Συντάξεις χηρείας: «Πάγος» σε περικοπές και μειώσεις – Έτοιμη για νομοθετική παρέμβαση η κυβέρνηση
Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν θα υπάρξουν περικοπές στις συντάξεις χηρείας, παρά την απόφαση του ΣτΕ, ενώ εξετάζει λύσεις για να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς και να προστατευτούν οι δικαιούχοι
Γιώργος Στάσσης: Γιατί το «μαμούθ» Capital βάζει 900 εκατ. στην ΔΕΗ, ποιοι Έλληνες μπαίνουν στην ΑΜΚ και από ποιες τιμές δεν θα γίνονται αποδεκτές εγγραφές
Ισχυρή υπερκάλυψη και έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον στην ΑΜΚ της ΔΕΗ
Ισχυρή αύξηση κερδοφορίας και βελτιωμένη χρηματοοικονομική εικόνα για τον όμιλο Ίριδα το 2025
The Wiseman
Το ασταμάτητο ράλι της ΔΕΗ, τα 900 εκατ. του «μαμούθ» Capital και το τηλεφώνημα στις 7 το πρωί, οι ψίθυροι στην Alpha Βank, οι πειρατές Μαρτίνος και Προκοπίου, το hot story της δημοσιογράφου με τον σκηνοθέτη και τον δικηγόρο, και τα parties της Λεντούδη και της Χατζηιωάννου
Οι μεγάλες εξαγορές δεν κλείνουν ποτέ μόνο με μια υπογραφή. Πίσω από τις ανακοινώσεις των funds και τα δυσθεώρητα ποσά, υπάρχει ένας μικρός στρατός δικηγόρων που δουλεύει αθόρυβα (ή και όχι τόσο) για μήνες, εξετάζοντας χιλιάδες έγγραφα, προβλέποντας κινδύνους και προσπαθώντας να διασφαλίσει ότι η συναλλαγή είναι ασφαλής και προβλέψιμη για τον αγοραστή.
Αυτό ακριβώς συνέβη και στην εξαγορά της Skroutzαπό τη Blackstone, έναν από τους μεγαλύτερους επενδυτικούς οργανισμούς παγκοσμίως. Η δικηγορική εταιρεία PotamitisVekris ανέλαβε τη νομική υποστήριξη της Blackstone στη συμφωνία για την απόκτηση πλειοψηφικού ποσοστού της Skroutz από τη CVC.
Η Skroutz, που ιδρύθηκε το 2005, έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου στην Ελλάδα, με περισσότερα από 12 εκατομμύρια προϊόντα, περίπου 9.000 εμπόρους και 2,5 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες. Οι ιδρυτές της θα πουλήσουν μέρος της συμμετοχής τους, διατηρώντας όμως ποσοστό στην εταιρεία και παραμένοντας στο τιμόνι της.
Για να ολοκληρωθεί αυτή η συναλλαγή χρειάστηκαν να συμβουλεύσουν τον αγοραστή 16 δικηγόροι. Και όχι απλώς για να συνταχθούν οι συμβάσεις. Σε τέτοιου μεγέθους συμφωνίες, οι δικηγόροι λειτουργούν ως μηχανισμός ελέγχου κινδύνου για τον επενδυτή, εξετάζοντας τα πάντα: από τις εμπορικές συμβάσεις και τα προσωπικά δεδομένα μέχρι φορολογικές εκκρεμότητες, εργασιακά ζητήματα και πιθανά προβλήματα ανταγωνισμού.
Η εξαγορά της Skroutz είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα για να δει κανείς τι κάνουν πραγματικά οι corporate δικηγόροι πίσω από ένα μεγάλο deal. Στις συναλλαγές αυτού του επιπέδου, το νομικό κομμάτι δεν ακολουθεί απλώς το deal. Είναι μέρος του ίδιου του deal.
Η ομάδα που κράτησε όλη τη συναλλαγή στα χέρια της
Στο κέντρο της συναλλαγής βρέθηκε ο Partner Βασίλης Στεργίου, ένας από τους πλέον έμπειρους δικηγόρους εξαγορών και αναδιαρθρώσεων στην ελληνική αγορά. Σε τέτοιες συμφωνίες, ο επικεφαλής Partner είναι ουσιαστικά ο άνθρωπος που κρατά ενωμένα όλα τα κομμάτια του παζλ, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να καταλαβαίνει πώς σκέφτεται ο επενδυτής, τι φοβάται, ποια ρίσκα θέλει να αποκλείσει και ποια σημεία μπορούν να τινάξουν τη συμφωνία στον αέρα.
Η εμπειρία του Στεργίου σε μεγάλες εξαγορές, αλλά και σε αναδιαρθρώσεις και πωλήσεις χαρτοφυλακίων δανείων, φαίνεται πως έπαιξε καθοριστικό ρόλο ακριβώς επειδή η Blackstone δεν αγόραζε απλώς μια επιτυχημένη εταιρεία. Αγόραζε μια πλατφόρμα με τεράστιο όγκο δεδομένων, χιλιάδες εμπορικές σχέσεις και σημαντική θέση στην ελληνική ψηφιακή αγορά. Με λίγα λόγια, η νομική ομάδα έπρεπε να εντοπίσει εκ των προτέρων κάθε πιθανή νομική έκθεση, από εταιρικές υποχρεώσεις μέχρι ζητήματα ανταγωνισμού.
Δίπλα του βρέθηκε ο Senior Associate Σπύρος Ρουσάκης, ένας δικηγόρος με σημαντική εμπειρία σε σύνθετες εταιρικές συναλλαγές και διασυνοριακές συμφωνίες, ουσιαστικά τρέχοντας καθημερινά το deal, συντονίζοντας τα αιτήματα των επενδυτών, ελέγχοντας το υλικό και παρακολουθώντας τις διαπραγματεύσεις και κάθε κρίσιμη λεπτομέρεια.
Οι Associates Έυα Παναγοπούλου και Ισιδώρα Ισιδωρίδη είχαν επίσης σημαντικό ρόλο στο στάδιο του due diligence. Πρόκειται για δικηγόρους με σημαντική εμπειρία σε εξαγορές, συγχωνεύσεις, εταιρικούς μετασχηματισμούς και ελέγχους επιχειρήσεων, οι οποίες σε τέτοιου είδους deals καλούνται ουσιαστικά να «ξεψαχνίσουν» ολόκληρη την εταιρεία και να εντοπίσουν οποιοδήποτε πιθανό νομικό ή επιχειρηματικό ρίσκο.
Στην περίπτωση της Skroutz, αυτό σήμαινε εξονυχιστικό έλεγχο εμπορικών συμβάσεων, εταιρικής δομής, σχέσεων με εμπόρους και συνεργάτες, πιθανών εκκρεμοτήτων και γενικότερα κάθε στοιχείου που θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα στον αγοραστή μετά την ολοκλήρωση της εξαγοράς. Παράλληλα, συμμετείχαν και στη διαμόρφωση των βασικών συμβατικών κειμένων της συναλλαγής, ενώ η εμπειρία της Ισιδωρίδη σε αναδιαρθρώσεις και διαδικασίες αφερεγγυότητας φαίνεται πως αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη στην αξιολόγηση πιθανών εταιρικών αδυναμιών ή υποχρεώσεων που ένας επενδυτής όπως η Blackstone θέλει να γνωρίζει πριν προχωρήσει στην τελική υπογραφή.
Στη συναλλαγή συμμετείχε και η ασκούμενη δικηγόρος Στέλλα Γιάνναρη, υποστηρίζοντας την ομάδα στο ιδιαίτερα απαιτητικό έργο της καθημερινής διαχείρισης της συναλλαγής. Σε deals τέτοιου μεγέθους, η προετοιμασία και ο έλεγχος τεράστιου όγκου εγγράφων, η οργάνωση πληροφοριών και η συνεχής υποστήριξη των ομάδων που εργάζονται παράλληλα σε διαφορετικά πεδία αποτελούν κρίσιμο κομμάτι της διαδικασίας μέχρι την ολοκλήρωση της συμφωνίας.
Ποιος διαχειρίστηκε τα δεδομένα εκατομμυρίων χρηστών
Σε μια παραδοσιακή εξαγορά, το βασικό ερώτημα ήταν κάποτε πόσα ακίνητα ή εργοστάσια διαθέτει η εταιρεία. Σήμερα, σε μια τεχνολογική πλατφόρμα όπως η Skroutz, το κρίσιμο ζήτημα είναι άλλο: Τα δεδομένα.
Η Blackstone αποκτούσε ουσιαστικά πρόσβαση σε μια από τις μεγαλύτερες ψηφιακές πλατφόρμες της χώρας, με εκατομμύρια χρήστες, τεράστιο όγκο εμπορικών συναλλαγών και πολύπλοκες ψηφιακές υποδομές. Αυτό σημαίνει ότι το κομμάτι της προστασίας προσωπικών δεδομένων και του ηλεκτρονικού εμπορίου ήταν απολύτως κρίσιμο.
Επικεφαλής αυτής της ομάδας ήταν ο Partner Σπύρος Τάσσης, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους δικηγόρους τεχνολογίας και προστασίας δεδομένων στην Ελλάδα. Η ομάδα του δεν είχε απλώς να ελέγξει αν υπάρχουν πολιτικές GDPR. Έπρεπε να εξετάσει πώς συλλέγονται τα δεδομένα των χρηστών, πώς λειτουργούν τα cookies και τα συστήματα παρακολούθησης, ποιοι έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες, πώς συνεργάζεται η πλατφόρμα με εμπόρους και τρίτους παρόχους υπηρεσιών και αν υπάρχει έκθεση σε κανονιστικούς κινδύνους ή πιθανά πρόστιμα.
Η εμπειρία του Τάσση σε έργα τεχνολογίας, κυβερνοασφάλειας και ψηφιακών υποδομών ήταν ιδιαίτερα σημαντική ακριβώς επειδή τέτοιες συναλλαγές δεν αφορούν μόνο το παρόν, αλλά και το μέλλον της πλατφόρμας. Ένας επενδυτής όπως η Blackstone θέλει να γνωρίζει αν το επιχειρηματικό μοντέλο της εταιρείας μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί χωρίς προβλήματα απέναντι στο ολοένα αυστηρότερο ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο.
Η Associate Ελένη Βλιώρα, με εξειδίκευση στο ηλεκτρονικό εμπόριο και την προστασία δεδομένων, συμμετείχε στον έλεγχο των ψηφιακών υπηρεσιών και των διαδικασιών συμμόρφωσης της πλατφόρμας. Σε μια εταιρεία όπως η Skroutz, αυτό σημαίνει πρακτικά έλεγχο όρων χρήσης, πολιτικών απορρήτου, ηλεκτρονικών συμβάσεων και συνολικά της σχέσης της πλατφόρμας με εκατομμύρια χρήστες και εμπόρους.
Από την άλλη, η Associate Σοφία Τσιπουρίδη Παρασκευοπούλου ασχολήθηκε με τα ζητήματα διανοητικής ιδιοκτησίας και σημάτων. Γιατί σε τέτοιες εξαγορές δεν αποκτάται μόνο μια εταιρεία, αλλά και ολόκληρη η ψηφιακή και εμπορική της ταυτότητα, με τα εμπορικά σήματα, το λογισμικό και τα δικαιώματα χρήσης να καθορίζουν εν πολλοίς την αξία του brand.
Σε κάθε μεγάλη εξαγορά, ένας από τους βασικούς φόβους του αγοραστή είναι τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το ανθρώπινο δυναμικό της εταιρείας. Εργασιακές εκκρεμότητες, bonus schemes, stock options, εσωτερικές πολιτικές, πιθανές διεκδικήσεις εργαζομένων ή ζητήματα συμμόρφωσης μπορούν να μετατραπούν σε σοβαρό πρόβλημα μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας.
Αυτό το κομμάτι ανέλαβε η ομάδα εργατικού δικαίου της PotamitisVekris, με επικεφαλής τον Partner Αλέξιο Παπασταύρου. Με μεγάλη εμπειρία σε μεταβιβάσεις επιχειρήσεων, συγχωνεύσεις και συλλογικές εργασιακές σχέσεις, ο Παπασταύρου κλήθηκε ουσιαστικά να εξετάσει αν η μετάβαση της Skroutz σε νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς κρύβει εργασιακά ρίσκα, από τις συμβάσεις των στελεχών και τις πολιτικές bonus, μέχρι τους κανονισμούς εργασίας, τα προγράμματα παροχών και συνολικά τη συμμόρφωση της εταιρείας με την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία. Σε τεχνολογικές εταιρείες, άλλωστε, το εξειδικευμένο -και ως εκ τούτου δυσεύρετο- ανθρώπινο δυναμικό θεωρείται πλέον από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία.
Οι Associates Γιάννης Ράγκος και Έλλη Μαρτίνα Καψάλη συμμετείχαν στην ανεύρεση πιθανών εργατικών εκκρεμοτήτων, στη χαρτογράφηση πιθανών κινδύνων από συλλογικές ή ατομικές εργασιακές σχέσεις, αλλά και στον έλεγχο εργασιακών εγγράφων και πολιτικών συμμόρφωσης, ιδίως σε μια συναλλαγή με έντονο διεθνές στοιχείο.
Σε μια εξαγορά τέτοιου μεγέθους, οι φορολογικοί δικηγόροι όχι μόνο δεν βρίσκονται στο περιθώριο της συναλλαγής, αλλά δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι είναι από τους ανθρώπους που μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη τη δομή της.
Επικεφαλής της φορολογικής ομάδας ήταν η Partner Ασπασία Μάλλιου, μία από τις πιο έμπειρες παρουσίες στον χώρο του φορολογικού δικαίου. Η ομάδα της κλήθηκε να εξετάσει αν υπάρχουν φορολογικές εκκρεμότητες, πιθανοί μελλοντικοί καταλογισμοί, ζητήματα ΦΠΑ ή άλλες υποχρεώσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξία της συναλλαγής.
Σε τέτοιου είδους deals, ο φορολογικός έλεγχος είναι εξαιρετικά βαθύς. Οι επενδυτές θέλουν να γνωρίζουν όχι μόνο τι αγοράζουν σήμερα, αλλά και ποιοι φορολογικοί κίνδυνοι μπορεί να εμφανιστούν χρόνια αργότερα. Αυτός είναι και ο λόγος που η εμπειρία της Μάλλιου σε σύνθετες φορολογικές διαφορές και στη διαχείριση βαριών υποθέσεων ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική.
Ασπασία Μάλλιου/ Στεφανία Μαστοράκη
Η Associate Στεφανία Μαστοράκη συμμετείχε στον αναλυτικό έλεγχο φορολογικών στοιχείων και πιθανών εκκρεμοτήτων, εξετάζοντας ζητήματα άμεσης και έμμεσης φορολογίας, φορολογικής συμμόρφωσης και ειδικότερων φορολογικών βαρών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον επενδυτή.
Οι δικηγόροι που άνοιξαν τον δρόμο για την Επιτροπή Ανταγωνισμού
Καμία εξαγορά αυτού του μεγέθους δεν ολοκληρώνεται απλώς με μια συμφωνία μεταξύ αγοραστή και πωλητή. Ειδικά όταν πρόκειται για τη μεγαλύτερη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου στην Ελλάδα, το deal πρέπει να περάσει και από το φίλτρο των αρχών ανταγωνισμού και των κανονιστικών ελέγχων. Και αυτό είναι ένα ξεχωριστό, ιδιαίτερα σύνθετο project μέσα στη συνολική συναλλαγή.
Αυτό το κομμάτι ανέλαβε η ομάδα ανταγωνισμού και κανονιστικής συμμόρφωσης της PotamitisVekris, με επικεφαλής τον Partner Δημήτρη Λουκά, έναν δικηγόρο με σπάνια εμπειρία τόσο στην ιδιωτική δικηγορία όσο και στις ίδιες τις αρχές ανταγωνισμού εκ των έσω. Η θητεία του ως Αντιπρόεδρος και Εισηγητής της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αλλά και η εμπειρία του στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον έχουν φέρει επί χρόνια στην καρδιά των μεγαλύτερων υποθέσεων συγκεντρώσεων και κανονιστικών ελέγχων.
Στην περίπτωση της Skroutz, η ομάδα του δεν είχε να εξετάσει μόνο μια τυπική εξαγορά, αλλά έπρεπε να χαρτογραφήσει ολόκληρη τη θέση της εταιρείας στην ελληνική ψηφιακή οικονομία, ήτοι την ισχυρή παρουσία της στο ηλεκτρονικό εμπόριο, τη σχέση της με χιλιάδες εμπόρους, τις δραστηριότητές της στις πληρωμές, στις υπηρεσίες logistics και συνολικά το πώς μπορεί να αξιολογηθεί η είσοδος της Blackstone σε μια τόσο κομβική πλατφόρμα από τις αρχές ανταγωνισμού.
Παράλληλα, η ομάδα προετοίμασε τη στρατηγική των απαιτούμενων γνωστοποιήσεων και εγκρίσεων, καθώς η συναλλαγή τελεί ακόμη υπό την αίρεση κανονιστικών εγκρίσεων. Οι Associates Κώστας Μανίκας και Κωνσταντίνα Μαρκομιχάλη συμμετείχαν στην κανονιστική χαρτογράφηση της αγοράς και στην προετοιμασία του φακέλου της συναλλαγής. Με εμπειρία σε υποθέσεις συγκεντρώσεων, κρατικών ενισχύσεων και κανονιστικού ελέγχου, κλήθηκαν να αναλύσουν πώς λειτουργεί η Skroutz μέσα στο ολοένα αυστηρότερο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις ψηφιακές αγορές και ποιες πτυχές της συναλλαγής θα μπορούσαν να βρεθούν στο μικροσκόπιο των αρχών ανταγωνισμού. Η εμπειρία της Μαρκομιχάλη στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού στις Βρυξέλλες θεωρείται μάλιστα ιδιαίτερα χρήσιμη σε τέτοιου είδους σύνθετες διασυνοριακές συναλλαγές, όπου ο έλεγχος δεν είναι πλέον μόνο ελληνική υπόθεση, αλλά συνδέεται άμεσα με τη συνολική ευρωπαϊκή στρατηγική για τις ψηφιακές πλατφόρμες.
ΔΕΗ: 10 εφοπλιστές στην ΑΜΚ, χαμός με τους μικρούς που θέλουν να μπουν
Αγαπητοί φίλοι, η εβδομάδα που ξεκινά από σήμερα ανήκει δικαιωματικά στη ΔΕΗ και το αφεντικό της, Γιώργο Στάσση.
Σήμερα ανοίγει το βιβλίο προσφορών για τη θηριώδη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ, η οποία τελικώς από 4 δισ. ευρώ θα φτάσει το πολύ έως τα 4,4 δισ. ευρώ.
Όπως έλεγαν καλά ενημερωμένες πηγές, το minimum που θα ζητήσει η ΔΕΗ θα είναι τα 4,2 και το ανώτατο τα 4,4 δισ. ευρώ.
Τώρα, όσον αφορά την τιμή, με δεδομένο ότι την Παρασκευή έκλεισε στα 19,75 ευρώ, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το κάτω εύρος θα είναι 18 ευρώ και το πάνω στα 18,70 ευρώ.
Όπως σας έχει αποκαλύψει ο Wiseman την προηγούμενη εβδομάδα, τα 18,63 ευρώ είναι το βαρόμετρο. Σε αυτή την τιμή είχε ολοκληρώσει τη συνεδρίαση η τιμή της μετοχής στις 23 Απριλίου, όταν ο Γιώργος Στάσσης το απόγευμα της ίδιας ημέρας είχε ανακοινώσει την θηριώδη ΑΜΚ της ΔΕΗ.
Τώρα, οι Goldman Sachs και η Citi έχουν ολοκληρώσει τις επαφές τους.
Όσον αφορά τους Ελληνάρες, ο WISEMAN ήδη γνωρίζει τουλάχιστον 10 εφοπλιστές και family offices που έχουν δεσμευτεί να τοποθετήσουν έως 50 εκατ. ευρώ.
Δεν είναι σαφές εάν θα μπουν μέσω του ελληνικού ή του διεθνούς βιβλίου.
Όπως μαθαίνω, στις χρηματιστηριακές επικρατεί «πανικός» και με τους Έλληνες μικρούς και μεγάλους που θέλουν να τοποθετηθούν στην ΑΜΚ.
Ασπασία Λεβέντη: Πλειστηριασμός
Τρία χρόνια μετά, το φάντασμα του πλειστηριασμού επιστρέφει για μέλος μιας από τις πλέον γνωστές επιχειρηματικές οικογένειες της χώρας και μάλιστα για ένα από τα πιο «βαριά» ακίνητα της αθηναϊκής ελίτ.
Ο λόγος για την κατοικία της οικογένειας Λεβέντη στην Ηρώδου Αττικού 25, απέναντι ακριβώς από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε μία από τις πιο ιστορικές και προβεβλημένες πολυκατοικίες της πρωτεύουσας.
Εκεί όπου επί δεκαετίες χτυπούσε η καρδιά της παλιάς επιχειρηματικής Αθήνας.
Σύμφωνα με τον πλειστηριασμό που αναρτήθηκε στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, στο στόχαστρο βρίσκεται η κα Ασπασία Αλγιαννάκη-Λεβέντη, σύζυγος του εκλιπόντος Γεωργίου-Νεοκλή Λεβέντη.
Η διαδικασία αφορά το 100% του δικαιώματος επικαρπίας του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου της εμβληματικής πολυκατοικίας που είναι χτισμένη σε οικόπεδο 1.239,43 τ.μ. στη θέση «Καμαράκια».
Πρόκειται για κατοικία 446,28 τ.μ. συνολικά, εκ των οποίων τα 269,69 τ.μ. αφορούν κύριους χώρους και τα υπόλοιπα 176,59 τ.μ. βεράντες με θέα προς Ηρώδου Αττικού, Πλατεία Σταδίου και λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου.
Σύμφωνα με την έκθεση, το ακίνητο διαθέτει έξι δωμάτια, τρία λουτρά, μεγάλους βοηθητικούς χώρους, office και δωμάτιο υπηρεσίας. Με απλά λόγια, μια κατοικία άλλης εποχής, από αυτές που πλέον σπανίζουν στο κέντρο της Αθήνας.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η αγοραία αξία της πλήρους κυριότητας, βάσει εκτίμησης του 2022, φτάνει τα 2,7 εκατ. ευρώ.
Ωστόσο, ο πλειστηριασμός αφορά μόνο την επικαρπία, η οποία, λόγω ηλικίας της επικαρπώτριας και με βάση τους πίνακες του υπουργείου Οικονομικών, αποτιμάται στο 40% της πλήρους αξίας. Μετά και την απομείωση 10% λόγω συνιδιοκτησίας, η τελική αποτίμηση της επικαρπίας κατεβαίνει στις 997.000 ευρώ.
Να σημειωθεί ότι ολόκληρη η πολυκατοικία ανήκει σε μέλη της οικογένειας Λεβέντη.
Παλαιότερα ήταν γνωστή και ως «πολυκατοικία του Καραμανλή», καθώς ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για ένα διάστημα μετά την επιστροφή του από το Παρίσι το 1974 διέμενε στο δώμα του ακινήτου.
Μικρή παράταση για το deal Bally's Intralot και Evoke
Ολιγοήμερη παράταση μαθαίνω έχει λάβει η Βally΄s Intralot για να υποβάλει δεσμευτική πρόταση εξαγοράς της βρετανικής Εvoke, ιδιοκτήτριας της William Hill.
H προθεσμία έληγε σήμερα αλλά δόθηκε παράταση μέχρι το τέλος του μήνα. Το κλίμα όπως μαθαίνει η στήλη είναι πολύ θετικό μεταξύ των δύο πλευρών και όλα κινούνται βάση του αρχικού προγραμματισμού.
Η Bally΄s έχει καταθέσει μη δεσμευτική προσφορά που προβλέπει την καταβολή μετρητών προς τους μετόχους ύψους 225 εκατ. λιρών αρκετά πάνω από την κεφαλαιοποίηση της εταιρείας. Η Evoke, όμως, διατηρεί υψηλό δανεισμό 1,8 δισ. λιρών.
Η διοίκηση της Bally΄s παράλληλα μιλάει και με τους ομολογιούχους της Evoke που θα έχουν και τον τελευταίο λόγο στη συναλλαγή.
Στόχος των διαπραγματεύσεων είναι να μην αναλάβει η Bally΄s τον δανεισμό της Evoke και αυξηθεί η μόχλευσή της, αλλά να δημιουργηθεί ένα όχημα που θα το ελέγχουν οι ομολογιούχοι και εκεί θα πηγαίνει ένα μεγάλο μέρος των κερδών ebitda της Evoke για κάποια χρόνια μέχρι να εξοφληθεί ο δανεισμός της.
Αν ολοκληρωθεί η συναλλαγή θα δημιουργηθεί ένας κολοσσός στο gaming στην Αγγλία με οnline και επίγειες δραστηριότητες με ετήσια ενοποιημένα ebitda που θα προσεγγίζουν το 1 δισ. ευρώ.
H μετοχή της Bally's από τις 15 Απριλίου κατάφερε να ξεπεράσει το 1 ευρώ και βρίσκεται πλέον στα 1,1370 ευρώ με υψηλές ημερήσιες συναλλαγές και κεφαλαιοποίηση 2,1 δισ. ευρώ.
Νορβηγοί «οπλάδες» έρχονται στην Ελλάδα
Ότι γίνεται μεγάλος «τζόγος» στο χώρο της αμυντικής βιομηχανίας σε όλη την Ευρώπη το ξέρετε. Άλλωστε, δισεκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται για εξοπλιστικά συστήματα σε πολλές χώρες, βεβαίως και στην Ελλάδα.
Και φαίνεται ότι η χώρα μας έχει γίνει πεδίο δόξης λαμπρόν όχι μόνο για ελληνικές, αλλά και για ξένες εταιρείες που θέλουν προφανώς να πουλήσουν αμυντικά συστήματα.
Είδα την Παρασκευή για παράδειγμα ότι ιδρύθηκε η εταιρεία Kongsberg Defence & Aerospace Greece, με έδρα το Κολωνάκι και 25.000 ευρώ αρχικό κεφάλαιο.
Σκοπός της εταιρείας είναι δραστηριότητες εμπορικών αντιπροσώπων που μεσολαβούν στη χονδρική πώληση μηχανημάτων, βιομηχανικού εξοπλισμού, πλοίων, αεροσκαφών, παροχή συμβουλών στρατηγικής διαχείρισης, υπηρεσίες δημοσίων σχέσεων, διαχείριση έργων κ.λπ..
Πρόκειται ξεκάθαρα για μια θυγατρική ενός νορβηγικού ομίλου που ιδρύθηκε το 1814 στην πόλη Κόνγκσμπεργκ.
Σήμερα απασχολεί περισσότερους από 7.500 υπαλλήλους σε περίπου 20 χώρες. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη Νορβηγία και είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Όσλο.
Η νορβηγική κυβέρνηση ελέγχει περίπου το 50,01% των μετοχών της Kongsberg.
Οι Νορβηγοί... «οπλάδες» επικεντρώνονται σε χερσαία συστήματα, αεροπορική και παράκτια εταιρεία, ναυτικά συστήματα, πυραύλους, πλατφόρμες όπλων και προηγμένες επιχειρησιακές λύσεις, υποβρύχια τεχνολογία, αισθητήρες, δορυφορικά συστήματα.
Το 2025 η εταιρεία είχε έσοδα 58 δισ. νορβηγικές κορώνες, δηλαδή περίπου 5 δισ. ευρώ.
Την εταιρεία εκπροσωπεί ο Δημήτρης Ράμπος, πρόεδρος της ελληνικής θυγατρικής είναι ο Ouvind Kolset και μέλη οι Kristen Myhre και Erlend Stoa Stenstad.
Ο... Έλληνας εφοπλιστής Ρασπότοφ
Μπορεί να μην γνωρίζετε το όνομα Στανισλάβ Ρασπόποφ, αλλά εγώ σας λέω ότι πρόκειται για τον επικεφαλής μιας δυναμικής ναυτιλιακής εταιρείας με έδρα τη Γλυφάδα.
Η Grace Energy Shipping, η οποία δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και το Ντουμπάι πούλησε ένα παλαιότερο δεξαμενόπλοιο τύπου MR, εκμεταλλευόμενη τη δυναμική της αγοράς μεταχειρισμένων πλοίων και είχε κέρδος.
Ο Ρασπότοφ πούλησε το Cers χωρητικότητας 51.000 dwt (ναυπήγησης 2006) έναντι περίπου 15 εκατ. δολαρίων. Το πλοίο, κατασκευασμένο στη Νότια Κορέα, μετονομάστηκε σε Acers και παραδόθηκε αυτόν τον μήνα σε άγνωστο αγοραστή.
Η VesselsValue εκτιμούσε την αξία του πλοίου στα 15,6 εκατ. δολάρια, ενώ η ειδική επιθεώρησή του ήταν προγραμματισμένη για τα τέλη Ιουνίου.
Το πλοίο Ice Class 1B είχε αγοραστεί το 2022 ως Falcon Nostos από τη Falcon Navigation έναντι 13,1 εκατ. δολαρίων. Η GES ιδρύθηκε το 2022 από τον πρώην εμπορικό αναλυτή και ναυλομεσίτη της Navig8 Group, Ρασπόποφ, και σήμερα διαθέτει στόλο τριών πλοίων τύπου MR.
Το 2024, ο σχετικά άγνωστος Έλληνας πλοιοκτήτης είχε αποκομίσει σημαντικό κέρδος από την πώληση ενός ακόμη δεξαμενόπλοιου MR που είχε αγοράσει δύο χρόνια νωρίτερα.
Το Grace Fortuna χωρητικότητας 48.000 dwt (ναυπήγησης 2007) πωλήθηκε έναντι περίπου 23 εκατ. δολαρίων.
Η GES το είχε αποκτήσει από τη NYK τον Απρίλιο του 2022 έναντι 13 εκατ. δολαρίων.
Ο Ρασπόποφ αποκάλυψε λεπτομέρειες για τη νέα δραστηριότητά του στα δεξαμενόπλοια MR στο TradeWinds το 2023, έπειτα από σειρά εξαγορών πλοίων.
Η GES ανέφερε στο TradeWinds ότι εταιρείες ειδικού σκοπού που ελέγχονται από τον Ρασπόποφ, τον τελικό πραγματικό δικαιούχο της εταιρείας, είχαν αποκτήσει έξι πλοία από το 2022.
Ο Ρασπόποφ συμμετέχει επίσης στην ελληνική R Shipping, εταιρεία διαχείρισης πλοίων που ιδρύθηκε το 1998 από τον Ιγκόρ Ρασπόποφ και εξειδικεύεται σε δεξαμενόπλοια και πλοία μεταφοράς LPG.
Έγγραφα της βρετανικής Companies House δείχνουν ότι ο Ρασπόποφ ήταν Ρώσος υπήκοος πριν αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα και εγκατασταθεί στο Λονδίνο το 2022.
Η βρετανική Gibson Shipbrokers ανέφερε ότι η δραστηριότητα αγοραπωλησιών δεξαμενόπλοιων παραμένει ισχυρή, παρά την αυξημένη μεταβλητότητα των ναύλων τις τελευταίες ημέρες και την εμφανή ευαισθησία της αγοράς στις συνεχιζόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Εντυπωσιακά συμβόλαια κλείνει ο Αλαφούζος για τα πλοία του
Σας έγραφα πρόσφατα για το ιστορικό ρεκόρ κερδών της Okeanis Eco Tankers, της ναυτιλιακής εταιρείας της οικογένειας Αλαφούζου.
Όπως φαίνεται η εταιρεία έχει συγκεκριμένη στρατηγική και γι' αυτό ο διευθύνων σύμβουλος, Αριστείδης Αλαφούζος δεν σκοπεύει να «κλειδώσει» τα εξαιρετικά υψηλά κέρδη που αποκομίζει σήμερα από τα VLCCs (Very Large Crude Carriers) μέσω μακροχρόνιων ναυλώσεων, επιλέγοντας να παραμείνει εκτεθειμένη στην spot αγορά, όπου οι αποδόσεις είναι ιστορικά υψηλές.
Ο CEO της ναυτιλιακής δήλωσε ότι η αγορά χρονοναυλώσεων δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική αυτή τη στιγμή για την εταιρεία, παρά το γεγονός ότι οι ναύλοι για μονοετείς συμβάσεις VLCC έχουν εκτοξευθεί περίπου στα 120.000 δολάρια ημερησίως, επίπεδα-ρεκόρ, ενώ τα spot rates για δρομολόγια από τη Δυτική Αφρική προς την Ασία κινούνται κοντά στα 117.500 δολάρια την ημέρα.
Όπως ανέφερε, αν ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ, οι ναύλοι ενδέχεται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο.
«Πιθανότατα ένα μόνο ταξίδι σε αυτά τα επίπεδα ναύλων θα αποδώσει περισσότερο από οποιαδήποτε μονοετή χρονοναύλωση», υποστήριξε. Παράλληλα σημείωσε ότι παρατηρείται σημαντική αύξηση και στα πολυετή συμβόλαια, εκτιμώντας ότι η αγορά των VLCC για τριετή ναύλωση θα έπρεπε να βρίσκεται πιο κοντά στα 70.000 δολάρια ημερησίως.
Ο ίδιος παραδέχθηκε επίσης ένα εμπορικό λάθος της εταιρείας: τη ναύλωση του Nissos Nikouria για έναν χρόνο με καθαρό ημερήσιο ναύλο 90.000 δολαρίων, λέγοντας ότι εκ των υστέρων η spot αγορά απέδωσε πολύ περισσότερο.
Το συγκεκριμένο πλοίο, χωρητικότητας 300.000 dwt, εξοπλισμένο με scrubber και κατασκευής 2022, είχε ναυλωθεί νωρίτερα φέτος στην Koch Shipping.
Κατά το πρώτο τρίμηνο, η Okeanis απασχόλησε τα 8 VLCCs της με μέσο TCE 104.300 δολάρια/ημέρα, 8 suezmaxes με μέσο TCE 81.600 δολάρια/ημέρα
Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι επιδόσεις φαίνονται χαμηλές σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση αποτελεσμάτων, η εταιρεία είχε ήδη κλείσει το 46% των διαθέσιμων ημερών των VLCCs στο δεύτερο τρίμηνο με εντυπωσιακό μέσο ναύλο 223.900 δολάρια την ημέρα.
Η Clarksons Securities ανέφερε ότι οι προκρατήσεις της Okeanis είναι οι υψηλότερες μεταξύ των ανταγωνιστών που έχουν δημοσιεύσει μέχρι στιγμής αποτελέσματα.
Ποιοι αγόρασαν το 5στερο Radisson Blu Zaffron Resort του Φάις
Πριν από μερικές ημέρες έγινε γνωστό ότι ο όμιλος Φάις πούλησε το πεντάστερο Radisson Blu Zaffron Resort στο Καμάρι Σαντορίνης.
Το ύψος της συναλλαγής έφτασε τα 28,3 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων πόσο 16,8 εκατομμυρίων θα κατευθυνθεί στην αποπληρωμή δανείων της θυγατρικής που ελέγχει την τουριστική μονάδα. Αγοραστής μια κοινοπραξία τεσσάρων funds, υπό τη διοίκηση μεγάλου γαλλικού private equity fund και βρετανικής εταιρείας επενδύσεων.
Συγκεκριμένα η Extendam, ένα γαλλικό private equity fund που ιδρύθηκε το 2012 στο Παρίσι, εξειδικευμένο στον ξενοδοχειακό κλάδο οικονομικής και μεσαίας κατηγορίας στην Ευρώπη, και η Redcliffe Capital, επενδυτική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο.
Την Παρασκευή έγινε γνωστό ότι ιδρύθηκε η εταιρεία Santorini Hotel Invest, με μετοχικό κεφάλαιο 8 εκατ. ευρώ με σκοπό την παροχή ξενοδοχειακών υπηρεσιών, διαχείριση ξενοδοχείων κ.λπ..
Πρόεδρος ορίστηκε η Extendam, διευθύνων σύμβουλος ο Συμεών Παχνός και αντιπρόεδρος ο Jean Marie Bertrand Pulles
Από τη σύσταση της νέας εταιρείας βλέπουμε ότι το επενδυτικό ταμείο με την επωνυμία Extendam Club Hotel Invest κατέβαλε 2 εκατ. ευρώ του κεφαλαίου, το επενδυτικό ταμείο με την επωνυμία Extend Sunny Oblig Et Foncier έδωσε 1.245.000 ευρώ, το επενδυτικό ταμείο με την επωνυμία Hotel Selection Europe No4 έδωσε 255.000 ευρώ, το επενδυτικό ταμείο Hotels Premium έδωσε εισφορές 3.990.000 ευρώ. Συνολικά αυτά τα επενδυτικά ταμεία έδωσαν 7.490.000 ευρώ και η εταιρεία Redcliffe Cap. Limited από τη Βρετανία έδωσε 510.000 ευρώ.
Στη THALES έργο 126 εκατ. για τα ραντάρ της ΥΠΑ
Θυμάστε στις αρχές Ιανουαρίου το «Βατερλό» της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας όταν «τυφλώθηκε» το FIR Αθηνών; Τότε αποδείχθηκε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τις συχνότητες, τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα εδάφους - αέρος, και γενικότερα τις υπηρεσίες επικοινωνίας στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Βγήκε ένα πόρισμα, είδαν τα κενά που υπάρχουν και το υπουργείο Μεταφορών προχωρά σε διαδικασίες για να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Προφανώς με αναβάθμιση των συστημάτων που θα κοστίσει στην Πολιτεία 126,1 εκατ. ευρώ.
Μιλάω για την αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Επεξεργασίας Δεδομένων (DPS) της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και την απόφαση που πήρε το υπουργείο για τη σύναψη δημόσιας σύμβασης, με προσφυγή σε διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση με τη γαλλική εταιρεία Thales.
Η Thales δηλαδή αναλαμβάνει αυτό το σημαντικό και ιδιαίτερα δαπανηρό έργο και προφανώς την γνωρίζετε αφού δραστηριοποιείται στην Ελλάδα πάνω από 50 χρόνια προμηθεύοντας πολυάριθμα συστήματα τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται ηλεκτρονικά συστήματα για τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale, Mirage 2000 και Mirage 2000-5, καθώς και συστήματα αεράμυνας μεγάλης κλίμακας για την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Τα συστήματα μάχης της Thales χρησιμοποιούνται από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε πλοία επιφανείας, ενώ οι τακτικοί ασύρματοι Thales PR4G, τα ηλεκτροοπτικά συστήματα και τα ραντάρ επιτήρησης βρίσκονται στην υπηρεσία του Στρατού Ξηράς. Στον τομέα της Πολιτικής Αεροπορίας, η Thales έχει προμηθεύσει μεγάλο μέρος των συστημάτων ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας της χώρας.
Η υπόθεση αυτή, πάντως, μαθαίνω ότι έχει πολύ παρασκήνιο πριν από την υπογραφή της σύμβασης. Για παράδειγμα υπήρξαν καταγγελίες ότι ενώ το 2022 η αναβάθμιση των ραντάρ της ΥΠΑ είχε υπολογιστεί ότι θα κοστίσει περί τα 78 εκατ. τώρα το έργο θα είναι κατά 50 εκατ. ευρώ ακριβότερο.
Έχουν περάσει βεβαίως πάνω από 3 χρόνια ενώ ήρθε και το «φιάσκο» του Ιανουαρίου που καθιστά επιτακτική την υλοποίηση του έργου και άμεσα.
Επίσης είχε γίνει πριν από μερικές εβδομάδες καταγγελία από την ιταλική εταιρεία Leonardo της διαδικασίας της απευθείας ανάθεσης στην Thales, μια καταγγελία που προφανώς δεν ελήφθη υπόψη και το υπουργείο Μεταφορών με την ΥΠΑ προχωρούν στις υπογραφές.
Όπως βλέπουμε από την απόφαση, η γαλλική εταιρεία θα εισπράξει 7,2 εκατ. προκαταβολή και άλλα 28 εκατ. για την προετοιμασία και τον σχεδιασμό.
Με την ίδια απόφαση ΔΣ δόθηκε εντολή στα αρμόδια όργανα της ΥΠΑ για την άμεση ανάληψη διαδικασιών για τη διενέργεια ανοικτού διαγωνισμού για την προμήθεια των 7 Radar
Αγαπητοί αναγνώστες, επειδή είμαστε fan των επιχειρηματικών συμφωνιών, πρέπει να σας πω ότι στο πρόσφατο deal της Credia με την Pantelakis, η νομική φίρμα που έτρεξε τη συμφωνία ήταν η Papapolitis & Papapolitis.
Ήταν σύμβουλος της Blackstone στην πώληση του 49% των μετοχών της Skroutz από την CVC.
Σύμβουλος της CVC ήταν η φίρμα Μπερνίτσας.
Τέλος, στο deal της ρουμανικής Dental Holding με την ελληνική Memodent, σύμβουλος ήταν η Ionian Capital του Σπύρου Μαρτσέκη.
Ρίτα Γκάλλι (AKTOR LNG) για φθηνό αμερικανικό αέριο…
«Παρά τη σημαντική πρόοδο, με ευθυγράμμιση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και μείωση των τιμολογίων, το κρίσιμο ζήτημα παραμένει η σύναψη μακροχρόνιων συμβολαίων, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα τόσο για την εκκίνηση όσο και για την επέκταση του Vertical Corridor.»
Τάδε έφη Ρίτα Γκάλλι (CEO της AKTOR LNG) η οποία άνοιξε τα χαρτιά της μιλώντας σε συνάντηση ενεργειακών παραγόντων.
Τόνισε, επίσης, ότι «ξεκάθαρο πλαίσιο λειτουργίας χρειάζεται επενδυτικά ο Κάθετος Διάδρομος, με σαφείς δικλείδες ασφαλείας που θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη της αγοράς και θα επιτρέψουν την ανάπτυξη των υποδομών».
Οι ΗΠΑ έχουν καλέσει κατ’ επανάληψη την ΕΕ και τα κράτη‑μέλη να εξετάσουν χρηματοδοτικά εργαλεία, ενώ η διευθύνουσα σύμβουλος της AKTOR LNG πρόσθεσε το πιο σημαντικό, ότι χωρίς μακροχρόνιες δεσμεύσεις οι εταιρείες εκτίθενται σε υψηλές spot τιμές LNG, λόγω της μεγάλης διαφοράς μεταξύ κόστους παραγωγής στις ΗΠΑ και τιμών αγοράς.
Στη γραμμή Εξάρχου…
Στη γραμμή που χάραξε το αφεντικό του Ομίλου ΑΚΤΟR, ο Αλέξανδρος Εξάρχου, η Γκάλλι τόνισε ότι ο Κάθετος Διάδρομος βρίσκεται σε κρίσιμη φάση ωρίμανσης και απαιτεί σαφές κανονιστικό πλαίσιο.
Τα «κλειδιά σταθερότητας» που θα ενσωματωθούν πρέπει να διασφαλίζουν την αξιοπιστία του συστήματος, να ενισχύουν την εμπιστοσύνη των χρηστών και να επιτρέπουν την προσέλκυση νέων επενδύσεων.
Έχουν ήδη γίνει σημαντικά βήματα που έφεραν και βελτίωση της λειτουργικής συνεννόησης μεταξύ των διαχειριστών.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο «κενό» παραμένει η έλλειψη μακροχρόνιων συμβολαίων, τα οποία θεωρούνται κρίσιμα για την εμπορική βιωσιμότητα του έργου.
Όλοι συμφωνούν ότι τα μακροχρόνια συμβόλαια μειώνουν το εμπορικό και μεταφορικό ρίσκο και αποτελούν προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση νέων υποδομών.
Επιπλέον εξασφαλίζουν σταθερές ροές και προβλεψιμότητα για τους επενδυτές και επιταχύνουν την ωρίμανση και επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου
Τι λένε οι Αμερικανοί
Αλλά και ο Αμερικανός Τζόσουα Χακ (Joshua Huck), αναπληρωτής επικεφαλής της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα που μίλησε στην ίδια συνάντηση, κάλεσε την ΕΕ και τα κράτη‑μέλη να εξετάσουν νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, τονίζοντας ότι ο Κάθετος Διάδρομος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο.
«Οι ΗΠΑ δηλώνουν πλήρη δέσμευση στο project, με το επόμενο κρίσιμο βήμα να είναι η σύναψη μακροχρόνιων δεσμεύσεων από ευρωπαϊκούς αγοραστές» είπε χαρακτηριστικά.
Η διαφορά κόστους LNG και ο κίνδυνος για όσους δεν έχουν συμβόλαια
Η επικεφαλής της AKTOR LNG επανέλαβε όσα λέει τόσο καιρό, από την εποχή του Νταβός ο Αλέξανδρος Εξάρχου: Ανέδειξε τη μεγάλη απόσταση μεταξύ κόστους παραγωγής LNG στις ΗΠΑ (3 δολάρια/MMBtu) και spot τιμών στην ευρωπαϊκή αγορά (έως 10 δολάρια /MMBtu).
Θυμίζω ότι το MMBtu (Million British Thermal Units) είναι μονάδα μέτρησης ενέργειας που αντιστοιχεί σε ένα εκατομμύριο Βρετανικές Θερμικές Μονάδες (BTU). Επιτρέπει τη σύγκριση της ενεργειακής απόδοσης διαφορετικών καυσίμων, ανεξάρτητα από τη φυσική τους κατάσταση (στερεό, υγρό, αέριο).
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι όσοι δεν διαθέτουν μακροχρόνια συμβόλαια πληρώνουν υπερτριπλάσιο κόστος. Συνεπώς τα μακροχρόνια συμβόλαια είναι απαραίτητα για τη βιωσιμότητα των έργων και των υποδομών.
Προφανώς αυτό δεν το έχουν κατανοήσει (ή παριστάνουν πως δεν το κατανοούν) όλοι στην Ελλάδα και στην ΕΕ...
Όντως λοιπόν, ναι μεν θετικά βλέπει η βιομηχανία τις παρεμβάσεις για την αντιστάθμιση του κόστους CO₂, αλλά παραμένει δυσαρεστημένη αναφορικά με τις εκκρεμότητες στη μέση τάση και για το εύρος της στήριξης που τελικά δόθηκε.
Εκπροσωπώντας το σύνολο της μεταποίησης ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Σπύρος Θεοδωρόπουλος επισήμανε σε ανοιχτή συζήτηση στην παρουσίαση της νέας μελέτης του ΙΟΒΕ όσα μας λένε οι βιομήχανοι και σας έχουμε μεταφέρει εδώ και καιρό: ότι στη «μεσαία βιομηχανία» υπήρχε περιθώριο για μεγαλύτερη κυβερνητική στήριξη.
«Οι τελικές αποφάσεις, εξαρτώνται από τον δημοσιονομικό χώρο και τις γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά μπορούσαν να γίνουν περισσότερα» όπως είπε.
Πού θα πάνε 200 εκατομμύρια…
Βασικό ζητούμενο είναι το πλαίσιο σχετικά με τα 200 εκατομμύρια του Modernization Fund για μπαταρίες και αποθήκευση. Προφανώς το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η έλλειψη ΑΠΕ, αλλά οι υποδομές και τα δίκτυα.
Στο ΣΕΒ μιλάνε ξεκάθαρα για τη σημασία των διμερών συμβολαίων παραγωγών-καταναλωτών.
Επίσης η παραγωγικότητα αποτελεί εθνικό στόχο, καθώς η Ελλάδα παραμένει στα επίπεδα του 2000 και υστερεί σημαντικά έναντι της ΕΕ.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ είπε ότι η αγορά, περιμένει ένα πιο ξεκάθαρο πλαίσιο για την κατεύθυνση και τους όρους διάθεσης των πόρων.
Και πού «κολλάει» η ανάπτυξη…
Σύμφωνα με τα στοιχεία μελέτης του ΙΟΒΕ, η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα παραμένει περίπου στα επίπεδα του 2000, παρά την ανάπτυξη των τελευταίων ετών, και εξακολουθεί να υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Η αύξηση του ΑΕΠ στηρίχθηκε κυρίως στην ενίσχυση της απασχόλησης και λιγότερο στη βελτίωση της παραγωγικότητας, γεγονός που περιορίζει τις δυνατότητες διατηρήσιμης ανάπτυξης και αύξησης των εισοδημάτων.
Ο Θεοδωρόπουλος σχολιάζοντας, είπε ότι η παραγωγικότητα αποτελεί «εθνικό στόχο» και όχι έναν απλό τεχνικό δείκτη: «απαιτούνται περισσότερες επενδύσεις, τεχνολογικός εκσυγχρονισμός, ενίσχυση των δεξιοτήτων και βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, με ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και λιγότερη γραφειοκρατία».
Ποιοι τα παρεμποδίζουν όλα αυτά άραγε;
Ψάλτης: H Alpha Bank και ο Σχοινιάς
Αγαπητοί αναγνώστες, όπως έχετε διαπιστώσει οι τράπεζες επιστρέφουν στην κοινωνία μέρος των κερδών τους.
Έτσι λοιπόν η Alpha Bank επέστρεψε στον Σχοινιά για να κλείσει τον κύκλο της απαξίωσης.
Η εικόνα του Βασίλη Ψάλτη να εγκαινιάζει, μαζί με τον Πρόεδρο της ΕΟΕ Ισίδωρο Κούβελο, το ανακαινισμένο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά είχε ισχυρό συμβολισμό για όσους θυμούνται τους Ολυμπιακούς στην Αθήνα του 2004.
Η Alpha Bank, ως «Τράπεζα των Ολυμπιακών Αγώνων», επέστρεψε 22 χρόνια μετά σε μια εγκατάσταση που είχε εξελιχθεί σε σύμβολο της μεταολυμπιακής εγκατάλειψης, επιχειρώντας ουσιαστικά να κλείσει τον κύκλο της απαξίωσης.
Και δεν επρόκειτο για μια απλή αισθητική παρέμβαση.
Με επένδυση €1 εκατ., προχώρησαν ο καθαρισμός και η αποκατάσταση του υγρού στίβου, η αντικατάσταση των πλωτών διαδρομών και των σημείων πρόσδεσης, οι επισκευές και η στεγανοποίηση τεσσάρων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένων των χώρων φιλοξενίας αθλητών, αλλά και η αναβάθμιση της κεντρικής εξέδρας.
Στην πράξη, δηλαδή, επανήλθε σε πλήρη λειτουργία μια εγκατάσταση που βυθιζόταν για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Και το μήνυμα Ψάλτη περί φιλοδοξίας της Alpha Bank να συμβάλλει ώστε ο Σχοινιάς να λειτουργήσει με διεθνή πρότυπα βιωσιμότητας και αυτονομίας, ως χώρος που θα υπηρετεί ταυτόχρονα αθλητισμό, περιβάλλον και κοινωνία, επιβεβαίωσε ότι η παρέμβαση είχε περισσότερο θεσμικό και εθνικό αποτύπωμα παρά χαρακτήρα χορηγίας.
Το «270 προς 6» του Παπασταύρου
Μερικές φορές ένας αριθμός αρκεί για να φωτίσει μια ολόκληρη στρατηγική.
Αυτό έκανε ο Σταύρος Παπασταύρου στο 16ο Συνέδριο της ΝΔ, όταν αναφέρθηκε στις εκτιμήσεις της κοινοπραξίας ExxonMobil, Energean και HELLENiQ Energy για πιθανό κοίτασμα φυσικού αερίου στο Block 2 στο Βορειοδυτικό Ιόνιο ,της τάξης των 270 δισ. κυβικών μέτρων.
Δίπλα σε αυτόν τον αριθμό έβαλε έναν δεύτερο: οι ετήσιες ανάγκες της χώρας σε φυσικό αέριο είναι περίπου 6 δισ. κυβικά μέτρα.
Και δεν έμεινε εκεί. Υπενθύμισε ότι η πρώτη ερευνητική γεώτρηση, που προγραμματίζεται για τον Φεβρουάριο του 2027, εκτιμάται από την κοινοπραξία ότι μπορεί να αποφέρει έως και 10 δισ. ευρώ για τη χώρα, εφόσον επιβεβαιωθούν οι προσδοκίες και το κοίτασμα αποδειχθεί εμπορικά εκμεταλλεύσιμο.
Και όλα αυτά από ένα μόνο θαλάσσιο οικόπεδο.
Καμιά φορά οι αριθμοί μιλούν πιο δυνατά από τις λέξεις. Και με αυτούς τους αριθμούς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φιλοδοξεί να φέρει την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά στην καρδιά της νέας ενεργειακής αρχιτεκτονικής της περιοχής. Γιατί, όπως φάνηκε και από την αναφορά Παπασταύρου, η ενεργειακή πολιτική δεν γράφεται με συνθήματα. Γράφεται με γεωτρήσεις, συμμαχίες και αριθμούς που αλλάζουν στην πράξη τα δεδομένα.
Η αποκάλυψη του mononews και τα φαντάσματα του Ανδρουλάκη
Αγαπητοί αναγνώστες, το mononews δημοσίευσε την Πέμπτη αποκλειστικό ρεπορτάζ για το ακίνητο του Νίκου Ανδρουλάκη. Μίλησε από την πρώτη στιγμή για το αν είναι ηθικό να εισπράττει από το Δημόσιο και να έχει σύμβαση με αυτό.
Ποτέ δεν μίλησε για παρανομίες, ποτέ δεν έθεσε θέμα νομιμότητας, παρά μόνο αν είναι ηθικό ένας πολιτικός που κατακεραυνώνει (και καλά κάνει) την κυβέρνηση για διάφορες συμβάσεις, αδιαφάνεια κ.λπ. να είναι και ο ίδιος συμβεβλημένος με το δημόσιο και να παίρνει ο ίδιος και η οικογένειά του περί το 1,2 εκατ. ευρώ από ενοίκια σε 16 χρόνια.
Αντί απαντήσεων το ΠΑΣΟΚ ρίχνει την μπάλα στην εξέδρα επιμένοντας μόνο στον «Κατακουζηνό» που υπέγραφε το αποκλειστικό άρθρο.
Θα επιμείνει άραγε να μάθει και ποιος είναι ο Big Mouth στην ιστοσελίδα Power Game του Γιάννη Κουρτάκη;
Θα ρωτήσει αν ο Big Mouth είναι... μέλος της ΕΣΗΕΑ;
Ή θα απαντήσει για το αποκλειστικό του δημοσίευμα ότι πήρε μια (μικρή έστω) δουλειά η εταιρεία ΜΑΡ-ΝΙ, που εμφανίζεται να ανήκει στην αδερφή του Νίκου Ανδρουλάκη; Μια δουλειά αποκατάστασης εξωτερικού χώρου στο ακίνητο που ανήκει στην οικογένεια Ανδρουλάκη και που νοικιάζει το Κτηματολόγιο;
Νόμιμο ναι. Ηθικό όμως;
Όμως, έτσι γίνεται πάντα.
Όταν δεν έχεις τι να απαντήσεις απλά ρίχνεις την μπάλα στην εξέδρα ή μιλάς για «δολοφονία χαρακτήρα» του προέδρου.
Μα δεν χρειάζεται κανείς να «δολοφονήσει» τον Ανδρουλάκη. Αυτοκτονεί πολιτικά ο ίδιος με την στρατηγική που επιλέγει για το ΠΑΣΟΚ.
Και για τη βελόνα που είναι κολλημένη δεν φταίει κανείς άλλος παρά μόνο ο ίδιος. Ούτε του φταίνε οι δημοσκοπήσεις που τον δείχνουν όχι δεύτερο, αλλά και τρίτο (ή μήπως τέταρτο;) τώρα που έρχεται ο Τσίπρας και η Καρυστιανού.
Ας κάνει λοιπόν ουσιαστική αντιπολίτευση, αντί να βλέπει φαντάσματα. Και ο ίδιος και οι όψιμοι υποστηρικτές του που κάποτε δεν ήθελαν να τον δουν μπροστά τους και τώρα του στήνουν αγιογραφίες επειδή είναι αντίπαλος του Μητσοτάκη.
Πανηγύριζαν οι «σύντροφοι»
Υπάρχει και κάτι ακόμη: Την Πέμπτη που το δημοσίευμα του mononews συζητιόνταν παντού και στη Βουλή είχε γίνει χαμός, κάποιοι (και δεν είναι καθόλου λίγοι) μέσα στο ΠΑΣΟΚ πανηγύριζαν.
Ξέρετε γιατί; Διότι έλεγαν ότι επιτέλους έβαλε κάποιος στη θέση του τον Ανδρουλάκη. Και είναι «σύντροφοι» του θυμωμένου Νίκου αυτοί που τα έλεγαν. Τι νομίζετε;
Ότι ΠΑΣΟΚ είναι μόνο η περίκλειστη ομάδα του Ανδρουλάκη που οδηγεί το κόμμα στο γκρεμό;
Επιμένει ο ΚΜ για εκλογές το 2027
Το συνέδριο της ΝΔ έληξε σε πανηγυρικό τόνο, καμιά ανταρσία δεν συνέβη, πέρα κάποιων αιχμηρών ομιλιών, ο Μητσοτάκης βγαίνει ξανά παντοδύναμος στην πορεία προς τις εκλογές, όμως, εμένα ένα μου έμεινε από όλα αυτά: Οτι ο ΚΜ επέμεινε και την Παρασκευή και χθες ότι κάλπες θα στηθούν το 2027. Δεν ξέρω αν βλέπει πως τα σενάρια για εκλογές το φθινόπωρο κάνουν κακό.
Δεν ξέρω αν έχει άλλο σχεδιασμό στο μυαλό του για τους επόμενους μήνες ή γνωρίζει πράγματα που εμείς δεν ξέρουμε.
Αυτό που ξέρω είναι ότι για να επιμένει τόσο πολύ για το 2027, πολύ δύσκολα θα βρει αφορμή για να τις κάνει νωρίτερα. Άρα θα επιμείνει στην θεσμικότητά του; Δεν θα στήσει κάλπες Σεπτέμβρη - Οκτώβρη όταν οι περισσότεροι μέσα στη ΝΔ -κι όχι μόνο- επιμένουν σε αυτό το σενάριο;
Ενδεχομένως ο πρωθυπουργός να πιστεύει ότι οι εξαγγελίες που θα κάνει στη ΔΕΘ πρέπει να ωριμάσουν, πρέπει να έχουν αντίκρισμα στην τσέπη του ψηφοφόρου, επομένως, επειδή θα ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου 2027, εκτιμά ότι είναι καλύτερα να κάνει εκλογές με τη λογική «εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν» κι όχι με την προσδοκία.
Κι απ' ότι άφησε να εννοηθεί ο ΚΜ στη ΔΕΘ θα ανακοινώσει νέες μειώσεις φόρων και νέα αύξηση στα εισοδήματα των πολιτών. Δεν θα απέκλεια και επιστροφή 13ου μισθού και σύνταξης...
Ο διάλογος Μαρινάκη - Χατζηδάκη
Ένας διάλογος μεταξύ του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του αντιπροέδρου Κωστή Χατζηδάκη εξελίχθηκε εντός του press room καθώς ο πρώτος εισερχόταν για κάνει δηλώσεις και ο δεύτερος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει. Κι επειδή ξέρετε ότι «τρυπώνω» στα παρασκήνια και ακούω και βλέπω τα πάντα, σας την μεταφέρω χωρίς καμιά επιφύλαξη. Γιατί ήμουν εκεί.
Ακριβώς δίπλα στους δημοσιογράφους, λοιπόν, αντάλλαξαν χειραψία και σχολίασαν την προσέλευση του συνεδρίου. Ο Παύλος Μαρινάκης είπε «Καλά πήγε, τώρα ηρέμησε» με τον Αντιπρόεδρο της Νέα Δημοκρατίας να αναφέρει: «Στις 15:00 θα γίνει χαμός ξανά», και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να ρωτάει αμέσως «τι είναι στις 15:00;».
Αν αναρωτιέστε τι έγινε το Σάββατο στις 3 το μεσημέρι να σας πω. Δεν ήταν ότι εκείνη την ώρα μαζεύτηκαν πολλοί Νεοδημοκράτες κι έγινε χαμός με την προσέλευση.
Είναι ότι εκείνη την ώρα είχε προγραμματιστεί η ομιλία του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια. Και σίγουρα υπήρξε κινητοποίηση για γεμάτη αίθουσα και για κόσμο που με ενδιαφέρον παρακολούθησε την ομιλία.
Πού τη θυμήθηκε την επανίδρυση;
Τώρα, αν με ρωτάτε τι έκανε μεγαλύτερη αίσθηση από όσα είπε ο Δένδιας, εγώ στέκομαι σε δύο.
Πρώτον η αναφορά στην επανίδρυση του κράτους που ξεκίνησε από την κυβέρνηση Καραμανλή. Εκείνη την ώρα υπήρξε ένα χλιαρό χειροκρότημα, κάποιοι είπαν ότι ο υπουργός Άμυνας κάνει άνοιγμα στην «απούσα» καραμανλική πλευρά της ΝΔ για να διαφοροποιηθεί από την σημερινή ηγεσία του κόμματος που τον έχει «ξεγράψει» τον πρόεδρο των καπνών..
Άλλοι, πάντως, αναρωτήθηκαν: «Μα πήγε καλά η επανίδρυση του Καραμανλή και θέλουμε να τη συνεχίσουμε; Γιατί θυμάμαι ότι επί του προέδρου των καπνών χρεοκόπησε ουσιαστικά η Ελλάδα...».
Άβυσσος η ψυχή του Δένδια και γιατί το είπε αυτό...
Ο Δένδιας και οι τεχνοκράτες
Το δεύτερο που έκανε τεράστια αίσθηση ήταν η σαφής «καταδίκη» των τεχνοκρατών. Διότι όταν μιλάς για «περίκλειστες καγκελαρίες» τεχνοκρατών και ότι: «Η εξουσία στις δημοκρατίες ασκείται επ’ ονόματι του λαού. Όχι στο όνομα μιας αφ’ υψηλού τεχνοκρατικής αλήθειας», εγώ αν ήμουν Σκέρτσος και η ομάδα του, θα έβραζα στο ζουμί μου.
Ο Νίκος Δένδιας με τον τρόπο που αυτός ξέρει, ουσιαστικά «ακύρωσε» το επιτελικό κράτος κι έστειλε σαφές μήνυμα διαφοροποίησης, έθεσε τη δική του «ατζέντα», τη δική του πολιτική πλατφόρμα που δεν... βλέπει τους τεχνοκράτες που κυβερνούν το ΜΜ.
Πάντως, εγώ αυτό που είδα από την ομιλία Δένδια ήταν ότι έθεσε παρακαταθήκη για το μέλλον, δεν ήταν μια ομιλία που αμφισβητεί τον Μητσοτάκη τώρα. Το τώρα το εννοώ, γιατί όλα θα κριθούν μετά τις εκλογές και τότε που ο υπουργός Άμυνας θα μπορεί να πει «σας τα 'λεγα για τους τεχνοκράτες και το επιτελικό κράτος».
Η μάζωξη του Πιέρρ
Δύο «γαλάζιες» μαζώξεις έλαβαν χώρα την Παρασκευή, αμέσως μετά τη λήξη των εργασιών του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας.
Η πρώτη είχε οικοδεσπότη τον Πιερ ο οποίος συγκέντρωσε βουλευτές, νεολαίους κι αυτοδιοικητικούς σε γνωστό bar-restaurant επί της Συγγρού.
Ήταν εκεί ο υφυπουργός Γ. Κώτσηρας, η Μαρία Συρεγγέλα, η Άννα Ροκοφύλλου, ο Γιώργος Γεωργαντάς, ο βουλευτής Καρδίτσας Γιώργος Κωτσός, αλλά και ο υπουργός Δημήτρης Παπαστεργίου.
Οι παριστάμενοι μιλούσαν για μια βραδιά με αρκετό πολιτικό «ζύμωμα», πολλά πηγαδάκια και ακόμη περισσότερες υποσχέσεις για τη… «μεγάλη επόμενη μέρα».
Η δεύτερη μάζωξη διοργανώθηκε από τον Κώστα Σκρέκα στα Fridays του McArthurGlen, με τη συμμετοχή αρκετών στελεχών της κομματικής νεολαίας αλλά και βουλευτών της περιφέρειας.
Η παρουσία του Greg και ο Άδωνις
Το πραγματικό ξεφάντωμα έγινε το επόμενο βράδυ, το Σάββατο, όπου ο Ορφέας Γεωργίου έδωσε ρέστα στο Il Giardino του Βαγγέλη Πιττερού στο Γουδή. Και μαθαίνω ότι πάνω από 2.000 άτομα προκάλεσαν χαμό και «έμφραγμα» στην Λ. Κατεχάκη.
Το πάρτι της ΟΝΝΕΔ είχε παλμό, ορμή, κέφι και ζωντάνια που παρέσυρε πολλά από τα γαλάζια στελέχη που βρέθηκαν εκεί και θυμήθηκαν τα νιάτα τους. Ανάμεσα σε όσους κατάφερα να εντοπίσω ήταν: Οι Άδωνις Γεωργιάδης, Παύλος Μαρινάκης, Βασίλης Κοντοζαμάνης, Δημήτρης Τσιόδρας, Κώστας Γκιουλέκας, Βασίλης Γιόγιακας, Μαρία Κεφάλα, Τάσος Μπαρτζώκας, Μακάριος Λαζαρίδης, Σοφία Βούλτεψη, Σοφία Νικολάου.
Βέβαια, η αλήθεια είναι πως το τριήμερο εξελίχθηκε σε πραγματικό πολιτικό… μαραθώνιο. Υπουργοί και βουλευτές της περιφέρειας είχαν αναλάβει να φιλοξενήσουν τους τοπικούς συνέδρους που κατέφθασαν στην Αθήνα, με αποτέλεσμα να τρέχουν από τραπέζι σε τραπέζι και από μάζωξη σε μάζωξη, προσπαθώντας να προλάβουν τους πάντες και τα πάντα.
Χαμός έγινε, έμαθα, στο πάρτι της ΟΝΝΕΔ με αφορμή το 16ο Συνέδριο της ΝΔ. Πολύ κόσμος πήγε εκεί, υπουργοί, βουλευτές, στελέχη του κόμματος και φυσικά ο... Γρηγόρης Δημητριάδης.
Κάθε του εμφάνιση συνοδεύεται από φωτογραφίες, χειραψίες και υποδοχή που παραπέμπει περισσότερο σε σταρ παρά σε κομματικό στέλεχος.
Ο Greg έκλεψε την παράσταση αυτές τις ημέρες, τόσο με την εμφάνισή του την Παρασκευή στο Συνέδριο (όπου καταχειροκροτήθηκε), όσο και στις κομματικές μαζώξεις. Και διέψευσε τις φήμες ότι δεν θα πήγαινε και έδειξε ότι διαθέτει πολύ ισχυρό «χνάρι» στο κόμμα. Ειδικά στο πάρτι των νεολαίων τα... έδωσε όλα τραγουδώντας τον ύμνο της γαλάζιας νεολαίας.
Και ξέρετε ποιος άλλος κέρδισε τις εντυπώσεις; Ο πάντα εκρηκτικός Άδωνις. Τόσο με την ομιλία του που ουσιαστικά είπε ότι δεν μπορεί η ΝΔ να αντιμετωπίζει με ευγένεια πάντα όσους την υβρίζουν, όσο και με το γεγονός ότι και αυτός ήταν από τους πιο δημοφιλείς στο Συνέδριο και στα πάρτι.
Όλοι ζητούσαν σέλφι και ο υπουργός Υγείας δεν τους χάλασε το χατίρι...
Η επιτυχία Κακολύρη και το «χεράκι» που έβαλε ο Κωστής
Να αφήσουμε το Συνέδριο και να σας πάω στις Βρυξέλλες όπου μαθαίνω ότι η ΝΔ είχε μια επιτυχία.
Μιλάω για την εκλογή του Παναγιώτη Κακολύρη στο Διοικητικό Συμβούλιο του Martens Centre for European Studies, του επίσημου think tank του ΕΛΚ και ενός από τα σημαντικότερα πολιτικά ιδρύματα διεθνώς.
Και όπως λένε στην γαλάζια παράταξη είναι ένα γεγονός που δείχνει την ενισχυμένη επιρροή που αποκτά η Ελλάδα στο ΕΛΚ, αλλά είναι και επιτυχία του... Κωστή Χατζηδάκη.
Στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους πολλοί αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στον ρόλο που διαδραμάτισε ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Κωστής Χατζηδάκης.
Με σταθερές σχέσεις εμπιστοσύνης στο εσωτερικό του ΕΛΚ και ισχυρό ευρωπαϊκό δίκτυο, ο Χατζηδάκης θεωρείται στις Βρυξέλλες ως ένας από τους Έλληνες πολιτικούς με επιρροή στους ευρωπαϊκούς κομματικούς συσχετισμούς.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η στήριξή του προς την ελληνική υποψηφιότητα υπήρξε καθοριστική, σε συνεργασία και με τον Γραμματέα Διεθνών Σχέσεων της ΝΔ Τάσο Χατζηβασιλείου, ο οποίος επίσης χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους.
Η εκλογή του Παναγιώτη Κακολύρη, ο οποίος διαθέτει πολυετή παρουσία στον χώρο των ευρωπαϊκών πολιτικών ιδρυμάτων και σήμερα είναι Αντιπρόεδρος του European Network of Political Foundations (ENOP) εκπροσωπώντας το ΕΛΚ, ερμηνεύεται από αρκετούς και ως αποτέλεσμα της πιο συστηματικής και οργανωμένης παρουσίας που επιχειρεί να έχει πλέον η ελληνική πλευρά στα ευρωπαϊκά δίκτυα πολιτικής επιρροής και παραγωγής στρατηγικής.
Δεν είναι τυχαίο ότι η περίπτωση της Ελλάδας και του Κυριάκου Μητσοτάκη αναφέρεται σταθερά πλέον ως παράδειγμα προς μίμηση στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά.
Το έγκλημα του Φάμελλου και ο Πολάκης
Τώρα τι να σας πω για την Κεντροαριστερά. Εκεί γίνεται ο κακός χαμός.
Η Νέα Αριστερά διαλύεται, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπό διάλυση, ο Φάμελλος διέγραψε τον Πολάκη, ο τελευταίος ετοιμάζεται να πάρει τα κλειδιά του «μαγαζιού» και να κατέβει μόνος του στις εκλογές, όταν στην Κουμουνδούρου περιμένουν τον σωτήρα Αλέξη να ανακοινώσει το κόμμα και να εγκαταλείψουν μαζικά για να τον ακολουθήσουν.
Θα σταθώ πάντως στη στάση του Σωκράτη Φάμελλου που περίμενα να είναι πιο προσεκτικός, διότι και καλός πολιτικός είναι και αξιοπρεπής άνθρωπος.
Όμως, τα χάνει όλα αυτά με το να διαπράττει τη χειρότερη μορφή πολιτικής αήθειας που έχει υπάρξει. Να είναι δηλαδή αρχηγός κόμματος και να κάνει τα πάντα για να βαρέσει διάλυση το κόμμα του για να πέσει στις αγκαλιές του Τσίπρα.
Προσέξτε, δεν λέει να συμπαραταχθούν με ένα νέο ηγέτη, με μια νέα πολιτική πρόταση που μπορεί να λειτουργήσει συσπειρωτικά.
Με τον Τσίπρα θέλει να πάει ο οποίος ήταν αυτός που τους εγκατέλειψε από το 2019 όταν έπαψε να κάνει αντιπολίτευση. Και είναι αυτός που έκανε πρώτο μάγκα τον ΚΜ και τον έφτασε στο 41%.
Και τώρα, αν και αρχηγός κόμματος προσπαθεί όσο μπορεί να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να μην κατέβει καν στις εκλογές. Είναι να μην έχει δίκιο ο αψύς Σφακιανός; Τουλάχιστον αυτός σταθερός είναι, δεν είναι κωλοτούμπας.
Οι must ειδήσεις του wiseman σε ένα ΑΙ Video
https://www.youtube.com/shorts/a-opu4tJrD4
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες της στήλης προσφέρονται αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εκληφθούν ως συμβουλή, πρόταση, προσφορά για αγορά ή πώληση των κινητών αξιών, ούτε ως προτροπή για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε μορφής επένδυσης. Κατά συνέπεια δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
"
["post_title"]=>
string(335) "Τα 4,4 δισ. της ΔΕΗ, οι 10 εφοπλιστές και ο χαμός με την ΑΜΚ, τα φαντάσματα του Ανδρουλάκη, ποιος είναι ο εφοπλιστής Ρασπόποφ, Νορβηγοί οπλάδες στην Αθήνα και στο σφυρί το σπίτι της Λεβέντη"
["post_excerpt"]=>
string(249) "Τρία χρόνια μετά, το φάντασμα του πλειστηριασμού επιστρέφει για μέλος μιας από τις πλέον γνωστές επιχειρηματικές οικογένειες της χώρας"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(185) "ta-44-dis-tis-dei-oi-10-efoplistes-kai-o-chamos-me-tin-amk-ta-fantasmata-tou-androulaki-poios-einai-o-efoplistis-raspotof-norvigoi-oplades-stin-athina-kai-sto-sfyri-to-spiti-tis-leventi"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-05-18 18:05:43"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-05-18 15:05:43"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2146365"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Τα 4,4 δισ. της ΔΕΗ, οι 10 εφοπλιστές και ο χαμός με την ΑΜΚ, τα φαντάσματα του Ανδρουλάκη, ποιος είναι ο εφοπλιστής Ρασπόποφ, Νορβηγοί οπλάδες στην Αθήνα και στο σφυρί το σπίτι της Λεβέντη
Το ζευγάρι δημιούργησε ένα ξεχωριστό σκηνικό πάνω σε yacht και κάλεσε τους φίλους του προκειμένου να απολαύσουν όλοι μαζί τον μεγάλο τελικό της Eurovision εν πλω.
Αν και η Ελλάδα με τον Akylas και το Ferto δεν κατάφερε να... «το φέρει» και εν τέλει η χώρα μας κατέλαβε τη δέκατη θέση, η παρέα απόλαυσε το show.
Σε εικόνες που κυκλοφόρησαν στα social media, η οικοδέσποινα Μαριέττα Χρουσαλά φορούσε ένα ασπρόμαυρο outfit με animal print.
Στο yacht, που ήταν αγκυροβολημένο στη Μαρίνα Βουλιαγμένης, είχε στηθεί ένας εντυπωσιακός μπουφές, ενώ οι καλεσμένοι παρακολούθησαν τον τελικό από την τηλεόραση.
Στην ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα υπάρχουν γνωστές προσωπικότητες που συνδυάζουν τις επιχειρήσεις στη θάλασσα με το μεγάλο πάθος για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, την ταχύτητα και τα ράλι.
Υπάρχουν Έλληνες εφοπλιστές, όπως είναι σήμερα ο Μάριος Ηλιόπουλος και ο Κρίτων Λεντούδης, αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν ο Γιάννης Β. Βαρδινογιάννης, που στις πίστες ταυτίστηκε με τον πρωταθλητή «Τζίγκερ» και ο Σταμάτης Βελλής, που διαπρέπουν ή διέπρεψαν ως ραλίστες. Παλαιότερα, διακρίθηκε και ο Ανδρέας Εμπειρίκος.
Υπάρχουν, όμως και οι συλλέκτες πολυτελών αυτοκινήτων, όπως είναι ο Δημήτρης Μελισσανίδης, ο Ευάγγελος Πιστιόλης και ο Πήτερ Γ. Λιβανός, ο οποίος σε ηλικία 20 ετών αγόρασε την αυτοκινητοβιομηχανία Aston Martin, εν αγνοία του πατέρα του.
Ο Κρίτων Λεντούδης, έχει αποκτήσει τον πιο πρόσφατο αγωνιστικό τίτλο, Το διήμερο 2-3 Μαΐου, αγωνίστηκε στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας και ο Έλληνας εφοπλιστής πρόσθεσε άλλη μια πρωτιά.
Στον αγώνα 24 Hours of Le Castellet, που διεξήχθη στο πλαίσιο του European Le Mans Series, ο Κρίτων Λεντούδης μαζί με τους James Allen και Alex Quinn οδήγησαν το 27 ORECA 07-Gibson της Nielsen Racing εξασφάλισαν την πρώτη θέση της κατηγορίας LMP2 Pro/Am.
[caption id="attachment_2146335" align="aligncenter" width="1200"] Ο Κρίτων Λεντούδης[/caption]
Ο εφοπλιστής Κρίτων Λεντούδης, που διευθύνει την ναυτιλιακή εταιρεία Evalend Shipping, είναι ένας από τους κορυφαίους συλλέκτες αλλά και οδηγούς αγώνων ταχύτητας στην Ευρώπη, με τεράστιο πάθος για την πίστα.
Ο Κρίτων Λεντούδης είναι άνθρωπος της πίστας και των ιστορικών αγώνων ταχύτητας. Συμμετέχει τακτικά σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, όπως το Le Mans Classic και το Spa Classic.
Διαθέτει μια από τις πιο σπάνιες και ακριβές συλλογές αγωνιστικών αυτοκινήτων στον κόσμο. Στο γκαράζ του βρίσκονται αυθεντικά μονοθέσια της Formula 1, όπως η Mercedes W04 με την οποία έτρεχε ο Lewis Hamilton το 2013, αλλά και ιστορικές Lotus, Ferrari και Williams, καθώς και θρυλικά πρωτότυπα του Le Mans, όπως η Porsche 956 και η Mercedes-Benz C11.
Το εντυπωσιακό με τον Κρίτωνα Λεντούδη είναι ότι δεν αντιμετωπίζει αυτά τα αυτοκίνητα ως εκθέματα μουσείου. Φοράει το κράνος και την αγωνιστική του φόρμα και τα οδηγεί στο όριο σε πίστες όπως η Monza, το Spa και το Silverstone, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα Master Historic Racing.
Έχει ανέβει πολλές φορές στο βάθρο των νικητών σε διεθνείς αγώνες κλασικών αυτοκινήτων, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει εξαιρετικές οδηγικές ικανότητες σε πολύ απαιτητικά και δύσκολα αγωνιστικά οχήματα.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος, της Seajets, γνωστός και ως Super Mario, είναι ο πιο ενεργός και αναγνωρίσιμος εφοπλιστής-ραλίστας στην Ελλάδα.
Ο μεγαλύτερος πλοιοκτήτης επιβατηγών ταχυπλόων πλοίων στην Ευρώπη και στην κόσμο, μετοχικός και διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ ΑΕΚ, ο Μάριος Ηλιόπουλος τρέχει εδώ και χρόνια σε ελληνικούς και διεθνείς αγώνες, έχοντας κατακτήσει πολυάριθμα πρωταθλήματα στις αναβάσεις, κυρίως με αυτοκίνητα όπως το Ford Fiesta ST RS και άλλα θηριώδη αγωνιστικά αυτοκίνητα.
Επισημαίνεται ότι έχει δημιουργήσει τη δική του αγωνιστική ομάδα, τη Seajets Racing Team, και έχει συμμετάσχει και στο εμβληματικό Ράλι Ακρόπολις.
O Μάριος, έχει κερδίσει γύρω στα 20 Πανελλήνια Πρωταθλήματα σε αγώνες ταχύτητες και αναβάσεων.
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το πήρε το 1995 και το 1996, ενώ το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αναβάσεων, το κέρδισε στα έτη 1995 (Group Ν), 1997 (Group Ν), 2008 (Group Α), 2009 (Group E), 2015 (Group E), 2016 (Formula Saloon), 2017 (Formula Saloon), 2018 (Formula Saloon), 2019 (Formula Saloon), 2020 (Formula Saloon), 2021 (Formula Saloon), 2023 (Formula Saloon), 2024 (Formula Saloon).
Ο Πήτερ Γ. Λιβανός, είναι ο γιος του Γιώργου Π. Λιβανού. ο οποίος δημιούργησε την ναυτιλιακή εταιρεία Ceres, αλλά και εγγονός του Ιωάννη Μ. Καρρά, από τους πλέον κορυφαίους εφοπλιστές μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Πήτερ Γ. Λιβανός, ο οποίος συμμετέχει στην ναυτιλιακή εταιρεία GasLog, είναι γνωστός για τη λατρεία του για τα αυτοκίνητα, έχοντας διατελέσει στο παρελθόν ακόμη βασικός μέτοχος και αντιπρόεδρος της Aston Martin.
Διαθέτει μια από τις κορυφαίες συλλογές σπάνιων και ιστορικών αυτοκινήτων στον κόσμο.
Ο ίδιος αφήνει συχνά τα γραφεία του για να συμμετάσχει σε ιστορικά ράλι classic rallies, όπως το διάσημο Ιστορικό Ράλι του Μόντε Κάρλο, ενώ έχει τρέξει και στην εξαντλητική, ιστορική διαδρομή Παρίσι - Πεκίνο με vintage Bentley.
Όταν ο νεαρός Πήτερ Γ. Λιβανός, μπήκε στο υποκατάστημα της «Τσέις Μανχάταν» δεν χρειάστηκε να περιμένει στην ουρά, ούτε να ρωτήσει που έπρεπε να απευθυνθεί για το αίτημα του.
Τα διευθυντικά στελέχη της Τράπεζας, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του σηκώθηκαν από τα γραφεία τους και έτρεξαν να τον εξυπηρετήσουν.
Η παρουσία του στην Τράπεζα ήταν ολιγόλεπτη. Δεν χρειάστηκε να φέρει χαρτιά, μελέτες, δικαιολογητικά. Το αίτημα του ικανοποιήθηκε και υλοποιήθηκε αμέσως: Με την εξασφάλιση της πίστωσης που του δόθηκε χωρίς καμία δεύτερη κουβέντα, ο νεαρός αγόρασε την αυτοκινητοβιομηχανία Aston Martin.
Ο νέος ιδιοκτήτης της αυτοκινητοβιομηχανίας ήταν o Πήτερ Γ. Λιβανός, γιος του Γιώργου Λιβανού και εγγονός του Ιωάννη Μ. Καρρά. Οι τραπεζίτες άνοιξαν το θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας και χρηματοδότησαν τον Πήτερ. Η συγγένεια του ήταν καθοριστική για την άμεση ανταπόκριση της Τράπεζας, όμως, όταν το έμαθε ο πατέρας του Γ. Π. Λιβανός, έγινε «έξω φρενών» και άρχισε τις διαδικασίες να «ξεφορτωθεί» η οικογένεια την πρώτη επιχειρηματική πράξη του αυθόρμητου και παθιασμένου για τα πολυτελή αυτοκίνητα νεαρού Πήτερ.
Το γεγονός αυτό συνέβη το 1983. Η Aston Martin, τότε ανήκε στην εταιρεία Gauntlett’s Pace και στον επενδυτή CH Industries. Οι μετοχές της Gauntlett’s Pace Petroleum πουλήθηκαν στη συνέχεια στον Έλληνα γόνο των δύο μεγάλων εφοπλιστικών οικογενειών. Η αγάπη του για τα πολυτελή αυτοκίνητα και ο φίλος Νικόλαο Παπανικολάου, ναυλομεσίτης, τον ώθησαν για την παράτολμη πρώτη του επιχειρηματική του κίνηση.
Η εταιρεία του Πήτερ Λιβανού είχε την επωνυμία, Automotive Investments Incorporated, αλλά άφησαν την Gauntlett να την διευθύνει. Αμέσως, όμως, άρχισαν οι συζητήσεις για την πώληση των μετοχών του Πήτερ.
Έτσι, το 1987, η Ford Motor Company αγόρασε το 75% της αυτοκινητοβιομηχανίας. Ωστόσο, στο διάστημα αυτό, τόσο ο Πήτερ Λιβανός, όσο και ο Victor Gauntlett είχαν συνειδητοποιήσει ότι η επόμενη γενιά Aston Martins απαιτούσε σημαντικές επενδύσεις. Ο ανταγωνισμός ήταν ισχυρότερος από ποτέ, η τελευταία νομοθεσία για την ασφάλεια και τις εκπομπές αερίων απαιτούσε περισσότερες έρευνες και να υιοθετηθούν νέες τεχνολογίες προκειμένου η Aston Martin να κάνει το τελευταίο της βήμα προς τη οικονομική ευρωστία.
Ένας άλλος λάτρης των αυτοκινήτων είναι και ο Ευάγγελος Πιστιόλης. Ο ιδρυτής της Top Ships μπορεί να μην είναι ο κλασικός οδηγός ράλι χωμάτινων διαδρομών, αλλά το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ταχύτητα και τους αγώνες.
Είναι γνωστός για το πάθος του για τη Ferrari, διαθέτοντας μία από τις πιο εντυπωσιακές και ζηλευτές συλλογές στον κόσμο με σπάνια supercar του Μαρανέλο, πολλά εκ των οποίων έχουν καθαρά αγωνιστικό προφίλ.
Στο ιδιωτικό του γκαράζ, το οποίο είναι σχεδιασμένο με προδιαγραφές μουσείου, ξεχωρίζει η «ιερή πεντάδα» των Hypercars της Ferrari: 288 GTO, F40, F50, Enzo και LaFerrari. Διαθέτει επίσης εξαιρετικά σπάνιες κλασικές Ferrari της δεκαετίας του '50 και '60, καθώς και σύγχρονα custom-made μοντέλα που η Ferrari κατασκευάζει μόνο για τους VIP πελάτες της.
Ο Νίκος Τσάκος έχει επίσης συνδεθεί με την αγάπη για το κλασικό αυτοκίνητο. Ο ίδιος έχει κατά καιρούς στηρίξει και συμμετάσχει σε ελληνικά ιστορικά ράλι, όπως το Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις ή το Ράλι Φιλίας, οδηγώντας σπάνια αυτοκίνητα της συλλογής του, με ιδιαίτερη προτίμηση σε βρετανικά και γερμανικά κλασικά μοντέλα, όπως παλιές Porsche 356 και Jaguar.
Ο Γιώργος Προκοπίου, διαθέτει επίσης, μια πολύ μεγάλη και ποιοτική συλλογή από vintage αυτοκίνητα, κυρίως Rolls-Royce, Bentley και κλασικές Mercedes-Benz. Τα αυτοκίνητά του είναι συνήθως σε αρίστη κατάσταση και ο ίδιος στηρίζει ενεργά εκδηλώσεις ιστορικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα.
Ο Γιάννης Β. Βαρδινογιάννης, έγινε γνωστός στο αγωνιστικό στίβο, ως «Τζίγκερ» και είναι ίσως ο κορυφαίος και πιο επιτυχημένος Έλληνας εφοπλιστής-ραλίστας όλων των εποχών. Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με τη χρυσή εποχή του ελληνικού μηχανοκίνητου αθλητισμού και λατρεύτηκε από τους φίλους των αυτοκινήτων.
Υπήρξε απόλυτος κυρίαρχος στους αγωνιστικούς αγώνες, δεδομένου ότι κατέκτησε 6 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος Ράλι, από το 1987 έως και το 1992, οδηγώντας εμβληματικά αγωνιστικά αυτοκίνητα όπως η Lancia Delta Integrale και το Ford Sierra Cosworth.
Επίσης συμμετείχε και στο Ράλι Ακρόπολις. Κορυφαία του στιγμή ήταν το 1988, όταν τερμάτισε στην 6η θέση της γενικής κατάταξης με Lancia Delta Integrale, ένα απίστευτο επίτευγμα για ερασιτέχνη οδηγό σε έναν τόσο σκληρό αγώνα. Υπενθυμίζεται ότι έτρεχε με συνοδηγό τον κορυφαίο Κώστα Στεφανή.
Ο Στέφανος Βελλής, που έχει νυμφευθεί την Νινέτα Περατικού, άφησε το δικό του έντονο αποτύπωμα στα ελληνικά ράλι κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90.
Είχε επιλέξει να τρέχει με ψευδώνυμο, επιλέγοντας το «Svel», προφανώς ένα ευφυές λογοπαίγνιο με το όνομά του, Vellis, αλλά και τη λέξη σβέλτος.
Συνέδεσε το όνομά του με μερικά από τα πιο ποθητά και δυνατά αγωνιστικά της εποχής, όπως η Lancia Delta Integrale, με την οποία έγραψε ιστορία και αργότερα το Ford Escort RS Cosworth.
Συμμετείχε πολλές φορές στο σκληρό Ράλι Ακρόπολις, σημειώνοντας εξαιρετικούς χρόνους και τερματισμούς ανάμεσα στα μεγαθήρια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (WRC).
Το 1978, ο Σταμάτης Βελλής, ασχολήθηκε με τους αγώνες ταχύτητας, αλλά έτρεχε με ψευδώνυμο, όπως και οι παλαιότεροι ραλίστες, ο πιο γνωστός από τους οποίους ήταν ο ΕΙΠΩΡΧ, Σωτήρης Σοφιανόπουλος της «Χρωματουργίας Πειραιώς», καθώς ο «Τζίγκερ», Γιάννης Βαρδινογιάννης.
Όπως αφηγήθηκε ο φίλος του Στρατής Χατζηπαναγιώτου:
«Εκείνα τα χρόνια οι γονείς μας δεν μας άφηναν να τρέξουμε, είχαμε ανάγκη από ένα ψευδώνυμο. Με το ψευδώνυμο 'Σίλεβ' έτρεχε τότε και ο Σταμάτης Βελλής, ο πρόεδρος του Απόλλωνα. Στην αρχή τον φώναζαν 'Σίλεβ', που είναι ο αναγραμματισμός του επιθέτου του. Μαζί τρέξαμε για πρώτη φορά το 1978. Γνωριστήκαμε βέβαια στο Ναυτικό και πολλά χρόνια αργότερα γίναμε κουμπάροι, καθώς βάφτισα το τρίτο του παιδί, τον Αλέξανδρο».
Επίσης, πολλοί θυμούνται τον Σταμάτη Βελλή, ως συνοδηγό του Σταμάτη Μοσχούτη, από τους πλέον επιτυχημένους οδηγούς ταχύτητας.
Ο Ανδρέας Εμπειρίκος, δεν είναι απλώς ένας ακόμη εφοπλιστής που έτρεχε σε αγώνες, αλλά ένας θρύλος παγκόσμιου βεληνεκούς, ο άνθρωπος που έβαλε την Ελλάδα στον χάρτη των κορυφαίων διεθνών αγώνων ταχύτητας πριν καν γεννηθούν οι προηγούμενοι εφοπλιστές που αναφέραμε.
Γόνος μιας από τις παλαιότερες, ισχυρότερες και πιο ιστορικές εφοπλιστικές οικογένειες της Άνδρου, ο Ανδρέας Εμπειρίκος έζησε μια κοσμοπολίτικη ζωή μεταξύ Λονδίνου, Παρισιού και Κυανής Ακτής, αφήνοντας εποχή τις δεκαετίες του '30, '40 και '50.
Ο Ανδρέας Εμπειρίκος ήταν μανιώδης ερασιτέχνης οδηγός με τεράστιο ταλέντο. Το 1949, στο πρώτο μεταπολεμικό 24 Hours of Le Mans, που ήταν ο διάσημος αγώνας αντοχής στον κόσμο, ο Ανδρέας Εμπειρίκος συμμετείχε με μια Bugatti T57S και κατάφερε να τερματίσει στην εντυπωσιακή 6η θέση της γενικής κατάταξης, γράφοντας ιστορία για τα ελληνικά χρώματα. Συμμετείχε επίσης στο Le Mans και το 1950.
Το όνομά του έχει περάσει στην παγκόσμια αυτοκινητιστική ιστορία λόγω ενός μοναδικού αυτοκινήτου που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για εκείνον, της Bentley 4¼ Litre Pourtout Coupé, γνωστής παγκοσμίως μέχρι σήμερα ως Embiricos Bentley.
Υπενθυμίζεται ότι το 1938, ο Ανδρέας Εμπειρίκος ήθελε μια Bentley που να μπορεί να ταξιδεύει με τεράστιες ταχύτητες στους γαλλικούς αυτοκινητόδρομους χωρίς να κουράζει.
Το εργοστάσιο της Bentley δεν είχε τότε τέτοιο μοντέλο, αλλά ο Ανδρέας Εμπειρίκος συνεργάστηκε με τον Γάλλο σχεδιαστή Georges Paulin και τον καροσερίστα Pourtout, δημιουργώντας ένα αεροδυναμικό, φουτουριστικό αριστούργημα από αλουμίνιο.
Το αυτοκίνητο αυτό ήταν τόσο προηγμένο που ξεπερνούσε τα 185 χιλιόμετρα την ώρα, ένα ασύλληπτο νούμερο για την εποχή. Μάλιστα, αυτή η custom Bentley του Εμπειρίκου ενέπνευσε το εργοστάσιο της Bentley για να σχεδιάσει αργότερα, το 1952, τη θρυλική R-Type Continental.
Ζώντας στην καρδιά της ευρωπαϊκής ελίτ, ο Ανδρέας Εμπειρίκος ήταν προσωπικός φίλος με «ιερά τέρατα» της αυτοκίνησης, όπως ο Ettore Bugatti και ο Louis Renault.
Ο Ανδρέας Εμπειρίκος ήταν ο απόλυτος ορισμός του κοσμοπολίτη εφοπλιστή και ήταν ένας αληθινός aristocrat των αγώνων, που συνδύαζε την υψηλή αισθητική, το engineering και το απόλυτο θάρρος πίσω από το τιμόνι.
Η εντυπωσιακή συλλογή του Δημήτρη Μελισσανίδη
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης, στην τεράστια συλλογή που διαθέτει πολυτελών αυτοκινήτων, συμπεριλαμβάνει και το πρώτο Mini Cooper του 1974 που με αυτό ξεκίνησε από το Νίκαια, τη Σχολή εκμάθησης οδήγησης σε χιλιάδες νέους και νέες του Πειραιά και της Αττικής.
Στη συλλογή βρίσκεται και το πρώτο, αλλά και το τελευταίο αυτοκίνητο του πατέρα του, Ζώρα Μελισσανίδη.
«Σίγουρα είμαστε τρελοί για να κάνουμε αυτό το μουσείο, αλλά θεωρούμε σημαντικό να ζεις τα όνειρα σου αν μπορείς.»
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης, παραδέχεται ότι “από μικρό παιδί με συνέπαιρναν τα αυτοκίνητα. Γι αυτό και η πρώτη μου δουλειά ήταν εκπαιδευτής οδηγών, με ένα κόκκινο μίνι – κούπερ, θρυλικό για την εποχή του, που το ανακάλυψα ξανά ύστερα από δεκαετίες και βρήκε κι αυτό τη θέση του σε τούτη την συλλογή”.
Η Mercedes Benz 600 Sedan, που κυκλοφόρησε το 1963 και σε αυτή έκανε βόλτες η Μαρία Κάλλας με τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Ο συλλέκτης αυτοκινήτων Δημήτρης Μελισσανίδης, αυτοεξομολογείται:
«Ξέρετε, ένα αυτοκίνητο δεν γίνεται απαραίτητα κλασσικό επειδή είναι παλιό. Ούτε επειδή υπήρξε ακριβό. Για να είναι κλασικό πρέπει να διηγείται κάτι από το παρελθόν. Πιστεύω λοιπόν ότι τα σπάνια κομμάτια αυτής της έκθεσης μαρτυρούν με τον τρόπον τους, τις στιγμές δόξας άλλων δεκαετιών που έζησαν στο σαλόνι τους. Και μαζί τους ξεδιπλώνεται ανάγλυφα η μαγική εξέλιξη της αυτοκινητοβιομηχανίας που σήμερα έχει φτάσει πολύ μακριά.
Δεν ξεκίνησα αυτή τη συλλογή σαν “χόμπι πολυτελείας”. Γιατί δεν βλέπω τα αυτοκίνητα – αντίκες σαν άψυχες μεταλλικές κατασκευές. Για μένα είναι ζωντανά στολίδια, καρποί κι ανομολόγητοι πόθοι μια άποψης ζωής. Για αυτό τα κρατώ λειτουργικά μέχρι την τελευταία βίδα της μηχανής τους. Θέλω να τα καμαρώνω εν δράσει. Δυσανασχετούν μερικές φορές οι δικοί μου άνθρωποι γιατί επιμένω να παίρνω το τιμόνι. Δεν θα σταματήσω να το κάνω. "Ο τρόπος που οδηγώ και κοντρολάρω ένα οποιαδήποτε αυτοκίνητο είναι η έκφραση του εσωτερικού μου κόσμου", έλεγε ο άσσος της φόρμουλας Λιούις Χάμιλτον. Προσυπογράφω.
Είμαι ειλικρινά περήφανος για αυτή τη ιδιαίτερη συλλογή. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι είναι σαν να την αντικρίζω πρώτη φορά. Τα αυτοκίνητα αυτά, όπως και τα περισσότερα, χωρίς αμφιβολία, προδίδουν αλλά και ανασύρουν βιώματα. Προσωπικά, κοινωνικά, οικογενειακά».
Στην αίθουσα της έκθεσης «Ελληνικός Κινηματογράφος» κυριαρχεί το σλόγκαν: «Όλοι ήθελαν, νέες γυναίκες και παλιά αυτοκίνητα».
Το μαύρο Packard που παραδόθηκε στη Νότια Καλιφόρνια στις 7 Αυγούστου 1926, είναι στην έκθεση, όπως και το μπλε Packard 640, που παραδόθηκε το 1929. Ακολουθούν το Ford του 1929 και το Chrysler του 1931. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και η κόκκινη Cadillac και το μπλε καμπριολέ της Chevrolet.
Παλιές αντλίες βενζίνης, μηχανές και ποδήλατα στη συλλογή
Το πιο εντυπωσιακό αμάξι της έκθεσης είναι η Rolls Royce του Αλ Καπόνε, που είναι βαμμένο σε σκούρο πράσινο με μαύρα φτερά, δίσκους τροχών με χρωματική κωδικοποίηση στο σκελετό, μαύρα ελαστικά προβολείς Loucas P100, φώτα σήμανσης και προβολέα τοποθετημένο στην πλευρά του οδηγού.
Στην έκθεση υπάρχει και η Mercedes Benz 600 Sedan, που κυκλοφόρησε το 1963 και σε αυτή έκανε βόλτες η Μαρία Κάλλας με τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Το αυτοκίνητο αυτό έγινε το απόλυτο σύμβολο για τους διάσημους, όπως ο Έλβις Πρίσλευ, η Κοκό Σανέλ, ο Σαντάμ Χουσεΐν και ο Φιντέλ Κάστρο.
Μαριέττα Χρουσαλά[/caption]
Ο Κρίτων Λεντούδης[/caption]
