Διαμορφώνοντας τη σύγχρονη ταυτότητα της γυναίκας που έχει λόγο και επιρροή

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η συζήτηση γύρω από τη γυναικεία ηγεσία, την ισότητα και τη θέση των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ράνια Αγγελάκου δεν σχεδιάζει απλώς ρούχα — διαμορφώνει μια σύγχρονη ταυτότητα για τη γυναίκα που διεκδικεί χώρο, λόγο και επιρροή.

Η ιδρύτρια του ελληνικού brand MYSTIS αντλεί έμπνευση από τη δυναμική, επαγγελματία γυναίκα που κινείται με αυτοπεποίθηση ανάμεσα σε αίθουσες συσκέψεων, στρατηγικές αποφάσεις και προσωπικές κατακτήσεις. Οι δημιουργίες της, με minimal αισθητική, έμφαση στο tailoring και διαχρονικό χαρακτήρα, δεν λειτουργούν μόνο ως ενδυματολογικές επιλογές αλλά ως εργαλεία έκφρασης δύναμης και αυτογνωσίας.

Η λέξη «μύστις», από την αρχαία ελληνική της ρίζα, περιγράφει τη γυναίκα που κατέχει γνώση, εμπειρία και βαθιά κατανόηση της τέχνης ή του πεδίου της. Αυτή ακριβώς είναι και η φιλοσοφία του brand: μια γυναίκα που γνωρίζει ποια είναι, τι θέλει και πώς να το διεκδικήσει. Μια γυναίκα που μετατρέπει την περιέργεια, το θάρρος και την εμπειρία της σε πλεονεκτήματα.

Σε μια εποχή που η παρουσία των γυναικών στην ηγεσία αυξάνεται, αλλά η ουσιαστική ισότητα παραμένει ζητούμενο, η Ράνια Αγγελάκου σχεδιάζει για εκείνες που δεν περιμένουν απλώς να ακουστούν — αλλά έχουν ήδη πάρει θέση στο τραπέζι. Για τη γυναίκα που δεν προσαρμόζεται στον χώρο, αλλά τον επαναπροσδιορίζει. Για τη γυναίκα που είναι, με κάθε έννοια, μια σύγχρονη MYSTIS.

Υπάρχει πρόοδος στην παρουσία των γυναικών σε υψηλές θέσεις; Πιστεύετε ότι είναι αποτέλεσμα των ποσοστώσεων ή υπάρχει πραγματική αλλαγή στο εργασιακό περιβάλλον που πλέον έχει ανοίξει το δρόμο για την γυναικεία ανέλιξη;

Θεωρώ ότι υπάρχει πρόοδος, αλλά δεν οφείλεται μόνο στις ποσοστώσεις. Οι ποσοστώσεις βοήθησαν να αλλάξει σε έναν βαθμό η δομή του εργασιακού περιβάλλοντος και να αυξηθεί η παρουσία των γυναικών σε θέσεις ευθύνης.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία άρχισε σταδιακά να αλλάζει και η κουλτούρα των εταιρειών σε σχέση με τον ρόλο των γυναικών σε υψηλές θέσεις. Δημιουργήθηκαν περισσότερα πρότυπα και σιγά-σιγά μεγαλύτερη αποδοχή της γυναικείας παρουσίας στην ηγεσία.

Στην πορεία σας μέχρι σήμερα νιώσατε ποτέ ότι φτάσατε σε ένα «αόρατο ταβάνι» που δεν σχετίζεται με ικανότητες αλλά με νοοτροπία του περιβάλλοντος; Εισπράξατε ποτέ σιωπηλή αμφισβήτηση, μειωτικές συμπεριφορές, υποτιμητικό χιούμορ; Η γυναικεία φωνή έχει δύναμη στις αίθουσες συσκέψεων;

Ήμουν τυχερή και προσωπικά δεν έχω νιώσει ποτέ το «αόρατο ταβάνι». Πιστεύω όμως ότι ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών το έχει βιώσει. Και συνήθως δεν εμφανίζεται ποτέ άμεσα. Δεν δηλώνεται ξεκάθαρα, αλλά εκφράζεται με πλάγιους τρόπους και συχνά παρουσιάζεται σαν να είναι δική σου αδυναμία να προχωρήσεις.

Αυτή η υποτιθέμενη «αδυναμία» μπορεί να ενισχυθεί μέσα από υποτιμητικό χιούμορ ή μειωτικές συμπεριφορές, που πολλές φορές περνούν ως κάτι ασήμαντο. Όταν όμως αυτά επαναλαμβάνονται, επηρεάζουν το πώς ακούγεται και πώς λαμβάνεται η φωνή μιας γυναίκας.

Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, η γυναικεία φωνή δεν έχει ακόμη την ίδια βαρύτητα με εκείνη ενός άντρα μέσα στις αίθουσες συσκέψεων.

Σήμερα μιλάμε για ισότητα και οι γυναίκες έχουν παρουσία στα Δ.Σ. Όμως ποιος κρατά πραγματικά την εξουσία λήψης αποφάσεων; Έχει αλλάξει το “members club” της ανώτατης ηγεσίας –Οι άντρες σε θέσεςι εξουσίας αντιμετωπίσουν ισότιμα τις γυναίκες;

Αν και η ποσόστωση έχει βοηθήσει σημαντικά στην αύξηση της παρουσίας των γυναικών στα Διοικητικά Συμβούλια, δεν έχει αλλάξει ακόμη ουσιαστικά την κουλτούρα γύρω από το ποιος τελικά παίρνει τις κρίσιμες αποφάσεις.

Δεν νομίζω ότι έχει αναγνωριστεί πλήρως ο ρόλος των γυναικών στα Δ.Σ., καθώς σε αρκετές περιπτώσεις παραμένει η νοοτροπία του λεγόμενου “members club”. Σε αυτό το πλαίσιο, συχνά ένας άντρας σε θέση εξουσίας τείνει να εμπιστεύεται πιο εύκολα έναν άλλον άντρα, γιατί υπάρχει μεγαλύτερη οικειότητα και κοινός τρόπος σκέψης.

Γι’ αυτό και η πραγματική πρόοδος δεν θα φανεί μόνο από τους αριθμούς, αλλά από το αν οι γυναίκες έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση αποφάσεων και στρατηγικής.

Υπάρχουν βαθιά ριζωμένα στερεότυπα –σε γυναίκες και άντρες- που καθορίζουν το μέχρι που μπορεί να φτάσει μια γυναίκα στην ιεραρχία; Ποια θα λέγατε ότι είναι αυτά;

Υπάρχουν ακόμη ισχυρά στερεότυπα που επηρεάζουν την πορεία των γυναικών. Ένα από τα πιο διαδεδομένα είναι η αντίληψη ότι μια γυναίκα που έχει οικογένεια δεν μπορεί να αφοσιωθεί το ίδιο στην καριέρα της. Συχνά θεωρείται ότι οι οικογενειακές της υποχρεώσεις θα περιορίσουν τη διαθεσιμότητα ή τη φιλοδοξία της.

Ένα άλλο στερεότυπο αφορά την εμφάνιση. Όταν μια γυναίκα είναι όμορφη και βρίσκεται σε ηγετική θέση, υπάρχει μερικές φορές η υποψία ότι η άνοδός της ήταν πιο εύκολη λόγω της εμφάνισής της και όχι αποκλειστικά λόγω των ικανοτήτων της. Αυτού του είδους οι αντιλήψεις υποτιμούν την προσπάθεια, την εμπειρία και τις δεξιότητες που απαιτούνται για να φτάσει κανείς σε μια θέση ευθύνης.

Τι θα έπρεπε να αλλάξει στους άντρες ηγέτες — και όχι στις γυναίκες — για να μιλήσουμε πραγματικά για ισότητα τα επόμενα δέκα χρόνια;

Η ισότητα θα έρθει τα επόμενα χρόνια αν οι άντρες ηγέτες αντιληφθούν πλήρως τι σημαίνει ισότητα και αναγνωρίσουν μια γυναίκα ηγέτη ως κάτι φυσιολογικό και όχι ως εξαίρεση.