
Golden Visa
Πάμε σε ένα δεύτερο παράδειγμα που δείχνει ότι τα πάντα έγιναν για την επικοινωνία και η ουσία ήταν δευτερεύων ζήτημα.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει ότι θα καταργήσει την Golden Visa.
Και από τη Θεσσαλονίκη είπε ότι δεν θα ξεπουλιούνται τα ακίνητα των παιδιών μας.
Από την άλλη πώς έχει υπολογίσει ότι 1 δις ευρώ για το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης θα προέρχεται από την Golden Visa;
Κι από την άλλη, ας πούμε ότι δεν την καταργεί.
Πώς θα παίρνει λεφτά από τις πωλήσεις ακινήτων σε ξένους; Αφού πρόκειται για μια ιδιωτική συμφωνία.
Έχω εγώ ένα ακίνητο 800.000 ευρώ, έρχεται ο Κινέζος, μου τα δίνει και το παίρνει.
Πού εμπλέκεται το δημόσιο ταμείο ώστε να έρθει ο Τσίπρας να βρει 1 δισ.;
Άγνωσται οι βουλαί του Αλέξη.
Πατριωτικός φόρος και θυρίδες
Ενδεικτικό του πόσο πρόχειρο ήταν το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης νούμερο 2, είναι και η υπόθεση με τον πατριωτικό φόρο 1% στο 1% των Ελλήνων που είναι πλούσιοι.
Ποτέ δεν μάθαμε τι εννοεί πλούσιους ο Τσίπρας.
Ποτέ δεν μάθαμε τι εννοεί πλούτο και πώς θα τον ξετρυπώνει αυτός όταν άλλοι πριν από αυτόν δεν τα κατάφεραν.
Ήρθε κι ο «ειδικός», ο τομεάρχης Οικονομικών Γιώργος Παππάς, που υποτίθεται ότι ξέρει από οικονομικά, και τα έκανε… ρόιδο που λέει και ο λαός.
Η αναφορά του ότι ουσιαστικά ο Τσίπρας θα ανοίξει τις θυρίδες, προκάλεσε σάλο, ο τομεάρχης τα πήρε πίσω με ολίγον ειρωνεία για τα κοσμήματα των πλούσιων κυριών και μάλλον από την ΕΛΑΣ του… τράβηξαν το αυτί.
Γιατί αν από την... έφοδο στο Νομισματοκοπείο φτάνουμε τώρα στην έφοδο στις θυρίδες ένα πράγμα συμβαίνει: Ή είναι τρελοί και άσχετοι όλοι αυτοί που έχει μαζέψει δίπλα του ή μας δουλεύουν κανονικά.
Κι αν στο μυαλό τους έχουν πώς θα αποκαλύψουν τον... θησαυρό των θυρίδων (το ίδιο που έλεγαν και το 2015-2016), αντιλαμβάνεστε για τι είδους διακυβέρνηση μας προετοιμάζει ο Αλέξης.
Θα ζήσουμε πολλά τους επόμενους μήνες όσο θα εκτίθενται περισσότερο οι στελεχάρες του Αλέξη.
Μα καλά οι... σοβαροί Λιάκος και Χουλιαράκης που κρύβονται;
Για να σας φρεσκάρω την μνήμη το 2015, και η τότε υφυπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ Νάντια Βαλαβάνη (με τεράστια περιουσία η ίδια στον νομό Ηρακλείου της Κρήτης) είχε πει στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha ακριβώς το ίδιο πράγμα...
Τρέλες δηλαδή...
Ο Μουτζούρης, ο αφθώδης και ο… στρατός
Μαθαίνω ότι πίσω από την απόφαση να αναλάβει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλαδή ο στρατός, τον επιχειρησιακό συντονισμό για τον αφθώδη πυρετό στη Λέσβο υπάρχει αρκετό παρασκήνιο.
Θυμίζω ότι ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης και το Περιφερειακό Συμβούλιο είχαν αποφασίσει να σταματήσουν οι έλεγχοι, οι ιχνηλατήσεις και οι θανατώσεις ζώων.
Μόνο που ο αφθώδης πυρετός δεν προσφέρεται ούτε για πολιτικό αντάρτικο ούτε για παιχνίδια εντυπώσεων.
Η επιστολή που έστειλε η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής προς την Περιφέρεια είναι αποκαλυπτική.
Ξεκαθαρίζει ότι ούτε ο Περιφερειάρχης ούτε το Περιφερειακό Συμβούλιο έχουν αρμοδιότητα να αποφασίζουν εάν θα εφαρμοστούν τα υποχρεωτικά μέτρα και ότι οφείλουν να συμμορφώνονται με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις οδηγίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη σοβαρότερο.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες προειδοποίησαν εγγράφως ότι μονομερής διακοπή ή αναστολή των μέτρων μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις ακόμη και για τη χώρα, φτάνοντας μέχρι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την επιβολή κυρώσεων, όπως, για παράδειγμα, διακοπή κοινοτικών ενισχύσεων.
Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι μετά από όλα αυτά ο Περιφερειάρχης θα έβγαινε πολιτικά στη σέντρα.
Αντ' αυτού, βρέθηκε άλλη λύση.
Αναλαμβάνει ο στρατός
Επιστρατεύθηκε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο αναλαμβάνει πλέον τον επιχειρησιακό συντονισμό στο πεδίο, ώστε τα μέτρα που αποφασίζονται με βάση τα κτηνιατρικά πρωτόκολλα να εφαρμόζονται.
Με απλά λόγια, επειδή κάποιοι στη Λέσβο αποφάσισαν ότι μπορούν να πατήσουν «pause» στην αντιμετώπιση μιας επιζωοτίας, χρειάστηκε να μπει στη μέση ο στρατός για να αποκατασταθεί η επιχειρησιακή τάξη.
Ο Μουτζούρης μπορεί λοιπόν να γλίτωσε, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, την πολιτική σέντρα.
Η χώρα όμως έφτασε στο σημείο να χρειάζεται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για να εξασφαλίσει ότι θα εφαρμοστούν μέτρα που ούτως ή άλλως είναι υποχρεωτικά.
Και το ακόμη πιο εντυπωσιακό;
Όλα αυτά ενώ η ίδια η Κτηνιατρική είχε προειδοποιήσει εγγράφως ότι τέτοιου είδους μονομερείς αποφάσεις μπορούν να ανοίξουν μέχρι και ζήτημα ευρωπαϊκών κυρώσεων.
Τελικά, για να μη βγει ένας Περιφερειάρχης στη σέντρα, βάλαμε τον στρατό να βάλει τάξη.
Άσε που ενώ «καίγεται» η Μυτιλήνη ο ίδιος έκανε φιέστες σαν να μη συνέβαινε τίποτε.
Ωραία πράγματα…
Ο Φιλιππής και τα 427 εκατ. που ξεκόλλησαν
Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης υπάρχουν αυτή την περίοδο πολλά ανοιχτά μέτωπα και, όπως είναι φυσικό, οι επιζωοτίες τραβούν πάνω τους σχεδόν όλη τη δημοσιότητα.
Υπάρχουν όμως και πράγματα που γίνονται πιο αθόρυβα και αξίζει να καταγράφονται.
Ένα από αυτά αφορά το Ταμείο Ανάκαμψης και περίπου 427 εκατ. ευρώ για επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα, τα οποία για μεγάλο διάστημα βρίσκονταν αντιμέτωπα με καθυστερήσεις.
Το τελευταίο εξάμηνο, όμως, η μηχανή φαίνεται ότι πήρε μπροστά.
Και οι γνωρίζοντες στο ΥπΑΑΤ δείχνουν προς την πλευρά του Γενικού Γραμματέα Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων Αντώνη Φιλιππή.
Ο Φιλιππής δεν είναι από τα στελέχη που επιδιώκουν ιδιαίτερα τα φώτα της δημοσιότητας.
Έχει περισσότερο τεχνοκρατικό προφίλ και, όπως μου λένε, το τελευταίο διάστημα έπεσε με τα μούτρα στο ξεμπλοκάρισμα των διαδικασιών, πιέζοντας ώστε οι επενδύσεις να φύγουν από τους φακέλους και να περάσουν στην πραγματική οικονομία.
Και εδώ οι αριθμοί έχουν ενδιαφέρον.
Στη Δράση 16626, 456 έργα βρίσκονται ήδη σε διαδικασία προσωρινής ή οριστικής επαλήθευσης, με συνολικό επενδυτικό προϋπολογισμό περίπου 786,3 εκατ. ευρώ και δημόσια δαπάνη σχεδόν 383,9 εκατ. ευρώ.
Και όλα αυτά όταν ο αρχικός στόχος ήταν 350 έργα.
Ακόμη και οι υδατοκαλλιέργειες, για τις οποίες ακούστηκε ότι περίπου… εξαφανίστηκαν από τον χάρτη του «Ελλάδα 2.0», όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αλλά ενσωματώθηκαν στη Δράση 16626.
Ήδη έχουν ολοκληρωθεί εννέα επενδυτικά σχέδια, συνολικού ύψους 12,2 εκατ. ευρώ.
Δεν ξέρω αν ο Φιλιππής θα πάρει στο τέλος τα εύσημα για όλη αυτή την ιστορία.
Ίσως να μην έχει καμιά σημασία αυτό.
Ξέρω όμως ότι στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει να εκτιμούν ιδιαίτερα εκείνους που δεν εξηγούν γιατί ένα έργο καθυστέρησε, αλλά βρίσκουν τρόπο να το ολοκληρώσουν.
Και ο Γενικός φαίνεται ότι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Η εκστρατεία του Greg για το βιβλίο
Ξέραμε ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης είναι βιβλιοφάγος, αλλά τώρα το πάει σε άλλο επίπεδο.
Την Τετάρτη το βράδυ, στο βιβλιοπωλείο Bookloft, έγινε η επίσημη παρουσίαση της πρωτοβουλίας του Γρηγόρη Δημητριάδη για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας, τους bookmarkers.
Ο Greg είπε ότι οι Bookmarkers, που άρχισαν τις πρώτες εξορμήσεις τους τον περασμένο Μάιο, θα βρεθούν τις επόμενες εβδομάδες για δωρεές βιβλίων σε διάφορα σημεία της χώρας (σε σχολεία, δημοτικές βιβλιοθήκες, ακόμη και φυλακές) και παράλληλα θα εστιάσουν στη στήριξη των μικρών βιβλιοπωλείων.
Στην εκδήλωση, πέρα από τον κ. Δημητριάδη μίλησαν επίσης ο Θανάσης Λάλας, ο Μιχάλης Καρακώστας (ιδιοκτήτης του Bookloft) και ο Μάκης Τσίτας (diastixo.gr).
Φαίνεται πως αυτή η νέα πρωτοβουλία θα μας απασχολήσει πολύ το επόμενο διάστημα με τις δράσεις της.
Ο Δημήτρης Ανδριόπουλος της Dimand στο My Story
Στον Πύργο του Πειραιά, το κτίριο που για σχεδόν μισό αιώνα έμοιαζε με ένα τεράστιο «κουφάρι» στο λιμάνι και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αστικής αναγέννησης, το My Story και η Μάριον Μιχελιδάκη συνάντησαν τον άνθρωπο που έβαλε τη σφραγίδα του στη δεύτερη ζωή του.
Ο Δημήτρης Ανδριόπουλος, ιδρυτής και CEO της Dimand, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στον κόσμο του real estate.
Στο My Story, όμως, δεν μιλά μόνο ως developer.
Αφηγείται τη διαδρομή του από την Πάτρα στην Αθήνα, τις 16 διαφορετικές επαγγελματικές εμπειρίες που προηγήθηκαν μέχρι να βρει τον δρόμο του, αλλά και για τα ρίσκα που πήρε στην πορεία.
«Μου αρέσει το ρίσκο, αλλά το λελογισμένο ή το υπολογισμένο», λέει γελώντας, παραδεχόμενος ότι κάποιες φορές η παρόρμηση τον οδήγησε να «φάει τα μούτρα του».
Μας εξηγεί το «μοντέλο Ανδριόπουλου» στην αστική ανάπλαση, από το Μινιόν και την Παπαστράτος έως τα επόμενα μεγάλα projects, και γιατί πιστεύει περισσότερο στην αναγέννηση της πόλης παρά στη νέα δόμηση.
Ανοίγει, όμως, και τα πιο δύσκολα μέτωπα: Τη συνεργασία με το Δημόσιο για την κοινωνική κατοικία, την απόδοση της Dimand στο Χρηματιστήριο, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους μιας αγοράς real estate που βρίσκεται σε ένταση.
Και στο τέλος, πίσω από τον επιχειρηματία, εμφανίζεται ο άνθρωπος.
Η απώλεια της συζύγου και συνιδρύτριας της Dimand, η ανατροπή της ζωής του και η ευθύνη να μεγαλώσει μόνος τους δύο γιους του.
Μη χάσετε τη συνέντευξη του Δημήτρη Ανδριόπουλου στο My Story.
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες της στήλης προσφέρονται αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εκληφθούν ως συμβουλή, πρόταση, προσφορά για αγορά ή πώληση των κινητών αξιών, ούτε ως προτροπή για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε μορφής επένδυσης. Κατά συνέπεια δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
"
["post_title"]=>
string(339) "Η έφοδος του Τσίπρα στις θυρίδες, οι υπέροχες 6, το colpo grosso της ΑΕΜ, οι φήμες Προκοπίου για Lamda, o insider της Jumbo, τα όχι του Παπακωνσταντίνου, η Telekom του Νεμπή, και ο Ανδριόπουλος της Dimand στο My Story"
["post_excerpt"]=>
string(287) "Προφανώς, το ράλι των συστημικών τραπεζών οφείλεται στην αναβάθμιση του δείκτη Stoxx 600 που θα γίνει στις 18 Σεπτεμβρίου, όπου και αναμένονται εισροές 1 δισ. ευρώ"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(188) "i-efodos-tou-tsipra-stis-thyrides-oi-yperoches-6-oi-fimes-prokopiou-gia-lamda-o-insider-tis-jumbo-ta-ochi-tou-papakonstantinou-i-telecom-tou-nebi-kai-o-andriopoulos-tis-dimand-sto-my-story"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-09-05 09:50:57"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-09-05 06:50:57"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2237697"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Η έφοδος του Τσίπρα στις θυρίδες, οι υπέροχες 6, το colpo grosso της ΑΕΜ, οι φήμες Προκοπίου για Lamda, o insider της Jumbo, τα όχι του Παπακωνσταντίνου, η Telekom του Νεμπή, και ο Ανδριόπουλος της Dimand στο My Story
Ακόμη και το σενάριο ενός συνολικού επανασχεδιασμού της επέκτασης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, με μεγαλύτερη παρέμβαση από αυτή που προβλέπεται σήμερα και ενδεχομένως νέα διαγωνιστική διαδικασία, βρίσκεται πλέον στο τραπέζι, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στην αγορά.
Εφόσον ένα τέτοιο σενάριο προκριθεί, θα αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα στον διαγωνισμό των 1,3 δισ. ευρώ, ο οποίος, όπως είχε γράψει το mononews, πηγαίνει τους τελευταίους μήνες από παράταση σε παράταση, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν κατατεθεί δεσμευτικές προσφορές από τα δύο σχήματα που παραμένουν στη διεκδίκηση, ΑΚΤΩΡ - IC Ictas και METKA - ΑΒΑΞ. Μέχρι χθες, το αισιόδοξο σενάριο ήθελε τη διαδικασία να προχωρά μέσα στο επόμενο δίμηνο, ωστόσο πλέον ακόμη και αυτό φαίνεται να απομακρύνεται.
Πίσω από τον προβληματισμό της διοίκησης του ΔΑΑ βρίσκεται, σύμφωνα με πηγές με γνώση των διεργασιών, ένας μάλλον ευχάριστος «πονοκέφαλος». Η επιβατική κίνηση αυξάνεται πολύ ταχύτερα από τις αρχικές προβλέψεις, με αποτέλεσμα ο σχεδιασμός της επέκτασης να κινδυνεύει να ξεπεραστεί από τις εξελίξεις πριν ακόμη υλοποιηθεί.
Ο ρόλος των Καναδών
Στην ίδια κατεύθυνση φέρεται να κινείται εδώ και καιρό και η AviAlliance GmbH, της καναδικής PSP και βασικός μέτοχος του ΔΑΑ με ποσοστό 50,38%. Σύμφωνα με πληροφορίες, η πλευρά της AviAlliance έχει ήδη διαπιστώσει ότι τα ορόσημα επιβατικής κίνησης που δημιουργούν την ανάγκη για νέες επενδύσεις στο αεροδρόμιο θα επιτευχθούν πολύ νωρίτερα από ό,τι προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός. Με άλλα λόγια, οι Καναδοί θεωρούν ότι το σημερινό πλάνο κινδυνεύει να είναι ξεπερασμένο πριν ακόμη υλοποιηθεί.
Στην επανεξέταση του σχεδιασμού φέρεται, σύμφωνα με πηγές, να έχει συμβάλει και παρέμβαση της Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ). Με επιστολή της, η Αρχή φέρεται να ζητά πιο φιλόδοξες παρεμβάσεις στο αεροδρόμιο, με μέρος των έργων να προχωρά ταχύτερα ώστε να ενισχυθεί νωρίτερα η δυναμικότητά του.
Ο σημερινός σχεδιασμός προβλέπει αύξηση της δυναμικότητας στα 40 εκατ. επιβάτες ετησίως έως το 2032 και, σε επόμενη φάση, στα 50 εκατ. επιβάτες. Για το δεύτερο αυτό ορόσημο έχει εξεταστεί μια πολύ μεγαλύτερη παρέμβαση, ακόμη και η δημιουργία νέου Terminal 2.
Οι σημερινές επιδόσεις του αεροδρομίου, όμως, συμπιέζουν σημαντικά αυτά τα χρονοδιαγράμματα. Το 2025 το «Ελευθέριος Βενιζέλος» κατέγραψε νέο ιστορικό ρεκόρ με σχεδόν 34 εκατ. επιβάτες, αυξημένους κατά 6,7% σε σχέση με τα 31,8 εκατ. του 2024, ενώ η ανοδική πορεία συνεχίζεται και το 2026. Σύμφωνα με τις προβλέψεις για το 2026 τοποθετεί η ετήσια κίνηση αναμένεται να κινηθεί μεταξύ 35,2 και 35,6 εκατ. επιβατών.
Συνεπώς, στην αγορά εκτιμάται πλέον ότι το όριο των 40 εκατ. επιβατών θα μπορούσε να επιτευχθεί ακόμη και γύρω στο 2028, δηλαδή τέσσερα χρόνια νωρίτερα από τον αρχικό σχεδιασμό. Αυτό ακριβώς φαίνεται να βάζει στο τραπέζι το ερώτημα εάν έχει νόημα να προχωρήσει αυτούσια η σημερινή επέκταση ή εάν απαιτείται από τώρα μια μεγαλύτερη παρέμβαση, με το βλέμμα στραμμένο και στο επόμενο ορόσημο των 50 εκατ. επιβατών και κατ’ επέκταση στη δημιουργία ενός νέου Terminal που θα φουσκώσει κατά πολύ τον προϋπολογισμό του διαγωνισμού.
Προς το παρόν, πάντως, δεν υπάρχει επίσημη απόφαση για αναμόρφωση του σχεδιασμού, ακύρωση του υφιστάμενου διαγωνισμού ή προκήρυξη νέου.
Η επόμενη εβδομάδα μπορεί να ξεκαθαρίσει την εικόνα
Περισσότερες απαντήσεις αναμένονται την επόμενη εβδομάδα, όταν η διοίκηση του ΔΑΑ θα παρουσιάσει τα οικονομικά αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου. Τα αποτελέσματα ανακοινώνονται στις 9 Σεπτεμβρίου, ενώ στις 10 Σεπτεμβρίου ακολουθεί η τηλεδιάσκεψη με τους αναλυτές, όπου η μεγάλη επέκταση, η τύχη του διαγωνισμού και το επενδυτικό πλάνο του αεροδρομίου αναμένεται να βρεθούν ψηλά στην ατζέντα.
Υπενθυμίζεται ότι οι δεσμευτικές προσφορές είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τον Ιούλιο, με την προθεσμία να μεταφέρεται στη συνέχεια για τον Σεπτέμβριο. Οι αλλεπάλληλες μεταθέσεις είχαν ήδη δημιουργήσει ερωτήματα στην αγορά για την πορεία του έργου, τα οποία πλέον ενισχύονται από τις πληροφορίες περί ευρύτερου επανασχεδιασμού.
Τι σημαίνει ένας επανασχεδιασμός για τον διαγωνισμό
Στον διαγωνισμό έχουν απομείνει δύο διεκδικητές, ΑΚΤΩΡ - IC Ictas και METKA - ΑΒΑΞ, μετά την αποχώρηση του σχήματος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – REDEX.
Η διαδικασία ακολουθεί το μοντέλο Early Contractor Involvement (ECI), το οποίο επιτρέπει στους υποψήφιους αναδόχους να συμμετέχουν από πρώιμο στάδιο στην επεξεργασία των τεχνικών λύσεων, του σχεδιασμού και του κόστους.
Ως εκ τούτου, υπάρχουν περιθώρια προσαρμογών. Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν ο επανασχεδιασμός που εξετάζεται μπορεί να ενταχθεί στην υφιστάμενη διαδικασία ή εάν θα μεταβάλει τόσο σημαντικά το φυσικό και οικονομικό αντικείμενο του έργου ώστε να απαιτηθεί νέος διαγωνισμός.
Τι προβλέπει σήμερα ο σχεδιασμός
Με βάση τον υφιστάμενο σχεδιασμό, η επέκταση προβλέπει περίπου 148.000 τ.μ. νέων χώρων, με σημαντική επέκταση του Κεντρικού Αεροσταθμού και παρεμβάσεις στον Δορυφορικό Αεροσταθμό.
Περιλαμβάνονται νέοι χώροι check-in και αναχωρήσεων, πρόσθετες αίθουσες επιβίβασης, μεγαλύτερες εμπορικές και επισιτιστικές ζώνες, νέες θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών και παρεμβάσεις στην οδική πρόσβαση, με στόχο τη δυναμικότητα των 40 εκατ. επιβατών.
Το επόμενο μεγάλο ορόσημο είναι τα 50 εκατ. επιβάτες, για το οποίο έχει εξεταστεί ένα ευρύτερο πρόγραμμα ανάπτυξης, ακόμη και με τη δημιουργία νέου Terminal 2. Η ταχύτερη του αναμενομένου αύξηση της κίνησης είναι αυτή που φαίνεται να φέρνει πλέον πιο κοντά τη συζήτηση για τη δεύτερη αυτή φάση.
Τα έργα που ήδη «τρέχουν»
Ανεξάρτητα από την τύχη του μεγάλου διαγωνισμού, στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη έργα περίπου 188 εκατ. ευρώ από το σχήμα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ -REDEX.
Σε αυτά περιλαμβάνονται ο νέος βορειοδυτικός χώρος στάθμευσης αεροσκαφών και το νέο επταώροφο κτίριο στάθμευσης αυτοκινήτων απέναντι από το Sofitel, με ορίζοντα ολοκλήρωσης έως το τέλος του 2027.
Παράλληλα, η REDEX έχει αναλάβει και την κατασκευή του νέου VIP Terminal στη βόρεια πλευρά του αεροδρομίου, το οποίο θα είναι ανεξάρτητο από τον υφιστάμενο αεροσταθμό.
Ελευθέριος Βενιζέλος: Προς ακύρωση ο διαγωνισμός για την επέκταση του αεροδρομίου;
array(24) {
["ID"]=>
int(2238192)
["post_author"]=>
string(7) "9192386"
["post_date"]=>
string(19) "2026-09-04 08:50:17"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2026-09-04 05:50:17"
["post_content"]=>
string(8976) "Σε αγορές ποδοσφαιριστών συνολικού ύψους 16,25 εκατ. ευρώ προχώρησε ο ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 2026, με τη διοίκηση του Ιβάν Σαββίδη να ενισχύει την ομάδα με οκτώ εξωτερικές προσθήκες. Η απόκτηση του Όγκνιεν Ούγκρεσιτς από την Παρτίζαν και η επιστροφή του Δημήτρη Γιαννούλη από την Άουγκσμπουργκ αποτέλεσαν τις ακριβότερες κινήσεις, συγκεντρώνοντας συνολικά 10,75 εκατ. ευρώ.
Ο μεταγραφικός λογαριασμός των πέντε αγορών, βάσει των ποσών του Transfermarkt, συμπληρώνεται από τους Τομ Λουσέ, Τάχα Άλι και Παντελή Χατζηδιάκο. Παράλληλα, αποκτήθηκαν ως ελεύθεροι οι Αρίτζ Ελουστόντο και Μπατίστ Σανταμαρία, ενώ ο Σερίφ Ντιαγέ ήρθε με δανεισμό από τη Σαμσουνσπόρ.
Η κατανομή των χρημάτων δείχνει τις προτεραιότητες του σχεδιασμού. Στον Ούγκρεσιτς και στον Λουσέ, τους δύο νεότερους παίκτες μεταξύ των αγορών, κατευθύνθηκαν 8,5 εκατ. ευρώ. Για τους Έλληνες διεθνείς αμυντικούς Γιαννούλη και Χατζηδιάκο διατέθηκαν 5,75 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 2 εκατ. ευρώ κόστισε η ενίσχυση στα άκρα της επίθεσης με τον Άλι.
Η επένδυση των 6,5 εκατ. ευρώ στον Ούγκρεσιτς
Ο Όγκνιεν Ούγκρεσιτς κόστισε 6,5 εκατ. ευρώ και αποτελεί την ακριβότερη καλοκαιρινή αγορά του ΠΑΟΚ. Ο 20χρονος Σέρβος μέσος αποκτήθηκε από την Παρτίζαν και υπέγραψε συμβόλαιο έως τις 30 Ιουνίου 2031, με τη μεταγραφή να ολοκληρώνεται στις 29 Αυγούστου.
Μόνο η συγκεκριμένη κίνηση αντιστοιχεί στο 40% της συνολικής δαπάνης για αγορές. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικονομική δέσμευση του συλλόγου σε νέο ποδοσφαιριστή αυτό το καλοκαίρι, με ορίζοντα πενταετίας.
Στην ίδια ηλικιακή κατεύθυνση εντάσσεται η απόκτηση του Τομ Λουσέ. Ο 23χρονος Γάλλος μέσος κόστισε 2 εκατ. ευρώ από τη Νις και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο, έως τις 30 Ιουνίου 2030. Οι δύο μεταγραφές απορρόφησαν λίγο περισσότερο από το μισό των χρημάτων που διατέθηκαν για αγορές, ενισχύοντας τη μεσαία γραμμή με ποδοσφαιριστές που δεσμεύονται για αρκετά χρόνια.
Για τη διοίκηση Σαββίδη, οι συγκεκριμένες επιλογές συνδυάζουν την αγωνιστική ενίσχυση με την προοπτική μελλοντικής μεταπώλησης. Η εξέλιξη και η απόδοση των δύο μέσων θα καθορίσουν την οικονομική αποδοτικότητα αυτής της επένδυσης.
Γιαννούλης και Χατζηδιάκος με 5,75 εκατ. ευρώ
Η επιστροφή του Δημήτρη Γιαννούλη κόστισε 4,25 εκατ. ευρώ και αποτέλεσε τη δεύτερη μεγαλύτερη αγορά. Ο 30χρονος αριστερός μπακ επέστρεψε από την Άουγκσμπουργκ, προσθέτοντας εμπειρία και γνώση του συλλόγου σε μια άμυνα που απέκτησε τρία νέα πρόσωπα.
Το ποσό για τον Γιαννούλη αντιστοιχεί περίπου στο 26% της συνολικής δαπάνης για αγορές. Μαζί με τον Ούγκρεσιτς, συγκεντρώνουν περίπου το 66% του μεταγραφικού λογαριασμού, αναδεικνύοντας το οικονομικό βάρος των δύο συμφωνιών.
Για τον Παντελή Χατζηδιάκο δαπανήθηκε 1,5 εκατ. ευρώ. Ο 29χρονος κεντρικός αμυντικός αποκτήθηκε από την Κοπεγχάγη και, μαζί με τον Γιαννούλη, ενίσχυσε την ελληνική παρουσία στο αμυντικό τμήμα της ομάδας. Το συνολικό κόστος των δύο Ελλήνων διεθνών έφτασε τα 5,75 εκατ. ευρώ.
Τα 2 εκατ. για τον Άλι και οι υπόλοιπες προσθήκες
Στα άκρα της επίθεσης, ο ΠΑΟΚ διέθεσε 2 εκατ. ευρώ για τον Τάχα Άλι από τη Μάλμε. Ο 28χρονος Σουηδός εξτρέμ υπέγραψε έως το καλοκαίρι του 2029, με τον σύλλογο να εξασφαλίζει τριετή συνεργασία. Η δική του μεταγραφή συμπληρώνει το σύνολο των 16,25 εκατ. ευρώ για τις πέντε αγορές.
Οι άλλες δύο μόνιμες προσθήκες έγιναν χωρίς τίμημα αγοράς. Ο Αρίτζ Ελουστόντο αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τη Σοσιεδάδ, με συμβόλαιο έως τις 30 Ιουνίου 2028. Ο 32χρονος Ισπανός προστέθηκε στις επιλογές για το κέντρο της άμυνας, μαζί με τον Χατζηδιάκο.
Ως ελεύθερος αποκτήθηκε και ο Μπατίστ Σανταμαρία από τη Βαλένθια. Ο 31χρονος Γάλλος μέσος υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο, έως τις 30 Ιουνίου 2027, προσθέτοντας εμπειρία στον άξονα.
Για την κορυφή της επίθεσης επιλέχθηκε ο Σερίφ Ντιαγέ. Ο 30χρονος Σενεγαλέζος αποκτήθηκε από τη Σαμσουνσπόρ με δανεισμό και οψιόν αγοράς. Έτσι, ο ΠΑΟΚ διατηρεί τη δυνατότητα να προχωρήσει στη μόνιμη απόκτησή του, αξιολογώντας προηγουμένως την παρουσία του στην ομάδα.
Τα 29 εκατ. ευρώ των πωλήσεων
Από τις αποχωρήσεις, ο ΠΑΟΚ εξασφάλισε συμφωνίες πωλήσεων 29 εκατ. ευρώ. Η μεταγραφή του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Ντόρτμουντ έκλεισε στα 26 εκατ. ευρώ, με επιπλέον μπόνους έως 6 εκατ. ευρώ και ποσοστό μεταπώλησης 17,5%. Άλλα 3 εκατ. ευρώ απέφερε η παραχώρηση του Χόρχε Σάντσες στην Άτλας. Εφόσον ενεργοποιηθούν όλα τα μπόνους του Κωνσταντέλια, το συνολικό τίμημα των δύο πωλήσεων θα φτάσει τα 35 εκατ. ευρώ, χωρίς να συνυπολογίζεται ενδεχόμενο μελλοντικό έσοδο από το ποσοστό μεταπώλησης.
Οι Τόμας Κεντζιόρα, Μαγκομέντ Οζντόεφ, Αλεξάντερ Γερεμέγεφ, Ζόαν Σάστρε και Λευτέρης Λύρατζης αποχώρησαν ως ελεύθεροι, ενώ ολοκληρώθηκε η συνεργασία με τον Ντέγιαν Λόβρεν. Δανεικοί παραχωρήθηκαν οι Τζόναθαν Γκόμες, Λούκα Γκουγκεσασβίλι και Μαμαντού Μπαλντέ, ενώ έληξαν οι δανεισμοί των Γιώργου Γιακουμάκη, Αλεσάντρο Μπιάνκο, Λούκα Ιβανούσετς και Αλεσάντρο Βολιάκο."
["post_title"]=>
string(173) "Ιβάν Σαββίδης: Ο Κωνσταντέλιας, οι οκτώ προσθήκες στον ΠΑΟΚ και ο λογαριασμός των 16,25 εκατ. ευρώ"
["post_excerpt"]=>
string(272) "Πέντε αγορές, δύο ελεύθεροι και ένας δανεικός στον καλοκαιρινό σχεδιασμό. Ούγκρεσιτς και Γιαννούλης απορρόφησαν τα δύο τρίτα της δαπάνης για αγορές"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(95) "ivan-savvidis-o-konstantelias-oi-okto-prosthikes-ston-paok-kai-o-logariasmos-ton-1625-ekat-evro"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-09-04 00:10:30"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-09-03 21:10:30"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2238192"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Στην ίδια ηλικιακή κατεύθυνση εντάσσεται η απόκτηση του Τομ Λουσέ. Ο 23χρονος Γάλλος μέσος κόστισε 2 εκατ. ευρώ από τη Νις και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο, έως τις 30 Ιουνίου 2030. Οι δύο μεταγραφές απορρόφησαν λίγο περισσότερο από το μισό των χρημάτων που διατέθηκαν για αγορές, ενισχύοντας τη μεσαία γραμμή με ποδοσφαιριστές που δεσμεύονται για αρκετά χρόνια.
Για τη διοίκηση Σαββίδη, οι συγκεκριμένες επιλογές συνδυάζουν την αγωνιστική ενίσχυση με την προοπτική μελλοντικής μεταπώλησης. Η εξέλιξη και η απόδοση των δύο μέσων θα καθορίσουν την οικονομική αποδοτικότητα αυτής της επένδυσης.