Ελούντα: Ποιοι επενδύουν εκεί από όπου ξεκίνησε ο πολυτελής τουρισμός
H περιοχή προσφέρει υψηλής κατηγορίας τουριστικό προϊόν
The Wiseman
Στο προσκήνιο ΓΕΚ και Credia, ο ελιγμός του contrarian shipowner ΔΔ, τα σενάρια εκλογών και ο φόβος για τον ΚΜ, οι γκάφες του φιλόσοφου Σκέρτσου, ο «master of disaster» Τσάφος, τα χοντρά πορτοφόλια στις Σπέτσες και ένα hot quiz
Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Credia Bank αποτέλεσε μία από τις πιο σύνθετες συναλλαγές στην κεφαλαιαγορά, με έντονο διεθνές αποτύπωμα και υψηλές απαιτήσεις συντονισμού. Η τράπεζα προχώρησε σε συνδυασμένη προσφορά νέων μετοχών, με δημόσια προσφορά στην Ελλάδα και ιδιωτική τοποθέτηση σε θεσμικούς επενδυτές του εξωτερικού, σε μια διαδικασία που προσέλκυσε ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον και οδήγησε σε υπερκάλυψη περίπου 3,8 φορές, με αύξηση 300 εκατομμυρίων ευρώ.
Στην καρδιά της συναλλαγής βρέθηκε ένα διεθνές syndicate τραπεζών και επενδυτικών οίκων υπό την ηγεσία των Morgan Stanley και UBS, ενώ η έκδοση 375 εκατ. νέων μετοχών κινητοποίησε κεφάλαια άνω του 1,1 δισ. ευρώ σε επίπεδο ζήτησης. Το deal ολοκληρώθηκε πριν λίγες ημέρες, με την έναρξη διαπραγμάτευσης των νέων μετοχών να σηματοδοτεί όχι μόνο την επιτυχία της αύξησης, αλλά και την επανατοποθέτηση της Credia στο επενδυτικό ραντάρ.
Πίσω από αυτή τη διαδικασία υπήρξαν, όπως πάντα, οι αθέατοι μεν, στρατηγικοί συντονιστές δε της συναλλαγής, οι έμπειροι δικηγόροι και των δύο πλευρών, της τράπεζας και των επενδυτών που σχεδίασαν και υλοποίησαν μια σύνθετη νομική στρατηγική που τελικά οδήγησε και στο επιτυχές αποτέλεσμα.
Η PotamitisVekris στο πλευρό της Credia
Για την Credia, τη νομική καθοδήγηση ανέλαβε η PotamitisVekris, μία από τις ισχυρότερες δικηγορικές εταιρείες στην Αθήνα με συμμετοχή σχεδόν σε κάθε μεγάλο deal, με βασικούς πρωταγωνιστές στη συγκεκριμένη τον Managing Partner Γιώργο Μπερσή και την Partner Ελενα Θεοχαράκου, δύο δικηγόρους που παίζουν στα δάχτυλα τις πολύπλοκες συναλλαγές της κεφαλαιαγοράς.
Ο Γιώργος Μπερσής, βέβαια, δεν είναι απλώς ένας έμπειρος νομικός των κεφαλαιαγορών, είναι από εκείνους που έχουν διαμορφώσει το ίδιο το πεδίο στο οποίο κινούνται σήμερα οι μεγάλες συναλλαγές. Με εμπλοκή στην αναδιάρθρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έχει λειτουργήσει ως σύμβουλος σε κρίσιμες καμπές για τον κλάδο. Το αποτύπωμά του εκτείνεται από δημόσιες προσφορές και ομολογιακά δάνεια μέχρι σύνθετες συγχωνεύσεις και εξαγορές, ενώ η παρουσία του σε έργα real estate και hospitality υψηλής αξίας συμπληρώνει ένα προφίλ που συνδυάζει χρηματοοικονομική στρατηγική και εμπορική αντίληψη.
Τα τελευταία χρόνια, ο -εκτός των άλλων και - καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς βρέθηκε πίσω από ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά deals της αγοράς. Από την εισαγωγή του αεροδρομίου και της Τράπεζας Κύπρου στο Χρηματιστήριο Αθηνών έως τη χρηματοδότηση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με το πρώτο sustainability-linked ομόλογο στην ελληνική αγορά, έχει συνδέσει το όνομά του με συμφωνίες που αποτυπώνουν τη στροφή της ελληνικής οικονομίας σε πιο σύνθετα και εξωστρεφή χρηματοδοτικά εργαλεία.
Παράλληλα, η παρουσία του είναι έντονη και σε συναλλαγές με στρατηγικό βάθος για τον τραπεζικό και ασφαλιστικό κλάδο, όπως η απόκτηση του 80% της Eurolife Life από τη Eurobank, αλλά και η συμφωνία εξαγοράς της AXIA Ventures Group από την Alpha Bank. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι μεγάλες κεφαλαιακές κινήσεις της Attica Bank, όπου η ομάδα του ανέλαβε τόσο την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σχεδόν 700 εκατομμυρίων ευρώ, όσο και τη συγχώνευση με την Παγκρήτια Τράπεζα.
Δίπλα του στις περισσότερες από τις προαναφερθείσες συναλλαγές έχει βρεθεί η Έλενα Θεοχαράκου, η οποία πριν μόλις δύο μήνες προήχθη σε Partner της κραταιάς δικηγορικής εταιρείας, αναλαμβάνοντας ως πρώτη της μεγάλη συναλλαγή από αυτή τη θέση την ΑΜΚ της Credia Bank. Πρόκειται για μια νέα γυναίκα με μακρά ωστόσο εξειδίκευση στο εταιρικό δίκαιο και στις κεφαλαιαγορές που έχει αναπτύξει ισχυρή εμπειρία σε συναλλαγές που απαιτούν λεπτομερή διαχείριση πολλαπλών επιπέδων συμμόρφωσης, από τις απαιτήσεις των ελληνικών αρχών έως τα standards των διεθνών επενδυτών.
Από την πλευρά των επενδυτών η Bernitsas Law
Από την πλευρά των επενδυτών, ενός ισχυρού διεθνούς syndicate τραπεζών και επενδυτικών σχημάτων υπό την καθοδήγηση των Morgan Stanley και UBS, τη νομική εκπροσώπηση ανέλαβε η Bernitsas Law, με επικεφαλής τους Partners Νίκο Παπαχριστόπουλο και Μαρία-Νεφέλη Μπερνίτσα.
Ο Νίκος Παπαχριστόπουλος συγκαταλέγεται στους δικηγόρους που έχουν σε μεγάλο βαθμό ταυτιστεί με την εξέλιξη των ελληνικών κεφαλαιαγορών την τελευταία δεκαετία. Με πολυετή εμπειρία στο εταιρικό δίκαιο, τις εκδόσεις τίτλων και τις συγχωνεύσεις & εξαγορές, έχει διαμορφώσει μια πορεία που τον καθιστά σταθερό σημείο αναφοράς για τράπεζες, εισηγμένες εταιρείες και διεθνή επενδυτικά σχήματα. Η συμμετοχή του στις ανακεφαλαιοποιήσεις των ελληνικών συστημικών τραπεζών μετά το 2012 τον τοποθέτησε στον πυρήνα των πιο κρίσιμων χρηματοοικονομικών εξελίξεων, ενώ έκτοτε διατηρεί σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο σε συναλλαγές με αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα σε νομικό και στρατηγικό επίπεδο.
Το 2025 ήταν επικεφαλής στην πώληση της ΔΩΔΩΝΗ, ενώ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή σημαντικών εκδόσεων ομολόγων, όπως τα €775 εκατ. green notes της ΔΕΗ και η έκδοση €600 εκατ. AT1 τίτλων της Πειραιώς.
Φυσικά, ας μην ξεχνάμε και τη συμμετοχή του στο dual listing της Metlen Energy & Metals σε Λονδίνο και Αθήνα, μια ιδιαίτερα σύνθετη διασυνοριακή συναλλαγή που άλλαξε τη δομή του ομίλου και ενίσχυσε τη διεθνή του παρουσία. Στο ίδιο επίπεδο εντάσσονται και άλλες συναλλαγές-ορόσημα, όπως η IPO της Qualco Group και η πώληση του 90,01% της Εθνικής Ασφαλιστικής από την CVC στην Πειραιώς.
Δίπλα του, η Μαρία-Νεφέλη Μπερνίτσα εκπροσωπεί μια νέα, διεθνοποιημένη γενιά δικηγόρων, με έντονη εξειδίκευση στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, τις κεφαλαιαγορές και το ESG. Με εμπειρία σε funds, private equity συναλλαγές και εταιρικές πράξεις εισηγμένων εταιρειών, η ίδια ξεκίνησε την καριέρα της σε κορυφαία ομάδα χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στο Λονδίνο και συμμετείχε στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής ESG νομοθεσίας σε παγκόσμιο επενδυτικό όμιλο. Σήμερα, ως επικεφαλής του ESG practice της Bernitsas, συμβουλεύει εκτενώς για τη συμμόρφωση με το ολοένα αυστηρότερο κανονιστικό πλαίσιο, ιδίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Παπαχριστόπουλος Μπερνίτσα, πάντως, είναι ένα γνώριμο δίδυμο ήδη από τη δημόσια προσφορά της Qualco και της Metlen με ισχυρή δυναμική στην εταιρεία που συνδυάζει εμπειρία, στρατηγική σκέψη αλλά και τεχνική εξειδίκευση.Top of Form
Συνολικά, η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Credia Bank επιβεβαιώνει ότι οι μεγάλες συναλλαγές της κεφαλαιαγοράς δεν κρίνονται μόνο στο ύψος των κεφαλαίων που συγκεντρώνονται, αλλά και στην ποιότητα της νομικής τους αρχιτεκτονικής.
Πίσω από το αποτέλεσμα βρίσκεται ένας συντονισμός υψηλής ακρίβειας, όπου η εμπειρία, η στρατηγική σκέψη και η κανονιστική επάρκεια των εμπλεκόμενων δικηγόρων λειτουργούν ως καταλύτης επιτυχίας.
Ορισμένοι από εκείνους που έχουν μια πιο σοφιστικέ αντίληψη των πραγμάτων λένε πως «ο μισθός είναι το τίμημα για να ξεχάσεις τα όνειρά σου»…
Ωστόσο, στην πεζή και ιδιαίτερα απαιτητική καθημερινότητα, αρκετοί από όσους συνθέτουν εργατικό δυναμικό της χώρας μάλλον θα ονειρεύονται τη μισθοδοσία των τραπεζοϋπαλλήλων. Αν και για τους υπαλλήλους των τραπεζών λέγεται με σαρκαστική διάθεση ότι « βλέπουν πάρα πολλά λεφτά κάθε μέρα, αλλά όχι στον…λογαριασμό τους».
Ούτως ή άλλως τα στοιχεία που προέρχονται από το πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη» δείχνουν ότι ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται σε 1.516 ευρώ τον μήνα μικτά. Και κατ’ επέκταση σε 21.224 ευρώ ετησίως, με βάση την καταβολή 14 μισθών.
Στον τραπεζικό τομέα, όπου απασχολούνται περίπου 30.000 άτομα στην Ελλάδα, οι μέσες αμοιβές είναι σημαντικά ανώτερες. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει μέσα από τα επίσημα οικονομικά στοιχεία, τα οποία ναι μεν δεν είναι απολύτως συγκρίσιμα σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά αποτελούν ένα ενδεικτικό μέτρο αξιολόγησης της κλίμακας των αποδοχών.
Και πάλι όμως οι αμοιβές των εργαζόμενων στις εμπορικές τράπεζες υπολείπονται κατά πολύ σε σύγκριση με τα όσα λαμβάνουν οι υπάλληλοι της Τράπεζας της Ελλάδος, που εν τοις πράγμασι βρίσκονται στο μισθοδοτικό ρετιρέ.
Έχοντας ειδικό και ξεχωριστό καθεστώς που ορίζεται από τον ανεξάρτητο οργανισμό της κεντρικής τράπεζας της χώρας, οι 2.017 εργαζόμενοι στην Τ.τ.Ε ακολουθούν εν πολλοίς και στα μισθολογικά τους τον βηματισμό του Ευρωσυστήματος.
Όπως προκύπτει από τις αναφορές της ίδιας της τράπεζας, πέρσι οι αυξήσεις στις μέσες αποδοχές εκτινάχτηκαν στο 10,92%. Σε συνέχεια της ανόδου κατά 6,64% το 2024 και κατά 3,43% το 2023.
Πώς εξηγείται το άλμα στις αποδοχές
Η Τ.τ.Ε λέει ότι η περσινή, μεγάλη ανοδική αναπροσαρμογή της μισθοδοσία οφείλεται: στην εφαρμογή της τριετούς Επιχειρησιακής Σύμβασης (2024-2027) , της κλαδικής σύμβασης της ΟΤΟΕ, στις υπηρεσιακές προαγωγές και ωριμάνσεις, στην πλήρη ένταξη των επί συμβάσει υπαλλήλων στο κύριο προσωπικό της Τράπεζας, στην εφάπαξ (one-off) επίδραση της διοικητικής αναδιοργάνωσης, καθώς και στην υπερωριακή απασχόληση λόγω αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών.
Η ετήσια οικονομική έκθεση για τη χρήση του 2025 δείχνει ότι διατέθηκαν 242,9 εκατ. ευρώ για αμοιβές προσωπικού και λοιπές παροχές. Προφανώς στο κονδύλιο αυτό εμπεριέχονται και οι εργοδοτικές εισφορές που ανέρχονται σε 21,79 % και υπολογίζονται σε 52,9 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα 190 εκατ. ευρώ, που κατευθύνονται στο σύνολο των προσωπικού των 2.017 ατόμων, παραπέμπουν σε μέσες, μικτές ετήσιες αποδοχές της τάξεως των 94.200 ευρώ.
Φαντάζουν ζηλευτές από τη στιγμή που απηχούν τα πραγματικά δεδομένα, πλην όμως είναι εξηγήσιμες αν ληφθεί υπόψη ότι Τ.τ.Ε έχει υπαλλήλους υψηλής εξειδίκευσης και συνάμα μεγάλης μισθολογικής ωρίμανσης. Καθώς στην Κεντρική τράπεζα δεν έχει εφαρμοστεί κανένα πρόγραμμα εθελούσιας αποχώρησης, που εκ των πραγμάτων θα διαφοροποιούσε το μίγμα των αμοιβών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 1.000 εργαζόμενοι στην τράπεζα είναι ηλικίας από 50 ετών έως και άνω των 60, ενώ περίπου 250 υπάλληλοι είναι από 40 έως 49 ετών, και η ηλικία των υπολοίπων 250 είναι από 20 έως τα 39 έτη.
Σημαντικότατη παράμετρος για την άνοδο των αμοιβών είναι η Επιχειρησιακή σύμβαση, που υλοποιείται σε τέσσερα στάδια (τον Ιούλιο του 2024 και τον Ιανουάριο του 2025, του 2026 και του 2027) και σύμφωνα με το συνδικάτο των εργαζόμενων οδηγεί σε πραγματικές αυξήσεις 6% ετησίως…Με αναγωγή στην τριετία, συμπεριλαμβανομένου και του ανατοκισμού.
Εάν βέβαια από τις μικτές αποδοχές αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων ( 13,77%) και η φορολογία κλίμακας , μένουν καθαρά 53.588 ευρώ ετησίως, κάπου 3.827 ευρώ ανά μήνα. Αυτά φυσικά κατά μέσο όρο και με πολλαπλές διαφοροποιήσεις ανά περίπτωση.
Παγωμένες για χρόνια οι αμοιβές του Γιάννη Στουρνάρα
Μπορεί οι αμοιβές των αμοιβές των υπαλλήλων της Τ.τ.Ε να ακολουθούν μια εξόχως εντυπωσιακή ανοδική πορεία ( μέχρι του σημείου να προκαλεί εύλογα ερωτήματα) αλλά από την άλλη πλευρά οι αμοιβές του Διοικητή Γιάννη Στουρνάρα βρίσκονται χρόνια τώρα , με δική του πρωτοβουλία, καθηλωμένες σε χαμηλά επίπεδα. Συγκρινόμενες με τις αναβαθμισμένες αποδοχές των ανώτατων στελεχών του χρηματοπιστωτικού τομέα και των εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων.
Τυπικά οι θεσμοθετημένες μικτές αμοιβές για τον Διοικητή της Τ.τ.Ε ανέρχονται σε 420.000 ευρώ τον χρόνο. Την περίοδο των μνημονίων και δημοσιονομικής κρίσης στη χώρα ο Γιώργος Προβόπουλος, είχε προχωρήσει σε οικειοθελή μείωση των αποδοχών του κατά 50%.
Από τον Ιούνιο του 2014 που ο Γιάννης Στουρνάρας ανέλαβε τα διοικητικά ηνία της κεντρικής τράπεζας της χώρας, διατήρησε το ίδιο, μειωμένο επίπεδο αποδοχών. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία έχει μπει στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης, ο ίδιος συνεχίζει να λαμβάνει 210.000 ευρώ ετησίως μικτά, που αντιστοιχούν σε περίπου 109.500 ευρώ καθαρά. Όταν οι αμοιβές των CEO των μεγάλων εταιρειών, είναι πλέον από έξι έως και εννιά φορές μεγαλύτερες.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στην Τράπεζα της Ελλάδος δεν υπάρχουν εξτρά αμοιβές και bonus επίτευξης στόχων, ούτε και προγράμματα παροχής δωρεάν μετοχών.
Ακόμη και σε ότι αφορά τα μέλη του Γενικού συμβουλίου της Τ.τ.Ε μένουν καθηλωμένες από το…2022 τα ποσά της πάγιας αποζημίωσης των 400 ευρώ το μήνα, τα 30 ευρώ ανά συνεδρίαση και τα 60 ευρώ οδοιπορικά σε όσους τα δικαιούνται.
Το παζλ των αμοιβών στις άλλες τράπεζες
Ανεξαρτήτως όλων αυτών και σε ότι αφορά τα μισθοδοτικά δεδομένα στις εμπορικές τράπεζες, υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ανάγνωσης. Διότι τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται άλλοτε αφορούν τους εργαζόμενους σε επίπεδο μητρικής και άλλοτε στον όμιλο, όπου κατά κανόνα οι αποδοχές του προσωπικού των θυγατρικών κινούνται χαμηλότερα. Επίσης στα μικτά έσοδα των υπαλλήλων συνυπολογίζονται όχι μόνο οι συμβατικές ή και οι εξτρά οικονομικές παροχές, αλλά και οι εισφορές του εργοδότη σε αποταμιευτικά και ασφαλιστικά προγράμματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Λογιζόμενες ως οιονεί χρήμα, που όμως δεν έχει ομοειδή χαρακτηριστικά για όλες τις τράπεζες.
Κρίνοντας με βάση τα όσα αναφέρονται στις εκθέσεις αποδοχών για το 2025, οι οποίες υποβάλλονται προς ψήφιση στις επικείμενες γενικές συνελεύσεις, η Optima Bank βρίσκεται σε θέση οδηγού. Καθώς όπως αναφέρει ή ίδια η τράπεζα, οι περσινές, μέσες αποδοχές για τους 591 υπαλλήλους της ανέρχονται στο μικτό ποσό των 51.196 ευρώ. Αυξημένες κατά 6,49%.
Στην Εθνική που έχει 6.700 υπαλλήλους στην Ελλάδα και άλλους 1.200 στο εξωτερικό, οι μέσες περσινές αμοιβές ανήλθαν σε 47.318 ευρώ μικτά. Αυξημένες κατά 5,69% και εξαιρουμένων των ποσών που σχετίζονται με συνταξιοδοτικά προγράμματα.
Στην τράπεζα Πειραιώς, με 8.100 εργαζόμενους και 8.472 σε επίπεδο ομίλου, οι μέσες μικτές αποδοχές ανήλθαν πέρσι σε 45.380 ευρώ. Ενισχυμένες κατά 4,52%. Σε αυτές τις κοινοποιημένες αμοιβές εμπεριέχονται μισθοί, λοιπές δαπάνες προσωπικού, αλλά και επιβαρύνσεις συνταξιοδοτικών παροχών.
Η Eurobank ώς όμιλος με διευρυμένη παρουσία και στο εξωτερικό έχει 12.400 υπαλλήλους εκ των οποίων οι περίπου οι μισοί απασχολούνται στις εν Ελλάδι δραστηριότητες της τράπεζας. Οι μέσες, μικτές αμοιβές διαμορφώθηκαν πέρσι σε 36.389 ευρώ εμφανίζοντας μείωση 5%. Επ' αυτών δεν δίνονται περεταίρω εξηγήσεις αν και κατά τα φαινόμενα πρόκειται για αμοιβές σε επίπεδο ομίλου και πιθανά διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά.
Η Alpha Bank δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη την έκθεση αποδοχών του 2025, όταν και είχε 5.882 εργαζόμενους στην Ελλάδα και 6.669 ως όμιλος μαζί με τις δραστηριότητες στο εξωτερικό. Τα περσινό στοιχεία έδειξαν ότι το 2024 οι μέσες αποδοχές των εργαζόμενων ανήλθαν στο μικτό ποσό των 48.249 ευρώ. Συνυπολογίζοντας όμως τις εργοδοτικές εισφορές, τα συνταξιοδοτικά προγράμματα ,αλλά και τα προγράμματα ασφάλισης υγείας. Χωρίς τα επιπρόσθετα, οι αμοιβές θα ήταν προφανώς αισθητά χαμηλότερες.
Ο επικεφαλής του Ομίλου AKTOR και CEO της Atlantic SEE LNG Trade, Αλέξανδρος Εξάρχου μίλησε για τις επικείμενες εμπορικές συμφωνίες της Atlantic SEE LNG Trade σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Platts, μέρος της S&P Global Energy.
Εκεί που εστίασε ο κ. Εξάρχου είναι στο πως η Atlantic SEE LNG Trade αναμένει να ολοκληρώσει τους επόμενους μήνες αρκετές εμπορικές συμφωνίες LNG με αγοραστές σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, οι οποίες θα της επιτρέψουν να προχωρήσει στα σχέδια για την κατασκευή νέου τερματικού στην Ελλάδα έως το τέλος της δεκαετίας.
«Μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού, πιστεύω ότι θα έχουμε καλύψει πλήρως την αρχική ποσότητα που είχαμε στο μυαλό μας – περίπου 5 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως», δήλωσε ο Αλέξανδρος Εξάρχου.
Η Atlantic SEE έχει υπογράψει μέχρι στιγμής, διάφορα μνημόνια συνεργασίας για την προμήθεια LNG σε αγοραστές σε χώρες γύρω από τον «Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου» της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας, της Ουκρανίας, της Αλβανίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Ο Αλέξανδρος Εξάρχου δήλωσε ότι η εταιρεία αναμένει να υπογράψει ένα ακόμη μνημόνιο τον Απρίλιο, χωρίς να παρέχει περαιτέρω λεπτομέρειες.
Η Atlantic SEE προβλέπει να ολοκληρώσει πρώτα τις συμφωνίες με την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τη Ρουμανία, δήλωσε ο κ. Εξάρχου.
Η συμφωνία με τη Βοσνία αντιμετωπίζει νομική αβεβαιότητα. Η κυβέρνηση εκεί έχει εκφράσει αντιρρήσεις για το μνημόνιο που υπογράφηκε με τον παραγωγό αλουμινίου Aluminij Industries και τον ιδιοκτήτη του, τον όμιλο MT Abraham, υποστηρίζοντας ότι μόνο η βοσνιακή εταιρεία Energoinvest έχει την εξουσιοδότηση να εισάγει φυσικό αέριο στη χώρα. Ο κ. Εξάρχου δήλωσε ότι το νομικό ζήτημα δεν αποτελεί ανησυχία για την Atlantic SEE. «Το πρόβλημα, νομίζω, δεν είναι δικό μας», είπε. «Είναι πρόβλημα του αγοραστή να αντιμετωπίσει την κυβέρνηση της Βοσνίας.» Η MT Abraham Group δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.
Εκτός από την πώληση του LNG, η Atlantic SEE πρέπει επίσης να αναπτύξει «ζωτικής σημασίας» υποδομές για τη διευκόλυνση των παραδόσεων, ανέφερε ο κ. Εξάρχου. Ενώ η εταιρεία ελπίζει να κλείσει περαιτέρω συμφωνίες προμήθειας για την πώληση έως και 10 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως, σύμφωνα με τον κ. Εξάρχου, η εξασφάλιση αγοραστή για τα 4 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως από την Venture Global θα αρκούσε για να προχωρήσουν τα έργα υποδομής. «Αν καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε την απορρόφηση της συμφωνίας με την Venture Global, αυτό αρκεί για να προχωρήσουμε με τις επενδύσεις», είπε.
Η εταιρεία επιθυμεί να επεκτείνει τη δυναμικότητα εισαγωγής LNG της Ελλάδας αναπτύσσοντας μια ακόμη πλωτή μονάδα αποθήκευσης και επαναεριοποίησης. Ελπίζει να διαθέτει ένα FSRU δυναμικότητας 4,5-5 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως προς τα τέλη του 2028 ή τις αρχές του 2029 και «το αργότερο» στις αρχές του 2030, σύμφωνα με τον κ. Εξάρχου.
Το φθινόπωρο οι εργασίες του νέου τερματικού
Αν και δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί η τοποθεσία, ο κ. Εξάρχου επεσήμανε ότι η Atlantic SEE συζητά δύο σημεία και επί του παρόντος «εστιάζει» στην Αλεξανδρούπολη, όπου βρίσκεται ήδη μονάδα FSRU. Ο δεύτερος από τους δύο υφιστάμενους τερματικούς σταθμούς εισαγωγής LNG της Ελλάδας είναι η χερσαία εγκατάσταση της Ρεβυθούσας.
Η Atlantic SEE σχεδιάζει να ξεκινήσει τις εργασίες για την παραγγελία του FSRU το φθινόπωρο του 2026 και έχει ήδη αρχίσει συζητήσεις με την κυβέρνηση για την έκδοση αδειών, σύμφωνα με τον κ. Εξάρχου. Οι εργασίες υποδομής θα περιλαμβάνουν επίσης την τροποποίηση των υφιστάμενων αγωγών για την ενίσχυση της χωρητικότητας ροής φυσικού αερίου από νότο προς βορρά, ανέφερε. Ενώ η Atlantic SEE προωθεί μακροπρόθεσμα σχέδια που εκτείνονται μέχρι τα μέσα του αιώνα, προσαρμόζεται επίσης βραχυπρόθεσμα στον πόλεμο στο Ιράν που έχει ταράξει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
«Αρχικά, σκοπεύαμε απλώς να ξεκινήσουμε σοβαρές δραστηριότητες το 2030», δήλωσε ο Εξάρχου. «Τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή μας ώθησαν να εξασφαλίσουμε ποσότητες νωρίτερα από το προβλεπόμενο.» Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Αλέξανδρος Εξάρχου θεωρεί ότι το πλήγμα που υπέστησαν οι εξαγωγές LNG του Κατάρ από τον πόλεμο θα εντείνει την εξάρτηση της Ευρώπης από τα φορτία των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το πότε θα τελειώσουν οι εχθροπραξίες.
«Η αγορά του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη θα ”εκτοξευθεί”, όπως προβλέπω, αυτόν τον χειμώνα και φυσικά και τον επόμενο», είπε.
Ως εκ τούτου, η Atlantic SEE επιδιώκει να αξιοποιήσει την υπάρχουσα μακροπρόθεσμη θέση της για την αγορά αμερικανικού LNG, προκειμένου να «μεγιστοποιήσει» την ικανότητά της να εξασφαλίσει αποστολές το 2027 και το 2028, δήλωσε ο κ. Εξάρχου. Ωστόσο, είπε ότι παραμένει αβέβαιος ως προς το αν οι ΗΠΑ διαθέτουν αρκετό LNG για να εγγυηθούν την κάλυψη των αυξημένων απαιτήσεων της Ευρώπης. «Δεν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες ή μεγάλες ποσότητες διαθέσιμες στις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή, ώστε να μπορέσουν να δεσμευτούν», είπε. «Αυτά τα δύο χρόνια [2027 και 2028], η Ευρώπη θα χρειαστεί όσο το δυνατόν περισσότερο αμερικανικό LNG.»
Εξάρχου: Εξετάζουμε και προμήθειες ευρωπαϊκού φυσικού αερίου
Ο κ. Εξάρχου δεν πτοείται από τις εντεινόμενες διατλαντικές εντάσεις που έχουν επιβαρύνει τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες. Αν και δήλωσε στο Platts ότι δεν έχει συνομιλήσει με αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με τη δέσμευση της αμερικανικής κυβέρνησης για τη διατήρηση των εξαγωγών LNG, είναι «βέβαιος» ότι οι Αμερικανοί παραγωγοί θα τηρήσουν τις συμφωνίες προμήθειας.
Παράλληλα, η Atlantic SEE διερευνά και άλλες πηγές εφοδιασμού που βρίσκονται πιο κοντά στους αγοραστές-στόχους της εταιρείας, με σκοπό να ενισχύσει το χαρτοφυλάκιό της. «Εξετάζουμε ήδη ορισμένες μικρότερες -αλλά όχι ασήμαντες- προμήθειες ευρωπαϊκού φυσικού αερίου», δήλωσε ο Εξάρχου.
Σχεδόν ένα στα τρία δεξαμενόπλοια που ναυπηγούνται αυτή την περίοδο ανήκει σε Έλληνες εφοπλιστές.
Συνολικά, οι «Γκρικς» κατασκευάζουν 381 δεξαμενόπλοια, που αντιπροσωπεύουν το 28% της υπό ναυπήγησης χωρητικότητας των τάνκερ.
Πρωταθλητής σε αυτές τις ναυπηγήσεις είναι ο Γιώργος Προκοπίου, ο οποίος με τις τρεις, πιο γνωστές, ναυτιλιακές εταιρείες της οικογένειας, που είναι η Dynacom Tankers, η Sea Traders και η Dynagas LNG Partners, σύμφωνα με ναυλομεσιτικούς οίκους, κατασκευάζει περί τα 110 πλοία, αξίας 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Επισημαίνεται ότι 35 πλοία παρήγγειλαν στα ναυπηγεία της Κίνας, της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας, μέσα στον μήνα Μάρτιο, οι Έλληνες εφοπλιστές, όπως αναφέρει ο ναυλομεσιτικός οίκος, Xclusiv.
Οι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούν συνολικά σήμερα 838 πλοία, από τα οποία τα 185 φορτηγά πλοία, που αντιπροσωπεύουν το 12% των υπό ναυπήγηση φορτηγών πλοίων.
Αύξηση παρουσιάζουν και τα πλοία μεταφοράς κοντέινερ, που έφτασαν τα 168 που αντιπροσωπεύουν το 11% της παγκόσμιας ναυπήγησης στην κατηγορία των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.
Στον τομέα των LNG οι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούν 64 πλοία μεταφοράς LNG, που αντιπροσωπεύουν το 19% της συνολικής υπό ναυπήγησης χωρητικότητας.
Επίσης, στα πλοία LPG, οι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούν 40 πλοία, που αντιπροσωπεύουν το 13% της χωρητικότητας στην κατηγορία αυτή των πλοίων.
Ο όμιλος των εταιρειών του Βαγγέλη Μαρινάκη, κατασκευάζει περί τα 80 πλοία που η συνολική τους αξία ανέρχεται στα 8 δισ. δολάρια. Το φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραμμα του Έλληνα εφοπλιστή περιλαμβάνει όλες σχεδόν τις κατηγορίες πλοίων, με στόχο την διαμόρφωση ενός ανταγωνιστικού και φιλικά προς το περιβάλλον στόλο.
Μόνο η εισηγμένη ναυτιλιακή εταιρεία Capital Clean Energy Carriers Corporation, συμφερόντων Βαγγέλη Μαρινάκη, ναυπηγεί 19 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 3.980.000 dwt.
Η Capital Clean Energy Carriers διαθέτει επί του παρόντος 14 πλοία στο νερό, 12 πλοία μεταφοράς LNG τελευταίας γενιάς και δύο πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων Panamax.
Έχει συμφωνήσει να αποκτήσει επιπλέον 6 πλοία μεταφοράς LNG τελευταίας γενιάς μεταξύ 2026 και 2027. Επιπλέον, 6 πλοία μεταφοράς φυσικού αερίου μεσαίου μεγέθους και 4 πλοία μεταφοράς LC02 βρίσκονται υπό κατασκευή με ημερομηνίες παράδοσης μεταξύ 2026 και 2027.
Τα πλοία παραμένουν στην πρώτη γραμμή της τεχνικής έρευνας. Καθώς, η εταιρεία μεταβαίνει προς ένα πιο βιώσιμο μέλλον και «έχει πλήρη επίγνωση της ευθύνης της να μετριάσει το αποτύπωμα έντασης άνθρακα και να περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τον στόλο της».
Η Μαρία Αγγελικούση, που διαθέτει ένα στόλο 158 πλοίων, συνολικής χωρητικότητας 22. 909.746 dwt, με τις τρεις εταιρείες της, Maran Tanker, Maran Dry και Maran Gas, ναυπηγεί 24 πλοία.
Η Tsakos Energy Navigation, του Νίκου Π. Τσάκου, υλοποιεί ένα φιλόδοξο ναυπηγικό πρόγραμμα που αποτελείται από 19 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 2.957.105 dwt, ενώ η συνολική χωρητικότητα του στόλου ανέρχεται σε 10.958.618 dwt.
Η Navios Maritime Partners L.P., Αγγελική Φράγκου, διπλασίασε τις επενδύσεις της σε νεότευκτα πλοία σε ναυπηγεία της Ιαπωνίας.
Η συνολική επένδυση ανέρχεται σε 300 εκατομμύρια δολάρια και ενδυναμώνει τις σχέσεις της με την NYK Line, την Mitsui O.S.K. Lines, Ltd., και την "K" line (Kawasaki Kisen Kaisha, Ltd).
Ο ναυτιλιακός γίγαντας που είναι εισηγμένος στο NYSE έχει έξι νέα πλοία σε παραγγελία σε ιαπωνικά ναυπηγεία, ενισχύοντας τους δεσμούς με το ναυτιλιακό και ναυπηγικό σύμπλεγμα της Ιαπωνίας.
«Η Ιαπωνία προσφέρει έναν συνδυασμό κορυφαίας ναυπηγικής βιομηχανίας, ανταγωνιστικής χρηματοδότησης και αξιόπιστων ναυλωτών», δήλωσε πρόσφατα η Αγγελική Φράγκου.
Η επένδυση υποστηρίζεται από ιαπωνική χρηματοδότηση και ναυλώσεις ύψους 125 εκατομμυρίων δολαρίων με την Idemitsu Group, την "K" Line, την NYK και την MOL.
Η Navios διατηρεί μέσο όρο στόλου 9,6 ετών, 30% νεότερο από τον μέσο όρο του κλάδου.
Η Άννα Αγγελικούση, διευθύνει τρεις εταιρείες: Την Pantheon Tanker Management, που διαθέτει 47 πλοία και ναυπηγεί 6 πλοία, την Alpha Gas, που έχει 8 πλοία και κατασκευάζει 9 πλοία και την Alpha Bulkers, που διαχειρίζεται 33 πλοία.
Η Laskaridis Shipping του ΠάνουΛασκαρίδη, ναυπηγεί πέντε πλοία, που σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα παραλαβής: Στις 6 Μαΐου του τρέχοντος έτους θα παραλάβει τρία πλοία: Το Yperion, το Faethon και το Baltic Champion, ενώ στις 26 Δεκεμβρίου το Tilemachos.
Επίσης, στις 27 Ιανουαρίου του 2027 θα παραλάβει το πλοίο Parmenion και στις 27 Μαΐου του 2027 το πλοίο Achilles.
Η Thenamaris, του ΝικόλαΚ.Μαρτίνου, η οποία διαχειρίζεται 90 πλοία, ναυπηγεί 4 δεξαμενόπλοια και 2 πλοία ξηρού χύδην φορτίου. Η τελευταία παραγγελία είναι για τη ναυπήγηση δύο πλοίων VLAC. Σύμφωνα με ναυλομεσιτικές πηγές, η συμφωνία αφορά στη ναυπήγηση δύο πλοίων, χωρητικότητας 90.000 m³ στο ναυπηγείο Jiangnan της CSSC, με χρονοδιάγραμμα παραδόσεων των δύο πλοίων το έτος 2029.
Επισημαίνεται ότι η εταιρεία ναυπηγεί άλλα δύο πλοία Suezmax, τα οποία θα παραδοθούν το 2027.
Η VENERGY Maritime, του Βύρωνα Βασιλειάδη, υπέγραψε συμβόλαια με την Guangzhou Shipyard International (GSI) για επιπλέον δύο δεξαμενόπλοια Suezmax, «σηματοδοτώντας ένα περαιτέρω βήμα στην ανάπτυξη της πλατφόρμας δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου», όπως σημείωσε σε σχόλιο της η εταιρεία.
Η είσοδος του Βύρωνα Βασιλειάδη στον τομέα της πλοιοδιαχείρισης, είναι εντυπωσιακή, δεδομένου ότι αποκτώντας σε πρώτη φάση τρία πλοία και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα σχεδίασε και υλοποιεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπήγησης δεκατεσσάρων νεότευκτων πλοίων.
Από τα 14 πλοία, τα 6 είναι χωρητικότητας 113.500 dwt και τα υπόλοιπα 8 πλοία, είναι χωρητικότητας 50.000 dwt.
Τα πρώτα έξι πλοία, η ναυτιλιακή εταιρεία του ΒύρωναΒασιλειάδη, θα τα παραλάβει το έτος 2027, δύο το 2028, πέντε το 2029 και ένα το 2030.
Το επενδυτικό του πρόγραμμα, σύμφωνα με εκτιμήσεις ναυλομεσιτικών κύκλων της Ακτής Μιαούλη, ανέρχεται σε 800 εκατομμύρια δολάρια, ενώ άλλα 200 εκατομμύρια δολάρια τα επενδύει στο Σουέζ, σε φωτοβολταϊκά πάρκα και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Ο ΣταμάτηςΒελής, ναυπηγεί δύο νεότευκτα αξίας 152 εκατ. δολαρίων. Η ναυτιλιακή του εταιρεία, Delia, υπέγραψε συμβόλαιο ναυπήγησης δύο δεξαμενοπλοίων LR2s στο ναυπηγείο της HD Hyundai στις Φιλιππίνες.
Σύμφωνα με ναυλομεσιτικές πηγές, η ναυτιλιακή εταιρεία Delia θα κατασκευάσει δύο product carriers, χωρητικότητας 115.000 dwt.
Η αξία του κάθε πλοίου ανέρχεται σε 76 εκατομμύρια δολάρια το καθένα και το χρονοδιάγραμμα προβλέπει οι παραδόσεις να γίνουν σταδιακά τη διετία 2028 και 2029 από τις εγκαταστάσεις του Subic.
Η εταιρεία σήμερα διαθέτει και διαχειρίζεται συνολικά εννέα πλοία. Τρία δεξαμενόπλοια με την Delia Tankers, τρία πλοία με την Delia Bulkers και τρία υποστηρικτικά.
Η εταιρεία του Γιάννη και ΑριστείδηΑλαφούζου, Kyklades Maritime κατασκευάζει τρία πλοία, ενώ διαθέτει συνολικά 25 πλοία.
Η ναυτιλιακή εταιρεία Atlas Maritime, του ΛέονταΠατίτσα, παρέλαβε πρόσφατα ένα νεότευκτο πλοίο, το H580 ECO STAR. Η εταιρεία διαθέτει συνολικά δεκαοκτώ πλοία, από τα οποία τα πέντε είναι υπό κατασκευή.
Η ναυτιλιακή εταιρεία του Γιώργου Δ.Μελισσανίδη με την εταιρεία του Aegean Shipping Management, διαχειρίζεται σήμερα 6 δεξαμενόπλοια, 6 φορτηγά πλοία και τα 4 υπό ναυπήγηση, συμπεριλαμβανομένου του πλοίου Green Liberty, που καθελκύστηκε πρόσφατα.
Η ναυτιλιακή εταιρεία Alpha Omega Marine, των ΒασίληΠατέρα και ΘάνουΠασιαλή, σύμφωνα με επίσημη ενημέρωση της εταιρείας, παρήγγειλε τέσσερα πλοία προηγμένης τεχνολογίας.
«Με χαρά ανακοινώνουμε επίσημα ότι η Alpha Omega Marine εξασφάλισε θέσεις ναυπήγησης για τέσσερα πλοία ξηρού φορτίου χύδην Green Dolphin-40 handysize στην Huatai Shipbuilding στην Κίνα», τονίζει η εταιρεία και συμπλήρωσε:
«Τα πλοία είναι περίπου χωρητικότητας 40.000 dwt, και θα ναυπηγηθούν σύμφωνα με σύγχρονες προδιαγραφές σχεδιασμένες να πληρούν τα εξελισσόμενα πρότυπα αποδοτικότητας και περιβάλλοντος. Οι παραδόσεις έχουν προγραμματιστεί για το 2027 και το 2028. Είμαστε επίσης στην ευχάριστη θέση να υποστηρίζουμε ένα ναυπηγείο με ισχυρό αναπτυξιακό δυναμικό και προσβλέπουμε στην οικοδόμηση μιας μακροπρόθεσμης συνεργασίας με την Huatai καθώς αναπτύσσουν τις δυνατότητές τους. Θα κοινοποιήσουμε περαιτέρω ενημερώσεις καθώς το πρόγραμμα προχωρά».
Η Cape Maritime της ΕυγενίαςΑνδριανοπούλου, κατέχει και λειτουργεί είκοσι τέσσερα πλοία, από τα οποία τα έξι είναι υπό ναυπήγηση. Πρόσφατα, η εταιρεία παρέλαβε το MT Cape Athos, ένα νεότευκτο, υψηλών προδιαγραφών δεξαμενόπλοιο LR2 από το ναυπηγείο CSSC στην Τιαντζίν της Κίνας.
Η ναυτιλιακή εταιρεία DryDel Shipping, του ΚώσταΔελαπόρτα, πραγματοποίησε τελετή ονοματοδοσίας και παράδοσης του νέου της πλοίου, MV Super Dry.
Ναυπηγημένο από την OSHIMA SHIPBUILDING CO.,LTD., το πλοίο είναι χωρητικότητας 42.500 DWT αντιπροσωπεύει τον τελευταίο οικολογικό σχεδιασμό στον τομέα των Handymax, προσφέροντας βελτιωμένη λειτουργική ευελιξία και βελτιστοποιημένη απόδοση.
«Αυτή η παράδοση σηματοδοτεί το πρώτο από τα 4 ιαπωνικά N/B που αναμένεται να ενταχθούν στον στόλο της DryDel εντός του πρώτου εξαμήνου του 2026, ενισχύοντας περαιτέρω την παρουσία μας στην αγορά drybulk», σχολίασε ο Κώστας Δελαπόρτας και πρόσθεσε:
«Ο εκσυγχρονισμός και η ανανέωση του στόλου μας συνεχίζεται με ρυθμούς, με τη μέση ηλικία του στόλου να αναμένεται να μειωθεί κάτω από 3,5 χρόνια.
Το υπόλοιπο πρόγραμμα N/B περιλαμβάνει 10 πλοία ξηρού φορτίου χύδην, από Handymax έως Capesize, τα οποία αναμένεται να παραδοθούν εντός των επόμενων 2 ετών.
Σε παραγγελίες έξι πλοίων προχώρησε πρόσφατα η εισηγμένη στο NYSE Danaos Corp, συμφερόντων του ΓιάννηΚούστα.
Η ναυτιλιακή εταιρεία παρήγγειλε δύο Newcastlemax bulk carriers χωρητικότητας 211.000 dwt, με παράδοση το 2028, αλλά και τέσσερα containerships, μεταφορικής ικανότητας 5.300 teu, με παραδόσεις το 2028 και το 2029. Εκτός των άλλων, επισημαίνεται ότι ότι πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων έχουν ήδη εξασφαλιστεί ναυλώσεις διάρκειας δέκα ετών.
Επί του παρόντος, η Danaos διαχειρίζεται έναν στόλο 75 containerships και 11 bulk carriers.
H Star Bulk, του Πέτρου Παππά, διαχειρίζεται σήμερα συνολικά 135 πλοία, ενώ ναυπηγεί οκτώ πλοία kamsarmax τα οποία θα παραδοθούν, σύμφωνα με τον σχεδιασμό μέσα στο τρέχον έτος 2026.
Η Evalend Shipping Co, του ΚρίτωναΛεντούδη, ναυπηγεί συνολικά 37 πλοία, από τα οποία τα 22 είναι δεξαμενόπλοια και τα 15 πλοία μεταφοράς GAS.
Με τις νέες παραγγελίες η συνολική αξία των πλοίων του, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ναυλομεσιτών, θα υπερβεί τα 6 δισ. δολάρια.
H Safe Bulkers Inc., του ΠόλυΒ. Χατζηιωάννου, ναυπηγεί ακόμη επτά πλοία, ενώ διαχειρίζεται ένα στόλο 45 πλοίων, που αποτελείται από από 8 πλοία Panamax, 13 Kamsarmax, 17 Post-Panamax και 7 πλοία κατηγορίας Capesize, με μέση ηλικία 10,3 έτη και συνολική μεταφορική ικανότητα 5 εκατομμυρίων dwt. Το 85% του στόλου έχει κατασκευαστεί σε ιαπωνικά ναυπηγεία.
Η ναυτιλιακή εταιρεία Alberta Shipmanagement, του ΝικόλαΙγγλέση, ναυπηγεί τέσσερα πλοία, δύο στην Ιαπωνία και δύο στην Κίνα.
