Μη Κρατικά Πανεπιστήμια: Το York διαψεύδει ότι ξεκίνησαν μαθήματα για τους δευτεροετείς – Τι απαντά στο mononews
Όλα ξεκίνησαν τη Δευτέρα, όταν ο καθηγητής Διοικητικού Δικαίου Πάνος Λαζαράτος κατέθεσε μήνυση ζητώντας τη
The Wiseman
Οι 7 υπέροχες, το κρεσέντο Κόκκαλη, η κουκλίτσα με τους μπράβους στο Onuki, το τρομερό βίντεο από το χτύπημα σε πλοίο του Πατέρα, η χρυσή αμοιβή του Λόρδου, το… ghosting των Ισραηλινών για την «Ασπίδα» και το love story 70χρονου πολιτικού με 40άρα
Με τις εξελίξεις γύρω από την Pizza Fan να είναι καταιγιστικές και το μέλλον της αλυσίδας να παραμένει στον αέρα, ο Θανάσης Παπανικολάου, επικεφαλής της Vivartia, ήταν, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το mononews, από τους πρώτους επιχειρηματίες που δέχθηκαν κρούση για την εξαγορά της, δίνοντας, ωστόσο, το πρώτο «όχι».
Με πολυετή παρουσία στον χώρο της οργανωμένης εστίασης και έχοντας υπό την ευθύνη του την Evergood, στην οποία ανήκουν ισχυρά εμπορικά σήματα όπως τα Goody’s, Everest και La Pasteria, ο Παπανικολάου συγκαταλέγεται στους επιχειρηματίες που διαθέτουν την εμπειρία και την τεχνογνωσία για να αναλάβουν ένα δίκτυο του μεγέθους της Pizza Fan. Πολύ περισσότερο καθώς η Evergood βρίσκεται στην τελική ευθεία (σ.σ. αρχές Δεκεμβρίου εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί το deal) για την εξαγορά της από τη Recipe Unlimited, συμφερόντων του Πρεμ Γουάτσα, με τον ίδιο να παραμένει επικεφαλής και υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Το σχέδιο ανάπτυξης του Pizzaroo
Αλλωστε η Evergood, ο βραχίονας εστίασης της Vivartia, έχει ήδη ανοίξει τον δρόμο για την είσοδό της στην αγορά της πίτσας μέσω του Pizzaroo, του νέου εγχειρήματος του Μιχάλη Μαντζουράνη, ιδρυτή της Jackaroo.
Όπως είναι γνωστό η Evergood απέκτησε τον Μάρτιο του 2025 το 60% της Red Meat, της εταιρείας πίσω από την Jackaroo, έναντι 10 εκατ. ευρώ, με τον Μαντζουράνη να διατηρεί το υπόλοιπο 40% και την επιχειρησιακή διοίκηση. Η επένδυση δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη της γνωστής αλυσίδας street food, αλλά περιλαμβάνει και τη δημιουργία νέων εμπορικών σημάτων, με το Pizzaroo να αποτελεί την είσοδο στην αγορά της πίτσας. Το νέο σήμα έκανε την εμφάνισή του τον Μάρτιο του 2026, αρχικά ως ghost kitchen, εξυπηρετώντας αποκλειστικά παραγγελίες delivery. Το πρώτο φυσικό κατάστημα προγραμματίζεται να λειτουργήσει τον Δεκέμβριο, σηματοδοτώντας την έναρξη ανάπτυξης ενός νέου δικτύου στην αγορά της πίτσας. Η συγκυρία δημιουργεί ευκαιρίες για το νέο εγχείρημα. Η αναστολή λειτουργίας της Pizza Fan, μιας αλυσίδας με περίπου 110 καταστήματα και ισχυρή παρουσία στο delivery, αφήνει χώρο στον ανταγωνισμό να διεκδικήσει μέρος της πελατείας της. Για το Pizzaroo, που βρίσκεται στην αρχή της ανάπτυξής του, το κενό αυτό μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για ταχύτερη διείσδυση στην αγορά, χωρίς τα βάρη που θα συνεπαγόταν η απόκτηση ενός υφιστάμενου δικτύου.
Το θολό τοπίο και η στάση του Βλάση Γεωργάτου
Πέρα από τον σχεδιασμό για το Pizzaroo, καθοριστικό ρόλο στην αρνητική στάση του επικεφαλής της Vivartia, παίζει και το θολό τοπίο που περιβάλλει την Pizza Fan, με τις φορολογικές και νομικές εκκρεμότητες, τα ενδεχόμενα πρόστιμα και τις άγνωστες ακόμη οικονομικές υποχρεώσεις να καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε απόφαση εξαγοράς. Άλλωστε, και ο Βλάσης Γεωργάτος, επικεφαλής του ομίλου στον οποίο ανήκει η αλυσίδα Γρηγόρης, ο οποίος βρίσκεται μεταξύ των επιχειρηματιών που εξετάζουν την υπόθεση της Pizza Fan, κρατά στάση αναμονής. «Περιμένουμε να δούμε ποια είναι τα ευρήματα από την όλη ιστορία», όπως δήλωσε στο mononews, καθώς το πραγματικό μέγεθος των εκκρεμοτήτων δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί.
Το βασικό πρόβλημα για τους υποψήφιους επενδυτές είναι ότι δεν μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί το συνολικό οικονομικό βάρος που ενδέχεται να συνοδεύει μια εξαγορά. Η έρευνα για τη φερόμενη φοροδιαφυγή βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ παραμένει ανοιχτό το ζήτημα των ενδεχόμενων πρόσθετων φόρων, προστίμων και προσαυξήσεων. Στην εξίσωση μπαίνει και η σύνθετη εταιρική δομή της Pizza Fan, με ένα δίκτυο περίπου 110 καταστημάτων, περισσότερους από 80 δικαιοδόχους και διαφορετικά εταιρικά σχήματα. Ένας υποψήφιος αγοραστής θα πρέπει να αποσαφηνίσει όχι μόνο τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμβάσεις franchise, αλλά και σε ποια νομικά πρόσωπα ανήκουν τα εμπορικά σήματα, ο εξοπλισμός και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης της αλυσίδας.
Ο χρόνος πιέζει την Pizza Fan
Όπως λένε στο mononews παράγοντες της αγοράς ένας πλήρης οικονομικός και νομικός έλεγχος θα μπορούσε να απαιτήσει περισσότερους από εννέα μήνες. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία, την ώρα που η αλυσίδα χρειάζεται άμεση λύση για να επαναλειτουργήσει. Ο χρόνος, ωστόσο, λειτουργεί εις βάρος της Pizza Fan. Όσο παραμένουν κλειστά τα καταστήματα, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να χαθεί μέρος της πελατείας προς τον ανταγωνισμό και να αποδυναμωθεί η εμπορική αξία του σήματος. Ακόμη και αν βρεθεί αγοραστής, το κόστος της επένδυσης δεν θα περιορίζεται στο τίμημα της εξαγοράς, αλλά θα περιλαμβάνει και τις δαπάνες που θα απαιτηθούν για την επανεκκίνηση του δικτύου.
Μια διανομή μερισμάτων ύψους σχεδόν 40 εκατομμυρίων ευρώ, δύο δάνεια από εταιρεία του ίδιου επιχειρηματικού ομίλου και μια φορολογική διαφορά που έφτασε επανειλημμένα στο Συμβούλιο της Επικρατείας συνθέτουν το παρασκήνιο της πολυετούς δικαστικής αντιπαράθεσης της BIC Βιολέξ με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.
Πρόκειται για μια αμφισβήτηση που ξεκινάει από το 2015 και φτάνει μέχρι σήμερα, με νέα απόφαση του ΣτΕ να βάζει οριστικό τέλος στις διεκδικήσεις της εταιρείας, η οποία προσπαθούσε επί χρόνια να μειώσει τον φόρο που τις αναλογεί, αντιμετωπίζοντας τους τόκους των δανείων που έλαβε για να διανείμει μέρισμα ως εκπιπτόμενες δαπάνες.
Να σημειώσουμε, βέβαια, εδώ ότι η υπόθεση δεν αφορά φορολογική παράβαση που εντοπίστηκε ύστερα από έλεγχο, αλλά για μια συνειδητή επιλογή της εταιρείας να αμφισβητήσει δικαστικά τη φορολογική μεταχείριση του κόστους χρηματοδότησης των μερισμάτων της, παρόλο που έχει πληρώσει κανονικά ολόκληρο τον φόρο και απλώς διεκδικούσε επί χρόνια να της επιστραφεί το ποσοστό που αντιστοιχεί στους τόκους.
40 εκατομμύρια ευρώ κατέληξαν απευθείας στους μετόχους
Η ιστορία ξεκινά στις 25 Ιουνίου 2015, όταν η γενική συνέλευση των μετόχων της ελληνικής εταιρείας, η οποία δραστηριοποιείται στην παραγωγή και εμπορία ξυριστικών λεπίδων, καθώς και στην εμπορία αναπτήρων, ειδών γραφής και άλλων προϊόντων και ανήκει στον γαλλικό όμιλο Société BIC, αποφάσισε τη διανομή πρώτου και πρόσθετου μερίσματος από τα κέρδη προηγούμενων ετών, συνολικού ύψους 39,6 εκατομμυρίων ευρώ.
Για την κάλυψη της υποχρέωσης καταβολής των μερισμάτων, ωστόσο, δεν διέθετε επαρκή ταμειακά διαθέσιμα. Έτσι, προχώρησε σε ενδοομιλικό δανεισμό, συνάπτοντας σύμβαση για δύο δάνεια, ύψους 12,3 εκατομμυρίων ευρώ και 23,2 εκατομμυρίων δολαρίων, με επιτόκιο 3,4% και 4,8% αντίστοιχα.
Μάλιστα, η διαδικασία καταβολής των χρημάτων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού τα ποσά των δανείων δεν κατατέθηκαν αρχικά στους λογαριασμούς της ελληνικής εταιρείας, προκειμένου στη συνέχεια να διανεμηθούν στους μετόχους της. Αντιθέτως, η δανείστρια εταιρεία κατέβαλε τα χρήματα απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς των μετόχων, για λογαριασμό της δανειολήπτριας.
Με αυτόν τον τρόπο εξοφλήθηκε η υποχρέωση διανομής των μερισμάτων, ενώ η ελληνική εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση εξυπηρέτησης των δύο δανείων και καταβολής των αντίστοιχων τόκων. Η συγκεκριμένη επιλογή χρηματοδότησης είναι φυσικά νόμιμη και συνήθης επιχειρηματική επιλογή και δεν ήταν αυτή που αποτέλεσε το αντικείμενο διαμάχης με την ΑΑΔΕ.
Εκείνο που αποτέλεσε αντικείμενο της φορολογικής διαφοράς ήταν εάν οι τόκοι που επιβάρυναν την εταιρεία μπορούσαν να θεωρηθούν δαπάνη συνδεόμενη με την επιχειρηματική της δραστηριότητα, ώστε να εκπέσουν μαζί με τα μερίσματα από τη φορολογητέα ύλη.
Πώς δύο δάνεια «σέρνονται» στα δικαστήρια από το 2020
Η δανειοδότηση του 2015 δεν είχε μόνο εφάπαξ οικονομικό κόστος για την BIC Βιολέξ. Τα δύο δάνεια εξακολούθησαν να επιβαρύνουν την εταιρεία με τόκους και τα επόμενα χρόνια. Κάθε χρόνο, λοιπόν, προέκυπτε το ίδιο ζήτημα. Μπορούσε η εταιρεία να αφαιρεί τους τόκους αυτούς από τα κέρδη της, ώστε να πληρώνει λιγότερο φόρο; Η διαφωνία με την Εφορία για τη φορολογική αντιμετώπιση των τόκων εξελίχθηκε τελικά σε μια πολυετή δικαστική αντιπαράθεση.
Η διαμάχη εκτείνεται σε τέσσερις φορολογικές χρήσεις, από το 2015 έως και το 2018, και απασχόλησε επανειλημμένα το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο εξέδωσε συνολικά τέσσερις αποφάσεις, δύο το 2023 και δύο το 2026, όλες απορριπτικές για τα αιτήματα της εταιρείας, η οποία ζητούσε να αναγνωριστούν ως εκπιπτόμενες δαπάνες τόκοι άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ.
Στην τελευταία απόφαση, τη ΣτΕ 371/2026, η διαφορά αφορούσε τόκους ύψους σχεδόν 695.000 ευρώ, οι οποίοι η BIC Βιολέξ ζητούσε να αναγνωριστούν ως επιχειρηματική δαπάνη, ώστε να μειωθεί ο φόρος εισοδήματός της κατά περίπου 400.000 ευρώ.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είχε ξεκινήσει το 2019, όταν η εταιρεία αμφισβήτησε τη φορολογική μεταχείριση των τόκων στη δήλωσή της. Παρότι υπολόγισε κανονικά τον φόρο της χωρίς να αφαιρέσει τους επίμαχους τόκους από τα κέρδη της, υπέβαλε ταυτόχρονα επιφύλαξη, αμφισβητώντας το ποσό που καλούνταν να καταβάλει. Υποστήριζε, συγκεκριμένα, ότι οι τόκοι έπρεπε να αναγνωριστούν ως επιχειρηματική δαπάνη και, επομένως, ότι δικαιούνταν να πληρώσει λιγότερο φόρο.
Η διαφωνία αυτή οδήγησε σε προσφυγή στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, η οποία απορρίφθηκε το 2020, και στη συνέχεια στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, που επίσης απέρριψε την προσφυγή της το 2021. Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ το 2022, με την τελική απόφαση να δημοσιεύεται πρόσφατα, σχεδόν έντεκα χρόνια μετά τη σύναψη των δανείων.
Γιατί η BIC θεωρούσε ότι οι τόκοι έπρεπε να εκπέσουν
Η επιχειρηματολογία της εταιρείας στηρίχθηκε σε δύο βασικές κατευθύνσεις, αφενός στην οικονομική σκοπιμότητα του δανεισμού και αφετέρου στους ειδικούς κανόνες που διέπουν τις ενδοομιλικές συναλλαγές.
Κατά την εταιρεία, η σύναψη των δανείων εξυπηρετούσε το επιχειρηματικό της συμφέρον, καθώς της επέτρεπε να εκπληρώσει τη νόμιμη υποχρέωσή της για την καταβολή μερισμάτων, χωρίς να στερήσει από την δραστηριότητά της αναγκαία χρηματικά διαθέσιμα που θα της επέτρεπαν να προβεί σε παραγωγικές επενδύσεις. Παράλληλα, επικαλέστηκε ότι η καταβολή μερισμάτων ικανοποιούσε τις προσδοκίες των μετόχων και συνέβαλλε στη διατήρηση της συμμετοχής τους στο κεφάλαιο της εταιρείας, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της λειτουργίας και της παραγωγικής της δραστηριότητας.
Ένα δεύτερο επιχείρημα αφορούσε το γεγονός ότι ο ενδοομιλικός δανεισμός αποτελεί συνήθη επιχειρηματική πρακτική. Η εταιρεία επικαλέστηκε τις ειδικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος για την έκπτωση των τόκων και τις συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων, υποστηρίζοντας ότι ο δανεισμός της ήταν σύμφωνος με τους περιορισμούς που θέτει ο νόμος ως προς το ύψος των εκπιπτόμενων τόκων, αλλά και με την αρχή των ίσων αποστάσεων, σύμφωνα με την οποία οι συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου πρέπει να πραγματοποιούνται με όρους αντίστοιχους με εκείνους που θα συμφωνούσαν ανεξάρτητες επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, θεωρούσε ότι, εφόσον πληρούνταν οι ειδικές αυτές νόμιμες προϋποθέσεις, δεν μπορούσε να αποκλειστεί η φορολογική αναγνώριση των τόκων.
Η εταιρεία επανήλθε μάλιστα με υπόμνημα που κατατέθηκε τον Φεβρουάριο του 2026, επικαλούμενη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υποστηρίζοντας ότι η άρνηση έκπτωσης αντίστοιχων τόκων μπορεί να δημιουργεί φορολογικό μειονέκτημα για επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ελλάδα, σε σύγκριση με εταιρείες άλλων κρατών μελών. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ωστόσο, δεν εξέτασε τους συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς ισχυρισμούς επί της ουσίας, καθώς έκρινε ότι προβλήθηκαν απαραδέκτως για πρώτη φορά με το υπόμνημα.
Γιατί το ΣτΕ απέρριψε την προσφυγή
Το βασικό ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν εάν οι τόκοι δανείου που χρησιμοποιήθηκε για τη διανομή μερισμάτων μπορούν να θεωρηθούν επιχειρηματική δαπάνη, ακόμη και όταν ο δανεισμός πραγματοποιείται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών και τηρούνται οι ειδικοί φορολογικοί περιορισμοί.
Το Β΄ Τμήμα έκρινε ότι η απάντηση είναι αρνητική. Σύμφωνα με το σκεπτικό του, η έκπτωση των επιχειρηματικών δαπανών προϋποθέτει, κατ' αρχάς, ότι αυτές πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της, όπως ορίζει το άρθρο 22 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος.
Στην περίπτωση των δανείων, η φορολογική αναγνώριση των τόκων εξαρτάται από τον σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα δανειακά κεφάλαια. Το Δικαστήριο διαχώρισε έτσι την επιχειρηματική δραστηριότητα μιας ανώνυμης εταιρείας από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εταιρική σχέση της με τους μετόχους.
Η καταβολή μερίσματος, έκρινε, δεν αποτελεί δαπάνη που συνδέεται με τη διεύρυνση των εργασιών ή τη δημιουργία εισοδήματος, αλλά εκπλήρωση αξίωσης των μετόχων από την εταιρική τους ιδιότητα. Κατά συνέπεια, οι τόκοι δανείου που έχει συναφθεί για τον συγκεκριμένο σκοπό μπορούν να αφαιρεθούν από τα φορολογητέα κέρδη.
Το ΣτΕ αποσαφήνισε επίσης ότι οι ειδικοί κανόνες για την υποκεφαλαιοδότηση και τις ενδοομιλικές συναλλαγές δεν υποκαθιστούν τις γενικές προϋποθέσεις έκπτωσης των επιχειρηματικών δαπανών. Πρακτικά, μια εταιρεία δεν μπορεί να επικαλεστεί αποκλειστικά ότι οι τόκοι βρίσκονται εντός των προβλεπόμενων ποσοτικών ορίων ή ότι η ενδοομιλική συναλλαγή πραγματοποιήθηκε με όρους αγοράς, αλλά προηγείται πάντοτε η εξέταση του σκοπού για τον οποίο ελήφθη το δάνειο.
Η κρίση αυτή δεν διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 2026. Το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε ήδη αποφανθεί για αντίστοιχες διαφορές της ίδιας εταιρείας με τις αποφάσεις του το 2023, ακολουθώντας ουσιαστικά την ίδια νομολογιακή κατεύθυνση.
Η τελευταία απόφαση κλείνει έτσι ένα ακόμη κεφάλαιο μιας δικαστικής αντιπαράθεσης που ξεκίνησε από δύο δάνεια του 2015 και επεκτάθηκε σε τέσσερις φορολογικές χρήσεις. Παρά τις διαδοχικές προσφυγές της BIC Βιολέξ, το Συμβούλιο της Επικρατείας παρέμεινε σταθερό στη θέση του ότι ναι μεν μια εταιρεία μπορεί να δανειστεί για να καταβάλει μερίσματα στους μετόχους της, δεν μπορεί όμως να μεταφέρει το φορολογικό κόστος αυτής της επιλογής στα επιχειρηματικά της έξοδα.
"
["post_title"]=>
string(195) "BIC κατά Εφορίας: Η πολυετής δικαστική μάχη στο ΣτΕ για τα δάνεια που χρηματοδότησαν μερίσματα εκατομμυρίων"
["post_excerpt"]=>
string(412) "Δύο δάνεια του 2015 οδήγησαν σε διαδοχικές ήττες της εταιρείας στο ΣτΕ, η οποία, αν και πλήρωσε κανονικά τους φόρους της, τους αμφισβήτησε στη συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι οι τόκοι των δανείων πρέπει να εκπέσουν από τα κέρδη της."
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(108) "bic-kata-eforias-i-polyetis-dikastiki-machi-sto-ste-gia-ta-daneia-pou-chrimatodotisan-merismata-ekatommyrion"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-10-28 14:10:46"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-10-28 12:10:46"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2288572"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Με ένα μεγαλειώδες dinner party βασιλικών προδιαγραφών γιόρτασε η Δήμητρα Κούστα την ονομαστική εορτή της στο εξωτικό Μαρακές, έχοντας στο πλευρό της τους αγαπημένους της φίλους.
Η ιδρύτρια της εταιρείας παραγωγής D&A Productions και σύζυγος του εφοπλιστή Γιάννη Κούστα διοργάνωσε μία «επική» βραδιά στο ιστορικό Παλάτι και Μουσείο Dar El Bacha - Musée des Confluences, που βρίσκεται στην παλιά μεδίνα του Μαρακές στο Μαρόκο.
Στην εντυπωσιακή βραδιά «παρών» ήταν και ο Ηλίας Ψινάκης, ο οποίος εξέφρασε τον ενθουσιασμό του ανεβάζοντας μία φωτογραφία στο Instagram, στην οποία ποζάρει με την Άννα Βίσση και την εορτάζουσα, Δήμητρα Κούστα μέσα στο Παλάτι.
«Σας ευχαριστώ πολύ για την επική βραδιά που μας χαρίσατε! Έχω να το ζήσω αυτό από την δεκαετία του 70 με τον Yves Saint Laurent στο Mαρακές. Είστε υπέροχοι οικοδεσπότες διεθνούς επιπέδου!» έγραψε στη λεζάντα ο Ηλίας Ψινάκης, περιγράφοντας τη βραδιά ως κάτι που έχει να ζήσει από τις περασμένες «χρυσές» δεκαετίες.
Για την ξεχωριστή αυτή βραδιά, η Δήμητρα Κούστα επέλεξε να φορέσει ένα εντυπωσιακό σύνολο από τον αγαπημένο της οίκο Valentino, που ταιριάζει άψογα με την αισθητική του χώρου και το πολύχρωμο Μαρόκο. Τόλμησε μία μίξη χρωμάτων, μαύρο με φούξια και ροζ με το επιβλητικό γαλάζιο σάλι του Valentino, συνδυάζοντας το όλο σύνολο με μωβ γόβες και μεγάλα, φανταχτερά κοσμήματα.
Από την άλλη, η Άννα Βίσση επέλεξε ένα κόκκινο φόρεμα με μαύρες γόβες, ενώ ο Ηλίας Ψινάκης φόρεσε ένα κρεμ κοστούμι.
[caption id="attachment_2287686" align="aligncenter" width="590"] Πηνελόπη Μαυρή και Γιάννης Κούστας[/caption]
Ο Γιάννης Κούστας φόρεσε ένα μαύρο πουκάμισο με ένα βελούδινο πανωφόρι.
Φωτογραφίες από την υπέροχη βραδιά, που διοργανώθηκε από την Fine Living Services, δημοσίευσε και ο επιχειρηματίας Γιάννης Στασινόπουλος, όπως και η Άννα Βίσση στο Instagram.
Μετά την άγρια κόντρα που ξέσπασε με τον Νίκο Καρβέλα, με τον οποίο συνεργαζόταν για παραπάνω από 5 δεκαετίες και το εξώδικο που έλαβε, η Άννα Βίσση φαίνεται πως ξεπερνάει τη δύσκολη περίοδο που πέρασε, έχοντας τους καλύτερους φίλους της, αλλά και την αδελφή της, Νίκη Βίσση, στο πλευρό της.
Μάλιστα, ο Ηλίας Ψινάκης προανήγγειλε ένα νέο επεισόδιο της σειράς του στο YouTube «Γηροκομείο» από το Μαρακές με την Άννα Βίσση.
[caption id="attachment_2287323" align="aligncenter" width="410"] Ηλίας Ψινάκης και Άννα Βίσση /@iliaspsinakis[/caption]
Το ιστορικό Παλάτι Dar El Bacha - Musée des Confluences
Το Παλάτι χτίστηκε το 1910 ως η κατοικία του Θαμί Ελ Γκλαουί (Thami El Glaoui), Πασά του Μαρακές, και άνοιξε ξανά ως μουσείο το 2017 έξι χρόνια μετά από αναστήλωση από το Ίδρυμα Εθνικών Μουσείων. Διαθέτει παραδοσιακή μαροκινού και ανδαλουσιανού τύπου αρχιτεκτονική, με περίτεχνα πλακάκια zellige, σκαλιστά ταβάνια από κέδρο, γύψινα διακοσμητικά και μια κεντρική αυλή (ριάντ) με πορτοκαλιές.
[caption id="attachment_2287330" align="aligncenter" width="720"] Dar El Bacha - Musée des Confluences[/caption]
Φιλοξενεί μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις τέχνης, εθνογραφικά αντικείμενα, κεραμικά, χειρόγραφα και την παγκόσμια συλλογή της Patty Cadby Birch.
Ως λάτρεις της τέχνης, ο Γιάννης και η Δήμητρα Κούστα το «έκλεισαν» για το private event τους, με το τίμημα για την ενοικίαση του χώρου να μην είναι γνωστό.
Σχέδιο εντοπισμού των περίπου 75.000 «κρυμμένων» ρολογιών του δικτύου, στα οποία οι κάτοχοί τους δεν επιτρέπουν την πρόσβαση στον ΔΕΔΔΗΕ για την καταγραφή της κατανάλωσης, έχει καταρτίσει η εταιρεία, και προβλέπει, ότι εφόσον οι καταναλωτές δεν ανταποκριθούν στις επανειλημμένες ειδοποιήσεις της, να προχωρήσει σε διακοπή της ηλεκτροδότησής τους.
Πρόκειται για παροχές που παραμένουν χωρίς πραγματική καταμέτρηση για περισσότερο από έναν χρόνο, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας που υπολογίζονται βάσει εκτιμήσεων, προκαλώντας στρεβλώσεις στην αγορά και δυσκολίες στις οικονομικές εκκαθαρίσεις μεταξύ των προμηθευτών.
Σημειώνεται, ότι όταν η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει επί μήνες ή χρόνια χωρίς πραγματική καταμέτρηση, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στους λογαριασμούς των καταναλωτών, αλλά επεκτείνεται στις οικονομικές εκκαθαρίσεις μεταξύ των προμηθευτών, στον υπολογισμό των απωλειών του δικτύου και στην κατανομή του κόστους λειτουργίας της αγοράς.
Το πρόβλημα αφορά περίπου το 1% των εκπροσωπούμενων παροχών του δικτύου διανομής, δηλαδή 75.000 ρολόγια και, σύμφωνα με τον ΔΕΔΔΗΕ, οφείλεται στην αδυναμία πρόσβασης των συνεργείων του ΔΕΔΔΗΕ στους μετρητές με υπαιτιότητα των χρηστών, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των συνεργείων καταμέτρησης.
Η εταιρεία έχει υποβάλει στη ΡΑΑΕΥ αναλυτική εισήγηση για τη δημιουργία ειδικού πλαισίου αντιμετώπισης του φαινομένου, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση έως τις 12 Νοεμβρίου 2026. Παράλληλα, έχει ήδη ξεκινήσει πιλοτικά τη διαδικασία αποκοπών σε δύο περιοχές της Αττικής, με τα πρώτα αποτελέσματα να δείχνουν ότι σημαντικός αριθμός καταναλωτών εξακολουθεί να μην ανταποκρίνεται, ακόμη και όταν έχει προηγηθεί προειδοποίηση για διακοπή ρεύματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ, μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του πιλοτικού, είχαν πραγματοποιηθεί 366 αποκοπές ηλεκτροδότησης στην Ελευσίνα και στο Περιστέρι, ενώ είχαν αντικατασταθεί 351 συμβατικοί μετρητές με έξυπνους. Αξιοσημείωτο είναι ότι, μετά τις περίπου 370 αποκοπές, είχαν πραγματοποιηθεί μόλις 20 επανασυνδέσεις κατόπιν αιτημάτων των καταναλωτών.
Γιατί είναι προτεραιότητα ο ΔΕΔΔΗΕ να αποκτήσει πρόσβαση στους μετρητές
Όπως εξηγεί ο Διαχειριστής στην εισήγησή του, η μετάβαση στη μηνιαία καταμέτρηση έχει βελτιώσει σημαντικά τη συλλογή και την ακρίβεια των στοιχείων κατανάλωσης. Ωστόσο, παραμένουν παροχές στις οποίες δεν είναι δυνατόν να ληφθεί πραγματική ένδειξη για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Η αδυναμία αυτή δημιουργεί καταρχάς ζητήματα ασφάλειας. Ο ΔΕΔΔΗΕ επισημαίνει ότι η παρατεταμένη έλλειψη πρόσβασης μπορεί να συνδέεται με σοβαρούς κινδύνους για τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις των χρηστών ή τις υποδομές του δικτύου, ενώ ενδέχεται να αποκρύπτει περιπτώσεις μη εξουσιοδοτημένων παρεμβάσεων στους μετρητές, συμπεριλαμβανομένων ρευματοκλοπών.
Το δεύτερο πρόβλημα αφορά την ίδια τη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Όταν δεν υπάρχει πραγματική καταμέτρηση, ο ΔΕΔΔΗΕ υπολογίζει την κατανάλωση βάσει ιστορικών στοιχείων ή στατιστικών δεδομένων αντίστοιχων παροχών. Οι εκτιμήσεις αυτές αποστέλλονται στους προμηθευτές, αλλά όσο παρατείνεται η απουσία πραγματικών ενδείξεων τόσο αυξάνεται η αβεβαιότητα για τις ποσότητες ενέργειας που έχουν πράγματι καταναλωθεί.
Η ακαταμέτρητη ενέργεια, όπως εξηγεί ο ΔΕΔΔΗΕ, δεν σημαίνει απαραίτητα απλήρωτη ενέργεια, ούτε ότι όλο το σχετικό κόστος μεταφέρεται αυτομάτως στους υπόλοιπους καταναλωτές. Ο καταναλωτής μπορεί να πληρώνει λογαριασμούς βάσει εκτιμήσεων και να γίνει εκκαθάριση όταν ληφθεί πραγματική μέτρηση. Ωστόσο, οι αποκλίσεις μεταξύ εκτιμώμενης και πραγματικής κατανάλωσης επηρεάζουν τα στοιχεία πάνω στα οποία γίνονται οι οικονομικές εκκαθαρίσεις της αγοράς. Ανάλογα με τον επιμέρους μηχανισμό, οι διαφορές αυτές μπορεί να επηρεάζουν τις υποχρεώσεις των προμηθευτών ή τον υπολογισμό των απωλειών.
Όπως αναφέρει ο ΔΕΔΔΗΕ, η ενέργεια των ακαταμέτρητων παροχών, που δεν υπολογίζεται σωστά, περιλαμβάνεται στην ενέργεια κανονικοποίησης κατά τις οριστικές εκκαθαρίσεις της Αγοράς Εξισορρόπησης. Δηλαδή τελικά επιβαρύνεται το λογαριασμό των απωλειών του δικτύου, καθώς η κατανάλωση των συγκεκριμένων παροχών εκτιμάται με βάση τη μέση κατανάλωση των παροχών χαμηλής τάσης και πληρώνεται από τους προμηθευτές ενέργειας και μετά από τους καταναλωτές. Με το νέο πλαίσιο ο Διαχειριστής επιδιώκει τη μείωση του Συντελεστή Κανονικοποίησης, τον περιορισμό της συσσώρευσης μη εκκαθαρισμένης κατανάλωσης, την ακριβέστερη αποτύπωση των απωλειών και τη μεγαλύτερη σύγκλιση των προσωρινών με τις οριστικές εκκαθαρίσεις της αγοράς.
Δύο προειδοποιήσεις και μετά αποκοπή ρεύματος
Το σχέδιο προβλέπει την καθιέρωση της έννοιας της «Χρονίως Ακαταμέτρητης Παροχής». Σε αυτή την κατηγορία θα εντάσσονται οι παροχές για τις οποίες δεν έχει καταστεί δυνατή η συλλογή πραγματικής ένδειξης για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους, εξαιτίας τεκμηριωμένης αδυναμίας πρόσβασης με υπαιτιότητα του χρήστη.
Ο ΔΕΔΔΗΕ υπενθυμίζει ότι, βάσει του ισχύοντος Κώδικα Διαχείρισης, οι χρήστες υποχρεούνται να εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη πρόσβαση στους μετρητές τους, είτε αυτοί βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους είτε στο εσωτερικό των εγκαταστάσεών τους.
Σήμερα, όταν ένα συνεργείο δεν μπορεί να προσεγγίσει τον μετρητή, τοποθετεί κίτρινο ενημερωτικό έντυπο στην είσοδο του ακινήτου. Για τις χρονίως ακαταμέτρητες παροχές θα ενεργοποιείται πλέον, πρόσθετη διαδικασία προειδοποιήσεων. Κατά την πρώτη ανεπιτυχή επίσκεψη μετά τον χαρακτηρισμό της παροχής, θα τοποθετείται πορτοκαλί ενημερωτικό έντυπο, με το οποίο ο καταναλωτής θα καλείται να εξασφαλίσει πρόσβαση κατά την επόμενη καταμέτρηση.
Εφόσον και η δεύτερη προγραμματισμένη επίσκεψη αποβεί άκαρπη, θα τοποθετείται δεύτερο πορτοκαλί έντυπο, το οποίο θα αποτελεί τελική προειδοποίηση για επικείμενη διακοπή ηλεκτροδότησης. Παράλληλα, ο ΔΕΔΔΗΕ θα επιχειρεί να επικοινωνήσει με τον καταναλωτή μέσω SMS, ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, της εφαρμογής myΔΕΔΔΗΕ και τηλεφωνικών κλήσεων. Θα ενημερώνεται επίσης ο προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας, προκειμένου να συνδράμει, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, στην επικοινωνία με τον πελάτη.
Εάν κατά την επόμενη επίσκεψη εξακολουθεί να μην υπάρχει πρόσβαση, θα εκδίδεται εντολή αποκοπής από τεχνικό συνεργείο. Η διακοπή θα μπορεί να πραγματοποιείται από κατάλληλο σημείο του δικτύου.
Η αδυναμία πρόσβασης θα πρέπει να τεκμηριώνεται με φωτογραφίες και καταχώριση των συντεταγμένων της παροχής, ενώ ο ΔΕΔΔΗΕ θα διατηρεί πλήρες ιστορικό των ενεργειών ενημέρωσης.
Επανασύνδεση μόνο με έξυπνο μετρητή
Σύμφωνα με το σχέδιο, η επανασύνδεση μιας παροχής που έχει αποκοπεί θα γίνεται αποκλειστικά κατόπιν αιτήματος του χρήστη.
Κατά την επανασύνδεση, ο συμβατικός μετρητής θα αντικαθίσταται υποχρεωτικά με ευφυή μετρητή, ο οποίος θα επιτρέπει την απομακρυσμένη συλλογή των ενδείξεων και τον τηλεχειρισμό του. Με τον τρόπο αυτό ο Διαχειριστής επιδιώκει να αποτρέψει την επανάληψη του προβλήματος, αφού η καταγραφή της κατανάλωσης δεν θα απαιτεί πλέον φυσική παρουσία συνεργείου.
Εξαιρέσεις προβλέπονται για ευάλωτους καταναλωτές, στους οποίους δεν θα πραγματοποιούνται αποκοπές από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο και κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Δεν θα διακόπτεται επίσης η ηλεκτροδότηση σε άτομα που χρειάζονται μηχανική υποστήριξη ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.
Εκκαθαριστικοί λογαριασμοί χωρίς πραγματική ένδειξη
Μία ακόμη σημαντική αλλαγή που εισηγείται ο ΔΕΔΔΗΕ αφορά τον τρόπο εκκαθάρισης της κατανάλωσης. Στις χρονίως ακαταμέτρητες παροχές, μετά τις δύο επιπλέον αποτυχημένες επισκέψεις, η επόμενη και κάθε μεταγενέστερη εκτιμώμενη ένδειξη θα αποκτούν την ιδιότητα επίσημου «Δεδομένου Μέτρησης».
Αυτό σημαίνει ότι οι προμηθευτές θα μπορούν να εκδίδουν εκκαθαριστικούς λογαριασμούς βάσει εκτιμώμενης κατανάλωσης, ακόμη και χωρίς πραγματική ανάγνωση του μετρητή.