Οι γυναίκες εργαζόμενες γυρίζουν την πλάτη στα επαγγέλματα τέχνης – Οι αδικίες

Απογοητευτικό: Οι μισές γυναίκες που ασχολούνται με τις εικαστικές τέχνες, από διάφορες θέσεις, σκέφτονται να τις εγκαταλείψουν. Τα προβλήματα και ειδικότερα οι ανισότητες που αντιμετωπίζουν στον επαγγελματικό στίβο όχι μόνον δεν επιλύονται με το χρόνο παρά φαίνεται ότι παραμένουν σταθερά εδραιωμένα. Η απογοήτευση έτσι, μπροστά στην μάταια προσπάθεια αλλαγής συνθηκών οδηγεί σε λήψη ρηξικέλευθων αποφάσεων: Την παραίτηση και αλλαγή επαγγελματικής δραστηριότητας.

Τα στοιχεία προέρχονται από την κοινή έρευνα του διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών στις Τέχνες (AWITA) με τον ιστότοπο  Artnet  για την τέχνη και είναι σαφή σχετικά με τις πραγματικότητες που διαμορφώνουν την σταδιοδρομία των γυναικών σε όλο τον κόσμο της τέχνης.  Προσφέρουν έτσι, μία λεπτομερή εικόνα των πιέσεων που  ασκούνται στις γυναίκες και καθορίζουν ποιος είναι –κυρίως ποιος δεν είναι- σε θέση να χτίσει μια βιώσιμη, μακροπρόθεσμη καριέρα στις τέχνες.

Σημαντικό είναι εξάλλου, ότι περισσότερες  από 2.000 γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα δείχνουν με σαφήνεια τα προβλήματα και  τις λύσεις τους: Δίκαιη αμοιβή, μεγαλύτερη διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων, καθοδήγηση και καλύτερα εργαλεία για τη μείωση των αυξανόμενων διοικητικών βαρών.

Επιπλέον οι μισές γυναίκες της Γενιάς Ζ και της Χιλιετίας σκέφτονται να εγκαταλείψουν τον κλάδο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Ένα  ποσοστό που υποδηλώνει, πέραν των άλλων και ότι πολλές από τις εργαζόμενες, που θα μπορούσαν να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους και να προσλάβουν στη συνέχεια την επόμενη γενιά επαγγελματιών των τεχνών αμφισβητούν αν μπορούν να αντέξουν οικονομικά   παραμένοντας στη θέση τους.

Οι ανισότητες

Μισθοί δυσανάλογοι σχετικά με τον φόρτο εργασίας αλλά και σε σχέση με τις αμοιβές των ανδρών συναδέλφων τους, απουσία σαφών κριτηρίων για προαγωγές και οργανωτική δυσλειτουργία αναφορικά με τις αρμοδιότητές τους είναι τα συνήθη προβλήματα, που καταγράφονται από την έρευνα.

Αυτό που προκύπτει έτσι,  είναι η εικόνα μιας βιομηχανίας, που ζητά από τους εργαζόμενες με υψηλή εξειδίκευση -ιδίως τις γυναίκες που βρίσκονται στο μέσον της σταδιοδρομίας τους- να ανεχθούν την οικονομική αστάθεια, τον διοικητικό φόρτο εργασίας και τις διαρθρωτικές ανισότητες. Γι΄αυτό και περισσότερες  από τις μισές γυναίκες που ερωτήθηκαν,  προσδιόρισαν ως τους σημαντικότερους παράγοντες για τη διατήρηση μιας καριέρας τη δίκαιη αμοιβή και την ασφάλεια της εργασίας ενώ άλλες επισήμαναν ακόμη, την υποστήριξη και τις σαφέστερες δομές προαγωγής και εξέλιξης.

Ταυτόχρονα, αυτή η έκθεση καταγράφει ένα εργατικό δυναμικό, που βρίσκεται ήδη στη δίνη μιας σημαντικής μετάβασης. Οι γυναίκες σε όλες τις τέχνες πειραματίζονται με εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης επειδή αναζητούν τρόπους για να ανακτήσουν χρόνο από τη διοικητική εργασία και τα μη βιώσιμα φορτία εργασίας. Ωστόσο, οι εταιρείες τέχνης έχουν σε μεγάλο βαθμό αποτύχει να συμβαδίσουν με την τεχνολογία και την καινοτομία, αφήνοντας τις εργαζόμενες να διαχειριστούν αυτές τις αλλαγές μόνες τους.

Η έρευνα

Πιο συγκεκριμένα και με βάση τα ευρήματα σχεδόν οι μισές γυναίκες ηλικίας 25–44 ετών που συμμετείχαν στην έρευνα σκέφτονται να εγκαταλείψουν τον χώρο των τεχνών μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, με το υψηλότερο ποσοστό (50,6%) να καταγράφεται μεταξύ των γυναικών ηλικίας 35–44 ετών. Ακριβώς δηλαδή, η ομάδα που αναμένεται να αναλάβει ηγετικές θέσεις.

Περίπου το 76% των γυναικών ηλικίας 35–54 ετών αναφέρουν, ότι αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά εμπόδια, που συνδέονται με το φύλο, τη φυλή ή την κοινωνική τάξη.  Η διοικητική υπερφόρτωση αποτελεί εξάλλου, σημαντικό παράγοντα επαγγελματικής εξουθένωσης: Σχεδόν οι μισές (48%) εργαζόμενες  πλήρους απασχόλησης αναφέρουν, ότι αφιερώνουν τουλάχιστον το μισό του χρόνου απασχόλησής τους σε διοικητικές εργασίες.

Οι γυναίκες στρέφονται όλο και περισσότερο στην τεχνητή νοημοσύνη για να αντισταθμίσουν την υπερφόρτωση και να ανακτήσουν χρόνο. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων αναφέρουν, ότι χρησιμοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή τους εργασία, ωστόσο το 67,3% λέει, ότι δεν έχει λάβει οδηγίες για το πώς να τα χρησιμοποιεί.

Τέλος  περίπου το 55% δήλωσε, ότι η δίκαιη αμοιβή και η ασφάλεια της εργασίας θα βελτίωναν περισσότερο την ικανότητά τους να διατηρήσουν μια καριέρα στις τέχνες.

Σε γενικές γραμμές δηλαδή, γενική απαίτηση είναι οι σταθερές πρακτικές και οι εφαρμόσιμες λύσεις για να γίνει η εργασία πιο δίκαιη. Αυτή τη στιγμή ωστόσο, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για ικανοποίηση αυτών των αιτημάτων. Η θέση των γυναικών στον κόσμο της τέχνης παραμένει επισφαλής και προβληματική.

Διαβάστε επίσης:

Η ανάγνωση της Γης – Η σύγχρονη τέχνη για τον φυσικό κόσμο γύρω μας

Μοντιλιάνι: Ένα σκάνδαλο 60 εκατομμυρίων δολαρίων

Μετά από 400 χρόνια – Τα σημειωματάρια του Λεονάρντο ντα Βίντσι ενωμένα για πρώτη φορά