Άρθρα

Ο Πικραμμένος, ο Παπαγγελόπουλος και δύο αστάθμητοι παράγοντες

Στέφανος Τζανάκης. Αρθρογράφος


Ο κ. Παναγιώτης Πικραμμένος διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών από το 2005 ως το 2010 – λίγο αργά για να προλάβει την Ελένη Τουλουπάκη, που αποφοίτησε το 1998 , για να ξεκινήσει την ανοδική της πορεία στην δικαστική ιεραρχία.

Εκείνη την περίοδο, ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος ήταν προϊστάμενος της εισαγγελίας πρωτοδικών της Αθήνας – ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα από τον χώρο της Δικαιοσύνης, με πολλούς φίλους και ακόμα περισσότερους αντιπάλους , ακόμα και εχθρούς.

Ο πρώην πρόεδρος του ΣτΕ εκπροσώπησε τον πρωθυπουργό στην Συνάντηση για το κλίμα, στο Παρίσι – εκεί αναφέρθηκε στα σχέδια της κυβέρνησης να κλείσει τους λιγνιτικούς σταθμούς της ΔΕΗ. Πριν αναχωρήσει για την γαλλική πρωτεύουσα , είχε προλάβει να καταθέσει στην Αθήνα για τους χειρισμούς των εισαγγελέων Διαφθοράς στην υπόθεση της Novartis.

Εκεί , κατονόμασε τον Παπαγγελόπουλο ως εμπλεκόμενο σε κεντρικό σχεδιασμό της ποινικής του εμπλοκής για την υπόθεση της Novartis – μία κατηγορία που μπήκε σχετικά σύντομα στο αρχείο, αλλά αφού τον οδήγησε να δακρύσει από το βήμα της Βουλής, δεχόμενος παράλληλα τις ειρωνείες Πολάκη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι Πικραμμένος και Παπαγγελόπουλος είχαν για αρκετά χρόνια σχέσεις – φιλικές και ιδεολογικές – με διαφορετικές ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας: ο πρώην πρόεδρος του ΣτΕ ήταν φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης ήταν «καραμανλικός» , φτάνοντας μέχρι το τιμόνι της ΕΥΠ, στα χρόνια πριν από τα Μνημόνια.

Ο Πικραμμένος είναι από τις 9 Ιουλίου αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ ο Παπαγγελόπουλος απολαμβάνει της πλήρους στήριξης του Αλέξη Τσίπρα. Η σύγκρουση φαντάζει προδιαγεγραμμένη – αλλά από το σκηνικό λείπουν τα στοιχεία , είτε εναντίον του ενός , είτε εναντίον του άλλου.

Για «αίσθηση» μίλησε στην κατάθεσή του ο Πικραμμένος – ο καθένας μπορεί να έχει μία αίσθηση , αλλά είναι διαφορετικό να έχει αίσθηση και διαφορετικό να έχεις στοιχεία.

Το πρόσωπο που έχει την αποκλειστικότητα της αλήθειας σε αυτή την περίπλοκη μάχη, είναι η Ελένη Τουλουπάκη. Μόνον αυτή γνωρίζει τι της έλεγε – αν της είπε κάτι – ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης σε σχέση με τον πρώην υπηρεσιακό πρωθυπουργό, ο οποίος έφτασε να κατηγορηθεί ότι στις 23 ημέρες της άσκησης πρωθυπουργικών καθηκόντων, πρόλαβε να εμπλακεί σε ένα παγκόσμιο σκάνδαλο και να χρηματιστεί για ένα ζήτημα στο οποίο δεν είχε την παραμικρή αρμοδιότητα…

Όμως, με τις «διαρροές» – αλλά και τα έγγραφα που φέρουν την υπογραφή της – η Ελένη Τουλουπάκη περίπου ξεκαθαρίζει την θέση της: παίρνει πάνω της την υπόθεση , τους χειρισμούς , τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και τις καταθέσεις τους, μέσω των οποίων ενεπλάκησαν δέκα πολιτικά πρόσωπα.

Επομένως, προϊδεάζει και για το περιεχόμενο της κατάθεσής της – αν και εφόσον κληθεί να καταθέσει την προανακριτική.
Και εκεί – αν δεν υπάρξουν νεότερες …αισθήσεις, από πρόσωπα που δεν έχουν βγει ακόμα στην δημοσιότητα, θα είναι δύσκολη η αποστολή της πλειοψηφίας να αναζητήσει ενδείξεις εμπλοκής του Παπαγγελόπουλου σε σκευωρία.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες – και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους «μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος». Έχει κυλήσει πολύ νερό στα αυλάκια όλης της χώρας από τις καταθέσεις τους: οι επτά στους δέκα πολιτικούς τους χαιρετούν ήδη από το αρχείο – και ουδείς γνωρίζει ποια είναι η σημερινή τους θέση για το πολύκροτο παρελθόν…