Παπασταύρου: Με δύναμη πυρός €5 δισ. θα μειώσουμε το ενεργειακό κόστος κατά 30% σε τρία χρόνια – Οι 6 άξονες
Νέα χρηματοδότηση άνω των 600 εκατ. ευρώ μέσω της ρήτρας διαφυγής – 200 εκατ. ευρώ για αποθήκευση και άλλα 200 εκατ. ευρώ για εξοικονόμηση και αντλίες θερμότητας
Jefferies: Ψήφος εμπιστοσύνης σε Optima και CrediaBank – Οι τιμές στόχοι
Σύσταση buy και για τις 2 τράπεζες
The Wiseman
Οι super τράπεζες και η ΔΕΗ, πώς έφερε o Πιερρ στην Αθήνα τον Rokos και τα λεφτά του, ο «τυχερός» Πέτρος Παππάς, η δυναμική Παληαρούτα, το ΥΠΕΞ και οι περίεργες δουλειές με την VISA και γιατί επισπεύδει το κόμμα ο Σαμαράς
Στην εγχώρια αγορά του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων, το «μεσαίο ράφι» των επιχειρήσεων έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο των μεγάλων του κλάδου. Μικρές και μικρομεσαίες τοπικές αλυσίδες αλλάζουν χέρια, σε ένα μπαράζ εξαγορών που ξαναγράφει τον χάρτη των σούπερ μάρκετ. Υπάρχουν, ωστόσο, και κάποιοι που «αντιστέκονται», επιλέγοντας να παραμείνουν αυτόνομοι παρά το ενδιαφέρον που κατά καιρούς εκδηλώνεται για την απόκτησή τους.
Σε αυτή την κατηγορία των περιφερειακών «ανθεκτικών» ανήκει η Γουντσίδης ΑΕ. Η αλυσίδα έχει διατηρήσει έντονα τοπικό χαρακτήρα, χτίζοντας την παρουσία της στη Δράμα και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας, ενώ το όνομά της έχει κατά καιρούς βρεθεί στο επίκεντρο σεναρίων για ενδιαφέρον από μεγαλύτερους παίκτες της αγοράς.
Η ιστορία που ξεκίνησε από ένα τρίτροχο καρότσι
Με αφετηρία τη Δράμα και ένα τρίτροχο καρότσι με λιγοστή πραμάτεια, ο Δημήτριος Γουντσίδης έβαλε λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα θεμέλια της οικογενειακής επιχείρησης. Το πρώτο πραγματικό κατάστημα άνοιξε το 1946 στην οδό Κολοκοτρώνη, κοντά στο ΚΤΕΛ της Δράμας, με τον αδελφό του Γιάννη να μπαίνει στη συνέχεια στην επιχείρηση.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1975, όταν ο Δημήτριος Γουντσίδης μετέτρεψε το κατάστημα εγχώριων ειδών σε σούπερ μάρκετ, ενώ τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε το δεύτερο κατάστημα. Το επόμενο μεγάλο βήμα έγινε το 1988, με τη λειτουργία ιδιόκτητου πολυκαταστήματος 4.000 τ.μ. στο κέντρο της Δράμας, το οποίο, σύμφωνα με την ίδια την εταιρεία, ήταν τότε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα στη Βόρεια Ελλάδα.
Η αλυσίδα με το δίκτυο των 21 καταστημάτων
Σήμερα, οκτώ δεκαετίες μετά το τρίτροχο καρότσι, η οικογενειακή επιχείρηση διαθέτει δίκτυο 21 καταστημάτων, με 13 στην πόλη της Δράμας, τέσσερα στον Νομό Καβάλας και από ένα σε Προσοτσάνη, Δοξάτο, Ροδολίβος Σερρών και Νέα Πέραμο Καβάλας. Στο διοικητικό της συμβούλιο βρίσκονται ο Χρήστος Δημητρίου Γουντσίδης ως πρόεδρος και ο Χρήστος Ιωάννη Γουντσίδης ως διευθύνων σύμβουλος. Το οικονομικό της αποτύπωμα παραμένει ισχυρό για μια περιφερειακή αλυσίδα, με τον τζίρο να κινείται ανοδικά και το 2025, παρά τη σημαντική υποχώρηση της κερδοφορίας.
Όπως προκύπτει από τις οικονομικές καταστάσεις της χρήσης 2025, που δημοσιεύτηκαν χθες, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 1,8%, στα 54,18 εκατ. ευρώ, από 53,21 εκατ. ευρώ το 2024. Η εικόνα ήταν διαφορετική στην κερδοφορία, με το μικτό κέρδος να υποχωρεί οριακά στα 14,04 εκατ. ευρώ, από 14,11 εκατ. ευρώ, και τα λειτουργικά κέρδη να περιορίζονται στις 411 χιλ. ευρώ, από 1,03 εκατ. ευρώ.
Τα κέρδη προ φόρων υποχώρησαν στα 229 χιλ. ευρώ, έναντι 970 χιλ. ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν σε μόλις 159 χιλ. ευρώ, από 724 χιλ. ευρώ το 2024, καταγράφοντας πτώση 78%. Η πίεση στην κερδοφορία αποτυπώνεται ακόμη πιο καθαρά στα περιθώρια. Το περιθώριο μεικτού κέρδους υποχώρησε στο 25,9% από 26,5% ενώ ακόμη μεγαλύτερη ήταν η υποχώρηση στο περιθώριο κέρδους προ φόρων που έπεσε στο 0,4% από 1,8% το 2024.
Το αυξημένο μισθολογικό κόστος πίεσε τα κέρδη
Η σημαντική υποχώρηση της κερδοφορίας αποδίδεται κυρίως στην αύξηση του λειτουργικού κόστους. Τα έξοδα διοίκησης και διάθεσης αυξήθηκαν κατά 4,6% και αντιστοιχούσαν πλέον στο 25,2% των πωλήσεων, από 24,5% το 2024, με τη διοίκηση να αποδίδει την αύξηση αποκλειστικά στο υψηλότερο κόστος μισθοδοσίας. Ως αποτέλεσμα, τα EBITDA περιορίστηκαν στα 1,17 εκατ. ευρώ, από 1,8 εκατ. ευρώ το 2024, με το σχετικό περιθώριο να υποχωρεί στο 2,2% από 3,4%. Το 2025 αυξήθηκε παράλληλα και ο μέσος αριθμός εργαζομένων της αλυσίδας, φτάνοντας τα 405 άτομα από 395 έναν χρόνο νωρίτερα.
Παράλληλα, μέσα στη χρήση αποφασίστηκε η διανομή μερίσματος ύψους 631,98 χιλ. ευρώ από τα κέρδη του 2024, ενώ για την τρέχουσα χρήση η διοίκηση περιορίζεται στην εκτίμηση ότι θα παραμείνει κερδοφόρα.
Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο άφησε το NBA έπειτα από μία διαδρομή που άρχισε στους Νιου Γιορκ Νικς, συνεχίστηκε επί σειρά ετών στους Μιλγουόκι Μπακς και περιλάμβανε την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2021. Ο επόμενος σταθμός της καριέρας του είναι ο Άρης, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών και δυνατότητα επέκτασης για ακόμη ένα.
Πέρα από το αγωνιστικό σκέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το οικονομικό αποτύπωμα της θητείας του στις ΗΠΑ. Με βάση τα ποσά των συμβολαίων ανά αγωνιστική περίοδο, οι συνολικές μικτές απολαβές του έφτασαν τα 12.007.164 δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 10,33 εκατ. ευρώ.
Η αρχή με μόλις δύο συμμετοχές
Η πρώτη παρουσία του Αντετοκούνμπο στο NBA καταγράφηκε τη σεζόν 2015-16. Είχε επιλεγεί στο νούμερο 51 του NBA Draft του 2014 από τους Νιου Γιορκ Νικς και αγωνίστηκε σε δύο παιχνίδια της κανονικής περιόδου, με συνολικές απολαβές 30.887 δολαρίων, περίπου 26.600 ευρώ.
Ακολούθησε η επιστροφή του στην Ευρώπη, αρχικά στην Ανδόρα και στη συνέχεια στον Παναθηναϊκό. Το 2019 άνοιξε το σημαντικότερο κεφάλαιο της καριέρας του στις ΗΠΑ, όταν υπέγραψε στους Μιλγουόκι Μπακς και έγινε συμπαίκτης με τον αδελφό του, Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Η σταθερή άνοδος των απολαβών
Την περίοδο 2019-20 ο Θανάσης Αντετοκούνμπο εισέπραξε 1.445.697 δολάρια, περίπου 1,24 εκατ. ευρώ. Την επόμενη σεζόν οι απολαβές του αυξήθηκαν στα 1.701.593 δολάρια, δηλαδή περίπου 1,46 εκατ. ευρώ, ενώ το 2021-22 έφτασαν στα 1.729.217 δολάρια ή 1,49 εκατ. ευρώ.
Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε. Τη σεζόν 2022-23 το συμβόλαιό του προέβλεπε 1.878.720 δολάρια, ποσό αντίστοιχο με 1,62 εκατ. ευρώ, και την περίοδο 2023-24 οι αποδοχές του ανέβηκαν στα 2.346.614 δολάρια, περίπου 2,02 εκατ. ευρώ.
Ο σοβαρός τραυματισμός στον αχίλλειο τον κράτησε εκτός NBA τη σεζόν 2024-25. Επανήλθε στους Μπακς για την περίοδο 2025-26 με μονοετές εγγυημένο συμβόλαιο 2.874.436 δολαρίων, περίπου 2,47 εκατ. ευρώ. Ήταν το υψηλότερο ποσό που εισέπραξε σε μία σεζόν στην αμερικανική λίγκα.
Από τα 30.887 δολάρια της πρώτης σύντομης παρουσίας του στους Νικς μέχρι τα 2.874.436 δολάρια του τελευταίου συμβολαίου του, οι ετήσιες απολαβές του αυξήθηκαν περισσότερο από 93 φορές (!).
Η διαφορά στις καταγραφές των εσόδων
Το άθροισμα των επτά επιμέρους ποσών που έχουν καταγραφεί ανά σεζόν ανέρχεται σε 12.007.164 δολάρια. Η Spotrac εμφανίζει ελαφρώς υψηλότερο σύνολο, 12.091.809 δολάρια, δηλαδή περίπου 10,4 εκατ. ευρώ. Η διαφορά των 84.645 δολαρίων σχετίζεται με τον τρόπο καταγραφής των αποδοχών και των εγγυημένων ποσών από το πρώτο συμβόλαιό του στους Νικς.
Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μικτές και ονομαστικές αποδοχές. Από αυτά τα χρήματα αφαιρούνται ομοσπονδιακοί και πολιτειακοί φόροι, αμοιβές εκπροσώπων, ασφαλιστικές κρατήσεις και άλλες επιβαρύνσεις. Επομένως, το ποσό των 10,3-10,4 εκατ. ευρώ αποτυπώνει την αξία των συμβολαίων του και όχι τα χρήματα που παρέμειναν καθαρά στον παίκτη.
Οι 232 αγώνες και το πρωτάθλημα
Ο Αντετοκούνμπο ολοκλήρωσε την παρουσία του στην κανονική περίοδο του NBA με 232 συμμετοχές, δύο με τους Νιου Γιορκ Νικς και 230 με τους Μιλγουόκι Μπακς. Οι μέσοι όροι της καριέρας του ήταν 2,3 πόντοι, 1,5 ριμπάουντ και 0,6 ασίστ σε 7,2 λεπτά συμμετοχής.
Με τους Μπακς αγωνίστηκε επίσης σε 25 παιχνίδια των πλέι οφ. Έτσι προκύπτουν οι 255 συνολικές εμφανίσεις του με την ομάδα του Μιλγουόκι σε κανονική περίοδο και πλέι οφ, αριθμός που αναφέρεται και στην ανακοίνωση του Άρη.
Η κορυφαία στιγμή της διαδρομής του ήρθε το 2021, όταν κατέκτησε το πρωτάθλημα μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Πλέον επιστρέφει στο ελληνικό πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 2019, προσθέτοντας στον Άρη την εμπειρία επτά αγωνιστικών περιόδων με παρουσία στο NBA, έναν τίτλο και συμβόλαια συνολικής αξίας άνω των 10 εκατ. ευρώ.
Ένα δείπνο για την εκλεκτή παρέα τους παρέθεσαν ο Γιάννης και η Δήμητρα Κούστα στην έπαυλή τους στη Βουλιαγμένη, μέσα στο Σαββατοκύριακο, στο οποίο παρούσα ήταν και η κουμπάρα τους, Άννα Βίσση.
Μετά από ένα γεμάτο καλοκαίρι με ταξίδια σε Νέα Υόρκη, Ίμπιζα, Σεν Τροπέ, τα ελληνικά νησιά και το μεγάλο πάρτι για την επέτειό τους στους Αρκιούς, το ζεύγος Κούστα επέστρεψε στη βάση του, τη Βουλιαγμένη, όπου διοργάνωσε ένα gathering.
Μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, η Άννα Βίσση, η οποία βρίσκεται σε πυρετώδεις ρυθμούς προετοιμασίας ενόψει της συναυλίας της στο ΟΑΚΑ, μοιράστηκε μία φωτογραφία της αγκαλιά με το σκυλάκι του επιχειρηματία, Γιάννη Στασινόπουλου.
Η απόλυτη Ελληνίδα σταρ κάθεται σε έναν λευκό καναπέ στην έπαυλη του Γιάννη και της Δήμητρας Κούστα στη Βουλιαγμένη, ντυμένη στα λευκά, δίνοντας μια σφιχτή αγκαλιά στο σκυλάκι.
Άλλες φωτογραφίες από την τεράστια πισίνα, αλλά και τον εντυπωσιακό κήπο του σπιτιού μοιράστηκε ο Γιάννης Στασινόπουλος, ο οποίος παραβρέθηκε, επίσης, στο δείπνο.
Είναι από τα πιο συνηθισμένα σενάρια σε όποιον έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με ζητήματα πολυκατοικίας. Ένα διαμέρισμα σταματά να πληρώνει κοινόχρηστα, στην αρχή για λίγους μήνες και ύστερα για μεγάλο χρονικό διάστημα, όσο η οφειλή διογκώνεται, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες να πληρώνουν τις τρέχουσες δαπάνες.
Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, το πρόβλημα έχει αποκτήσει και μια νέα διάσταση. Σε πολλές πολυκατοικίες της Αθήνας υπάρχουν πλέον διαμερίσματα που ανήκουν σε ξένους επενδυτές, από Κινέζους που αγόρασαν ακίνητα στο πλαίσιο της Golden Visa μέχρι εταιρείες ή ιδιώτες που απέκτησαν ένα διαμέρισμα καθαρά ως επένδυση και δεν διέμειναν ποτέ σε αυτό.
Σε πολλές περιπτώσεις, ο διαχειριστής δεν γνωρίζει καν ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης, έχει μόνο ένα email κάποιου μεσίτη ή ενός διαχειριστή ακινήτου και προσπαθεί επί μήνες να βρει κάποιον για να ζητήσει τα οφειλόμενα.
Και το πρόβλημα γίνεται εκρηκτικό όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να αποεπενδύσει. Πουλά το διαμέρισμα, παίρνει το τίμημα και εξαφανίζεται από το ελληνικό real estate, έχοντας αφήσει χρέη πολλών χιλιάδων ευρώ στην πολυκατοικία.
Σε αντίθεση με την κοινώς παραδεδεγμένη άποψη, οι οφειλές των κοινοχρήστων παύουν να αφορούν το διαμέρισμα, όταν αυτό αποκτηθεί από νέο ιδιοκτήτη. Αν και υπάρχουν ορισμένες κινήσεις που μπορούν, βέβαια, να γίνουν, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα τεράστιο ζήτημα, για το οποίο και η ΠΟΜΙΔΑ έχει απαιτήσει να ληφθούν μέτρα.
Τι χρωστάει ο νέος ιδιοκτήτης και από πότε
Η βασική αρχή είναι ότι τα κοινόχρηστα δεν αποτελούν χρέος που ακολουθεί το ακίνητο, οπότε αν αυτό μεταβιβαστεί, το χρέος αφορά πλέον τον παλιό ιδιοκτήτη.
Συνεπώς, τα κοινόχρηστα που δημιουργήθηκαν πριν από τη μεταβίβαση βαρύνουν τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, ενώ εκείνα που γεννώνται μετά την απόκτηση βαρύνουν τον αγοραστή.
Έτσι, αν κάποιος χρωστά 4.000 ευρώ σε κοινόχρηστα και πουλήσει αύριο το διαμέρισμά του, το ποσό αυτό δεν φορτώνεται στον νέο ιδιοκτήτη, καθώς αυτός αρχίζει να επιβαρύνεται με τις δικές του υποχρεώσεις από τη στιγμή που αποκτά το ακίνητο.
Φυσικά, τα χρέη δεν σβήνονται, όμως από τη στιγμή της μεταβίβασης ευθύνεται πλέον προσωπικά ο παλιός ιδιοκτήτης, από τον οποίο μπορεί να αναζητηθεί η οφειλή.
Κάτι που είναι από μόνο του δύσκολο, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ξένους επενδυτές που διαμένουν στην Κίνα, το Ισραήλ ή το Ιράν. Διότι άλλο πράγμα είναι να έχεις μια απαίτηση και άλλο να μπορέσεις πράγματι να την εισπράξεις.
Μπορεί ο κανονισμός να προστατεύσει την πολυκατοικία;
Η σημασία του κανονισμού της πολυκατοικίας είναι τεράστια και αν το νομοθετικό πλαίσιο υποχρέωνε όλες τις πολυκατοικίες να έχουν κανονισμό με συγκεκριμένο περιεχόμενο, τα περισσότερα προβλήματα των οριζόντιων ιδιοκτησιών δεν θα υφίσταντο καν.
Αυτό, όμως, που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι περισσότεροι ασχολούνται με τον κανονισμό όταν πια είναι πολύ αργά και δεν υπάρχει καμία σχετική πρόβλεψη.
Αν υπάρχει κανονισμός της πολυκατοικίας που αναφέρει ότι χρέη για κοινόχρηστες δαπάνες μεταβιβάζονται μαζί με το ακίνητο στον νέο ιδιοκτήτη, τότε το πρόβλημα λύνεται, όμως χρειάζεται προσοχή στο πώς έχει καταρτιστεί αυτός ο κανονισμός.
Ο ν. 3741/1929 επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να ρυθμίζουν με συμφωνία τον τρόπο λειτουργίας της πολυκατοικίας, τη συμμετοχή στις δαπάνες, τις υποχρεώσεις τους και γενικότερα τις μεταξύ τους σχέσεις. Για να έχει, όμως, ένας κανονισμός την πλήρη ισχύ που απαιτείται απέναντι και σε μελλοντικούς αγοραστές, δεν αρκεί απλώς να έχει ψηφιστεί από μια γενική συνέλευση, αλλά να έχει περιβληθεί τον συμβολαιογραφικό τύπο και να έχει μεταγραφεί και καταχωριστεί στο Κτηματολόγιο.
Ωστόσο, πολλές παλιές πολυκατοικίες δεν έχουν καν κανονισμό ή έχουν κανονισμό που δεν περιέχει πρόβλεψη για τέτοια ζητήματα. Το γεγονός ότι με το υφιστάμενο πλαίσιο οποιαδήποτε αλλαγή ή προσθήκη στον κανονισμό απαιτεί ομοφωνία από όλους τους συνιδιοκτήτες, κάνει ξεκάθαρο ότι είναι σχεδόν αδύνατον να ρυθμιστεί ένα τέτοιο θέμα.
Η ΠΟΜΙΔΑ ζητά να μπει φρένο στην πώληση με απλήρωτα κοινόχρηστα
Ακριβώς επειδή η σημερινή κατάσταση αφήνει τις πολυκατοικίες εκτεθειμένες, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) ζητάει σθεναρά να αλλάξει ο νόμος. Η πρότασή της είναι ότι πριν πουληθεί μια οριζόντια ιδιοκτησία, πρέπει να δηλώνεται επίσημα αν υπάρχουν ανεξόφλητα κοινόχρηστα.
Συγκεκριμένα, η ΠΟΜΙΔΑ, από κοινού με τους συμβολαιογράφους, έχει προτείνει να προσαρτάται στο συμβόλαιο υπεύθυνη δήλωση του διαχειριστή ότι δεν υπάρχει εκκρεμής οφειλή κοινοχρήστων για το μεταβιβαζόμενο ακίνητο. Αν δεν υπάρχει διαχειριστής ή εκείνος αρνείται να εκδώσει τη δήλωση, η πρόταση προβλέπει αντίστοιχη δήλωση του πωλητή προς τον συμβολαιογράφο.
Σήμερα, για να πουληθεί ένα ακίνητο, ο πωλητής περνά μέσα από μια ολόκληρη αλυσίδα ελέγχων και βεβαιώσεων, όπου ελέγχονται φορολογικές υποχρεώσεις, ΤΑΠ, πολεοδομική κατάσταση και σειρά άλλων ζητημάτων. Τα χρέη προς την ίδια την πολυκατοικία, όμως, δεν αποτελούν γενική προϋπόθεση ολοκλήρωσης της μεταβίβασης.
Και έτσι μπορεί να συμβεί το παράδοξο το ακίνητο να αλλάξει χέρια κανονικότατα, ο πωλητής να εισπράξει δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και η πολυκατοικία να μείνει να ψάχνει 3.000 ή 5.000 ευρώ απλήρωτων κοινοχρήστων από κάποιον που ίσως να μην έχει πλέον καμία άλλη παρουσία ή περιουσία στην Ελλάδα.
Πώς μπορεί να προστατευθεί η πολυκατοικία
Παρά τη δυσοίωνη κατάσταση, υπάρχουν κινήσεις στις οποίες μπορεί να προχωρήσει η πολυκατοικία, ώστε να προλάβει μια τέτοια δυσάρεστη εξέλιξη. Όσο το ακίνητο εξακολουθεί να βρίσκεται στην περιουσία του οφειλέτη, η πολυκατοικία έχει υπέρ της ένα περιουσιακό στοιχείο πάνω στο οποίο μπορεί, υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις, να στραφεί.
Γι' αυτό οι μεγάλες οφειλές κοινοχρήστων δεν πρέπει να αφήνονται να συσσωρεύονται επ' αόριστον. Η διαχείριση μπορεί να διεκδικήσει δικαστικά τα χρήματα και ακόμη και να εκκινήσει διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης για να τα εισπράξει.
Συγκεκριμένα, με απόφαση της γενικής συνέλευσης που εκδίδεται με πλειοψηφία (και προφανώς όχι με ομοφωνία), μπορεί η πολυκατοικία να εκδώσει διαταγή πληρωμής για τις οφειλές των κοινοχρήστων και στη συνέχεια να εγγράψει προσημείωση ή να επιβάλει κατάσχεση στο ακίνητο, ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της.
Δεδομένου, μάλιστα, ότι μια μεταβίβαση ακινήτου απαιτεί αρκετούς μήνες, έχει νόημα η διαδικασία να εκκινήσει αμέσως, ώστε πρακτικά να μπλοκαριστεί η μεταβίβαση. Η έκδοση διαταγής πληρωμής και εγγραφής προσημείωσης γίνεται πλέον σε λίγες ημέρες μέσω δικηγόρου, με αποτέλεσμα πλέον το ακίνητο είτε να μην μπορεί καν να μεταβιβαστεί στην περίπτωση της κατάσχεσης είτε να μπορεί να μεταβιβαστεί προσημειωμένο, κάτι που φυσικά αποθαρρύνει οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο αγοραστή.
Ο αγοραστής μπορεί να μην πληρώνει τα παλιά χρέη, αλλά πρέπει να ξέρει σε ποια πολυκατοικία μπαίνει
Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα αφορά και τον αγοραστή και γι’ αυτό, ανεξάρτητα από το αν ευθύνεται για τις παλιές οφειλές κοινοχρήστων, οφείλει να τις γνωρίζει κατά τον έλεγχο τίτλων.
Ο αγοραστής έχει κάθε λόγο να ζητήσει τον κανονισμό της πολυκατοικίας, να ενημερωθεί για τις πρόσφατες αποφάσεις της γενικής συνέλευσης, να ρωτήσει αν υπάρχουν μεγάλες οφειλές και, κυρίως, να μάθει αν υπάρχει αποθεματικό ή αν το κτίριο λειτουργεί οριακά, καθώς υπάρχουν μεγάλες οφειλές που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάγκη για έκτακτες εισφορές.
Άλλωστε, ένα άδειο ταμείο πολυκατοικίας γίνεται πρόβλημά του νέου αγοραστή από την ημέρα που παίρνει τα κλειδιά, ακόμη και αν αυτός δεν έχει καμία ευθύνη για αυτό.
Άννα Βίσση[/caption]
