Αγγελικούση – Λυκιαρδόπουλος: Νέες χρυσές ναυλώσεις στην αγορά των τάνκερ VLCC
Παρά την ελαφρά υποχώρηση από τα ιστορικά υψηλά επίπεδα, η ναυλαγορά παραμένει εξαιρετικά ισχυρή
The Wiseman
Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην τελευταία έξοδο, γιατί κάνουν ράλι ΜΟΗ, ΕΛΠΕ, ΕΥΔΑΠ, γιατί σαρώνει η CMF του Μαρινάκη, η επίμονη Σοφία Βακάκη της Jumbo, και μια (ωραία) απάντηση στον Καρβέλα
Πόσο αξίζει πραγματικά μια μεγάλη μονοκατοικία στην Εκάλη και πόσο εύκολα μπορεί να βρει αγοραστή; Η διώροφη βίλα με πισίνα των 520 τ.μ. σε έκταση περίπου 1000 τετραγωνικών που απέκτησαν στην περιοχή ο Νίκος Καρβέλας και η Ελένη Φερεντίνου έναντι 1,4 εκατ. φέρνει στο προσκήνιο μια αγορά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπου οι μεγάλες επιφάνειες, οι κήποι και οι πισίνες δεν αρκούν πάντα για να εξασφαλίσουν υψηλό τίμημα.
Μεσιτικές πηγές χαρακτηρίζουν το τίμημα των 1,4 εκατ. που αγοράστηκε το σπίτι χαμηλό, εκτιμώντας ότι μία αντίστοιχη κατοικία στην περιοχή θα μπορούσε να διατεθεί προς 2 έως 2,5 εκατ. ευρώ, εφόσον βέβαια πρόκειται για νεότερης ηλικίας ακίνητο σε σχέση με το σπίτι 40 ετών που αγόρασε ο μουσικοσυνθέτης. Ωστόσο, η χαμηλότερη τιμή στην οποία διατέθηκε δεν προκαλεί εντύπωση στους ανθρώπους της αγοράς, αφού ανήκει στην κατηγορία εκείνη των ακινήτων που μένουν κολλημένα στις αγγελίες. Η διαφορά ανάμεσα στο τίμημα της αγοραπωλησίας και τις εκτιμήσεις των μεσιτών ανοίγει τη συζήτηση για την πραγματική αξία των μεγάλων μονοκατοικιών της Εκάλης, αλλά και για το πόσο εύκολα μπορούν να βρουν αγοραστή.
Η περιοχή φιλοξενούσε άλλοτε την αθηναϊκή ελίτ, με μεγάλες μονοκατοικίες και επαύλεις που εξακολουθούν να ξεχωρίζουν για την έκταση και την αρχιτεκτονική τους. Ωστόσο, η ιστορική της αίγλη δεν μεταφράζεται απαραίτητα και σε γρήγορες πωλήσεις. Οι πολυτελείς κατοικίες που βγαίνουν σήμερα στην αγορά συχνά δυσκολεύονται να βρουν αγοραστή, παραμένοντας στις αγγελίες ακόμη και για πέντε χρόνια.
«Είναι “βαριά” ακίνητα, μεγάλης επιφάνειας, που μπορούν να αγοραστούν μόνο από επιχειρηματίες και εφοπλιστές», σημειώνει χαρακτηριστικά μεσίτης, περιγράφοντας μια κατηγορία κατοικιών που απευθύνεται σε εξαιρετικά περιορισμένο αγοραστικό κοινό. Όπως εξηγεί, πέρα από το υψηλό τίμημα απόκτησης, το μέγεθος των ακινήτων και οι ανάγκες συντήρησής τους αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν τη ζήτηση.
Την ίδια στιγμή, η κτηματαγορά των βορείων προαστίων εμφανίζει χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με τα νότια προάστια την τελευταία δεκαετία. Ανάλογα με την κατάσταση, την ανακαίνιση και τις εσωτερικές προδιαγραφές κάθε ακινήτου, οι τιμές πώλησης στη συγκεκριμένη γειτονιά κινούνται περίπου στα 3.000 έως 4.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
Στο ίδιο πλαίσιο, ένας ακόμη μεσίτης τοποθετεί την αξία μιας κατοικίας αυτού του τύπου κοντά στα 2 εκατ. ευρώ, επισημαίνοντας ότι μια αντίστοιχη μονοκατοικία στα νότια προάστια θα μπορούσε να πωληθεί ακόμη και προς 5 εκατ. ευρώ. Όσο για την περιοχή στα σύνορα Εκάλης και Διονύσου, όπου βρίσκεται η βίλα του Καρβέλα, τη χαρακτηρίζει μία από τις καλές περιοχές των βορείων προαστίων, χωρίς, ωστόσο, να θεωρεί ότι οι τιμές της είναι υπερβολικές. Για μια κατοικία αντίστοιχου προφίλ, η αποτίμηση θα μπορούσε να φτάσει περίπου τα 3,5 εκατ. ευρώ εάν βρισκόταν στο Κεφαλάρι ή στο κέντρο της Κηφισιάς, σε δύο από τις ακριβότερες αγορές κατοικίας των βορείων προαστίων.
Το ακίνητο των 521 τ.μ.
Ο Νίκος Καρβέλας απέκτησε τη μονοκατοικία από κοινού με την Ελένη Φερεντίνου, σύντροφό του και μητέρα του τρίτου του παιδιού. Το συνολικό τίμημα ανήλθε σε 1,4 εκατ. ευρώ, ενώ, σύμφωνα με το συμβόλαιο αγοραπωλησίας που δημοσίευσε το mononews, η μεταβίβαση υπογράφηκε στις 27 Απριλίου. Οι δύο αγοραστές απέκτησαν το ακίνητο κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας. Πωλήτρια ήταν η Μαρία Στραβελάκη, συγγενής του εφοπλιστή Παναγιώτη Στραβελάκη, η οποία μεταβίβασε την πλήρη κυριότητα της κατοικίας.
Η μονοκατοικία βρίσκεται σε οικόπεδο 1.071,97 τ.μ. σε οικιστική περιοχή της Εκάλης και περιλαμβάνει κύρια κατοικία, υπόγειους χώρους, ανεξάρτητο βοηθητικό κτίσμα και εξωτερική πισίνα. Το κτίριο, ηλικίας περίπου 40 ετών, έχει συνολική επιφάνεια 521,04 τ.μ., εκ των οποίων τα 345,80 τ.μ. αντιστοιχούν στους δύο υπέργειους ορόφους και τα υπόλοιπα 175,24 τ.μ. στο υπόγειο, όπου βρίσκονται ο χώρος στάθμευσης και οι βοηθητικοί χώροι.
Στο ισόγειο, επιφάνειας 204,66 τ.μ., αναπτύσσονται η είσοδος, το καθιστικό, η τραπεζαρία, η κουζίνα, ένας βοηθητικός χώρος και WC. Ο πρώτος όροφος, επιφάνειας 141,14 τ.μ., διαθέτει τρία δωμάτια, γραφείο, δύο λουτρά και διάδρομο. Την εικόνα συμπληρώνουν το ανεξάρτητο βοηθητικό κτίσμα των 8 τ.μ. και η εξωτερική πισίνα των 61,75 τ.μ.
Μία ακόμη λεπτομέρεια που προκύπτει από το συμβόλαιο είναι ότι το ακίνητο ήταν ήδη μισθωμένο κατά τη μεταβίβασή του, ένα στοιχείο που διαφοροποιεί την εικόνα της αγοραπωλησίας.
Δικαστικό προηγούμενο για την προστασία των δημοσιογραφικών θέσεων από την αντικατάσταση με καλλιτέχνες ή πρόσωπα εκτός δημοσιογραφίας - Κατέρρευσε το επιχείρημα του «συντονιστή» για τον Τσιμιτσέλη στο «Όπου υπάρχει Ελλάδα» - Άκυρη η απόλυση Κουρδή και η υποβάθμιση Ρέβη - Βαριές δικαστικές κρίσεις για διάκριση λόγω εγκυμοσύνης και παράνομη διαρροή προσωπικών δεδομένων
Ο ΣΚΑΪ τον παρουσίαζε ως «συντονιστή». Το δικαστήριο έκρινε ότι θα αναλάμβανε στην πράξη την παρουσίαση. Αυτή η κρίσιμη διαπίστωση βρίσκεται στον πυρήνα της δικαστικής νίκης της Ευλαμπίας Ρέβη και του Γιώργου Κουρδή: πίσω από τον τίτλο που δόθηκε στον ηθοποιό Γιάννη Τσιμιτσέλη, η απόφαση αναγνώρισε την ουσιαστική αντικατάσταση των δύο δημοσιογράφων και την υποβάθμιση του συμφωνημένου ρόλου τους στο «Όπου υπάρχει Ελλάδα».
Η σημασία της απόφασης ξεπερνά τη συγκεκριμένη τηλεοπτική αντιπαράθεση. Η πρωτόδικη κρίση αποτελεί δικαστικό προηγούμενο για την προστασία του συμβατικά κατοχυρωμένου δημοσιογραφικού ρόλου απέναντι στην αντικατάσταση από καλλιτέχνες ή άλλα πρόσωπα εκτός δημοσιογραφίας. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το δικαστήριο έκρινε ότι η ανάθεση της παρουσίασης σε ηθοποιό χωρίς τη δημοσιογραφική ιδιότητα που απαιτούσαν οι συμβάσεις δεν μπορούσε να επιβληθεί μέσω της υποβάθμισης των δύο εργαζομένων. Ο χαρακτηρισμός «συντονιστής» δεν αρκούσε για να παρακαμφθούν οι συμφωνίες και τα δικαιώματά τους.
Με την απόφαση 1032/2026, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαιώνει τους δύο εργαζομένους απέναντι στην «Ειδήσεις Ντοτ Κομ», την εργοδότρια εταιρεία του ΣΚΑΪ. Κρίνει άκυρη τη μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας της Ρέβη και άκυρη την απόλυση του Κουρδή. Παράλληλα, απορρίπτει βασικά επιχειρήματα με τα οποία ο σταθμός επιχείρησε να δικαιολογήσει τις αποφάσεις του.
Για τη Ρέβη, η δικαίωση συνοδεύεται από ιδιαίτερα βαριές παραδοχές: δυσμενής διάκριση λόγω εγκυμοσύνης, συστηματική επαγγελματική απαξίωση και παράνομη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων. Για τον Κουρδή, η απόφαση συνδέει την απόλυση με την άρνησή του να δεχθεί την υποβάθμισή του - μια άρνηση που το δικαστήριο ωστόσο αναγνωρίζει ως άσκηση νόμιμου δικαιώματος.
Η κρίση είναι πρωτόδικη. Το περιεχόμενό της, όμως, είναι συγκεκριμένο: η εταιρεία υποχρεώνεται να αποδέχεται την εργασία τους με τους συμβατικούς όρους, ενώ η απόφαση περιλαμβάνει οφειλόμενες αποδοχές και χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Η δικαίωση αποκτά έτσι άμεσο επαγγελματικό και οικονομικό περιεχόμενο.
Πίσω από τον συντονιστή... το Δικαστήριο είδε αντικατάσταση
Η εταιρεία υποστήριξε ότι ο Γιάννης Τσιμιτσέλης θα είχε υποστηρικτικό ρόλο ως «συντονιστής ροής» και ότι η προσθήκη του δεν θα άλλαζε την εργασιακή σχέση των δύο δημοσιογράφων. Το δικαστήριο εξέτασε τις πραγματικές αρμοδιότητες: ποιος θα άνοιγε και θα έκλεινε την εκπομπή, ποιος θα κρατούσε τη ροή και ποιος θα έδινε τον λόγο στους δημοσιογράφους στις εξωτερικές συνδέσεις.
Η απάντηση ήταν καθοριστική. Ο ηθοποιός από το στούντιο θα αναλάμβανε τα καθήκοντα παρουσίασης. Η Ρέβη και ο Κουρδής, που είχαν προσληφθεί ως κεντρικοί παρουσιαστές, θα περιορίζονταν – και είναι προφανές ότι θα υποβαθμίζονταν - ουσιαστικά σε ρόλο ρεπόρτερ, με σύντομες συνδέσεις υπό τον συντονισμό άλλου προσώπου.
Η απόφαση αναφέρει ότι ο Τσιμιτσέλης θα κάλυπτε «εν τοις πράγμασι τα καθήκοντα των εναγόντων ως παρουσιαστών αυτής, χωρίς να έχει την απαιτούμενη εκ των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων δημοσιογραφική ιδιότητα».
Εδώ κατέρρευσε το βασικό επιχείρημα του σταθμού. Η ονομασία «συντονιστής» δεν αναιρούσε την αλλαγή: οι δύο δημοσιογράφοι έχαναν την παρουσίαση που είχαν συμφωνήσει και αναλάμβαναν υποδεέστερα καθήκοντα. Το δικαστήριο αναγνώρισε επιδείνωση της επαγγελματικής τους θέσης και παραβίαση των συμβατικών όρων.
Η ενημερωτική εκπομπή και οι συμφωνίες που ανατράπηκαν
Το «Όπου υπάρχει Ελλάδα» είχε στηθεί γύρω από τη δημοσιογραφική παρουσία της Ευλαμπίας Ρέβη και του Γιώργου Κουρδή. Ήταν καθημερινή ενημερωτική και ταξιδιωτική εκπομπή, με επίκεντρο την περιφέρεια, τα προβλήματα των κατοίκων, τις κοινωνικές ανάγκες και την επικαιρότητα.
Το δικαστήριο δίνει βάρος στον ενημερωτικό χαρακτήρα της παραγωγής. Αναφέρεται στην κάλυψη της σεισμικής δραστηριότητας στη Σαντορίνη, του μεταναστευτικού στον Έβρο και των ελλείψεων υγειονομικών δομών στα νησιά. Η δημοσιογραφική ιδιότητα των παρουσιαστών αποτελούσε ουσιώδες στοιχείο της συμφωνίας με την εταιρεία.
Οι δύο εργαζόμενοι είχαν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και παράλληλες συμφωνίες για την προετοιμασία και την επιμέλεια της εκπομπής. Μετά την πρώτη σεζόν είχε συμφωνηθεί η συνέχιση της παραγωγής με τους ίδιους παρουσιαστές και τις αναγκαίες τροποποιήσεις.
Την ίδια περίοδο, η Ρέβη γνωστοποίησε την εγκυμοσύνη της, ζητώντας εμπιστευτικότητα, ενώ είχε συζητηθεί η παρουσία της από το στούντιο. Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, ο σχεδιασμός αίφνης άλλαξε: στο στούντιο θα βρισκόταν ο Τσιμιτσέλης και οι δύο δημοσιογράφοι θα πραγματοποιούσαν εξωτερικές συνδέσεις. Η σύγκρουση αφορούσε πλέον τον ίδιο τον επαγγελματικό τους ρόλο.
Δεν έπεισαν η τηλεθέαση και η πρόταση για το Prime Time
Ο σταθμός επικαλέστηκε τη χαμηλή τηλεθέαση (που έπεσε δραματικά επί των ημερών του Τσιμιτσέλη) για να στηρίξει την αλλαγή. Το δικαστήριο δεν δέχθηκε αυτή την αιτιολόγηση. Έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η προβαλλόμενη μείωση και, αντιθέτως, κατέγραψε αυξανόμενη πορεία των ποσοστών στον τελευταίο μήνα της πρώτης σεζόν.
Δεν έγινε δεκτό ούτε ότι η πρόταση μετακίνησης στο «Prime Time» διασφάλιζε τον συμφωνημένο ρόλο τους. Η εκπομπή είχε δημοσιογραφικό αντικείμενο, με ντοκιμαντέρ και έρευνα, αλλά η συμμετοχή μοιραζόταν σε οκτώ δημοσιογράφους, καθένας από τους οποίους αναλάμβανε ένα επεισόδιο.
Η απόσταση από την καθημερινή κεντρική παρουσίαση ήταν ουσιαστική. Το δικαστήριο έκρινε και αυτή την πρόταση δυσμενή μεταβολή, με συνέπεια τη μείωση των αποδοχών τους. Το γεγονός ότι μια άλλη θέση ήταν δημοσιογραφική δεν αρκούσε για να θεωρηθεί ισότιμη με εκείνη που είχαν κατοχυρώσει συμβατικά.
Επέμεναν στις συμβάσεις τους και παρέμεναν διαθέσιμοι για εργασία
Η εταιρεία επιχείρησε να εμφανίσει τη στάση των δύο εργαζομένων ως άρνηση συμμόρφωσης. Η απόφαση απορρίπτει αυτή την εκδοχή. Η Ρέβη και ο Κουρδής προσέρχονταν καθημερινά στην εργασία και παρέμεναν διαθέσιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες που είχαν συμφωνήσει. Η εργοδότρια δεν τους ανέθετε άλλο αντικείμενο.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία υπερέβη τα όρια του διευθυντικού δικαιώματος, της καλής πίστης και των χρηστών ηθών. Δέχθηκε, μάλιστα, ότι η συμπεριφορά της απέβλεπε στον εξαναγκασμό τους να αποχωρήσουν από την εκπομπή.
Η παραδοχή αυτή δίνει σαφή απάντηση στην καρδιά της αντιδικίας: οι εργαζόμενοι είχαν δικαίωμα να απορρίψουν την υποβάθμισή τους. Η επιμονή στην τήρηση των συμβάσεων δεν δικαιολογούσε τον αποκλεισμό τους από την πραγματική εργασία ούτε την περικοπή του συμφωνημένου μισθού.
Διάκριση λόγω εγκυμοσύνης εις βάρος της Ρέβη
Για την Ευλαμπία Ρέβη, το δικαστήριο συνδέει τη μεταβολή του ρόλου της με τη γνωστοποίηση της εγκυμοσύνης της. Όπως αναφέρει η απόφαση, η αλλαγή «έλαβε χώρα ένεκα δυσμενούς διάκρισης λόγω φύλου, καθόσον έγινε εξαιτίας της γνωστοποίησης της εγκυμοσύνης της».
Η δημοσιογράφος μπορούσε να συνεχίσει να εργάζεται από το στούντιο με τους ίδιους όρους. Η απόφαση επισημαίνει ότι η εγκυμοσύνη δεν καθιστά την εργαζόμενη ασθενή. Εξετάζει, ωστόσο, τις συνθήκες των καθημερινών εξωτερικών μετακινήσεων, την έκθεση σε απρόβλεπτο καιρό και την πολύωρη αναμονή και κρίνει ότι η συγκεκριμένη μετακίνηση δεν ήταν ενδεδειγμένη.
Το δικαστήριο απορρίπτει την υπηρεσιακή αιτιολόγηση της εταιρείας και κρίνει καταχρηστική τη μεταβολή. Η εγκυμοσύνη αναγνωρίζεται έτσι ως αιτία δυσμενούς μεταχείρισης μιας εργαζόμενης που μπορούσε να εξακολουθήσει να προσφέρει τις συμφωνημένες υπηρεσίες της.
Συστηματική απαξίωση και εχθρικό περιβάλλον
Οι δικαστικές παραδοχές για τη μεταχείριση της Ρέβη δεν σταματούν στην αλλαγή καθηκόντων. Συνεκτιμώντας την υποβάθμιση, την ανάθεση εργασίας ασύμβατης με τον ρόλο της και την περικοπή αποδοχών, η απόφαση δέχεται ότι η εταιρεία επέδειξε «συστηματική επιλήψιμη συμπεριφορά, με σκοπό τον υποβιβασμό και την υποτίμηση της ενάγουσας».
Περιγράφει εχθρικό εργασιακό περιβάλλον και καταγράφει συνέπειες στην ψυχική υγεία της δημοσιογράφου.
Δέχεται ακόμη ότι αμφισβητήθηκε η επαγγελματική της επάρκεια, παρά τα προσόντα και την έως τότε παρουσία της στην εκπομπή. Η συμπεριφορά της εργοδότριας κρίθηκε προσβλητική για την προσωπικότητα και την τιμή της, με σκοπό να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση λόγω εγκυμοσύνης.
Παράνομη η διαρροή της εγκυμοσύνης
Ξεχωριστό σκέλος της απόφασης αφορά τη δημοσιοποίηση της εγκυμοσύνης. Το δικαστήριο δέχεται ότι η πληροφορία διέρρευσε στα μέσα ενημέρωσης μέσω υπαλλήλων της εταιρείας, παρότι η Ρέβη είχε ζητήσει να μη γνωστοποιηθεί δημοσίως.
Η ενημέρωση ορισμένων στελεχών μέσα στον σταθμό δεν σήμαινε συναίνεση για δημοσίευση. Η απόφαση απορρίπτει τόσο τον ισχυρισμό περί σιωπηρής άδειας όσο και την άρνηση ότι η διαρροή προήλθε από υπαλλήλους της εργοδότριας.
Κρίνει επίσης ότι η επεξεργασία των δεδομένων δεν ήταν αναγκαία για την εξυπηρέτηση έννομου συμφέροντος της εταιρείας ούτε καλυπτόταν από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται παράνομη και υπαίτια, με δόλο, και συνδέεται με προσβολή της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του απορρήτου της ιδιωτικής ζωής της δημοσιογράφου.
Το πότε και πώς θα ανακοίνωνε την εγκυμοσύνη της ήταν δική της απόφαση. Η εσωτερική ενημέρωση για ένα προσωπικό ζήτημα δεν έδινε στον σταθμό δικαίωμα να το καταστήσει δημόσιο.
Άκυρη η απόλυση Κουρδή
Ο Γιώργος Κουρδής απολύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2025. Η εταιρεία υποστήριξε ότι είχε απορρίψει τις προτάσεις της για να προκαλέσει την απόλυσή του και να εισπράξει αυξημένη αποζημίωση λόγω της αναγνωρισμένης προϋπηρεσίας του. Το δικαστήριο απέρριψε αυτή την εκδοχή.
Δέχθηκε ότι η απόλυση αποτέλεσε αντίδραση στην άσκηση νόμιμου δικαιώματος: στην άρνηση του δημοσιογράφου να αποδεχθεί τη δυσμενή αλλαγή των όρων εργασίας του. Στο σκεπτικό γίνεται λόγος για εμπάθεια και εκδίκηση απέναντι σε συμπεριφορά νόμιμη, αλλά μη αρεστή στην εργοδότρια.
Η απόφαση εξετάζει επίσης τη μη καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης και τη μη τήρηση του απαιτούμενου έγγραφου τύπου. Το διατακτικό αναγνωρίζει ρητά την ακυρότητα της απόλυσης και υποχρεώνει την εταιρεία να αποδέχεται τις υπηρεσίες του με τους όρους της σύμβασής του. Προβλέπει, μάλιστα, χρηματική ποινή για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσης προς την υποχρέωση πραγματικής απασχόλησης.
Ενιαία εργασία και δικαίωμα σε ολόκληρο τον μισθό
Οι δύο δημοσιογράφοι δικαιώθηκαν και στο ζήτημα των αποδοχών. Ο σταθμός επιχείρησε να διαχωρίσει τις συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας από τις παράλληλες συμφωνίες προετοιμασίας και επιμέλειας της εκπομπής, αντιμετωπίζοντας τη δεύτερη αμοιβή ως αυτοτελή σχέση έργου που είχε λήξει.
Το δικαστήριο εξέτασε την πραγματική οργάνωση της εργασίας. Οι δημοσιογράφοι υπάγονταν στις οδηγίες της εταιρείας, οι αμοιβές τους είχαν οριστεί από εκείνη και η λύση της μιας συμφωνίας συνδεόταν με τη λύση της άλλης.
Η κρίση ήταν σαφής: για κάθε εργαζόμενο υπήρχε ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και ενιαίος μισθός. Η έκδοση παραστατικών δεν άλλαζε τη φύση της σχέσης. Συνεπώς, οι δύο εργαζόμενοι δικαιούνταν το σύνολο των συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών τους.
Τι υποχρεώνεται να κάνει η εταιρεία
Για τη Ρέβη, η απόφαση αναγνωρίζει άκυρη τη μονομερή βλαπτική μεταβολή και επιβάλλει στην εταιρεία να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ως κεντρικής παρουσιάστριας του «Όπου υπάρχει Ελλάδα» ή, επικουρικά, σε θέση αντίστοιχου επιπέδου ευθύνης και αρμοδιοτήτων.
Για τον Κουρδή, η ακυρότητα της απόλυσης συνοδεύεται από την υποχρέωση αποδοχής της εργασίας του με τους συμβατικούς όρους. Η απόφαση περιλαμβάνει ακόμη καταβολή και αναγνώριση οφειλόμενων αποδοχών, χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη και προσωρινή εκτελεστότητα για μέρος των χρηματικών αξιώσεων.
Η υπόθεση συζητήθηκε στις 22 Μαΐου 2026 στο Τμήμα Εργατικών Διαφορών του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά την ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών, με δικαστή την πρωτοδίκη Όλγα Σταθοπούλου. Η απόφαση δημοσιεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026. Στο πλευρό των δύο δημοσιογράφων παρενέβησαν η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ, οι πρόσθετες παρεμβάσεις των οποίων έγιναν δεκτές.
Από τα ρεπορτάζ του Mononews στη δικαστική δικαίωση
Το Mononews είχε παρακολουθήσει την αντιπαράθεση από την αλλαγή της σύνθεσης της εκπομπής και τα εξώδικα μέχρι την απόλυση του Κουρδή και την εκδίκαση των αγωγών. Στα προηγούμενα ρεπορτάζ είχε αναδείξει τη διαφωνία για τον ρόλο του «συντονιστή» και την υποβάθμιση που κατήγγειλαν οι δύο δημοσιογράφοι.
Το ερώτημα ήταν συγκεκριμένο: μπορούσε η εκπομπή να συνεχίζεται, αλλά οι άνθρωποι που είχαν συμφωνήσει να την παρουσιάζουν να απομακρύνονται μονομερώς από τον κεντρικό ρόλο; Η πρωτόδικη απόφαση δίνει αρνητική απάντηση για τη συγκεκριμένη υπόθεση.
Το βάρος της βρίσκεται στις παραδοχές και στις υποχρεώσεις που επιβάλλει. Η παρουσίαση δεν μπορούσε να αφαιρεθεί με μια αλλαγή τίτλων, η εγκυμοσύνη δεν δικαιολογούσε δυσμενή μεταχείριση και η υπεράσπιση των συμφωνημένων όρων εργασίας δεν νομιμοποιούσε την απόλυση.
Η Ρέβη και ο Κουρδής επέμειναν να τηρηθούν οι συμβάσεις τους. Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι είχαν δικαίωμα να το απαιτήσουν - και υποχρέωσε την εργοδότρια να αποκαταστήσει τις συνέπειες της μεταχείρισής τους.
Για τη Ρέβη και τον Κουρδή, ο δικαστικός θρίαμβος έχει προσωπικό και επαγγελματικό περιεχόμενο. Υπερασπίστηκαν τις συμβάσεις τους όταν τους ζητήθηκε να δεχθούν έναν υποδεέστερο ρόλο. Επέμειναν στην εργασία και στις αποδοχές που είχαν συμφωνήσει. Και κέρδισαν μια απόφαση που αναγνωρίζει ότι η άρνησή τους ήταν δικαίωμα, η υποβάθμισή τους παράνομη και η αξιοπρέπειά τους άξια δικαστικής προστασίας.
Μια πολυτελή διώροφη μονοκατοικία στην Εκάλη, με πισίνα, υπόγειο και μεγάλο κήπο, απέκτησε ο Νίκος Καρβέλας μαζί με την σύντροφό του και μητέρα του τρίτου του παιδιού, Ελένη Φερεντίνου. Το τίμημα της αγοραπωλησίας ανήλθε σε 1,4 εκατ. ευρώ, ενώ το συμβόλαιο που δημοσιεύει αποκλειστικά το mononews, αποκαλύπτει τόσο τον τρόπο πληρωμής όσο και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Tο ακίνητο ήταν ήδη μισθωμένο.
Συγκεκριμένα στην αγορά ενός εντυπωσιακού ακινήτου σε μία από τις ακριβότερες περιοχές των βορείων προαστίων της Αθήνας προχώρησε ο Νίκος Καρβέλας. Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης απέκτησε, από κοινού με την Ελένη Φερεντίνου, μια διώροφη βίλα στην Εκάλη, με το συνολικό τίμημα να φτάνει τα 1.400.000 ευρώ.
Σύμφωνα με το συμβόλαιο αγοραπωλησίας, που υπογράφηκε στις 27 Απριλίου 2026, οι δύο αγοραστές απέκτησαν το ακίνητο κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας. Πωλήτρια ήταν η Μαρία Στραβελάκη (συγγενής του εφοπλιστή Παναγιώτη Στραβελάκη) η οποία μεταβίβασε την πλήρη κυριότητα της κατοικίας.
Το ακίνητο βρίσκεται σε οικόπεδο έκτασης 1.071,97 τετραγωνικών μέτρων, σε οικιστική περιοχή της Εκάλης, και περιλαμβάνει κύρια κατοικία, υπόγειους χώρους, βοηθητικό κτίσμα και εξωτερική πισίνα.
Η συνολική επιφάνεια του κτιρίου ανέρχεται σε 521,04 τετραγωνικά μέτρα, εκ των οποίων τα 345,80 τετραγωνικά μέτρα αντιστοιχούν στους δύο υπέργειους ορόφους της κατοικίας. Το υπόγειο καταλαμβάνει επιφάνεια 175,24 τετραγωνικών μέτρων και περιλαμβάνει χώρο στάθμευσης και βοηθητικούς χώρους.
Στο ισόγειο, επιφάνειας 204,66 τετραγωνικών μέτρων, βρίσκονται η είσοδος, το καθιστικό, η τραπεζαρία, η κουζίνα, βοηθητικός χώρος και WC. Ο πρώτος όροφος, επιφάνειας 141,14 τετραγωνικών μέτρων, διαθέτει τρία δωμάτια, γραφείο, δύο λουτρά και διάδρομο.
Την εικόνα της κατοικίας συμπληρώνουν ένα ανεξάρτητο βοηθητικό κτίσμα οκτώ τετραγωνικών μέτρων και μια εξωτερική πισίνα επιφάνειας 61,75 τετραγωνικών μέτρων.
Πώς καταβλήθηκαν τα 1,4 εκατ. ευρώ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο εξοφλήθηκε το τίμημα, καθώς το συμβόλαιο καταγράφει αναλυτικά τις πληρωμές.
Αρχικά, στις 27 Ιουνίου 2025, είχε καταβληθεί προκαταβολή ύψους 150.000 ευρώ μέσω κοινού τραπεζικού λογαριασμού των δύο αγοραστών. Το υπόλοιπο ποσό εξοφλήθηκε κατά την υπογραφή του οριστικού συμβολαίου, στις 27 Απριλίου 2026.
Συγκεκριμένα, ο Νίκος Καρβέλας κατέβαλε 625.000 ευρώ με τραπεζική επιταγή, ενώ ισόποση επιταγή, επίσης 625.000 ευρώ, καταβλήθηκε από την Ελένη Φερεντίνου.
Έτσι, από τα στοιχεία του συμβολαίου προκύπτει ότι οι δύο αγοραστές συμμετείχαν ονομαστικά με ίσα ποσά στην τελική εξόφληση, ενώ η αρχική προκαταβολή προήλθε από κοινό λογαριασμό τους. Το έγγραφο δεν διευκρινίζει ποιος από τους δύο είχε εισφέρει τα χρήματα της προκαταβολής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική συμφωνία, όπως είχε αποτυπωθεί σε προσύμφωνο του Ιουνίου 2025, προέβλεπε τίμημα 1.500.000 ευρώ. Η πράξη δεν ολοκληρώθηκε και για αρκετούς μήνες η συμφωνία παρέμενε παγωμένη.
Στο οριστικό συμβόλαιο, ωστόσο, που έγινε τον περασμένο Απρίλιο, το ποσό μειώθηκε κατά 100.000 ευρώ, με την αγοραπωλησία να ολοκληρώνεται τελικά στο 1,4 εκατ. ευρώ.
Η αντικειμενική αξία του ακινήτου για φορολογικούς σκοπούς προσδιορίστηκε σε 623.687,08 ευρώ, σημαντικά χαμηλότερα από το πραγματικό τίμημα της συναλλαγής.
[caption id="attachment_2274041" align="aligncenter" width="2203"] Οι πρώτες σελίδες του συμβολαίου που έχει στη διάθεσή του το mononews[/caption]
Το νοικιασμένο σπίτι και η ανακαίνιση
Μια ακόμη λεπτομέρεια που προκύπτει από το συμβόλαιο είναι ότι η μονοκατοικία δεν παραδόθηκε ως ελεύθερο από μίσθωση ακίνητο.
Σύμφωνα με τους όρους της αγοραπωλησίας, υπήρχε ενεργή μίσθωση κατοικίας, η οποία είχε ξεκινήσει την 1η Απριλίου 2021. Παρότι η αρχικά συμφωνημένη διάρκειά της έληγε στις 31 Μαρτίου 2026, η μίσθωση δεν είχε καταγγελθεί και εξακολουθούσε να ισχύει κατά τον χρόνο της μεταβίβασης.
Αυτό σημαίνει ότι ο Νίκος Καρβέλας και η Ελένη Φερεντίνου απέκτησαν το ακίνητο μαζί με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την υφιστάμενη μισθωτική σχέση.
Επομένως, από το συμβόλαιο δεν προκύπτει ότι ο μουσικοσυνθέτης εγκαταστάθηκε στην κατοικία αμέσως μετά την αγορά της.
Σύμφωνα με πληροφορίες του mononews ο Νίκος Καρβέλας ανέθεσε την ανακαίνιση της κατοικίας στον γνωστό αρχιτέκτονα Γιώργο Παντελούκα, επικεφαλής του αρχιτεκτονικού και κατασκευαστικού γραφείου GJP Design & Construction.
Το συγκεκριμένο γραφείο έχει αναλάβει έργα σε Αθήνα, Μύκονο, Σαντορίνη, Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Λονδίνο και πολλά κέντρα διασκέδασης.
Ο Παντελούκας συνεργάζεται συχνά με τον επιχειρηματία Γιάννη Μωράκη κι έχει ανακαινίσει μαγαζιά όπως Hotel Ermou, Dirty Sanchez, Mazu, Cabaret, Cinderella (Μύκονος), Fantasia, Teatro, Yton, Coyoacan, Zambri, Shamone.
Μάλιστα το Hotel Ermou ήταν το μαγαζί που μέχρι πέρυσι και για πολλά χρόνια, έκανε τεράστιες επιτυχίες η Άννα Βίσση.
[caption id="attachment_2273979" align="aligncenter" width="420"] Το... φτωχόσπιτο που αγόρασε ο Νίκος Καρβέλας[/caption]
[caption id="attachment_2273974" align="aligncenter" width="381"] Φωτογραφίες από το σπίτι της Εκάλης[/caption]
Η ιστορία του ακινήτου και τα έξοδα της αγοράς
Η κατοικία είχε ανεγερθεί βάσει οικοδομικής άδειας του 1983. Στα έγγραφα που συνοδεύουν τη μεταβίβαση γίνεται επίσης αναφορά σε πολεοδομικές τακτοποιήσεις, μεταξύ άλλων για επεκτάσεις και την πισίνα, οι οποίες είχαν υπαχθεί στις σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας.
Η πωλήτρια είχε αποκτήσει σταδιακά την πλήρη κυριότητα του ακινήτου. Σύμφωνα με την αλυσίδα τίτλων που περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο, το 2010 απέκτησε την επικαρπία, ενώ η ψιλή κυριότητα είχε μεταβιβαστεί στον Λάμπρο Στραβελάκη. Το 2018, με δωρεά της ψιλής κυριότητας προς την ίδια, συγκεντρώθηκαν στο πρόσωπό της όλα τα δικαιώματα επί του ακινήτου.
Πέρα από το τίμημα αγοράς, οι δύο νέοι ιδιοκτήτες επιβαρύνθηκαν και με τα έξοδα της μεταβίβασης. Ο φόρος μεταβίβασης ανήλθε σε 21.630 ευρώ για καθέναν, δηλαδή συνολικά 43.260 ευρώ, ενώ στο συμβόλαιο αναφέρονται συμβολαιογραφικά έξοδα και συναφείς επιβαρύνσεις ύψους 17.169,16 ευρώ.
Με την υπογραφή του οριστικού συμβολαίου, ο Νίκος Καρβέλας και η Ελένη Φερεντίνου απέκτησαν από το 50% μιας μεγάλης μονοκατοικίας στην Εκάλη, σε μια συναλλαγή που ξεχωρίζει τόσο για το ύψος του τιμήματος όσο και για τα χαρακτηριστικά του ακινήτου.
Ερωτήματα
Βεβαίως η αγοραπωλησία αυτή γεννά πολλά ερωτήματα που έρχονται στην επιφάνεια με φόντο την σύγκρουση του Νίκου Καρβέλα με την Άννα Βίσση και τις αποκαλύψεις που έκανε το mononews τόσο για δάνειο που έδωσε ο εφοπλιστής Γιάννης Κούστας στον μουσικοσυνθέτη όσο και με τα 850 χιλιάδες ευρώ, ένα ποσό που δεν είχε δηλωθεί στην εφορία καθώς ο Καρβέλας δεν είχε κάνει φορολογική δήλωση για το 2025.
Πηγές που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα για τις οικονομικές δοσοληψίες του Νίκου Καρβέλα αναφορικά με το μουσικό του έργο, τονίζουν ότι η χρονική συγκυρία της αγοράς της βίλας στην Εκάλη με το δάνειο που του έδωσε ο Κούσταςγια να τον διευκολύνει, δεν είναι καθόλου τυχαία.
Κάποια σενάρια αναφέρουν ότι μπορεί ο Καρβέλας να ζήτησε τη διευκόλυνση από τον εφοπλιστή προκειμένου να καλύψει το τίμημα της αγοράς του ακινήτου. Επίσης, τα 850 χιλιάδες ευρώ που πήρε μέσα στο 2025 και δεν δήλωσε (μέχρι που του έκανε έλεγχο η ΑΑΔΕ) να είναι ένα ποσό που πήγε στην αγορά του σπιτιού στην Εκάλη.
Βεβαίως είναι ένα ερώτημα πώς ο Νίκος Καρβέλας αποφάσισε να αποκτήσει ένα τόσο ακριβό σπίτι σε μια χρονική περίοδο που, σύμφωνα με το περιβάλλον του, η οικονομική του κατάσταση δεν είναι καλή. Ειδικά αν ισχύουν δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι στους τραπεζικούς του λογαριασμούς έχει ελάχιστα χρήματα. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο τότε θα πρέπει και ο ίδιος να απαντήσει για το «πόθεν» των χρημάτων που κατέβαλε για την απόκτηση της βίλας.
Και βεβαίως η ανακαίνιση ενός τέτοιου ακινήτου κοστίζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ καθώς για ένα σπίτι 40 και πλέον ετών, πολυτελές και μεγάλο φυσικά, το κόστος κυμαίνεται από 1.000 έως 2.000 ευρώ το τετραγωνικό.
Δηλαδή δεν αποκλείεται ο Νίκος Καρβέλας και η σύντροφός του να πρέπει να ξοδέψουν έως 1 εκατ. ευρώ για να έχουν το σπίτι που ονειρεύονται.
Θυμίζουμε ότι, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του mononews, ο Καρβέλας έχει συνταξιοδοτηθεί εδώ και μια τετραετία και δεν ασκεί άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Ζει με τα πνευματικά δικαιώματα που λαμβάνει όπως πρέπει για το μουσικό του έργο, και προφανώς με συμφωνίες που έκανε για επιπλέον αμοιβές από τις συναυλίες και τα live της Άννας Βίσση.
Χαμηλό τίμημα
Εντύπωση πάντως προξενεί σε κτηματομεσιτικούς κύκλους που απευθύνθηκε το mononews ως προς το τίμημα της αγοράς της βίλας.
Το ποσό του 1,4 εκατ. ευρώ δόθηκε για να αγοραστεί ένα οικόπεδο πάνω από 1 στρέμμα με κτίσμα 520 τετραγωνικών μέτρων και επιπλέον μια πισίνα.
Ρωτήσαμε μεσίτες για τις τιμές που πωλούνται τα οικόπεδα στην περιοχή της Εκάλης. Από την έρευνα που κάναμε διαπιστώσαμε ότι το στρέμμα στην ευρύτερη περιοχή, που είναι και από τις πιο ακριβές της Αττικής, κοστίζει κατά μέσο όρο 1 εκατ. ευρώ.
Επομένως, ο Νίκος Καρβέλας θεωρητικά αγόρασε ένα οικόπεδο ενός στρέμματος περίπου 1 εκατ. στο οποίο υπήρχε και το κτίσμα των 520 τ.μ. μαζί με την πισίνα άνω των 60 τ.μ.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα επικερδή συμφωνία για τον γνωστό μουσικοσυνθέτη, ακόμη κι αν η βίλα είναι ηλικίας περίπου 40 ετών.
Ένα από τα μεγαλύτερα, όχι μόνο από θέμα τιμήματος, αλλά συνολικής αξίας και δυσκολίας έργα, μπαίνει τελικά στις ράγες. Χθες το μεσημέρι έληξε η προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τον μεγάλο διαγωνισμό των 515 εκατ. ευρώ (πλέον ΦΠΑ) για τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες και η αλήθεια είναι ότι το ενδιαφέρον ήταν μεγαλύτερο απ' ότι αναμενόταν.
Στο τραπέζι βρίσκονται οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι της χώρας, με διαφορετικές μεν αφετηρίες, αλλά κοινό στόχο να εξασφαλίσουν παρουσία σε ένα έργο υψηλών απαιτήσεων, το οποίο δεν περιορίζεται μόνο στην έκδοση των νέων ταυτοτήτων και διαβατηρίων. Αλλά περιλαμβάνει την ανάπτυξη υποδομών ψηφιακής αυθεντικοποίησης, τη διαχείριση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων και τη λειτουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος εγγράφων ασφαλείας, με ορίζοντα συντήρησης δέκα ετών.
Αν και επίσημη ανακοίνωση ακόμα δεν έχει υπάρξει, σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, ενδιαφέρον εκδήλωσαν το σχήμα ΟΤΕ – Byte με τη γαλλική Idemia, η Unisystems του ομίλου Quest με τη Veridos, η κοινοπραξία Space Hellas – Nova ICT – Zetes και Thales, το σχήμα Iron Mountain Hellas – Mühlbauer – Kontron BG Project EOOD, καθώς και η ΤΕΡΝΑ – Inform Lykos – Austria Card. Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη ανακοίνωση για τους συμμετέχοντες.
Στο μέτωπο των τηλεπικοινωνιών και της τεχνολογίας, ο ΟΤΕ, υπό τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Κώστα Νεμπή, διεκδικεί το έργο σε συνεργασία με την BYTE του ομίλου Ideal του Λάμπρου Παπακωνσταντινου και τη γαλλική Idemia, έναν διεθνή όμιλο με παρουσία στον χώρο των ψηφιακών ταυτοτήτων και των λύσεων ασφαλείας.
Διεκδικήτρια του μεγάλου έργου είναι και η Unisystems, εταιρεία πληροφορικής του ομίλου Quest του Θεόδωρου Φέσσα, με τη γερμανική Veridos. Η Unisystems, με τζίρο 270 εκατ. ευρώ το 2025, έχει αναπτύξει ισχυρή παρουσία στην αγορά τεχνολογίας και πληροφορικής, με τη συγκεκριμένη συνεργασία να συνδυάζει την εγχώρια τεχνογνωσία με εξειδικευμένες λύσεις στον τομέα των ασφαλών εγγράφων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συμμετοχή της Nova ICT, η οποία βρίσκεται πλέον κατά 70% υπό τον έλεγχο του ομίλου Motor Oil, συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη και το υπόλοιπο 30 σε Latsco Family Office (Μαριάννα Λάτση) και EOS Capital (Απόστολος Ταμβακάκης) . Η εταιρεία συμμετέχει στο σχήμα με τη Space Hellas του Σπύρου Μανωλόπουλου και CEO τον Γιάννη Μερτζάνη, τη βελγική Zetes και τη γαλλική Thales, διαμορφώνοντας μια κοινοπραξία που συνδυάζει τεχνολογικές υποδομές, συστήματα ταυτοποίησης και διεθνή εμπειρία σε λύσεις ασφάλειας.
Η πρώτη μεγάλη έκπληξη, ήταν από την πλευρά των κατασκευών, καθώς η ΤΕΡΝΑ, του Γιώργου Περιστέρη συμμετέχει μαζί με την Austria Card, η οποία προσφάτως εξαγοράστηκε από την ιαπωνική DNP, η οποία έχει μεγάλη εμπειρία από αντίστοιχα έργα. Η συνεργασία φέρνει κοντά την κατασκευαστική εμπειρία με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή και προσωποποίηση καρτών και ασφαλών εντύπων, στοιχείο κρίσιμο για την υλοποίηση του έργου.
Η δεύτερη έκπληξη, το σχήμα Iron Mountain Hellas – Mühlbauer – Kontron BG Project EOOD. Η Iron Mountain Hellas είναι θυγατρική του αμερικανικού ομίλου που δραστηριοποιείται στην ασφαλή διαχείριση και ψηφιοποίηση εγγράφων, η γερμανική Mühlbauer, έχει μεγάλη εξειδίκευση στις ηλεκτρονικές ταυτότητες, τα διαβατήρια και τα συστήματα έκδοσης ασφαλών εγγράφων, ενώ η βουλγαρική Kontron BG Project EOOD, έχει αντικείμενο τις λύσεις πληροφορικής και την τεχνολογική υποδομή.
Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δεν εμφανίζεται μεταξύ των υποψηφίων η ιαπωνική Toppan Printing, η οποία είχε αναλάβει το έργο τα προηγούμενα χρόνια.
Ένα έργο με ορίζοντα δεκαετίας
Μετά την παράδοση και παραλαβή του κύριου έργου προβλέπεται δεκαετής περίοδος λειτουργίας και συντήρησης, η οποία περιλαμβάνει τεχνική υποστήριξη, τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, αναλώσιμα και προμήθεια και προσωποποίηση εντύπων ασφαλείας. Η ανάληψη του έργου συνεπάγεται, επομένως, μακροχρόνια συνεργασία με το Δημόσιο και σταθερές απαιτήσεις σε υποδομές, τεχνογνωσία και επιχειρησιακή υποστήριξη.
Το σύστημα θα πρέπει να καλύπτει ολόκληρο τον κύκλο παραγωγής και έκδοσης εγγράφων ασφαλείας, από τη συλλογή δικαιολογητικών και βιομετρικών στοιχείων έως την προσωποποίηση και τον ποιοτικό έλεγχο. Παράλληλα, προβλέπεται η δημιουργία εθνικού συστήματος ηλεκτρονικής αυθεντικοποίησης πολιτών, κόμβου διαλειτουργικότητας και υποδομής για την παροχή εγκεκριμένων πιστοποιητικών ηλεκτρονικής υπογραφής, με συμμόρφωση προς το ευρωπαϊκό πλαίσιο ψηφιακής ταυτότητας.
Η διαδικασία έχει ήδη περάσει από διαδοχικές παρατάσεις, και μικρές αγκυλώσεις, κυρίως εξαιτίας την εξιδίκευσης που έχει αυτό το έργο, καθώς οι ίδιοι οι συμμετέχοντες ζητούσαν περισσότερο χρόνο για να διαμορφώσουν τις απαραίτητες συμμαχίες.
Πάντως από πλευράς αναθέτουσας αρχής, δηλαδή του Υπερταμείου, στόχος είναι να προχωρήσει γοργά ο διαγωνισμός και στην δεύτερη φάση, καθώς ο χρόνος σίγουρα δεν είναι σύμμαχος, με τις εκλογές να...καραδοκούν και τις όποιες καθυστερήσεις μπορεί αυτές να φέρουν στη διαδικασία.
Οι πρώτες σελίδες του συμβολαίου που έχει στη διάθεσή του το mononews[/caption]
Το... φτωχόσπιτο που αγόρασε ο Νίκος Καρβέλας[/caption]
Φωτογραφίες από το σπίτι της Εκάλης[/caption]