Jefferies για ΔΕΗ: Τιμή στόχος 26,50 ευρώ με περιθώριο 17%
Το νέο στοίχημα των data centers
The Wiseman
Το 3Χ3 στο ΧΑ, γιατί «βούτηξαν» ΜΟΗ-ΕΛΠΕ, γιατί είναι happy ο Καραβίας και alert o Φέσσας, η αλήθεια για τα Bread Factory, ο Γιαννακόπουλος (Χωριάτικο) που έπαιρνε… επιδότηση και ο Παπαστεργίου στο My Story
Μαριλένα Ράντα: Η δύναμη της DIMAND βρίσκεται στη συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων της (vidcast)
Η νέα σειρά βιντεοσυνεντεύξεων του mononews φωτίζει την ευρύτερη διοικητική ομάδα της DIMAND, δίνοντας τον λόγο στους επικεφαλής των τμημάτων της και αναδεικνύοντας τη συμβολή τους στην πορεία και την εξέλιξη του Ομίλου
Κοντά στα 4.000 στρέμματα έχουν φτάσει να ελέγχουν ο Ευτύχης Βασιλάκης και ο Αχιλλέας Κωνσταντακόπουλος, μέσω της Sportsland, κοινή εταιρεία που έχουν συστήσει η Autohellas και η ΤΕΜΕΣ, για την προώθηση τουριστικής επένδυσης στη Βοιωτία.
Η Sportsland, η κοινή επένδυση της Autohellas και της ΤΕΜΕΣ που δημιουργήθηκε το 2008, εξακολουθεί να αγοράζει γη, ενώ οι μέτοχοι καλύπτουν τις χρηματοδοτικές ανάγκες της εταιρείας με νέες κεφαλαιακές ενισχύσεις.
Η τελευταία οικονομική έκθεση της Sportsland δείχνει ότι η συγκέντρωση γης δεν έχει ολοκληρωθεί. Μέσα στο 2025 η εταιρεία απέκτησε επιπλέον αγροτεμάχια περίπου 26 στρεμμάτων, ανεβάζοντας τη συνολική έκταση που της ανήκει στα 3.939 στρέμματα. Οι αγορές αναμένεται να συνεχιστούν και το 2026, με στόχο να δημιουργηθεί μια ενιαία βάση για την εγκατάσταση αθλητικών υποδομών.
Προς το παρόν, πάντως, το βάρος πέφτει στην απόκτηση και διαχείριση της γης, καθώς δεν έχουν γίνει γνωστά συγκεκριμένα στοιχεία για το περιεχόμενο της επένδυσης, το κόστος ή το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης. Μέρος της έκτασης έχει ήδη εκμισθωθεί, ώστε η εταιρεία να εξασφαλίζει έσοδα μέχρι να προχωρήσει η αξιοποίησή της.
Η Sportsland παραμένει μια εταιρεία με περιορισμένη οικονομική δραστηριότητα, αλλά με σημαντικό ακίνητο περιουσιακό στοιχείο. Στο τέλος του 2025, η αξία των ενσώματων παγίων της ανερχόταν σε 11,23 εκατ. ευρώ, από 11,18 εκατ. ευρώ το 2024, ενώ το ενεργητικό της διαμορφωνόταν σε 11,4 εκατ. ευρώ. Δεν κατέγραψε έσοδα από πωλήσεις και εμφάνισε καθαρές ζημίες 206.813 ευρώ, έναντι 209.098 ευρώ την προηγούμενη χρήση. Παράλληλα, δεν έχει τραπεζικό δανεισμό, ενώ τα ακίνητά της δεν βαρύνονται με υποθήκες ή άλλα βάρη.
Σχεδόν 18 χρόνια μετά τη σύσταση της Sportsland, οι αγορές γης συνεχίζονται και οι μέτοχοι εξακολουθούν να χρηματοδοτούν την εταιρεία, χωρίς να έχουν αποσαφηνιστεί ακόμη οι εγκαταστάσεις που θα δημιουργηθούν στην Ασωπία. Τον Δεκέμβριο του 2025 πραγματοποιήθηκε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 250.000 ευρώ, με ισόποση συμμετοχή της Autohellas και της ΤΕΜΕΣ. Τον Ιούλιο του 2026 αποφασίστηκε και πρόσθετη καταβολή 150.000 ευρώ για την κάλυψη των αναγκών της εταιρείας, με πρόβλεψη να κεφαλαιοποιηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
Στο μεταξύ, αλλαγή καταγράφεται και στη μετοχική σύνθεση. Τον Απρίλιο του 2026 αποφασίστηκε η μεταβίβαση των 728.000 μετοχών της Sportsland που κατείχε η ΤΕΜΕΣ στην ENSOFI Α.Ε., τη μοναδική μέτοχό της, κίνηση που αφορά τη συμμετοχή της πλευράς Κωνσταντακόπουλου στο εταιρικό σχήμα.
Ο κληρονόμος της Ray-Ban, Ρόκο Μπαζίλικο, απέρριψε προσφορά ύψους 3,5 δισ. ευρώ (3,9 δισ. δολαρίων) για το μερίδιο 12,5% που κατέχει στην Delfin, την οικογενειακή επενδυτική εταιρεία πίσω από την EssilorLuxottica, σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν την υπόθεση.
Ο Ρόκο Μπαζίλικο είναι γιος της Νικολέτα Ζαμπίλο, από προηγούμενο γάμο της. Η Ζαμπίλο παντρεύτηκε στη συνέχεια τον ιδρυτή της Luxottica, Λεονάρντο Ντελ Βέκιο, καθιστώντας τον Μπαζίλικο θετό γιο του αείμνηστου μεγιστάνα. Μετά τον θάνατο του Ντελ Βέκιο, ο Μπαζίλικο κληρονόμησε μερίδιο 12,5% στην οικογενειακή εταιρεία holding Delfin, η οποία ελέγχει τεράστια ποσοστά στην EssilorLuxottica καθώς και σε μεγάλες ιταλικές τράπεζες (όπως η Generali και η UniCredit). Η προσωπική του περιουσία αποτιμάται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ
Την προσφορά υπέβαλε ο Λεονάρντο Μαρία Ντελ Βέκιο, γιος του πατριού του Ρόκο, ανέφεραν οι ίδιες πηγές, ζητώντας να μην κατονομαστούν επειδή δεν έχουν εξουσιοδότηση να μιλήσουν δημόσια. Οι συμμετοχές της Delfin σε εισηγμένες εταιρείες έχουν χρηματιστηριακή αξία άνω των 40 δισ. ευρώ και περιλαμβάνουν σχεδόν το ένα τρίτο της μεγαλύτερης εταιρείας οπτικών ειδών στον κόσμο.
Η προσφορά αποτελεί την τελευταία προσπάθεια του Λεονάρντο Μαρία, ο οποίος φέρει το όνομα του πατέρα του και ιδρυτή της EssilorLuxottica, Λεονάρντο Ντελ Βέκιο, να αυξήσει τη συμμετοχή του στην οικογενειακή εταιρεία συμμετοχών. Αποχώρησε από την εταιρεία οπτικών ειδών νωρίτερα φέτος, μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του να εξαγοράσει τα μερίδια δύο άλλων αδελφών Ντελ Βέκιο. Έκτοτε ασκεί ανοιχτά κριτική στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Φραντσέσκο Μιλέρι, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος της Delfin.
Ο νεότερος Ντελ Βέκιο και ο Μιλέρι ήταν σύμμαχοι προτού το διοικητικό συμβούλιο της Delfin αρνηθεί να παράσχει χρηματοδοτική στήριξη στην πρόταση ύψους 10 δισ. ευρώ του Λεονάρντο Μαρία για την αγορά συνολικού ποσοστού 25% στην Delfin από τα αδέλφια του, Λούκα και Πάολα. Καθένας από τους οκτώ κληρονόμους του Λεονάρντο Ντελ Βέκιο κληρονόμησε το 12,5% της Delfin, αν και οι σημαντικές αποφάσεις παρέμειναν στα χέρια του Μιλέρι και άλλων διοικητικών στελεχών.
Πέρα από τη συμμετοχή στην EssilorLuxottica, η Delfin, με έδρα το Λουξεμβούργο, διαθέτει σημαντικές επενδύσεις σε ιταλικούς χρηματοπιστωτικούς ομίλους, μεταξύ των οποίων η Banca Monte dei Paschi di Siena και η Assicurazioni Generali.
Ο Λεονάρντο Μαρία έχει εντείνει τις επικρίσεις του κατά του Μιλέρι τις τελευταίες εβδομάδες, ζητώντας παράλληλα να επικρατήσει ειρήνη στην οικογένειά του, η οποία σπαράσσεται από διαμάχες. Σε συνέντευξη στο ιταλικό ραδιόφωνο RTL 102.5, που μεταδόθηκε την Τρίτη, ο 31χρονος δισεκατομμυριούχος δήλωσε ότι έδωσε εντολή στους δικηγόρους του να αποσύρουν όλες τις νομικές ενέργειες που είχε κινήσει κατά των αδελφών του. «Να σταματήσει η σύγκρουση αδελφού εναντίον αδελφού», είπε.
Νωρίτερα τον Οκτώβριο, ο Ρόκο Μπαζίλικο πούλησε έναντι 800.000 ευρώ ένα μικρό μέρος της συμμετοχής του στην Delfin στον Κλεμέντε Ντελ Βέκιο, τον νεότερο από τους 8 κληρονόμους του Ντελ Βέκιο, σύμφωνα με δημοσίευμα της La Repubblica την Τετάρτη.
Εκπρόσωποι του Ρόκο Μπαζίλικο και του Λεονάρντο Μαρία Ντελ Βέκιο αρνήθηκαν να σχολιάσουν. Η Delfin επίσης αρνήθηκε να σχολιάσει.
Την απόρριψη της προσφοράς του Λεονάρντο Μαρία από τον Μπαζίλικο είχε αναφέρει νωρίτερα η Milano Finanza.
Διαβάστε επίσηςCPI: Επιστροφή στην κερδοφορία με καθαρά κέρδη 192.000 ευρώ στη χρήση 2025-2026Χωριάτικο: Ο Άγγελος Γιαννακόπουλος αρνείται τις κατηγορίες – Ζήτησε κατ’οίκον περιορισμό λόγω προβλημάτων υγείαςNew York Times: Στο στόχαστρο κατασκοπείας ο Χουάνγκ της Nvidia – Η γυναίκα που τον παγίδευσε και οι μυστικές έρευνες των ΗΠΑ"
["post_title"]=>
string(201) "Ρόκο Μπαζίλικο: Ποιος είναι ο κληρονόμος της Ray-Ban που απέρριψε προσφορά 3,5 δισ. ευρώ για το μερίδιό του στην Delfin"
["post_excerpt"]=>
string(91) "Ο Λεονάρντο Μαρία Ντελ Βέκιο υπέβαλε την προσφορά"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(116) "roko-baziliko-poios-einai-o-klironomos-tis-ray-ban-pou-aperripse-prosfora-35-dis-evro-gia-to-meridio-tou-stin-delfin"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-29 19:03:25"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-29 17:03:25"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2289938"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Επτά διαφορετικές επιλογές έχουν στη διάθεσή τους χιλιάδες ασφαλισμένοι που πλησιάζουν στη συνταξιοδότηση, αλλά δεν έχουν συμπληρώσει τα απαιτούμενα 15 χρόνια ασφάλισης.
Από την αναζήτηση χαμένων ενσήμων και την εξαγορά πλασματικών ετών μέχρι την προαιρετική ασφάλιση με κάλυψη των εισφορών από τη ΔΥΠΑ, η νομοθεσία προβλέπει λύσεις για όσους έχουν μείνει εκτός αγοράς εργασίας και κινδυνεύουν να φτάσουν στο όριο ηλικίας χωρίς να θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα.
Οι δυνατότητες αυτές αφορούν κυρίως μακροχρόνια ανέργους, γυναίκες που διέκοψαν την εργασία τους για την ανατροφή των παιδιών τους, πρώην ελεύθερους επαγγελματίες που έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους, αλλά και εργαζομένους με μεγάλα διαστήματα ανασφάλιστης απασχόλησης.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο και εργατολόγο Διονύση Ρίζο, το σημαντικότερο είναι ο ασφαλισμένος να εξετάσει εγκαίρως τις διαθέσιμες επιλογές, καθώς ορισμένες παρέχονται χωρίς οικονομική επιβάρυνση, άλλες απαιτούν καταβολή εισφορών, ενώ κάποιες προϋποθέτουν συγκεκριμένο χρόνο πρόσφατης ασφάλισης.
Για τη χορήγηση πλήρους σύνταξης γήρατος στα 67 απαιτούνται κατά κανόνα τουλάχιστον 4.500 ημέρες ασφάλισης, δηλαδή 15 έτη.
Ωστόσο, ακόμη και όσοι διαθέτουν 10, 11 ή 12 χρόνια μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να συμπληρώσουν τον χρόνο που τους λείπει.
1. Αναζητήστε τα χαμένα ένσημα
Η πρώτη κίνηση είναι ο έλεγχος του ασφαλιστικού ιστορικού στον e-ΕΦΚΑ. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν εμφανίζονται μήνες ή χρόνια ασφάλισης, παρότι έχουν καταβληθεί εισφορές.
Μπορούν να αναζητηθούν ένσημα που είχαν αγοραστεί αλλά δεν επικολλήθηκαν, χρόνος από χαμένα ασφαλιστικά βιβλιάρια, εισφορές σε διαφορετικούς πρώην φορείς και περίοδοι ασφάλισης στον πρώην ΟΓΑ.
Ακόμη και εργασία που δεν δηλώθηκε από τον εργοδότη μπορεί να αναγνωριστεί κατόπιν αίτησης, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και δεν έχει επέλθει παραγραφή. Επίσης μπορεί να συνυπολογιστεί και χρόνος εργασίας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε κράτη με διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης.
2. Προαιρετική ασφάλιση έως τρία χρόνια
Το άρθρο 53, παράγραφος 2, του νόμου 4921/2022 επιτρέπει σε ασφαλισμένους που έχουν υποβάλει αίτηση συνταξιοδότησης να συμπληρώσουν έως τρία χρόνια ασφάλισης που τους λείπουν.
Απαραίτητες προϋποθέσεις είναι:
- Να έχει υποβληθεί αίτηση σύνταξης και να έχει διακοπεί η υποχρεωτική ασφάλιση.
- Να υπολείπονται έως τρία χρόνια για τη θεμελίωση του δικαιώματος.
- Να υπάρχουν τουλάχιστον 500 ημέρες υποχρεωτικής ασφάλισης για μισθωτούς ή 20 μήνες για μη μισθωτούς μέσα στην τελευταία πενταετία.
Δεν απαιτείται εξέταση από Υγειονομική Επιτροπή, ενώ ο χρόνος υπολογίζεται από την ημερομηνία της αίτησης συνταξιοδότησης.
Ο μισθωτός καταβάλλει ολόκληρη την εισφορά κύριας σύνταξης, δηλαδή εργατικό και εργοδοτικό μέρος, με βάση τον μέσο όρο αποδοχών του τελευταίου δωδεκαμήνου και ελάχιστη βάση τον κατώτατο μισθό. Η δυνατότητα ισχύει και για ασφαλισμένους του πρώην ΟΓΑ και του Δημοσίου.
3. Γενική προαιρετική ασφάλιση
Όσοι δεν έχουν τις 500 ημέρες της τελευταίας πενταετίας μπορούν να εξετάσουν τη γενική προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης, χωρίς ανώτατο χρονικό όριο.
Απαιτούνται εναλλακτικά:
- 3.000 ημέρες ή 10 χρόνια υποχρεωτικής ασφάλισης οποτεδήποτε, χωρίς προθεσμία αίτησης.
- 1.500 ημέρες ή πέντε χρόνια, από τις οποίες 300 ημέρες στην τελευταία πενταετία, με αίτηση εντός 12 μηνών από τη διακοπή της ασφάλισης.
Απαιτείται γνωμάτευση Υγειονομικής Επιτροπής ότι η αναπηρία δεν υπερβαίνει το 66,6%. Για πρώην αυτοαπασχολούμενους και αγρότες απαιτείται εξόφληση ή ενεργή ρύθμιση ασφαλιστικών οφειλών.
Η ασφάλιση ξεκινά από την αίτηση, χωρίς αναδρομική ισχύ. Αν οι εισφορές παραμείνουν απλήρωτες για περισσότερα από δύο χρόνια, το δικαίωμα χάνεται, ενώ επιτρέπονται έως τρεις υπαγωγές συνολικά.
4. Έως πέντε χρόνια με εισφορές της ΔΥΠΑ
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η δυνατότητα προαιρετικής ασφάλισης μακροχρόνια ανέργων με κάλυψη των εισφορών από τη ΔΥΠΑ.
Η υπαγωγή επιτρέπεται το νωρίτερο πέντε χρόνια πριν από το όριο πλήρους συνταξιοδότησης. Επομένως, όταν το όριο είναι τα 67 έτη, η ένταξη μπορεί να γίνει από τα 62.
Βασική προϋπόθεση είναι ο άνεργος να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 3.000 ημέρες ασφάλισης, δηλαδή 10 χρόνια. Παράλληλα, απαιτούνται 12 συνεχείς μήνες εγγεγραμμένης ανεργίας, ενεργή Ψηφιακή Κάρτα ΔΥΠΑ και να υπολείπονται έως πέντε χρόνια για την πλήρη σύνταξη, με την επιφύλαξη των λοιπών ασφαλιστικών προϋποθέσεων.
Η ΔΥΠΑ καλύπτει τις εισφορές κύριας και επικουρικής ασφάλισης, απαλλάσσοντας τον δικαιούχο από το αντίστοιχο κόστος.
5. Εξαγορά πλασματικών χρόνων
Γυναίκες που ασφαλίστηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και διαθέτουν τουλάχιστον 3.600 ημέρες ασφάλισης μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να καλύψουν τις 900 ημέρες που τους λείπουν έως τις 4.500 με αναγνώριση πλασματικού χρόνου.
Οι 3.600 ημέρες μπορούν να προέρχονται από πραγματική ή προαιρετική ασφάλιση.
Ανάλογα με το ασφαλιστικό καθεστώς, μπορούν να αναγνωριστούν χρόνοι σπουδών, ανατροφής τέκνων, γονικής άδειας και κενά μεταξύ ασφαλίσεων. Το ανώτατο όριο μπορεί να φτάσει τα επτά χρόνια.
Το ενδεικτικό ελάχιστο κόστος εξαγοράς, σύμφωνα με τον Ρίζο, είναι 185 ευρώ τον μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου. Η αίτηση υποβάλλεται πριν ή μαζί με την αίτηση συνταξιοδότησης, ενώ μεταγενέστερη αναγνώριση επιτρέπεται για θεμελίωση δικαιώματος.
6. Συμπλήρωση ενσήμων με εργασία
Η μισθωτή εργασία αποτελεί έναν ακόμη τρόπο συμπλήρωσης του χρόνου ασφάλισης. Η πλήρης απασχόληση αντιστοιχεί κατά κανόνα σε 25 ημέρες ασφάλισης τον μήνα, δηλαδή 300 τον χρόνο.
Εναλλακτικά, υπάρχει η δυνατότητα πραγματικής αυτοαπασχόλησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του εργατολόγου, η πρώτη ασφαλιστική κατηγορία για το 2026 κοστίζει 250,77 ευρώ μηνιαίως για κύρια σύνταξη και υγεία, συν 10 ευρώ υπέρ ΔΥΠΑ.
Έτσι, τρία χρόνια αυτοαπασχόλησης συνεπάγονται περίπου 9.400 ευρώ ασφαλιστικών εισφορών, χωρίς άλλες επαγγελματικές και φορολογικές επιβαρύνσεις.
7. Παροχή ΟΠΕΚΑ χωρίς ένσημα
Για όσους δεν μπορούν να συμπληρώσουν τη 15ετία υπάρχει η παροχή ανασφάλιστων υπερηλίκων του ΟΠΕΚΑ, η οποία δεν αποτελεί σύνταξη αλλά προνοιακή ενίσχυση και ανέρχεται σε 418,95 ευρώ το μήνα.
Απαιτείται ηλικία 67 ετών και τουλάχιστον 15 χρόνια νόμιμης και μόνιμης διαμονής στην Ελλάδα. Για το πλήρες ποσό χρειάζονται 35 χρόνια διαμονής, διαφορετικά η παροχή μειώνεται κατά 1/35 για κάθε έτος που λείπει.
Το ετήσιο εισοδηματικό όριο είναι 4.320 ευρώ για άγαμο και 8.640 ευρώ για ζευγάρι, ενώ εφαρμόζονται πρόσθετα περιουσιακά και συνταξιοδοτικά κριτήρια.
Μια διανομή μερισμάτων ύψους σχεδόν 40 εκατομμυρίων ευρώ, δύο δάνεια από εταιρεία του ίδιου επιχειρηματικού ομίλου και μια φορολογική διαφορά που έφτασε επανειλημμένα στο Συμβούλιο της Επικρατείας συνθέτουν το παρασκήνιο της πολυετούς δικαστικής αντιπαράθεσης της BIC Βιολέξ με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.
Πρόκειται για μια αμφισβήτηση που ξεκινάει από το 2015 και φτάνει μέχρι σήμερα, με νέα απόφαση του ΣτΕ να βάζει οριστικό τέλος στις διεκδικήσεις της εταιρείας, η οποία προσπαθούσε επί χρόνια να μειώσει τον φόρο που τις αναλογεί, αντιμετωπίζοντας τους τόκους των δανείων που έλαβε για να διανείμει μέρισμα ως εκπιπτόμενες δαπάνες.
Να σημειώσουμε, βέβαια, εδώ ότι η υπόθεση δεν αφορά φορολογική παράβαση που εντοπίστηκε ύστερα από έλεγχο, αλλά για μια συνειδητή επιλογή της εταιρείας να αμφισβητήσει δικαστικά τη φορολογική μεταχείριση του κόστους χρηματοδότησης των μερισμάτων της, παρόλο που έχει πληρώσει κανονικά ολόκληρο τον φόρο και απλώς διεκδικούσε επί χρόνια να της επιστραφεί το ποσοστό που αντιστοιχεί στους τόκους.
40 εκατομμύρια ευρώ κατέληξαν απευθείας στους μετόχους
Η ιστορία ξεκινά στις 25 Ιουνίου 2015, όταν η γενική συνέλευση των μετόχων της ελληνικής εταιρείας, η οποία δραστηριοποιείται στην παραγωγή και εμπορία ξυριστικών λεπίδων, καθώς και στην εμπορία αναπτήρων, ειδών γραφής και άλλων προϊόντων και ανήκει στον γαλλικό όμιλο Société BIC, αποφάσισε τη διανομή πρώτου και πρόσθετου μερίσματος από τα κέρδη προηγούμενων ετών, συνολικού ύψους 39,6 εκατομμυρίων ευρώ.
Για την κάλυψη της υποχρέωσης καταβολής των μερισμάτων, ωστόσο, δεν διέθετε επαρκή ταμειακά διαθέσιμα. Έτσι, προχώρησε σε ενδοομιλικό δανεισμό, συνάπτοντας σύμβαση για δύο δάνεια, ύψους 12,3 εκατομμυρίων ευρώ και 23,2 εκατομμυρίων δολαρίων, με επιτόκιο 3,4% και 4,8% αντίστοιχα.
Μάλιστα, η διαδικασία καταβολής των χρημάτων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού τα ποσά των δανείων δεν κατατέθηκαν αρχικά στους λογαριασμούς της ελληνικής εταιρείας, προκειμένου στη συνέχεια να διανεμηθούν στους μετόχους της. Αντιθέτως, η δανείστρια εταιρεία κατέβαλε τα χρήματα απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς των μετόχων, για λογαριασμό της δανειολήπτριας.
Με αυτόν τον τρόπο εξοφλήθηκε η υποχρέωση διανομής των μερισμάτων, ενώ η ελληνική εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση εξυπηρέτησης των δύο δανείων και καταβολής των αντίστοιχων τόκων. Η συγκεκριμένη επιλογή χρηματοδότησης είναι φυσικά νόμιμη και συνήθης επιχειρηματική επιλογή και δεν ήταν αυτή που αποτέλεσε το αντικείμενο διαμάχης με την ΑΑΔΕ.
Εκείνο που αποτέλεσε αντικείμενο της φορολογικής διαφοράς ήταν εάν οι τόκοι που επιβάρυναν την εταιρεία μπορούσαν να θεωρηθούν δαπάνη συνδεόμενη με την επιχειρηματική της δραστηριότητα, ώστε να εκπέσουν μαζί με τα μερίσματα από τη φορολογητέα ύλη.
Πώς δύο δάνεια «σέρνονται» στα δικαστήρια από το 2020
Η δανειοδότηση του 2015 δεν είχε μόνο εφάπαξ οικονομικό κόστος για την BIC Βιολέξ. Τα δύο δάνεια εξακολούθησαν να επιβαρύνουν την εταιρεία με τόκους και τα επόμενα χρόνια. Κάθε χρόνο, λοιπόν, προέκυπτε το ίδιο ζήτημα. Μπορούσε η εταιρεία να αφαιρεί τους τόκους αυτούς από τα κέρδη της, ώστε να πληρώνει λιγότερο φόρο; Η διαφωνία με την Εφορία για τη φορολογική αντιμετώπιση των τόκων εξελίχθηκε τελικά σε μια πολυετή δικαστική αντιπαράθεση.
Η διαμάχη εκτείνεται σε τέσσερις φορολογικές χρήσεις, από το 2015 έως και το 2018, και απασχόλησε επανειλημμένα το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο εξέδωσε συνολικά τέσσερις αποφάσεις, δύο το 2023 και δύο το 2026, όλες απορριπτικές για τα αιτήματα της εταιρείας, η οποία ζητούσε να αναγνωριστούν ως εκπιπτόμενες δαπάνες τόκοι άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ.
Στην τελευταία απόφαση, τη ΣτΕ 371/2026, η διαφορά αφορούσε τόκους ύψους σχεδόν 695.000 ευρώ, οι οποίοι η BIC Βιολέξ ζητούσε να αναγνωριστούν ως επιχειρηματική δαπάνη, ώστε να μειωθεί ο φόρος εισοδήματός της κατά περίπου 400.000 ευρώ.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είχε ξεκινήσει το 2019, όταν η εταιρεία αμφισβήτησε τη φορολογική μεταχείριση των τόκων στη δήλωσή της. Παρότι υπολόγισε κανονικά τον φόρο της χωρίς να αφαιρέσει τους επίμαχους τόκους από τα κέρδη της, υπέβαλε ταυτόχρονα επιφύλαξη, αμφισβητώντας το ποσό που καλούνταν να καταβάλει. Υποστήριζε, συγκεκριμένα, ότι οι τόκοι έπρεπε να αναγνωριστούν ως επιχειρηματική δαπάνη και, επομένως, ότι δικαιούνταν να πληρώσει λιγότερο φόρο.
Η διαφωνία αυτή οδήγησε σε προσφυγή στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, η οποία απορρίφθηκε το 2020, και στη συνέχεια στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, που επίσης απέρριψε την προσφυγή της το 2021. Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ το 2022, με την τελική απόφαση να δημοσιεύεται πρόσφατα, σχεδόν έντεκα χρόνια μετά τη σύναψη των δανείων.
Γιατί η BIC θεωρούσε ότι οι τόκοι έπρεπε να εκπέσουν
Η επιχειρηματολογία της εταιρείας στηρίχθηκε σε δύο βασικές κατευθύνσεις, αφενός στην οικονομική σκοπιμότητα του δανεισμού και αφετέρου στους ειδικούς κανόνες που διέπουν τις ενδοομιλικές συναλλαγές.
Κατά την εταιρεία, η σύναψη των δανείων εξυπηρετούσε το επιχειρηματικό της συμφέρον, καθώς της επέτρεπε να εκπληρώσει τη νόμιμη υποχρέωσή της για την καταβολή μερισμάτων, χωρίς να στερήσει από την δραστηριότητά της αναγκαία χρηματικά διαθέσιμα που θα της επέτρεπαν να προβεί σε παραγωγικές επενδύσεις. Παράλληλα, επικαλέστηκε ότι η καταβολή μερισμάτων ικανοποιούσε τις προσδοκίες των μετόχων και συνέβαλλε στη διατήρηση της συμμετοχής τους στο κεφάλαιο της εταιρείας, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της λειτουργίας και της παραγωγικής της δραστηριότητας.
Ένα δεύτερο επιχείρημα αφορούσε το γεγονός ότι ο ενδοομιλικός δανεισμός αποτελεί συνήθη επιχειρηματική πρακτική. Η εταιρεία επικαλέστηκε τις ειδικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος για την έκπτωση των τόκων και τις συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων, υποστηρίζοντας ότι ο δανεισμός της ήταν σύμφωνος με τους περιορισμούς που θέτει ο νόμος ως προς το ύψος των εκπιπτόμενων τόκων, αλλά και με την αρχή των ίσων αποστάσεων, σύμφωνα με την οποία οι συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου πρέπει να πραγματοποιούνται με όρους αντίστοιχους με εκείνους που θα συμφωνούσαν ανεξάρτητες επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, θεωρούσε ότι, εφόσον πληρούνταν οι ειδικές αυτές νόμιμες προϋποθέσεις, δεν μπορούσε να αποκλειστεί η φορολογική αναγνώριση των τόκων.
Η εταιρεία επανήλθε μάλιστα με υπόμνημα που κατατέθηκε τον Φεβρουάριο του 2026, επικαλούμενη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υποστηρίζοντας ότι η άρνηση έκπτωσης αντίστοιχων τόκων μπορεί να δημιουργεί φορολογικό μειονέκτημα για επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ελλάδα, σε σύγκριση με εταιρείες άλλων κρατών μελών. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ωστόσο, δεν εξέτασε τους συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς ισχυρισμούς επί της ουσίας, καθώς έκρινε ότι προβλήθηκαν απαραδέκτως για πρώτη φορά με το υπόμνημα.
Γιατί το ΣτΕ απέρριψε την προσφυγή
Το βασικό ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν εάν οι τόκοι δανείου που χρησιμοποιήθηκε για τη διανομή μερισμάτων μπορούν να θεωρηθούν επιχειρηματική δαπάνη, ακόμη και όταν ο δανεισμός πραγματοποιείται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών και τηρούνται οι ειδικοί φορολογικοί περιορισμοί.
Το Β΄ Τμήμα έκρινε ότι η απάντηση είναι αρνητική. Σύμφωνα με το σκεπτικό του, η έκπτωση των επιχειρηματικών δαπανών προϋποθέτει, κατ' αρχάς, ότι αυτές πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της, όπως ορίζει το άρθρο 22 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος.
Στην περίπτωση των δανείων, η φορολογική αναγνώριση των τόκων εξαρτάται από τον σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα δανειακά κεφάλαια. Το Δικαστήριο διαχώρισε έτσι την επιχειρηματική δραστηριότητα μιας ανώνυμης εταιρείας από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εταιρική σχέση της με τους μετόχους.
Η καταβολή μερίσματος, έκρινε, δεν αποτελεί δαπάνη που συνδέεται με τη διεύρυνση των εργασιών ή τη δημιουργία εισοδήματος, αλλά εκπλήρωση αξίωσης των μετόχων από την εταιρική τους ιδιότητα. Κατά συνέπεια, οι τόκοι δανείου που έχει συναφθεί για τον συγκεκριμένο σκοπό μπορούν να αφαιρεθούν από τα φορολογητέα κέρδη.
Το ΣτΕ αποσαφήνισε επίσης ότι οι ειδικοί κανόνες για την υποκεφαλαιοδότηση και τις ενδοομιλικές συναλλαγές δεν υποκαθιστούν τις γενικές προϋποθέσεις έκπτωσης των επιχειρηματικών δαπανών. Πρακτικά, μια εταιρεία δεν μπορεί να επικαλεστεί αποκλειστικά ότι οι τόκοι βρίσκονται εντός των προβλεπόμενων ποσοτικών ορίων ή ότι η ενδοομιλική συναλλαγή πραγματοποιήθηκε με όρους αγοράς, αλλά προηγείται πάντοτε η εξέταση του σκοπού για τον οποίο ελήφθη το δάνειο.
Η κρίση αυτή δεν διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 2026. Το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε ήδη αποφανθεί για αντίστοιχες διαφορές της ίδιας εταιρείας με τις αποφάσεις του το 2023, ακολουθώντας ουσιαστικά την ίδια νομολογιακή κατεύθυνση.
Η τελευταία απόφαση κλείνει έτσι ένα ακόμη κεφάλαιο μιας δικαστικής αντιπαράθεσης που ξεκίνησε από δύο δάνεια του 2015 και επεκτάθηκε σε τέσσερις φορολογικές χρήσεις. Παρά τις διαδοχικές προσφυγές της BIC Βιολέξ, το Συμβούλιο της Επικρατείας παρέμεινε σταθερό στη θέση του ότι ναι μεν μια εταιρεία μπορεί να δανειστεί για να καταβάλει μερίσματα στους μετόχους της, δεν μπορεί όμως να μεταφέρει το φορολογικό κόστος αυτής της επιλογής στα επιχειρηματικά της έξοδα.
"
["post_title"]=>
string(195) "BIC κατά Εφορίας: Η πολυετής δικαστική μάχη στο ΣτΕ για τα δάνεια που χρηματοδότησαν μερίσματα εκατομμυρίων"
["post_excerpt"]=>
string(412) "Δύο δάνεια του 2015 οδήγησαν σε διαδοχικές ήττες της εταιρείας στο ΣτΕ, η οποία, αν και πλήρωσε κανονικά τους φόρους της, τους αμφισβήτησε στη συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι οι τόκοι των δανείων πρέπει να εκπέσουν από τα κέρδη της."
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(108) "bic-kata-eforias-i-polyetis-dikastiki-machi-sto-ste-gia-ta-daneia-pou-chrimatodotisan-merismata-ekatommyrion"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-28 14:10:46"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-28 12:10:46"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2288572"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
