Και γίνεται, που λέτε, η μάχη του Μαραθώνα κι είναι ένας τύπος, με κύρος μέγα στην Αθήνα, τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άρμα, επικεφαλής διαφόρων εκστρατειών εναντίον εχθρών και «φίλων» – διότι έτσι γινόταν τότε, κάθε άνοιξη ξεκινούσαν κι έναν καινούργιο πόλεμο-, που καταστρώνει ένα σχέδιο επίθεσης εναντίον των Περσών, το οποίο διδάσκεται σήμερα σε όλες τις στρατιωτικές ακαδημίες του κόσμου.

Μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ιδιοφυίες της παγκόσμιας ιστορίας, σου λέει ο Μιλτιάδης, λόγω του σχεδιασμού της τακτικής της μάχης του Μαραθώνα -δεν θα σας κουράσω με τα επιμέρους, ας συνομολογήσουμε ότι τα ξέρουμε όλα από το σχολείο – έξαλλος από την άλλη όμως, ο Θεμιστοκλής. Οπότε και ρίχνει το ιστορικό «Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον». Ζήλια μεγάλη λέμε, κιτρίνισε ο άνθρωπος απ΄το κακό του, και να σκεφτεί κανείς ότι με μία μόνο ψήφο είχε κερδίσει ο Μιλτιάδης την αρχηγία στη μάχη…

1

«Μερικές φορές ο δήμος επέλεγε καλύτερα απ΄ όσο το συνειδητοποιούσε», όπως επισημαίνει σοφά όμως, ο κλασικιστής Πίτερ Γκριν («Οι Ελληνοπερσικοί πόλεμοι»), και κρατείστε το αυτό, διότι τελικά έχει την εφαρμογή του και στο σήμερα. Διότι οι αιώνες και οι χιλιετίες πέρασαν αλλά μία από τα ίδια στη σύγχρονη ζωή. Ειδική στα γεωπολιτικά δεν είμαι, απλή πολίτης επεξεργαζόμενη την πληροφορία δηλώνω, όμως, όσα κατήγγειλε ο άκρως ομιλητικός πλέον, συνταξιούχος κύριος Αντώνης πολύ με τάραξαν.

Παραχωρούμε κυριαρχικά μας δικαιώματα, σου λέει, και δεν είναι λίγο πράγμα τέτοια λόγια, μην τα παίρνετε αψήφιστα. Εδώ για λίγα μέτρα στα κατσάβραχα και μιαν ελιά στη μέση, βεντέτα στήνεται στο πι και φι! Όχι που να τους δώσουμε τα πετρέλαιά μας…

Αυτό έλειπε. Έξω οι Αμερικάνοι και τα τοιαύτα.

«Και κεραμεύς κεραμεί κοτέει, και τέκτονι τέκτων· και πτωχός πτωχώ φθονέει και αοιδός αοιδώ», έλεγε όμως, ο Ησίοδος. Λαϊκιστή …κάτι κουρασμένα παλικάρια, που βγάζουν το άχτι τους σε διαγωνισμούς κακίας αν και ανταπόκριση από Ραφήνα μεριά δεν μεταδόθηκε ακόμη. Είναι κι εκείνες οι παγωνοδελφινάτες αγωνίες για το μέλλον βλέπετε, του ετέρου σκέλους της παρέας, που φτιάχνουν μια ωραία ατμόσφαιρα…

Άλλη η ατμόσφαιρα, ανατριχιαστική στο βίντεο της Καρυστιανού, του τύπου «ψηφήστε με», «δοξάστε με» και τα συναφή πατώντας ξεδιάντροπα πάνω στην τραγωδία των Τεμπών και τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν τα παιδιά τους αλλά δεν τον μετέτρεψαν σε προεκλογική καμπάνια. Όσοι την πιστεύουν είναι σίγουρο πλέον, ότι δεν είναι οι τραγικοί γονείς, τ΄ αδέλφια, οι συγγενείς αλλά σιγά που νοιάζει. Εγώ είμαι περιζήτητη, σου λέει, όλοι με θέλουν. Καβάλησε το καλάμι η γυναίκα και τρέχει αχαλίνωτα στην οδό της ματαιοδοξίας πουλώντας ένα ψέμα κι ένα «τίποτα» αμπαλαρισμένα με θρησκοληψίες, αρχαγγέλους, γερόντισσες και αστρολογικά συμβάντα, πλην όμως και σε σετάκι με επώνυμα μοντελάκια για νεαρές, κομψές κυρίες.

Τι συνδυασμός κι αυτός! Ό, τι μας έλειπε απ ΄τη ζωή κι απ΄ την πολιτική βεβαίως, κενό μεγάλο, που η εν λόγω υπόσχεται ωστόσο, να καλύψει σύντομα. Διότι το όνομα του κόμματος μόνον τους «ζορίζει» κατά δήλωσή της και δεν μπορούν να αποφασίσουν ακόμα. Πού θα πάει όμως, θα βρεθεί κι αυτό, εδώ βρίσκονται με άνεση, όπως αντιλαμβάνομαι όλα τα υπόλοιπα, φερ΄ ειπείν το χρήμα – επένδυση στο ανατέλλον άστρο της πολιτικής.

Τα οποία άστρα βέβαια, πόσο γρήγορα ανατέλλουν και δύουν είναι φαινόμενο του σύμπαντος ασφαλώς, πλην όμως, με αντίκτυπο και στη γη. Καθ΄ όσον μια ματιά λίγο πίσω, προς Κασσελάκη μεριά και νάτην η θλιβερή κατάληξη του λαμπρού αστέρος αλλά και προς Βαρουφάκη κοιτώντας, άλλη περίπτωση βαρυτικής κατάρρευσης και αυτή, μια μαύρη τρύπα το αποτέλεσμα. Και οι δύο αμετάπειστοι όμως, γενικώς.

Τρία πράγματα δεν κάνεις στην πολιτική: δεν υποχωρείς, δεν ανακαλείς και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου, είχε πει άλλωστε ο Μέγας Ναπολέων, θιασώτες του οποίου προφανώς οι ανωτέρω. Αλλά είδαμε πού κατέληξε κι αυτός.

Διαβάστε επίσης:

Καλώς ήρθες και πάλι τρελό καρναβάλι – Οι γλύκες της Ζωής, τα ψίχουλα του Τσίπρα, τα κουλουράκια της Κίμπερλι και το μέλι του Νίκου

Δέσποινα Κατσώχη: Δημιουργικός διάλογος ιατρικής και τέχνης μέσα από τη φωτογραφία

Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης: Περιήγηση στην τέχνη του 20ού αιώνα