Η Αφροδίτη και ο ΚΜ, οι μαυρισμένοι υπουργοί, το πακέτο ΔΕΘ και τα γκάλοπ, ο καυγάς για τον Αλέξη, το παιχνίδι του Ερντογάν και οι τυρόπιτες της Βουλής
Ηλίας Σ.: Το στόρι του εφοπλιστή που ήταν επιβάτης στο ελικόπτερο στις Σπέτσες – Οι business, οι σχέσεις με μοντέλα και τα μπλεξίματα στο κοσμοπολίτικο νησί
Aston Martin Valen: Ο V12 που αρνείται να χαμηλώσει τη φωνή του
Η Μαντόνα διαφημίζει την Ελλάδα, το ξεχωριστό pop up από ThemisZ και Φαίη Μπέη, τα πάρτι του ζεύγους Κούστα στους Αρκιούς, του Παναγιώτη Τσάκου στην Ίο, ένα στη Χαλκιδική και η έκθεση έκθεση Jeff Koons στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Η IWC Schaffhausen τιμά τα 140 χρόνια της Mercedes-Benz
Η Αφροδίτη και ο ΚΜ, οι μαυρισμένοι υπουργοί, το πακέτο ΔΕΘ και τα γκάλοπ, ο καυγάς για τον Αλέξη, το παιχνίδι του Ερντογάν και οι τυρόπιτες της Βουλής
array(24) {
["ID"]=>
int(2229363)
["post_author"]=>
string(7) "9192207"
["post_date"]=>
string(19) "2026-08-23 16:15:53"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2026-08-23 13:15:53"
["post_content"]=>
string(12408) "Ο Ηλίας Σ. είναι ο εφοπλιστής, επιχειρηματίας στο χώρο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, γόνος πασίγνωστης επιχειρηματικής οικογένειας και πολύ γνωστός bon vivant με πολλές... κατακτήσεις στο γυναικείο φύλλο, που εμπλέκεται στην υπόθεση με την παράνομη προσγείωση ελικοπτέρου σε δημοφιλή παραλία των Σπετσών.
Ωστόσο, η υπόθεση έχει πάρει κι άλλες διαστάσεις καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι η όλη κατάσταση περιπλέκεται διότι ερευνάται και υπόθεση ναρκωτικών. Και στο νησί των Σπετσών επικρατεί μια ιδιότυπη... σιωπή σχετικά με την υπόθεση.
Ο 39χρονος εφοπλιστής, ήταν ο επιβάτης του ελικοπτέρου και αρχικά συνελήφθη το Σάββατο από τις αστυνομικές αρχές και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος
Το περιστατικό σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου 22 Αυγούστου, όταν το ελικόπτερο προσγειώθηκε στην παραλία Ζωγεριά μπροστά στους λουόμενους, προκαλώντας αναστάτωση και σηκώνοντας μεγάλη ποσότητα άμμου. Οι καταγγελίες που ακολούθησαν κινητοποίησαν την Αστυνομία και το Λιμενικό, ενώ για την υπόθεση ενημερώθηκε και η Εισαγγελία Ναυπλίου.
Το ελικόπτερο είχε αυστριακό νηολόγιο και είχε απογειωθεί από περιοχή της Κερατέας με προορισμό τις Σπέτσες. Στο σημείο εντοπίστηκαν ο 45χρονος Γερμανός κυβερνήτης και ο 29χρονος Αυστριακός συγκυβερνήτης. Σύμφωνα με όσα φέρεται να κατέθεσαν, αρχικός προορισμός ήταν το ελικοδρόμιο των Σπετσών, όμως υποστήριξαν ότι δεν μπορούσαν να προσγειωθούν εκεί επειδή υπήρχαν σταθμευμένες μοτοσικλέτες. Έτσι, όπως ανέφεραν, επέλεξαν άλλο σημείο για λόγους ασφαλείας.
Η υπόθεση πήρε διαφορετική τροπή λίγες ώρες αργότερα. Στην περιοχή όπου είχε προσγειωθεί το ελικόπτερο εντοπίστηκε ένα μαύρο σακίδιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, μέσα βρέθηκαν περίπου 0,58 γραμμάρια κοκαΐνης και 5,68 γραμμάρια κάνναβης, καθώς και προσωπικά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων και η αστυνομική ταυτότητα του 39χρονου.
Η ταυτότητα ήταν το στοιχείο που φέρεται να οδήγησε τις Αρχές στην ταυτοποίηση του επιβάτη. Σύμφωνα με τη δικογραφία που έχει γίνει γνωστή, ο Ηλίας Σ. είχε ναυλώσει ιδιωτικά το ελικόπτερο και φέρεται να αποχώρησε από το σημείο αμέσως μετά την προσγείωση και πριν φτάσουν οι αστυνομικοί. Φέρεται δε να πέταξε το σακίδιο με τα ναρκωτικά, κάτι που βεβαίως ερευνούν οι Αρχές.
Οι αστυνομικοί τον αναζήτησαν και τελικά ο ίδιος παρουσιάστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Σπετσών, όπου συνελήφθη για παράβαση της νομοθεσίας περί εξαρτησιογόνων ουσιών.
Παρά τη σύλληψή του, ο 39χρονος αφέθηκε στη συνέχεια ελεύθερος με εντολή εισαγγελέα. Η δικογραφία για την υπόθεση των ναρκωτικών θα υποβληθεί στις αρμόδιες Αρχές, ενώ ξεχωριστά εξετάζεται η νομιμότητα και οι συνθήκες της προσγείωσης του ελικοπτέρου στην παραλία.
Στο ελικόπτερο φέρεται να επέβαινε και μία αλλοδαπή γυναίκα, κατά πληροφορίες μοντέλο, η οποία μέχρι τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες δεν είχε εντοπιστεί. Οι δύο χειριστές έδωσαν καταθέσεις σχετικά με την επιλογή της παραλίας ως σημείου προσγείωσης και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Οι Αρχές εξετάζουν πλέον δύο διαφορετικές πτυχές της υπόθεσης: Αφενός την κατοχή των ναρκωτικών και τον τρόπο με τον οποίο βρέθηκε το σακίδιο στην παραλία και αφετέρου τις συνθήκες υπό τις οποίες το ελικόπτερο προσγειώθηκε σε παραλία με λουόμενους.
Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας ισχύει, φυσικά, το τεκμήριο της αθωότητας για τον 39χρονο.
Ποιος είναι ο εφοπλιστής - επιχειρηματίας
Ο Ηλίας Σ. είναι πασίγνωστος στους εφοπλιστικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Είναι γιος επιχειρηματία ενώ η μητέρα του είναι αδερφή πολύ γνωστού και ιδιαίτερα επιδραστικού επιχειρηματία, με την οικογένεια να έχει στο παρελθόν πολύ γνωστή γαλακτοβιομηχανία την οποία και πούλησε πριν από μερικά χρόνια σε ισχυρό επιχειρηματικό όμιλο της εποχής εκείνης.
Ο 39χρονος επιχειρηματίας έχει κάνει και ο ίδιος τα δικά του επαγγελματικά βήματα ασχολούμενος με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ο πατέρας του έχει ασχοληθεί εδώ και πολλά χρόνια με το χώρο της ναυτιλίας έχοντας τον έλεγχο γνωστής εταιρείας. Περισσότερο δημοφιλής είναι η μητέρα του η οποία συνδέεται με ιστορική γαλακτοβιομηχανία.
Η βιομηχανία το 2007 άλλαξε χέρια καθώς πουλήθηκε σε γνωστό όμιλο επιχειρήσεων και πλέον σήμερα ανήκει σε ισχυρό fund.
Ο Ηλίας Σ. τα τελευταία χρόνια έχει απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης με τις κινήσεις του στο χώρο της ενέργειας αλλά και με τις κατακτήσεις του στο γυναικείο φύλο. Πέρυσι είχε ακουστεί ότι θα αποκτήσει βίλα πολλών εκατομμυρίων στην περιοχή του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό.
Κεντρικό όχημα των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων αποτέλεσε εταιρεία που δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων. Σύμφωνα με οικονομικά δημοσιεύματα, ο Ηλίας Σ. συμμετέχει στην εταιρεία μέσω της κυπριακής ομίλου. Είχε αναπτύξει φωτοβολταϊκά στη Βόρεια Ελλάδα ενώ είχε και άδειες για Κοζάνη, Φλώρινα, Πτολεμαϊδα. Επίσης θέλει να επεκταθεί και στην αποθήκευση ενέργειας με μεγάλο project στην περιοχή της Δράμας.
Επίσης, ο Ηλίας Σ. έχει συνεργαστεί με μεγάλο γερμανικό επενδυτικό fund που δραστηριοποιείται σε επενδύσεις ΑΠΕ. Είναι επίσης επικεφαλής εταιρειών που δραστηριοποιείται και στα ακίνητα και σε αυτές εμφανίζεται ως μέτοχος και η μητέρα του.
Ο εφοπλιστής - επιχειρηματίας έχει απασχολήσει και τον οικονομικό και τον lifestyle Τύπο για την ακίνητη περιουσία και τον τρόπο ζωής του.
Δημοσίευμα του 2025 από το mononews ανέφερε ότι προχωρούσε στην κατασκευή πολυτελούς κατοικίας στο Ελληνικό, διώροφης, με υπόγειο χώρο στάθμευσης και δύο πισίνες.
Παράλληλα, παλαιότερα δημοσιεύματα είχαν ασχοληθεί με την προσωπική και κοσμική του ζωή, τις σχέσεις του και τις μετακινήσεις του μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού.
Πριν από μια δεκαετία είχε συνάψει σχέση με πασίγνωστο μοντέλο που είχε διακριθεί σε διαγωνισμό ομορφιάς παίρνοντας την πρώτη θέση.
Λίγο αργότερα τα δημοσιεύματα τον χαρακτήριζαν περιζήτητο εργένη που... έπεσε στα δίχτυα μοντέλου από την Αμερική με τον Ηλία Σ. να μετακομίζει για λίγο στη Νέα Υόρκη, όπου ζούσε και εργαζόταν η καλλονή.
Πριν από 3-4 χρόνια είχε επίσης σχέση με πανέμορφο μοντέλο και το ειδύλλιο είχε απασχολήσει τόσο την Ελλάδα όσο και την Ιταλία από την οποία κατάγεται η τότε σύντροφός του.
Διαβάστε επίσης:Σπέτσες: Παρέμβαση εισαγγελέα για την προσγείωση ελικοπτέρου σε παραλία με λουόμενους – Συνελήφθη επιβάτης για ναρκωτικάΜύρων Τσατσάκης: Ο αφανής Έλληνας εφοπλιστής που «ξετρυπώνουν» τα πλοία του οι βόμβες των Φρουρών της Επανάστασης και των ΧούθιΟ Κρίτων Λεντούδης παρήγγειλε άλλα τέσσερα τάνκερ αξίας 220 εκατ. δολαρίων"
["post_title"]=>
string(277) "Ηλίας Σ.: Το στόρι του εφοπλιστή που ήταν επιβάτης στο ελικόπτερο στις Σπέτσες – Οι business, οι σχέσεις με μοντέλα και τα μπλεξίματα στο κοσμοπολίτικο νησί"
["post_excerpt"]=>
string(138) "Η παράνομη προσγείωση στην παραλία της Ζωγεριάς και ο σάκος με τα ναρκωτικά"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(151) "ilias-s-to-stori-tou-efoplisti-pou-itan-epivatis-sto-elikoptero-stis-spetses-oi-business-oi-scheseis-me-montela-kai-ta-bleximata-sto-kosmopolitiko-nisi"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-08-23 16:19:31"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-08-23 13:19:31"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2229363"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Ηλίας Σ.: Το στόρι του εφοπλιστή που ήταν επιβάτης στο ελικόπτερο στις Σπέτσες – Οι business, οι σχέσεις με μοντέλα και τα μπλεξίματα στο κοσμοπολίτικο νησί
Μετά από μια εντυπωσιακή άνοδο της μετοχής κατά 64,2% από το ξεκίνημα της εφετινής χρονιάς, η χρηματιστηριακή αξία της Σερραϊκής γαλακτοβιομηχανίας Κρι Κρι έσπασε το φράγμα του ενός δισ. ευρώ.
Πρόκειται για τα υψηλότερα επίπεδα αποτίμησης στην ιστορία της εταιρείας, που μετρά 23 χρόνια παρουσίας στον αθηναϊκό «ναό» του χρήματος και επί 32 συναπτά έτη έχει στο διοικητικό της τιμόνι τον Παναγιώτη Τσινάβο.
Κατά την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο , που έγινε στις 6 Αυγούστου του 2003 από την… παράπλευρη πόρτα της Παράλληλης Αγοράς, η Κρι Κρι αποτιμήθηκε στα 28,277 εκατ. ευρώ και την πρώτη μέρα διαπραγμάτευσης αναρριχήθηκε στα 30,8 εκατ. ευρώ. Μέσα από τη διαδικασία της δημόσιας εγγραφής αντλήθηκαν 5,9 εκατ. ευρώ από την εταιρεία και αυτά είναι έως τώρα τα μόνα κεφάλαια, που έχουν ζητηθεί από τους μετόχους. Όταν στην πορεία των χρόνων κι έπειτα από διαδοχικά split και δωρεάν διανομές, ο αριθμός των μετοχών έχει αυξηθεί κατά 7,38 φορές…
Προεξοφλώντας ήδη ένα σημαντικό τμήμα της επιθετικής ανάπτυξης που παρουσιάζει η εταιρεία, η τιμή της μετοχή κινείται από την αρχή της χρονιάς με ορμητική άνοδο, καθώς από τα 19 ευρώ έχει φτάσει τώρα στα 31,2 ευρώ. Με την κεφαλαιοποίηση της Κρι Κρι να διαμορφώνεται στα 1,032 δισ. Έχοντας καταστεί 36,5 φορές μεγαλύτερη στη διάρκεια της χρηματιστηριακής της διαδρομής.
Υπό τις παρούσες συνθήκες και με κεντρικό μοχλό την έντονη εξαγωγική δραστηριότητα, η οποία βασίζεται κατά κύριο λόγο στις πωλήσεις γιαουρτιού, η εταιρεία ενισχύει με δυναμικούς ρυθμούς τα οικονομικά της μεγέθη, που κινούνται πλέον σε νέα ιστορικά υψηλά.
Τα ντεσού των εισροών στονSmall Cap Greece
Την ίδια στιγμή και τουλάχιστον χρηματιστηριακά, μια νέα σελίδα ανοίγει για την Κρι Κρι, που μετά από το κλείσιμο της 31ης Αυγούστου εντάσσεται στον δείκτη MSCI Small Cap Greece. Mε τη Goldman Sachs να εκτιμά ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πιθανές και καθαρές παθητικές εισροές περίπου 8 εκατ. δολαρίων (6,85 εκατ. ευρώ).
Ως τάξη μεγέθους και εφόσον επιβεβαιωθεί, φαίνεται μικρή. Πλην όμως με βάση την τιμή που είναι τώρα στο «ταμπλό» οι εισροές αντιστοιχούν σε περίπου 220.000 μετοχές. Όταν η Κρι Κρί , που τελεί σε καθεστώς μέσης συναλλακτικής δραστηριότητας, έχει από την αρχή του έτους μέσο ημερήσιο όγκο 22.028 μετοχών. Ο οποίος ανεβαίνει σε 22.951 μετοχές το τελευταίο δίμηνο.
Έτσι, με αυτά τα δεδομένα οι εισροές ισοδυναμούν με συναλλακτικό όγκο 9-10 ημερών, που δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέος. Ανεξάρτητα για το πώς αυτό θα αποτυπωθεί και στην τιμή της μετοχής βραχυπρόθεσμα.
Σύμφωνα με τη εταιρεία η Τσινάβος Family ελέγχει το 69,9%, ενώ στις τάξεις της μειοψηφίας βρίσκονται οι ξένοι θεσμικοί (με συνολικό ποσοστό 14%), οι Έλληνες διαχειριστές με 10,3% και τα χαρτοφυλάκια των ιδιωτών, που κατέχουν το 5,8%. Χωρίς να υπολογίζονται οι ίδιες μετοχές, που επί της παρούσης «εκφράζουν» το 0,229%.
Ανοικτό παράθυρο για placement «βλέπουν» στην αγορά
Ορισμένοι στην αγορά, λόγω της ισχυρής ανόδου της μετοχής και της ένταξης στον MSCI Small Cap, βλέπουν να μπαίνει αργά ή γρήγορα στο τραπέζι και το ενδεχόμενο του Placement . To οποίο υπό όρους και προϋποθέσεις θα βελτίωνε και την εμπορευσιμότητα της μετοχής.
Την προηγούμενη φορά που είχε γίνει κάτι τέτοιο ήταν τον Σεπτέμβριο του 2024, ο Παναγιώτης Τσινάβος και η ξαδέλφη του Χαρίκλεια παραχώρησαν 1.000.000 μετοχές σε ξένους και Έλληνες επενδυτές με τιμή στα 12 ευρώ τη μία. Η διάθεση που έγινε τότε με discount 10,4% απέφερε έσοδα 12 εκατ. ευρώ στους πωλητές.
Το guidance της εταιρείας και οι εκτιμήσεις της Eurobank
Στο πρώτο τρίμηνο της εφετινής χρονιάς η Κρι Κρι έδειξε πολύ ενισχυμένα αποτελέσματα (35% άνοδο στις πωλήσεις και σχεδόν διπλασιασμό στα καθαρά της κέρδη) , αλλά τα μεγέθη αυτά δεν είναι αντιπροσωπευτικά για το σύνολο του έτους, όπως λέει η ίδια η εταιρεία. Στο guidance της οποίας για το 2026 οι πωλήσεις προβλέπεται να κινηθούν πάνω από τα 390 εκατ. ευρώ (+18,6%) ενώ τα κέρδη προ φόρων και τόκων (ΕΒΙΤ) θα είναι στα επίπεδα των 60 εκατ. ευρώ, που σε σχέση με αυτά της χρήσης του 2024 είναι 42,9% ψηλότερα.
Η εταιρεία όμως επισημαίνει και το ενδεχόμενο της αρνητικής επίδρασης κατά 5,5 εκατ. ετησίως αν παραταθεί η κρίση στη Μέση Ανατολή, που επιφέρει αυξημένα κόστη συσκευασίας, ενέργειας και μεταφορών.
Στις 15 Ιουλίου η Εurobank χρηματιστηριακή (και η αναλύτρια Χριστιάνα Αρμπουνιώτη) έδωσε τιμή-στόχο τα 33 ευρώ για την Κρι Κρι, αλλά με την άνοδο που ακολούθησε (από τα 28,8 ευρώ που ήταν τότε) τώρα απέχει 5,6%.
H δυναμική και τα προγνωστικά για οικονομικά μεγέθη
Η Eurobank Equties δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συνεχιζόμενη δυναμική στις βασικές εξαγωγικές αγορές, ενώ ανεβάζει σημαντικά τις μεσοπρόθεσμες προβλέψεις για την εταιρεία κυρίως λόγω των υψηλότερων όγκων πωλήσεων γιαουρτιού.
Οι εκτιμήσεις είναι για κύκλο εργασιών 413 εκατ. ευρώ εφέτος (από 328,8 πέρσι) , 521,9 εκατ. το 2027 και 617,9 εκατ. ευρώ το 2028. Το προσαρμοσμένο Ebitda από 48,3 εκατ. ευρώ, αναμένεται να πάει στα 69,4 εκατ. ευρώ εφέτος και εν συνεχεία στα 87,3 και τα 100,4 εκατ. ευρώ τα δύο επόμενα χρόνια.
Σε ότι αφορά τα καθαρά κέρδη από τα 34,1 εκατ. ευρώ πέρσι, εκτιμάται ότι θα ανέλθουν στα 54,5 εκατ. ευρώ το 2026, στα 74,3 εκατ. το 2027 και στα 79,8 εκατ. ευρώ το 2028.
Στην περίπτωση που δεν αστοχήσουν τα… προγνωστικά της της χρηματιστηριακής, τότε η τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία της Κρι Κρι αντιστοιχεί σε 2,5 φορές τις εφετινές πωλήσεις και 18,9 φορές τα καθαρά της κέρδη. Επίσης η εταιρεία που έχει στο ταμείο της 7,25 εκατ. ευρώ μετρητά παραπάνω από τις δανειακές της υποχρεώσεις, έχει τώρα αριθμοδείκτη που παραπέμπει σε επιχειρηματική αξία 15 φορές πάνω από τη λειτουργική της κερδοφορία, κατά την εφετινή χρονιά. Επίσης τελεί υπό διαπραγμάτευση τώρα, σε 6,36 φορές τη λογιστική της αξία, έχοντας 161,9 εκατ. ευρώ ίδια κεφάλαια στο πρώτο, εφετινό τρίμηνο. Μέγεθος που όμως αντισταθμίζεται με τα πολύ υψηλά κέρδη και την ισχυρό περιθώριο απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων.
Έτσι κι αλλιώς αν είναι ακριβή ή φτηνή μια μετοχή, είναι κάτι που εκ των πραγμάτων…ψηφίζεται από την ίδια την αγορά.
"
["post_title"]=>
string(183) "Κρι Κρι: Το θεαματικό άλμα από τα 28,2 εκατ. ευρώ στην αποτίμηση του 1 δισ. και τη φέρνει η ένταξη στον MSCI"
["post_excerpt"]=>
string(214) "Μια νέα σελίδα ανοίγει για την Κρι Κρι, που μετά από το κλείσιμο της 31ης Αυγούστου εντάσσεται στον δείκτη MSCI Small Cap Greece."
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(105) "kri-kri-to-theamatiko-alma-apo-ta-282-ekat-evro-stin-apotimisi-tou-1-dis-kai-ti-fernei-i-entaxi-ston-msci"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-08-24 00:01:35"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-08-23 21:01:35"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2229459"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Ο στιλίστας της Margaret Qualley σκέφτηκε ότι θα ήταν ωραία ιδέα να τη στείλει ξυπόλυτη στο κόκκινο χαλί. Και κάπου εδώ θα μπορούσε να τελειώσει το άρθρο, διότι η εικόνα μιας ηθοποιού με Chanel φόρεμα, Chanel «παπούτσια» και τα γυμνά πέλματά της να ακουμπούν στο σκληρό, γκρίζο τσιμέντο της καθόλου καθαρής Leicester Square του Λονδίνου είναι από μόνη της πάνω από 1.000 λέξεις. Πρέπει όμως να τις αναλύσουμε.
Η Margaret Qualley εμφανίστηκε στις 20 Αυγούστου στο Λονδίνο για την παγκόσμια πρεμιέρα της νέας ταινίας του Ridley Scott, The Dog Stars, φορώντας ένα μαύρο φόρεμα Chanel, σχεδιασμένο από τον Matthieu Blazy, και τα viral «barefoot sandals» του ίδιου οίκου.
[caption id="attachment_2229030" align="aligncenter" width="750"] Η Margaret Qualley στην πρεμιέρα της ταινίας[/caption]
Ένα ακόμα μάθημα method dressing;
Η Qualley στην ταινία υποδύεται τη Cima, μια γιατρό που επιβιώνει σε έναν κόσμο μετά από μια πανδημία γρίπης η οποία έχει αποδεκατίσει την ανθρωπότητα.
Ο Hig (Elordi) είναι ένας πρώην πιλότος που ζει απομονωμένος σε ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο του Κολοράντο μαζί με τον σκύλο του και τον σκληραγωγημένο επιζώντα Bangley (Josh Brolin).
Μια μυστηριώδης ραδιοφωνική εκπομπή τον οδηγεί έξω από την ασφάλεια του καταφυγίου του και προς την αναζήτηση ανθρώπινης επαφής και ελπίδας.
Άρα, έχουμε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο στον οποίο η ανθρωπότητα έχει επιστρέψει στα απολύτως βασικά. Είναι ένας κόσμος επιβίωσης, κινδύνου και έλλειψης. Μήπως έτσι εξηγείται η ξυπόλυτη Qualley; Είναι η εμφάνισή της ένα ακόμα μάθημα method dressing; Ερώτημα πρώτον.
Από την Gabrielle Chanel στον Matthieu Blazy
Ας το πάρουμε όμως από την αρχή. Η Chanel δεν είναι ένας οίκος μόδας που αποφάσισε να κάνει κάτι «τρελό» για να γίνει viral. Είναι ένας από τους ελάχιστους οίκους που έχουν το ιστορικό, το κεφάλαιο και την πολιτιστική ισχύ ώστε να επιβάλλουν έναν κώδικα και να τον μετατρέψουν σε πωλήσεις.
Η Gabrielle «Coco» Chanel άνοιξε το πρώτο της καπελοποιείο στο Παρίσι το 1910, δημιούργησε τον οίκο υψηλής ραπτικής στο Biarritz το 1915 και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Rue Cambon, ενώ το 1921 δημιούργησε το διάσημο άρωμα N°5.
Ήταν σχεδιάστρια, επιχειρηματίας και, κυρίως, μια γυναίκα που καταλάβαινε ότι η μόδα δεν ακολουθεί απλώς την επιθυμία, αλλά τη διαμορφώνει.
Σήμερα, ο Matthieu Blazy είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ιστορικού γαλλικού οίκου, έχοντας προηγουμένως εργαστεί στους οίκους Raf Simons, Maison Margiela και Céline, και έχοντας μετατρέψει την Bottega Veneta σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα brands πολυτελείας σήμερα.
Ο Blazy ανέλαβε το 2025 τον ρόλο να σχεδιάζει haute couture, prêt-à-porter και αξεσουάρ για έναν από τους ισχυρότερους οίκους του πλανήτη.
Συνεπώς, αυτό το «μη-υπόδημα» δεν είναι μια ατυχής γκάφα κάποιου άγνωστου σχεδιαστή. Το σχεδίασε ο Matthieu Blazy για τη Chanel. Και αυτό σημαίνει ότι αξίζει να αναρωτηθούμε γιατί ακριβώς θέλει η Chanel να πάρουμε στα σοβαρά τόσο το «παπούτσι» όσο και τον ίδιο τον οίκο;
[caption id="attachment_2132708" align="aligncenter" width="2000"] Δημιουργίες του οίκου Chanel για τη συλλογή Cruise 2026/27 - πηγή: Chanel[/caption]
Τον Απρίλιο το είπαμε «τέχνη»
Στις 28 Απριλίου 2026, στο Biarritz, ο Blazy παρουσίασε τη συλλογή Cruise 2027 της Chanel. Η τοποθεσία είχε προφανή συμβολισμό. Το Biarritz υπήρξε κομβικό σημείο στην ιστορία της Gabrielle Chanel και ο ίδιος ο Blazy είχε περάσει εκεί τα παιδικά του καλοκαίρια.
Η συλλογή ήταν ένας ολόκληρος διάλογος με τη θάλασσα: κοχύλια, κοράλλια, αστερίες, ψάθινες τσάντες, ρίγες σαν πετσέτες παραλίας και μια σκηνογραφία από άμμο.
Και ύστερα εμφανίστηκε το παπούτσι. Ή, μάλλον, η απουσία του παπουτσιού. Ένα μικρό δερμάτινο κάλυμμα στη φτέρνα, λεπτά κορδόνια γύρω από τον αστράγαλο και από εκεί και πέρα, το πέλμα.
Η σόλα απουσιάζει, τα δάχτυλα είναι εκτεθειμένα, η πατούσα ακουμπά στο έδαφος και η βασική λειτουργία του υποδήματος έχει μετατραπεί σε μια ιδέα. Και ο κόσμος της μόδας του έδωσε το πιο εύκολο όνομα: barefoot sandal.
Στην πασαρέλα το δεχθήκαμε.(;) Εκεί όλα επιτρέπονται, επειδή η πασαρέλα λειτουργεί ως εργαστήριο ιδεών. Το κόκκινο χαλί, όμως, είναι το σημείο όπου η ιδέα ζητά από έναν πραγματικό άνθρωπο να την υπερασπιστεί. Και η Margaret Qualley το έκανε.
Ας μιλήσουμε για το χρήμα
Για έναν οίκο τέτοιου βεληνεκούς, η υπόθεση παύει να είναι αισθητική και γίνεται επιχειρηματική. Τα συγκεκριμένα Chanel barefoot sandals δεν αποτελούν ένα προϊόν που περιμένει τον καταναλωτή στην boutique. Δεν διατίθενται online και η πρόσβαση αφορά κυρίως VIP ή πολύ σημαντικούς πελάτες του οίκου.
Παράλληλα, η εκτιμώμενη τιμή τους τοποθετείται περίπου μεταξύ 1.500 και 2.700 δολαρίων, χωρίς να υπάρχει δημόσια επίσημη τιμή λιανικής από τη Chanel για το συγκεκριμένο σχέδιο.
Δηλαδή έχουμε ένα προϊόν που κοστίζει ένα τετραψήφιο ποσό και δεν μπορείς απλώς να το αγοράσεις. Εμφανίζεται στην πασαρέλα, προκαλεί αντιδράσεις, γίνεται αντικείμενο memes, εμφανίζεται λίγους μήνες αργότερα σε μια διεθνή σταρ και ξαναμπαίνει στη μηχανή της δημοσιότητας.
[caption id="attachment_2132705" align="aligncenter" width="690"] Δημιουργίες του οίκου Chanel για τη συλλογή Cruise 2026/27 - πηγή: Chanel[/caption]
Το τέχνασμα της σπανιότητας
Αυτό ονομάζεται scarcity marketing. Η τεχνητή σπανιότητα δημιουργεί επιθυμία. Η δυσκολία πρόσβασης δημιουργεί status. Το γεγονός ότι «δεν είναι για όλους» είναι μέρος του προϊόντος.
Και εδώ βρίσκεται το σημείο στο οποίο η Chanel αρχίζει να μας ζητά κάτι περισσότερο από το να θαυμάσουμε ένα σχέδιο. Μας ζητά να θαυμάσουμε την απαγόρευση στην πρόσβαση.
Μα χρειάζεται η Chanel τέτοια κόλπα;
Αν κοιτάξει κανείς τα οικονομικά αποτελέσματα του οίκου, η απάντηση είναι «μάλλον όχι». Η Chanel ανακοίνωσε για το 2025 έσοδα 19,3 δισ. δολαρίων, αυξημένα κατά 2% σε σχέση με το 2024, λειτουργικά κέρδη 4,712 δισ. δολάρια, αυξημένα κατά 5%, και επενδύσεις 2,395 δισ. δολαρίων σε δραστηριότητες που αφορούν το brand και τις πελατειακές σχέσεις.
Δεν είναι ένας οίκος που παλεύει να τραβήξει την προσοχή, αλλά ένας οίκος που έχει την προσοχή ολόκληρου του πλανήτη. Η Chanel έχει ιστορία, επιθυμητότητα, οικονομική δύναμη, τεράστιο πελατολόγιο, boutiques στις σημαντικότερες αγορές του κόσμου, haute couture, προϊόντα ομορφιάς, ωρολογοποιία, κοσμηματοποιία, δερμάτινα είδη και ένα από τα ισχυρότερα λογότυπα στην ιστορία της μόδας και της πολυτέλειας.
Ο απαγορευμένος καρπός
Για ποιον λόγο χρειάζεται να δημιουργήσει την αίσθηση ότι ένα κομμάτι δέρμα με δύο κορδόνια αποτελεί απαγορευμένο καρπό;
Επειδή μάλλον το τέχνασμα πιάνει. Το «δεν μπορείς να το αγοράσεις» είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό όταν έχεις ήδη δημιουργήσει την επιθυμία. Το «το φοράει μόνο η Qualley» δημιουργεί αποκλειστικότητα. Το «το είδαμε στην πασαρέλα» δημιουργεί πολιτισμική νομιμοποίηση. Το «όλοι μιλούν γι’ αυτό» δημιουργεί κοινωνική απόδειξη. Το «πόσο παράλογο είναι» δημιουργεί engagement. Το «πόσο ακριβό είναι» δημιουργεί τοποθέτηση στην ιεραρχία της πολυτέλειας. Και το «μήπως τελικά είναι ιδιοφυές;» ολοκληρώνει το αφήγημα.
Όμως για ποιον; Για τον νεόπλουτο πελάτη Chanel που έχει κάτι να αποδείξει;
[caption id="attachment_2131676" align="aligncenter" width="576"] Η πρώτη μπουτίκ Chanel στο Μπιαρίτς[/caption]
Από την απουσία ποιότητας στην απουσία προϊόντος
Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμα πιο άβολο. Την ώρα που η Chanel ανεβάζει διαρκώς τις τιμές, πελάτες και συλλέκτες δηλώνουν ότι η ποιότητα πέφτει.
Κυριαρχούν λεπτότερα ή διαφορετικής αίσθησης δέρματα, hardware που δεν έχουν πλέον την παλιά αίσθηση και αντοχή, προβλήματα σε ραφές, στο σχήμα και στο φινίρισμα, και μια γενικότερη αίσθηση ότι η σχέση ανάμεσα σε αυτό που πληρώνεις και σε αυτό που παίρνεις έχει μετακινηθεί επικίνδυνα προς την πλευρά του logo.
Η αλλαγή στα μεταλλικά στοιχεία είναι τεκμηριωμένη. Η Chanel πέρασε το 2008 από το επιχρυσωμένο hardware 24 καρατίων σε μεταλλικά εξαρτήματα, με τις τσάντες προ του 2008 να έχουν αποκτήσει έκτοτε ιδιαίτερη συλλεκτική αξία λόγω της ανώτερης ποιότητάς τους.
Έτσι λοιπόν, το barefoot sandal της Chanel είναι ίσως το πιο ειλικρινές προϊόν της εποχής μας. Ο οίκος αφαιρεί σχεδόν ολόκληρο το παπούτσι και αφήνει πάνω του μόνο το brand.
Αντικειμενοποίηση, σεξισμός και ποδοφιλία
Εδώ υπάρχει και μια έμφυλη διάσταση που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε. Θα έστελνε η Chanel έναν άνδρα ηθοποιό ξυπόλυτο στο κόκκινο χαλί, με τα πέλματά του να πατούν στο τσιμέντο; Αυτός θα το δεχόταν;
Σήμερα, η γυναίκα εξακολουθεί να καλείται να επενδύει δυσανάλογα στην εικόνα της: ρούχα, σώμα, δέρμα, μαλλιά, νεότητα, αξεσουάρ, όλα λειτουργούν ως μια διαρκής εργασία συντήρησης.
Και ενώ η δική της κατανάλωση συχνά αντιμετωπίζεται ως μια παράτολμη και αδικαιολόγητη ματαιοδοξία, η ανδρική δαπάνη μεταφράζεται ευκολότερα σε status, επιτυχία και οικονομική ισχύ.
Μιλάμε διαρκώς για την ενδυνάμωση της σύγχρονης γυναίκας που αγοράζει για τον εαυτό της γιατί η κοινωνία εξακολουθεί να της ζητά να ξοδεύει για να είναι επιθυμητή. Ακόμα και όταν μια γυναίκα πληρώνει η ίδια για την πολυτέλειά της, το σώμα της γίνεται μέρος του προϊόντος. Αυτό καταφέρνει το σανδάλι της Chanel.
Η εικόνα λειτούργησε και προκάλεσε συζήτηση. Έκανε τον κόσμο να κοιτάξει τα πόδια της Qualley αντί το φόρεμά της και τους απανταχού ποδόφιλους να «χαίρονται».
Έκανε ένα αντικείμενο που είχαμε δει τέσσερις μήνες πριν στην πασαρέλα να επιστρέψει στην επικαιρότητα. Ταυτόχρονα όμως έκανε και μια γυναίκα μέρος του αντικειμένου.
[caption id="attachment_2031872" align="aligncenter" width="1520"] Η Coco Chanel στη βίλα La Pausa - πηγή: Chanel[/caption]
Δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα
Ή τουλάχιστον έτσι λέει η παλιά αρχή της διαφήμισης. Υπάρχει όμως κακή αισθητική που μετατρέπεται σε δημοσιότητα, θετική ή αρνητική. Μπορεί να κοστίσει κάποιους πελάτες, αλλά να φέρει και καινούργιους. Δηλαδή you lose some, you gain some. Μα ποιος είναι τελικά ο πελάτης-στόχος της Chanel;
Όταν ένας οίκος όπως η Chanel κατασκευάζει εσκεμμένα ένα προϊόν που προκαλεί χλεύη, συζήτηση, επιθυμία και αποκλεισμό, πού τελειώνει το σχέδιο και πού αρχίζει η μηχανική του μάρκετινγκ;
Γενναιότητα ή ηλιθιότητα;
Η μόδα έχει κάθε δικαίωμα να είναι παράλογη. Μάλιστα, η grande couture συχνά γίνεται grande ακριβώς επειδή επιτρέπει στον εαυτό της να είναι παράλογη.
Η Gabrielle Chanel έκανε καριέρα αλλάζοντας τους κανόνες. Το μικρό μαύρο φόρεμα, το jersey, τα κοσμήματα με faux στοιχεία και η τσάντα 2.55 έφεραν ρήξεις σε όσα θεωρούνταν σωστά, πολυτελή ή θηλυκά. Η ίδια η Chanel έχει παράδοση στο να μετατρέπει το καθημερινό σε αντικείμενο επιθυμίας.
Αν ένα αντικείμενο έχει αξία επειδή είναι εξαιρετικά κατασκευασμένο, κατανοούμε την τιμή του. Αν έχει αξία επειδή είναι σπάνιο, επίσης. Αν έχει αξία επειδή είναι ιστορικό, ακόμα περισσότερο.
Αν όμως του αποδίδεται αξία επειδή η ίδια η απουσία του αντικειμένου παρουσιάζεται ως αντικείμενο, τότε η Chanel μάς ζητά να πληρώσουμε για την ιδέα. Και μάλιστα πολύ ακριβά.
Και κάπου εδώ αντιλαμβανόμαστε ότι ίσως αυτό να είναι και ολόκληρο το επιχείρημα. Γιατί όταν μπορείς να αφαιρέσεις σχεδόν ολόκληρο το προϊόν και ο καταναλωτής εξακολουθεί να αναγνωρίζει την αξία του ή την προέλευσή του, τότε το brand έχει αγγίξει την απόλυτη επιδραστικότητα.
Η Margaret Qualley δεν έκανε κάτι παράλογο για μια πρεμιέρα. Το κόκκινο χαλί είναι χώρος θεατρικότητας και ρίσκου. Η ίδια έχει το προσωπικό ύφος για να υποστηρίξει ένα τόσο ανορθόδοξο look, η Chanel έχει το κύρος να το παρουσιάσει ως πρόταση και ο Blazy έχει την αισθητική αξιοπιστία να το εντάξει σε ένα ευρύτερο εικαστικό λεξιλόγιο.
Αυτή τη στιγμή όμως δεν συζητάται ούτε η ταινία, ούτε οι υποκριτικές ικανότητες της Chanel Ambassador. Συζητούνται οι βρωμισμένες της πατούσες.
Συνεπώς, η απάντηση στην ερώτηση «θα έδινα χιλιάδες ευρώ για να κυκλοφορώ ξυπόλυτη;» δεν μπορεί να είναι άλλη από: «όχι, απλά όχι».
Και η Chanel, από όλους τους οίκους, θα έπρεπε να μην πέφτει τόσο χαμηλά στα μάτια όσων ακόμη βλέπουν. Δεν το έχει ανάγκη.
«Αν μια μέρα ερχόταν κάποιος στην ανασκαφή μου και με ρωτούσε αν ο Τρωικός Πόλεμος όντως συνέβη, η απάντησή μου ως αρχαιολόγου που εργάζεται στην Τροία θα ήταν: Γιατί όχι;». Ο Μάνφρεντ Κόρφμαν, ο γερμανός αρχαιολόγος, που συνέδεσε το έργο και το όνομά του με τις ανασκαφές της σύγχρονης εποχής στην Τροία μπορεί να μην είχε, όπως διευκρίνιζε, τις σαφείς αποδείξεις για τον Τρωικό Πόλεμο του Ομήρου, όμως «ακόμα και με ορισμένες επιφυλάξεις μπορώ να δώσω μια βασικά καταφατική απάντηση», έλεγε. «Δεν μπορούμε ακόμα να αποδείξουμε ότι έλαβε χώρα ο Τρωικός Πόλεμος.
Ωστόσο, όλα τα έμμεσα στοιχεία δείχνουν ένοπλες συγκρούσεις γύρω στο 1200 π.Χ. μεταξύ της περιοχής που τώρα είναι η Ελλάδα και της περιοχής που στην εποχή του βασιλείου των Χετταίων ονομαζόταν Βιλούσα. Και προς το παρόν μπορεί να μη γνωρίζουμε αν όλες ή μερικές από αυτές τις συγκρούσεις ενσωματώθηκαν στη μεταγενέστερη μνήμη για τον Τρωικό Πόλεμο ή αν μεταξύ αυτών υπήρξε ένας, ιδιαίτερα αξιομνημόνευτος και μοναδικός Τρωικός Πόλεμος. Ωστόσο, όλα υποδηλώνουν ότι η ιστορία του Ομήρου για μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και κατοίκων της Τροίας βασίζεται σε μια ανάμνηση ιστορικών γεγονότων - όποια κι αν ήταν αυτά- κάτι που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ΄όψιν».
Επρόκειτο άλλωστε για γεγονότα, που διαδραματίσθηκαν μέσα και γύρω από την Τροία στο τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, αφήνοντας το στίγμα τους στην ελληνική ποίηση και διαδόθηκαν μέσω της προφορικής παράδοσης φθάνοντας ως την εποχή του Ομήρου.
Κάτι που αποδεικνύει και η ομηρική ακαδημαϊκή έρευνα όσον αφορά την Ιλιάδα, η οποία θεωρείται το αποκορύφωμα αυτής παρατεταμένης προφορικής διάδοσης παρελθόντων ιστορικών γεγονότων, που αποδίδονταν από τους αοιδούς των διαφόρων εποχών. Για να φθάσει ισχυρή ως τις μέρες μας, με πολλούς τρόπους πλέον, όπως η πρόσφατη κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας, που κινητοποίησε και πάλι το διεθνές ενδιαφέρον για τα ομηρικά έπη αποδεικνύοντας την αντοχή και την γοητεία τους μέσα στο χρόνο.
[caption id="attachment_2229529" align="aligncenter" width="1280"] Ο Μάνφρεντι Κόρφμαν διευθυντής ανασκαφών στην Τροία από το 1988 έως το 2005 κρατώντας ένα σχέδιο της πόλης της Τροίας[/caption]
Η Βιλούσα και η Αχιγιάβα
Αποκλειστικός ανασκαφέας της Τροίας από το 1988 ως το 2005, όταν έφυγε από τη ζωή, ο Κόρφμαν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν, εκτός από το καθαρά επιστημονικό του έργο, είχε καταθέσει συχνά τις απόψεις του στο ευρύτερο κοινό, όπως με ένα από τα τελευταία κείμενά του στο περιοδικό Archaeology. Όπως αναφέρει λοιπόν στο συγκεκριμένο κείμενο υπάρχουν ορισμένες κρίσιμες πληροφορίες που είχαν μεταδοθεί στην Ιλιάδα από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού έως την περίοδο του Ομήρου τον 8ο αιώνα π.Χ.:
Κατ' αρχάς η πόλη «Ίλιον» ή «Ίλιος» της Ιλιάδας πρέπει στην Ελλάδα της Εποχής του Χαλκού να ήταν γνωστή ως «Βίλιος» (Με τον ήχο «w», που χρησιμοποιούνταν στα ελληνικά, τουλάχιστον μέχρι το 1200 π.Χ., να γίνεται όλο και πιο ασαφής στη διάλεκτο του Ομήρου, περίπου 450 χρόνια αργότερα, ώσπου τελικά εγκαταλείφθηκε εντελώς). «Συνεπώς, ο «Ίλιος» της Ιλιάδας ήταν ταυτόσημος με την «Βιλούσα», όπως ήταν γνωστή η Τροία από τους Χετταίους ηγεμόνες της Ανατολίας εκείνη την εποχή και κατά πάσα πιθανότητα και από τους ίδιους τους κατοίκους της», όπως σημειώνει ο Κόρφμαν.
[caption id="attachment_2229530" align="aligncenter" width="1072"] Μια εικονογραφική πρόταση που δείχνει την Τροία πριν από περισσότερα από 3.000 χρόνια, αντιστοιχώντας στην εποχή που περιέγραψε ο Όμηρος[/caption]
Όσο για τους Έλληνες επιτιθέμενους στην Τροία, ενώ στην Ιλιάδα ονομάζονται σταθερά «Αχαιοί» ή «Δαναοί», κατά την εποχή που γράφτηκε το έπος δεν υπήρχαν αυτές οι ονομασίες για τον ελληνικό λαό. «Έτσι οι «Αχαιοί» της Ιλιάδας πρέπει να ήταν ταυτόσημοι με τους κατοίκους της Αχιγιάβα, ενός δυτικού βασιλείου που εμφανίζεται σε χεττιτικά έγγραφα του 14ου και 13ου π.Χ. αιώνα, τα οποία αναφέρουν επιθέσεις στις δυτικές ακτές της Ανατολίας», ανέφερε ο ίδιος. Προσθέτοντας μάλιστα, ότι από την άλλη πλευρά, οι «Δαναοί» της Ιλιάδας θα πρέπει να ήταν ταυτόσημοι με τους κατοίκους της «Δανάγια», ενός βόρειου βασιλείου που περιγράφεται σε αιγυπτιακά έγγραφα του 14ου αιώνα π.Χ.
Για να καταλήξει, πως κατόπιν αυτών «Οι ομηρικοί μελετητές μπορούν να συμπεράνουν ότι υπολείμματα της μνήμης μιας ή περισσότερων επιθετικών πράξεων εναντίον της δυτικής ακτής της Ανατολίας θα μπορούσαν να έχουν μεταφερθεί μέσω της ποίησης των Αχιγιάβα κατά τη διάρκεια των αιώνων, μεταξύ περίπου 1200 και 800 π.Χ. Επιπλέον, η Ιλιάδα του Ομήρου πιθανότατα έχει διατηρήσει υπολείμματα της μνήμης μιας ή περισσότερων επιθετικών πράξεων των Αχιγιάβα εναντίον της Βιλούσα τον 13ο αιώνα π.Χ.».
[caption id="attachment_2229531" align="aligncenter" width="1500"] Ευρήματα των ανασκαφών, ίχνη πυρκαγιάς (αριστερά) και μια χάλκινη αιχμή δόρατος (δεξιά) της εποχής του 1180 π.Χ. απόδειξη πολιορκίας της πόλης[/caption]
Μια απαράμιλλη πόλη
Καταστροφή της Τροίας φαίνεται ότι υπήρξε γύρω στο 1180 π.Χ. όπως σημειώνει ο ίδιος, (μια χρονολογία που αντιστοιχεί στο τέλος της ανασκαφής του στα επίπεδα Τροία VI ή VII α), πιθανώς από έναν πόλεμο, στον οποίο η πόλη ηττήθηκε. Απόδειξη, οι ενδείξεις πυρκαγιάς, μερικοί σκελετοί και οι σωροί από βολίδες σφεντόνας, που δείχνουν ότι οι άνθρωποι που την είχαν υπερασπιστεί δεν κατόρθωσαν να μεριμνήσουν για τους νεκρούς τους ούτε για τα εφόδιά τους.
Ακολούθησε μια μεταβατική περίοδος μερικών δεκαετιών ώσπου ένας νέος πληθυσμός από τα ανατολικά Βαλκάνια ή τη βορειοδυτική περιοχή της Μαύρης Θάλασσας εγκαταστάθηκε στα ερείπια της αποδυναμωμένης πόλης. Και τώρα πια αυτή η πόλη έγινε πραγματικά μεγάλη για τα δεδομένα της περιοχής εκείνης της εποχής, με ευρύτερο ρόλο μάλιστα στον έλεγχο της πρόσβασης από τη Μεσόγειο στη Μαύρη Θάλασσα και από τη Μικρά Ασία στη νοτιοανατολική Ευρώπη και αντίστροφα.
Η ακρόπολη της ήταν απαράμιλλη στην ευρύτερη περιοχή και, από όσο γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, απαράμιλλη και οπουδήποτε αλλού στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Φυσικό επόμενο λοιπόν, να δέχεται επανειλημμένες επιθέσεις από επίδοξους κατακτητές απέναντι στις οποίες έπρεπε να αμυνθεί ξανά και ξανά, όπως υποδεικνύεται από τις επισκευές που έγιναν στις οχυρώσεις της ακρόπολης και τις προσπάθειες για την επέκταση και την ενίσχυσή τους.
Στο σημείο αυτό εντυπωσιακή είναι η οχύρωση που έφερε στο φως ο ίδιος ο Κόρφμαν ανασκάπτοντας έναν κατώτερο οικισμό της Τροίας από τον 17ου ως τις αρχές του 12ου π.Χ. αιώνα, στα νότια και ανατολικά της ακρόπολης. Όπως έχουν δείξει μάλιστα οι μαγνητομετρικές έρευνες αλλά και επτά ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί από το 1993, αυτή η κατώτερη πόλη περιβαλλόταν κατά τον 13ο π.Χ. από μια εντυπωσιακή οχυρωματική τάφρο σε σχήμα U, πλάτους περίπου3.5 μέτρων και βάθους σχεδόν 2 μέτρων, λαξευμένη στο ασβεστολιθικό υπόβαθρο ενώ επίσης ανακαλύφθηκε και ένα νεκροταφείο. «
Οι πιο πρόσφατες ανασκαφές έχουν καθορίσει ότι η Τροία, η οποία τώρα καλύπτει περίπου εβδομήντα πέντε στρέμματα, είναι περίπου δεκαπέντε φορές μεγαλύτερη από ό,τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί», καταλήγει ο ίδιος.
[caption id="attachment_2229532" align="aligncenter" width="1000"] Τα κατάλοιπα της αρχαίας πόλης[/caption]
Το σκηνικό της Ιλιάδας
Στην Ιλιάδα ο Όμηρος θεωρούσε δεδομένο ότι το κοινό του γνώριζε για τον πόλεμο στην Τροία. Και στο πλαίσιο αυτό ασχολήθηκε κυρίως με την περιγραφή της οργής του Αχιλλέα και των συνεπειών της ενώ επίσης χρησιμοποίησε την Τροία και τον πόλεμο ως ποιητικό σκηνικό για μια σύγκρουση μεταξύ ανθρώπων και θεών. Από την οπτική ενός αρχαιολόγου, ωστόσο, η Ιλιάδα μπορεί να ερμηνευτεί ως «σκηνικό» με μια εντελώς διαφορετική έννοια. Γιατί κάποιος μπορεί να δει τον Όμηρο ή τους «πληροφοριοδότες» του ως αυτόπτες μάρτυρες της Τροίας και του τοπίου της στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., την περίοδο δηλαδή, κατά την οποία οι μελετητές συμφωνούν γενικά, ότι ο ποιητής συνέθεσε το έπος του.
«Η Τροία ήταν σε μεγάλο βαθμό μια ερειπωμένη τοποθεσία στην εποχή του Ομήρου, αλλά τα ερείπια της Τροίας VI/VIIα, τόσο η ακρόπολη όσο και η κάτω πόλη, ήταν ακόμα εντυπωσιακά», όπως ανέφερε ο Κόρφμαν. «Το κοινό εκείνης της εποχής έτσι, αλλά και οι μεταγενέστεροι, θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα γενικά περιγράμματα των τόπων όπου διαδραματιζόταν η δράση από περιγραφικές αναφορές στην Ιλιάδα.
Μπορούσαν να την οπτικοποιήσουν, για παράδειγμα, κάθε φορά που ανέβαιναν μια πλαγιά στο «ιερό Ίλον». Έναν συχνά επαναλαμβανόμενο όρο στην Ιλιάδα, μόνο που δεν υπάρχει ένα τέτοιο ιερό κτήριο στην περιοχή. Αντίθετα μπορούμε να υποστηρίξουμε πειστικά την ύπαρξη ενός ή περισσότερων ιερών, ίσως με τη μορφή ξύλινων κατασκευών, από τις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. το αργότερο σε αυτήν την τοποθεσία, η οποία στη συνέχεια χρησίμευσε ως κέντρο λατρείας στα τέλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δεν υπάρχει τίποτα στο αρχαιολογικό αρχείο που να αντικρούει τον ισχυρισμό ότι η Τροία και η γύρω ύπαιθρος αποτέλεσαν το σκηνικό για την Ιλιάδα του Ομήρου το 700 π.Χ.»
[caption id="attachment_2229533" align="aligncenter" width="1500"] Πανοραμική άποψη των ανασκαφών στην Τροία[/caption]
Ο ρόλος των Χετταίων
Παρ΄όλο που η Τροία βρίσκεται στην Ανατολία, ο μεγάλος αρχαιολόγος Καρλ Μπλέγκεν, ο οποίος διηύθυνε τις ανασκαφές στην περιοχή τη δεκαετία του 1930, θεωρούσε την Τροία VI/VIIa ως ελληνικό οικισμό. Την ίδια άποψη είχε διατυπώσει νωρίτερα, στη δεκαετία του 1870 ο Σλήμαν και ιδέα έτσι, μιας ελληνικής Τροίας, εδραιώθηκε για μεγάλο διάστημα.
Σήμερα όμως και με τις νεώτερες ανασκαφές, όπως επισημαίνει ο Κόρφμαν γνωρίζουμε, ότι η Τροία της Εποχής του Χαλκού είχε ισχυρότερους δεσμούς με την Ανατολία παρά με το Αιγαίο. Αποδεικτικά στοιχεία, η κεραμική που ήρθε στο φως σε τόνους, καθώς και άλλα ευρήματα όπως μια σφραγίδα με τοπική ιερογλυφική επιγραφή, καθώς και η συνολική εικόνα του οικισμού, η αρχιτεκτονική από πλίνθους και οι ταφές με καύση νεκρών.
[caption id="attachment_2229534" align="aligncenter" width="1039"] Επιγραφή που περιγράφει λεπτομερώς μια πολιτική συμμαχία μεταξύ της Αυτοκρατορίας των Χετταίων και της πόλης-κράτους Βιλούσα (γύρω στο 1200 π.Χ.)[/caption]
Αλλά και ερευνητές, ειδικευμένοι στην περιοχή της Ανατολίας έχουν προτείνει, ότι η πόλη που σήμερα ονομάζουμε Τροία ήταν στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού το βασίλειο της Βιλούσα, αρκετά ισχυρό ώστε να συνάπτει συνθήκες με την Αυτοκρατορία των Χετταίων ενώ ακόμη και οι Αιγύπτιοι φαίνεται να είχαν σχέσεις με αυτό. Καθοριστικά όμως είναι τα αρχεία των Χετταίων, που μιλούν για πολιτικές και στρατιωτικές εντάσεις γύρω από την Τροία ακριβώς κατά τον 13ο και τις αρχές του 12ου αιώνα π.Χ. - την υποτιθέμενη εποχή του Τρωικού Πολέμου.
«Με βάση τα χρόνια εμπειρίας και γνώσης μου για την Τροία, πιστεύω ότι σήμερα η απάντηση στο ερώτημα για την ύπαρξη του Τρωικού Πολέμου θα πρέπει να αναζητηθεί στις ανακαλύψεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, τα νέα αρχαιολογικά δεδομένα και τα ευρήματα μιας πραγματικά διεπιστημονικής προσέγγισης στην έρευνα της Τροίας», κατέληγε στο κείμενό του ο αρχαιολόγος. Πετώντας το γάντι έτσι, σε αμφισβητίες για να τον αντικρούσουν, εφ΄όσον μπορούν να καταθέσουν αποδεικτικά στοιχεία. Κάτι που δεν έχει γίνει ως σήμερα.
[caption id="attachment_2229535" align="aligncenter" width="621"] Το επιτόπιο Μουσείο της Τροίας, που παρουσιάζει την ιστορία των 5.000 ετών της πόλης[/caption]