Λαγκάρντ: Πείτε με «Μαντάμ Κρίση», αλλά ετοιμαστείτε για έναν κόσμο πιο επιρρεπή σε σοκ
«Δεν τα παρατάω», ανέφερε μεταξύ άλλων σε συνέντευξή της
The Wiseman
Η λάμψη των τραπεζών και το ράλι, τι θα γίνει σε Πειραιώς και Eurobank, ο Ξηρουχάκης και ο νέος Τειρεσίας, οι λαμογιές στην Κύπρο, μια μεγάλη επιχειρηματική κόντρα, οι business Προκοπίου και Πατέρα και οι νέες βαλίτσες του Καίσαρη
Όταν οι αρχαιολόγοι ανέσκαπταν τα ερείπια ενός γυναικείου μοναστηριακού συγκροτήματος στη γερμανική πόλη Χέρφορντ περίμεναν να εντοπίσουν τα συνηθισμένα σε τέτοιες περιπτώσεις ευρήματα, δηλαδή θραύσματα αγγείων, εργαλεία και φυσικά, οικιακά απορρίμματα. Προς έκπληξή τους όμως, ανακάλυψαν θαμμένο σε έναν λάκκο αποχωρητηρίου, βάθους δύο μέτρων ένα αντικείμενο που προκαλεί περιέργεια και εξάπτει τη φαντασία αμφισβητώντας τις παραδοχές για τη ζωή πίσω από τα τείχη του μοναστηριού: Έναν γυάλινο, πρασινωπό φαλλό, μήκους 20 εκατοστών.
Ο «Γυάλινος Φαλλός του Χέρφορντ», όπως ονομάστηκε, έρχεται από τον 16ο ή 17ο αιώνα και δημιουργεί, όπως είναι φυσικό περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Αντί όμως για σκάνδαλο ή ψόγο οι ερευνητές βλέπουν το γυάλινο αντικείμενο ως υπενθύμιση, ότι το παρελθόν ήταν συχνά πιο παιχνιδιάρικο, ειρωνικό και κοινωνικά εκφραστικό από τα στερεότυπα που έχουμε υιοθετήσει για εκείνη την εποχή. Είναι ένα έργο αναγεννησιακής τέχνης, λένε, που συνδυάζει χιούμορ και συμβολισμό με ιστορικές αποχρώσεις. Δύσκολα ή καθόλου όμως, το συσχετίζουν με την διαμονή των γυναικών στον συγκεκριμένο θρησκευτικό οίκο ή με αντικείμενα που σχετίζονται με την ιδιωτικότητα σήμερα.
[caption id="attachment_2030274" align="aligncenter" width="640"] Το γυάλινο αντικείμενο στα χέρια ειδικού[/caption]
Η κουλτούρα της ελίτ
Τα στοιχεία δείχνουν προς μία διαφορετική κατεύθυνση, τονίζουν οι μελετητές, οι περισσότεροι από τους οποίους ερμηνεύουν το αντικείμενο ως ένα πρωτότυπο ή και τελετουργικό αγγείο για ποτά. Κάτι που χρησιμοποιούνταν σε εορταστικές ή συμβολικές περιστάσεις, ίσως και σε κοινωνικές συγκεντρώσεις ή σε χιουμοριστικές εκδηλώσεις στους κύκλους της ελίτ. Τέτοια αντικείμενα άλλωστε, δεν ήταν ασυνήθιστα σε εκείνες τις εποχές στην Ευρώπη, όπου η σάτιρα, τα αστεία και τα θεατρικά στιγμιότυπα αποτελούσαν μέρος της κουλτούρας των αριστοκρατών.
Κάτω από αυτό το πρίσμα έτσι, ο γυάλινος Φαλλός του Χέρφορντ δεν φαίνεται να αποκαλύπτει κάποιο κρυφό σκάνδαλο αλλά απλώς υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία της Αναγέννησης -ακόμη και εντός των τειχών ενός θρησκευτικού ιδρύματος - μπορούσε να αποδεχτεί την ειρωνεία, το χιούμορ και την οπτική πρόκληση χωρίς να τα θεωρεί ηθικές παραβάσεις. Από την άλλη βέβαια, πάντα υπάρχει και ο αντίλογος…
Οι κόρες των ευγενών
Τα γυναικεία μοναστήρια της εποχής πάντως, όπως σημειώνουν οι ιστορικοί, δεν λειτουργούσαν μόνον ως περίκλειστοι χώροι αυστηρής απομόνωσης αλλά συχνά και ως ημι-αυλικές κατοικίες για τις κόρες ευγενών οικογενειών. Η εκπαίδευση, η μουσική, η καλλιέργεια του πνεύματος και οι τελετουργικές συγκεντρώσεις αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής και το γυάλινο αντικείμενο επομένως, μπορεί να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πολιτιστικό τοπίο όπου ο συμβολισμός, το χιούμορ και οι τελετουργικές παραστάσεις διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο.
Σε κάθε τόνο εξάλλου, επισημαίνει ότι οι άνθρωποι που ζούσαν στην Ευρώπη της Αναγέννησης και του Μπαρόκ γελούσαν, αστειεύονταν, πειραματίζονταν, πίστευαν, αμφισβητούσαν και αυτοσχεδίαζαν, όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Ο γυάλινος Φαλλός του Χέρφορντ, με το μείγμα χιούμορ και μυστηρίου που τον χαρακτηρίζει, αντανακλά έτσι, αυτή την κοινή ανθρώπινη φύση παρά σκάνδαλο.
Τελικά, η πραγματική χρήση του αντικειμένου μπορεί να μην γίνει ποτέ γνωστή με βεβαιότητα. Αλλά ίσως αυτή η αβεβαιότητα είναι ακριβώς αυτό, που το κάνει τόσο ελκυστικό, καθώς μας προκαλεί να ξανασκεφτούμε τις απλές αφηγήσεις για την αρετή και την αυστηρότητα υπενθυμίζοντάς μας, ότι η ιστορία είναι πολυδιάστατη, ειρωνική και συχνά ευχάριστα απρόβλεπτη.
Διαβάστε επίσης Μυστηριακές τελετές ίασης στην αρχαία ΤενέαΠολιτισμός 2026: Δυναμική χρονιά με καταιγισμό νέων έργωνΤα πιο εντυπωσιακά εγκαίνια μουσείων της νέας χρονιάς – Σε Δύση και Ανατολή"
["post_title"]=>
string(117) "Ένα γυναικείο μοναστήρι, ένας γυάλινος φαλλός και 400 χρόνια πριν"
["post_excerpt"]=>
string(216) "Ο «Γυάλινος Φαλλός του Χέρφορντ» έρχεται από τον 16ο ή 17ο αιώνα και δημιουργεί, περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(65) "ena-gynaikeio-monastiri-enas-gyalinos-fallos-kai-400-chronia-prin"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-01-08 08:31:53"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-01-08 06:31:53"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2030271"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Επέκταση εκτός συνόρων, σκανάρισμα των φοιτητικών εστιών και συμφωνίες για την απόκτηση περισσότερων χαρτοφυλακίων REOs περιλαμβάνει το στρατηγικό σχέδιο της οικογένειας Στέγγου και της Τεχνικής Ολυμπιακής στο real estate.
Το 2026 η εισηγμένη ετοιμάζεται να ανακοινώσει νέες συμφωνίες, με έμφαση και στο asset management, όπως λέει στο mononews ο Λάμπρος Πρωτονοτάριος, σύμβουλος της διοίκησης της Τεχνικής Ολυμπιακής, διευθύνων σύμβουλος της Premier Capital και αντιπρόεδρος της Vesta Asset Partners, αμφότερες θυγατρικές του εισηγμένου ομίλου.
[caption id="attachment_2030027" align="aligncenter" width="990"] Ο Λάμπρος Πρωτονοτάριος, σύμβουλος της διοίκησης της Τεχνικής Ολυμπιακής[/caption]
Μία από τις πρώτες κινήσεις που πραγματοποίησε η εταιρεία ήταν το project Arrow που αφορά στην εξαγορά χαρτοφυλακίου 186 ακινήτων της Intrum έναντι 19,8 εκατ. ευρώ. Για περίπου τις μισές από τις ιδιοκτησίες του χαρτοφυλακίου Arrow που έχει εξαγοράσει από την Intrum η Τεχνική Ολυμπιακή, η διοίκηση της εταιρείας έχει έρθει σε συμφωνία πώλησης, ενώ η περίμετρος των assets αναμένεται να διαφοροποιηθεί (μπορεί να ξεπεράσει τις 200 οριζόντιες ιδιοκτησίες), έτσι ώστε να αντικατασταθούν ακίνητα των οποίων τη μεταβίβαση δυσχεραίνει το νομικό καθεστώς τους. Εντός του 2026 αναμένεται να έχει περιέλθει στα χέρια της Τεχνικής Ολυμπιακής η πλειονότητα των ακινήτων και να κλείσει λογιστικά το deal της εταιρείας με την Intrum.
Η πρώτη επένδυση του ομίλου στο εξωτερικό πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία, μέσω έργου προϋπολογισμού άνω των 30 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για ένα ακίνητο που παλιότερα στέγαζε γραφεία εταιρείας της Lufthansa και αφορά σε έργο 13.000 τ.μ. ανωδομής και 24.000 τ.μ. σε υπόγεια, ένα μεσαίας κλίμακας ξενοδοχείο δυναμικότητας 270 δωματίων σε δύο κτίρια για στελέχη και εργαζόμενους, που χρειάζονται άμεση πρόσβαση στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης. Αυτή τη στιγμή, οι εργασίες ανακατασκευής των κτιρίων βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο όμιλος αναζητά περισσότερες ευκαιρίες στη Γερμανία, όπου οι τιμές έχουν φτάσει σε λογικά επίπεδα, καθώς η ζήτηση για μικρά διαμερίσματα, ιδίως σε Μόναχο και Φρανκφούρτη, έχει αυξηθεί. «Έχουμε βάλει τις βάσεις για την επέκταση του αποτυπώματός μας στη Γερμανία, αν και πρόκειται για μία δύσκολη αγορά στην οποία συνεργαζόμαστε με τοπικούς παίκτες», λέει ο κ. Πρωτονοτάριος.
Στόχος είναι και η επέκταση στις ΗΠΑ, στις περιοχές της Ουάσιγκτον και της Νέας Υόρκης, ενώ η Τεχνική Ολυμπιακή αναμένει την έκδοση οριστικής άδειας στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όπου σχεδιάζει την ανάπτυξη ξενοδοχείου συνιδιοκτησίας.
Επί ελληνικού εδάφους και συγκεκριμένα στην αθηναϊκή ριβιέρα, η Τεχνική Ολυμπιακή έχει στα σκαριά ένα οικιστικό σύνολο με περιορισμένη πρόσβαση ή gated community, όπως λέγεται, στα Πηγαδάκια της Βούλας, με παροχές όπως φύλαξη, γυμναστήρια, spa, πισίνες, χώρους εκδηλώσεων και κινηματογράφο. Στο οικόπεδο θα ανεγερθούν 42 κατοικίες περί τα 7.500 τετραγωνικά μέτρα, με τις στατικές ενισχύσεις να ολοκληρώνονται στο τέλος Μαρτίου. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2027 και προσεχώς ξεκινά το marketing για την πώληση των κατοικιών. Όσον αφορά στις τιμές πώλησης, τα ακριβότερα διαμερίσματα εκτιμάται ότι θα πουληθούν προς 12.500 ευρώ το τετραγωνικό, με στόχο την προσέλκυση διεθνούς κοινού και συγκεκριμένα αγοραστών με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, όπως είναι αναμενόμενο.
Επίσης, την άνοιξη ολοκληρώνεται ένα οικιστικό έργο πέντε διαμερισμάτων κοντά στο Ασκληπιείο της Βούλας, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την 314 Architecture Studio του Παύλου Χατζηαγγελίδη, όπου οι κατοικίες πωλούνται προς 10.000 ευρώ ανά τ.μ.. Ο όμιλος έχει, επιπλέον, αναλάβει, την κατασκευή συγκροτημάτων σε εκκλησιαστικά ακίνητα σε Κηφισιά και Βουλιαγμένη, μέσω αντιπαροχής. Στην Κηφισιά προβλέπεται η ανέγερση οκτώ κατοικιών και στη Βουλιαγμένη επιπλέον οκτώ, με το ποσοστό αντιπαροχής να ανέρχεται σε 50% και 43%, αντίστοιχα. Πάντως, εκτός ραντάρ του ομίλου, μένει για την ώρα η είσοδος στην ανάπλαση του Ελληνικού.
«Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε την υποδομή για τη διαχείριση των assets. Στόχος μας είναι να γίνουμε ένα από τους τρεις παίκτες – κλειδιά της ελληνικής αγοράς στη διαχείριση ακινήτων», διευκρίνισε ο ίδιος.
Θυμίζουμε πως στην εκπνοή του 2025, η εισηγμένη ανακοίνωσε την απόκτηση χαρτοφυλακίου ακινήτων, κυρίως κατοικιών, από την Τράπεζα Πειραιώς. Το χαρτοφυλάκιο Vesta αποτελείται από 242 οριζόντιες ιδιοκτησίες, κυρίως οικιστικού χαρακτήρα, καθώς και επαγγελματικά ακίνητα, κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η αξιοποίησή τους φέρεται ότι θα γίνει από κοινού με την τράπεζα, καθώς για το deal συστάθηκε εταιρεία στην οποία συμμετέχει η θυγατρική του ομίλου Στέγγου Premier Capital Investment με 80% και με 20% συμμετέχει η Τράπεζα Πειραιώς. Πρόκειται για συμφωνία ύψους 32 εκατομμυρίων, ενώ τα ακίνητα θα διαχειρίζεται η κοινοπραξία για περίπου τέσσερα χρόνια.
Σε γενικές γραμμές, στόχος της εταιρείας είναι να πραγματοποιεί το exit από κάθε έργο που υλοποιεί σε διάστημα τεσσάρων ετών, κατά μέσο όρο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διοίκησης, η Τεχνική Ολυμπιακή θα μπορούσε να πετύχει έσοδα 150 εκατομμυρίων από τις μισθώσεις των ακινήτων σε ορίζοντα τριετίας.
Έχοντας ήδη συμφωνήσει στην εξαγορά πακέτων ακινήτων REOs, το σχέδιο του ομίλου θέλει την επίτευξη νέων συμφωνιών με τράπεζες ή servicers. «Με τη δύναμη πυρός 250 εκατ. που έχουμε δημιουργήσει, μέσω της συνεργασίας με την Pollen Street Capital, είμαστε σε συζητήσεις για τρία έως τέσσερα χαρτοφυλάκια ακινήτων. Πρόθεσή μας είναι να προχωρήσουμε σε εξαγορά δύο τριών πακέτων εντός του επόμενου ενάμιση χρόνου», τόνισε ο κ. Πρωτονοτάριος.
Μπορεί ο «κυνικός να είναι εκείνος που γνωρίζει την τιμή όλων των πραγμάτων, αλλά την αξία κανενός», όπως έχει πει ο Όσκαρ Ουάιλντ, όμως, σημασία έχει εκείνος πού αναγνωρίζει πού βρίσκεται η πραγματική τους αξία, σύμφωνα με τον Felix Salmon, αρθρογράφο της στήλης Relative Value Trade του Bloomberg, μέσω της οποίας αναδεικνύεται η αξία ενός ευρέως φάσματος αγαθών και υπηρεσιών.
Ορισμένες φορές, αυτή η αξία αποτελεί συνάρτηση της αισθητικής αντίληψης και της κριτικής σκέψης.
Αυτό το μήνα, η στήλη παύει για λίγο να ασχολείται με την αγορά εμπορευμάτων, και αναλύει την αξία του χρυσού πίσω από την ωρολογοποιία, εντοπίζοντας ανεπαίσθητες στο μάτι διαφορές, που όμως έχουν μεγάλη σημασία.
«Δια του λόγου το αληθές», στο αριστερό μέρος της φωτογραφίας, βρίσκεται το Rolex Day-Date 40 χιλιοστών σε λευκό χρυσό με κωδικό 228239 και λιανική τιμή στα 51.600 δολάρια.
Στα δεξιά βρίσκεται το Rolex Day-Date 40 χιλιοστών σε πλατίνα, με κωδικό 228236 και τιμή λιανικής στα 68.800 δολάρια.
Η απόκλιση μεταφέρεται στη δευτερογενή αγορά, όπου και τα δύο ρολόγια διαπραγματεύονται περίπου στην τιμή λιανικής τους.
Σε μια «αποτελεσματική αγορά» (Efficient Market), το χρυσό ρολόι θα είχε μεγαλύτερη αξία, καθώς ο χρυσός αξίζει πολύ περισσότερο από την πλατίνα.
Από το γεγονός ότι πωλείται με σημαντική έκπτωση, φαίνεται σαφώς ότι συμφέρει περισσότερο.
Πώς ξεχωρίζουμε τα δύο ρολόγια;
Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας αν δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις διαφορές μεταξύ των δύο ρολογιών, αφού με γυμνό μάτι, ειδικά όταν δεν είναι δίπλα-δίπλα, φαίνονται πανομοιότυπα.
Μάλιστα, το εσωτερικό του ρολογιού - ο μηχανισμός - είναι ακριβώς το ίδιο και στα δύο.
Το ίδιο και το καντράν, οι δείκτες και γενικά τα πάντα, εκτός από το μέταλλο από το οποίο είναι κατασκευασμένη η κάσα και το μπρασελέ.
Και τα δύο ρολόγια είναι βαριά, με ασημί χρώμα και κατασκευασμένα από πολύτιμο μέταλλο, ενώ και τα δύο διαθέτουν μια λειτουργία σηματοδότησης steath-wealth: Για τους αδαείς, μπορεί να μοιάζουν με ατσάλι, αλλά οι λάτρεις της Rolex γνωρίζουν ότι το Day-Date είναι κατασκευασμένο μόνο από πολύτιμο μέταλλο.
Η διαφορά τιμής μεταξύ των δύο ρολογιών, δεν αντιπροσωπεύει κανενός είδους αποδεδειγμένη προτίμηση στην ευρύτερη αγορά κοσμημάτων, όπου ο χρυσός παραμένει πολύ πιο επιθυμητός από την πλατίνα.
Βέβαια, όσον αφορά τα ρολόγια, η πλατίνα έχει τους φανατικούς λάτρεις της: Υπάρχει μια «καθαρότητα», ενώ ο λευκός χρυσός είναι ένα κράμα που περιλαμβάνει σημαντικές ποσότητες νικελίου, ροδίου και άλλων μετάλλων.
Για ορισμένους, είναι κάτι σαν τη «λευκή σοκολάτα»...
Και επειδή τα μη χρυσά μέταλλα στον λευκό χρυσό ζυγίζουν λιγότερο από τον χρυσό ή την πλατίνα, το ρολόι με καθαρή πλατίνα, είναι βαρύτερο.
Ωστόσο, παρότι πολλοί δεν εκτιμούν το ελαφρύ βάρος στα ρολόγια, σε άλλους αρέσει.
Η εκπληκτική ικανότητα της Rolex
Σε αυτό το πλαίσιο, η υψηλή τιμή της πλατίνας αποτελεί κυρίως ένα σημάδι της εκπληκτικής ικανότητας της Rolex να δημιουργεί ελκυστικές δημιουργίες, απλώς χρησιμοποιώντας τη σπανιότητα στη σωστή τιμή.
Είναι επίσης ένα είδος «ιστορικού τεχνουργήματος», τονίζει ο αρθρογράφος.
Σήμερα, το πλατινένιο ρολόι είναι επιθυμητό, επειδή είναι ακριβό.
Εντούτοις, τη δεκαετία του 1950, όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το Day-Date, η απόκλιση τιμών είχε κάποιο νόημα.
Η τιμή του χρυσού είχε καθοριστεί στα 35 δολάρια ανά ουγγιά βάσει του μεταπολεμικού συστήματος ισοτιμιών Μπρέτον Γουντς (Bretton Woods), ενώ η τιμή της πλατίνας ήταν τουλάχιστον διπλάσια και μερικές φορές πολύ υψηλότερη.
Μάλιστα, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η πλατίνα διαπραγματευόταν για λίγο περισσότερο από έξι φορές την τιμή του χρυσού, πριν οι ΗΠΑ εγκαταλείψουν τον κανόνα του χρυσού το 1971.
Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι η πλατίνα εξακολουθεί να είναι πολύ πιο σπάνια από τον χρυσό - περίπου 6 εκατομμύρια ουγγιές εξορύσσονται ετησίως, σε σύγκριση με 108 εκατομμύρια ουγγιές χρυσού - και έχει αναπτύξει μια χροιά υψηλότερου κύρους (πιστωτικές κάρτες πλατίνας, δίσκοι πλατίνας, status loyalty platinum και άλλα).
Ωστόσο, σημειώνει ο Salmon, ίσως ήρθε η ώρα τα brands και οι καταναλωτές να επικαιροποιήσουν τις παρωχημένες απόψεις τους, καθώς η ιδέα ότι η πλατίνα είναι πιο πολύτιμη από τον χρυσό, δεν έχει αντικατοπτριστεί στην αγορά για περισσότερο από μια δεκαετία.
Λευκός χρυσός ή πλατίνα;
Σήμερα, σημειώνει ο αρθρογράφος, η πλατίνα διαπραγματεύεται για περίπου 2.100 δολάρια ανά ουγγιά, ενώ η τιμή του χρυσού βρίσκεται πολύ πάνω από τα 4.300 δολάρια.
Ως αποτέλεσμα, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη ότι ο λευκός χρυσός αποτελείται μόνο από 75% χρυσό, η πραγματική αξία του μετάλλου στο λευκό χρυσό Day-Date είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την αξία της πλατίνας στο πιο ακριβό όμοιό του.
Στην πραγματικότητα, ο χρυσός είναι πλέον τόσο πολύτιμος, που μπορεί να υποστηρίξει την αξία ενός πολυτελούς ρολογιού, όπως ένα Day-Date, το οποίο παράγεται σε αρκετά μεγάλες ποσότητες ώστε να σταθεί σε μια ρευστή δευτερογενή αγορά.
Δεδομένα από την Subdial δείχνουν ότι η μεταχειρισμένη αξία ενός Day-Date είναι γενικά πολύ κοντά στην τιμή λιανικής. Δεν μεταβάλλεται δηλαδή σημαντικά.
Ως εκ τούτου, το ρολόι λειτουργεί και ως τρόπος αγοράς μιας σημαντικής ποσότητας χρυσού, ήτοι περίπου 5,3 ουγγιές καθαρού μετάλλου, αξίας σχεδόν 23.000 δολαρίων σε τρέχουσες τιμές.
Αυτό είναι πολύ περισσότερο από την αξία των 15.000 δολαρίων των 7 ουγγιών πλατίνας στην πιο ακριβή έκδοση του ρολογιού, ακόμη και μετά από μια αύξηση 135% στην τιμή της πλατίνας τον τελευταίο χρόνο.
Με άλλα λόγια, όποιος αγοράζει το χρυσό Day-Date, πληρώνει 23.000 δολάρια για μέταλλο και 28.600 δολάρια για Rolex αξίας, ενώ η έκδοση από πλατίνα προσφέρει στον αγοραστή 15.000 δολάρια σε μέταλλο, ενώ δαπανά 53.800 δολάρια - περίπου τα διπλάσια - για το κατά τα άλλα πανομοιότυπο Rolex.
Στην σπανιότητα η διαφορά
Βεβαίως, τα ρολόγια από πλατίνα δεν βρίσκονται τόσο συχνά στην αγορά, επομένως έχουν ελαφρώς μεγαλύτερη αξία σπανιότητας.
Όμως, δεν είναι και πολύ δύσκολο να βρεθούν, τονίζει ο αρθρογράφος, επισημαίνοντας ότι ένα χρυσό Rolex είναι μια επένδυση, λίγο σαν τον ίδιο τον χρυσό, αλλά λιγότερο ασταθής.
Επιπλέον, εξηγεί ότι ένα πλατινένιο Rolex είναι επίσης μια επένδυση, που όμως διαπραγματεύεται με πολύ υψηλότερο ασφάλιστρο σε σχέση με τα θεμελιώδη μεγέθη.
Παράλληλα, αναφέρει ότι τα κοσμήματα από πλατίνα έχουν εκτιμηθεί από τότε που ο Cartier ξεκίνησε να κατασκευάζει κοσμήματα από αυτό το μέταλλο το 1890 για τη σκληρότητα και την ευελιξία του, καθώς μπορουν να σχηματιστούν κομμάτια που αποτελούν το τέλειο φόντο για διαμάντια και άλλους πολύτιμους λίθους.
Αντιθέτως, ο χρυσός βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο χάρη στο ιδιαίτερο χρώμα του, ενώ ο κίτρινος χρυσός, είναι συνώνυμο της πολυτέλειας σε όλο τον κόσμο.
Ποιοι δεν αντέχουν το χρυσό;
Τόσο ο λευκός χρυσός, όσο και η πλατίνα, αρέσουν στους πιο επιλεκτικούς, ωστόσο, υπάρχουν λόγοι για τους οποίους υπάρχουν, υπογραμμίζει ο αρθρογράφος.
«Ορισμένοι άνθρωποι απλά δεν αντέχουν το χρώμα του χρυσού», σημειώνει ο Βίνσεντ Γλάντου (Vincent Gladu), διευθύνων σύμβουλος της Mené, μιας εταιρείας που κατασκευάζει κοσμήματα από καθαρό χρυσό και πλατίνα.
«Είναι άτομα που αγαπούν την πλατίνα», συμπληρώνει.
Σύμφωνα όμως με τον Salmon που υπογράφει το άρθρο, υπάρχουν οι άνθρωποι που αγοράζουν ρολόγια, όχι καθαρό μέταλλο, ενώ όσον αφορά το χρώμα, δεν υπάρχει σχεδόν καμία διαφορά μεταξύ πλατίνας και λευκού χρυσού.
Η μόνη πραγματική διαφορά, εξηγεί ο ίδιος, είναι ότι η αξία αυτού του ρολογιού που κοσμεί τον καρπό σας, είναι σημαντικά μεγαλύτερη από ένα φθηνότερο ρολόι.
Προς το παρόν, λοιπόν, το ρολόι λευκού χρυσού, έχει πολύ περισσότερο νόημα ως αγορά.
Είναι φθηνότερο, η αξία του σε χρυσό είναι υψηλότερη, και η τιμή που θα πληρώσετε για τα άυλα περιουσιακά σας στοιχεία, είναι πολύ χαμηλότερη.
Φυσικά, με την προϋπόθεση ότι επιθυμείτε ένα Day-Date.
Εξάλλου, δεν υπάρχει έλλειψη ατσάλινων ρολογιών Rolex, σε ακόμη χαμηλότερη τιμή.
Η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου βρίσκει τη Ρίο Άβε σε θέση ισχύος. Σύμφωνα με την πορτογαλική «Abola» η ομάδα της Βίλα ντο Κόντε, που ανήκει στον Βαγγέλη Μαρινάκη, έχει κοστολογήσει συνολικά στα 30 εκατομμύρια ευρώ δύο από τα βασικά της περιουσιακά στοιχεία. Ο λόγος για τον φορ Κλέιτον και τον εξτρέμ Αντρέ Λουίζ, δύο παίκτες που βρίσκονται ήδη στο ραντάρ συλλόγων από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης.
Το μήνυμα της διοίκησης της Ρίο Άβε είναι ξεκάθαρο. Δεν υπάρχει πρόθεση εκπτώσεων. Όποιος θέλει να αποκτήσει τα «κοσμήματα του στέμματος» θα πρέπει να πληρώσει 15 εκατομμύρια ευρώ για τον καθένα.
Οι αριθμοί που ανεβάζουν την τιμή
Ο Κλέιτον μετρά ήδη 10 γκολ και 5 ασίστ σε 16 επίσημα παιχνίδια τη φετινή σεζόν και έχει τραβήξει το ενδιαφέρον αγγλικών συλλόγων, με την προοπτική της Premier League να τον δελεάζει ανοιχτά. Δεν είναι τυχαίο ότι στο Νησί βλέπουν στο πρόσωπό του έναν έτοιμο επιθετικό που μπορεί να κάνει άμεση διαφορά.
[caption id="attachment_2029979" align="aligncenter" width="920"] Οι Αντρέ Λουίζ και Κλέιτον της Ρίο Αβε[/caption]
Στην άλλη πλευρά, ο Αντρέ Λουίζ διανύει τη δεύτερη χρονιά του στην Πορτογαλία και έχει εξελιχθεί σε παίκτη-κλειδί. Με επτά γκολ και πέντε ασίστ σε 17 αγώνες, έχει μπει δυναμικά στο στόχαστρο της Μπενφίκα, χωρίς όμως οι «αετοί» της Λισσαβώνας να δείχνουν πρόθυμοι, προς το παρόν, να φτάσουν στα ποσά που απαιτεί η Ρίο Άβε.
Το αποτύπωμα Συλαϊδόπουλου
Κομβικό ρόλο σε αυτή την εκτόξευση αξίας έχει ο Σωτήρης Συλαϊδόπουλος. Ο Έλληνας προπονητής, στην πρώτη του θητεία ως πρώτος τεχνικός σε κορυφαίο πρωτάθλημα, έχει μετατρέψει τη Ρίο Άβε σε ομάδα ανάδειξης και πώλησης. Η δουλειά του με τον Αντρέ Λουίζ αποτελεί case study, με ελευθερία κινήσεων, σωστή τακτική χρήση και σαφή βελτίωση στην τελική παραγωγή.
Παράλληλα, το έντονο ελληνικό στοιχείο στο ρόστερ δείχνει ότι το project δεν είναι αποσπασματικό. Παίκτες όπως ο Μάριος Βρουσάι, ο Ανδρέας Ντόη και ο Νίκος Αθανασίου όχι μόνο στέκονται, αλλά πρωταγωνιστούν, ενισχύοντας το αφήγημα ότι η Ρίο Άβε λειτουργεί ως πλατφόρμα εξέλιξης.
Διεθνές portfolio
Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη, η υπόθεση Ρίο Άβε είναι κάτι παραπάνω από μία απλή επένδυση. Είναι απόδειξη ότι το ίδιο επιχειρηματικό μοντέλο που εφαρμόζεται στη Νότιγχαμ Φόρεστ και στον Ολυμπιακό μπορεί να παράγει υπεραξίες και στην Πορτογαλία.
Αν οι απαιτήσεις των 30 εκατομμυρίων ευρώ ικανοποιηθούν, η Ρίο Άβε θα μιλά για ιστορικό οικονομικό όφελος και ο ίδιος ο Μαρινάκης θα προσθέσει ακόμη ένα ισχυρό κεφάλαιο στο διεθνές του portfolio. Και τότε, το success story της Βίλα ντο Κόντε θα πάψει να είναι απλώς πορτογαλική υπόθεση και θα καταγραφεί ως παράδειγμα σύγχρονου ποδοσφαιρικού business plan.
"
["post_title"]=>
string(102) "Εκατομμύρια και από τη Ρίο Άβε για τον Βαγγέλη Μαρινάκη!"
["post_excerpt"]=>
string(291) "Η πορτογαλική Ρίο Άβε ανεβάζει τον πήχη στα 30 εκατομμύρια ευρώ για Κλέιτον και Αντρέ Λουίζ και δείχνει πώς το μοντέλο Μαρινάκη παράγει υπεραξίες εκτός συνόρων"
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(6) "closed"
["ping_status"]=>
string(6) "closed"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(55) "ekatommyria-kai-apo-ti-rio-ave-gia-ton-vangeli-marinaki"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2026-01-08 00:01:06"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2026-01-07 22:01:06"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(34) "https://www.mononews.gr/?p=2029974"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
Το γυάλινο αντικείμενο στα χέρια ειδικού[/caption]
Ο Λάμπρος Πρωτονοτάριος, σύμβουλος της διοίκησης της Τεχνικής Ολυμπιακής[/caption]
Οι Αντρέ Λουίζ και Κλέιτον της Ρίο Αβε[/caption]