Είδε τους Πέρσες ν’ ανεβαίνουν αλαλάζοντας στα τείχη της και να την κάνουν κατά το κοινώς λεγόμενο, ίσωμα. Πάνε τ΄ αγάλματα, πάνε και τα ιερά, πάνε θεοί και άνθρωποι. Είδε και τους Ρωμαίους με το Σύλλα, μία απ΄τα ίδια κι αυτός. Άντεξε σε βάρβαρους Έρουλους και Γότθους κι ύστερα σε Σαρακηνούς και σε Φράγκους σταυροφόρους, στους Ενετούς του Μοροζίνι αλλά και στους Οθωμανούς, όσα χρόνια κι αν πέρασαν ώσπου να τους αποτινάξει από πάνω της. Ε, λοιπόν! Τον Τσίπρα θα υπολογίσει; Διότι αγαπητοί μου, από εκεί ψηλά που βρίσκεται η Ακρόπολη, να μας κοιτάζει κάτι χιλιετίες τώρα, σιγά μη σκάσει για κάτι ανθρωπάκια από κάτω, που τη στήνουν στο φόντο για φωτογραφίες καρτ ποστάλ, κομπάζοντες και πιθηκίζοντες, πλην και καπηλευόμενοι ασύστολα την ιστορία. Κυρίως των άλλων.

Μια μερίδα από πατριδολατρία επονομαζόμενη και πατριωτισμός (αγνώστων λοιπών στοιχείων), μια μερίδα από Εθνική Αντίσταση και ΕΛΑΣ – ο Βελουχιώτης στα προσεχώς- μια γερή δόση Παπανδρέου, διότι κι αυτός δικός μας είναι, σου λέει, κι ας διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους οι λογιζόμενοι ως επίγονοι και τέλος γενναία δόση αλατοπίπερου υπό μορφή κόκκινου αστεριού, που το ΄χουν ξεχάσει κι αυτοί που το εφηύραν.
Ιδού η κατά Τσίπραν συνταγή. Από την οποία, τι προκύπτει;

1

Για φαγητό δεν ξέρω, δύσκολα πάντως, θα περνούσε το πάσο, που λένε και οι σεφ. Όσο για την κατσαρόλα της Ιστορίας, εκεί κι αν τα μαγειρέματα με προϊόντα ιδεολογικής σύγχυσης οδηγούν σε τερατογενέσεις… Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς (ΕΛ.Α.Σ), που λέει και το τραγούδι.

Όπως το δει κανείς, όμως. Γιατί από την άλλη, διασκεδαστικό το άτομο είναι και με ταλέντο υποκριτικής μέγα, όπως οφείλω να παραδεχθώ. Με κέφι, μπρίο και άνεση, κομπέρ και πλασιέ μαζί, αριστεροπατριωτικού εμπορεύματος, απύθμενης γελοιότητα μεν και κοροϊδίας, όπως τον κατηγορούν οι κακοήθεις αντίπαλοι, πλην όμως, και μετά απηχήσεως, άμα τη εμφανίσει. Προσωπικώς και ως απλή πολίτης μπορεί να απορώ, που η μόνη αυτοκριτική του ατόμου, όταν μας έστελνε εκείνη τη νύχτα στις τράπεζες είναι, ότι απλώς έπρεπε να τις έχει κλείσει νωρίτερα αλλά με τέτοιο μεγαλόθυμο ακροατήριο, γιατί να σκάει με λεπτομέρειες… «Αν ήξερα πόσο εύκολο είναι να κυβερνάς την Ελλάδα, θα το έκανα από τότε που ήμουν λοχίας», όπως είχε πει ο Γεώργιος Κονδύλης, που είχε κάνει και πραξικόπημα.

Στην περίπτωση του Αλέξη όμως, μέχρι και οι τυφλοί ανέβλεψαν, που λέει ο λόγος, όπως εκείνος ο κύριος από τη Θεσσαλονίκη, που είδε ο άνθρωπος το φως το αληθινό, κι έβαλε Χ στον πρότερο βίο του –και κυρίως στα λεγόμενά του – όταν, άκουσον άκουσον έλεγε Καραγκιόζη το σημερινό αρχηγό του. Αν είναι δυνατόν. Τι τα θέλετε όμως… «Εγώ δεν συμφωνώ με τα Μαθηματικά. Το άθροισμα πολλών μηδενικών είναι ένας επικίνδυνος αριθμός», έλεγε ένας σοφός…

Αλλά τέτοια βλέπει κι ο αρχηγός ο Νίκος και δεν τον πιάνει ύπνος. Διότι …Δεν τραβάει η ομάδα/ αχ Ελλάδα, αγελάδα / δεν τραβάει η εθνική / θέλουμε αλλοδαπό προπονητή», που τραγουδούσε κι ο Τζιμάκος αλλά ο εν λόγω, με μπαμπάκι στ΄ αυτιά πορεύεται σαν τους συντρόφους του Οδυσσέα… Ή αλλιώς μωραίνει ο Κύριος, που λένε και οι γραφές, κυρίως μάλιστα αυτές των δημοσκόπων. Το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο κι αυτοί. Δεν φτάνει, που τόσο καιρό αρνούνται να βγάλουν πρώτο το ΠΑΣΟΚ, και βάζουν βαθμό στο Νίκο κάτω από τη βάση, τώρα τον στέλνουν και στ΄ αποδυτήρια. Ας όψεται η …συμφωνία Μητσοτάκη-Τσίπρα, σου λέει όμως, καθ΄όσον αυτοί οι δύο τον επιβουλεύονται χρόνια τώρα τον άνθρωπο, γιατί είναι ωραίος, έξυπνος και ταλαντούχος! Βεβαιωμένα πράγματα αυτά.

Εικόνα ερήμου στο μεταξύ, στην πατρώα στέγη, τον ΣΥΡΙΖΑ, αποδεκατισμένο υπόλοιπο εν αναμονή χείρας ελέου για σωτηρία. Θα ΄ρθει; Δεν θα ΄ρθει; Άγνωστο. Τι κάνουν μόνοι τους τώρα στην Κουμουνδούρου είναι ένα ερώτημα κι αυτό. Διέγραψαν και τον Πολάκη, που όσο να ΄ναι, έναν καυγά την ημέρα θα τον έκανε για να τους κρατάει σε φόρμα.

Κατήφεια και στης Ζωής τα μέρη, με τα νούμερα σε ελεύθερη πτώση, παρά τις ανώφελες πλέον παραστάσεις της προέδρου, εις μάτην οργισμένης χωρίς αντίκρισμα.
Επιτέλους όμως, η σεζόν άρχισε στη Μύκονο, όπως μαθαίνω, με την άφιξη της Κίμπερλι με το χρυσό γοβάκι της και το αραχνοΰφαντο φουστάνι μέρα μεσημέρι στο Γιαλό για να χαιρετίσει τον πελεκάνο. Έχει και τα ευτράπελα αυτή η ζωή.