Και ξαφνικά, στο συνονθύλευμα των ατόμων, οργανισμών, κομμάτων που έχουν πάρει το ατύχημα των Τεμπών ως εργολαβία μας προέκυψε ο Αλέξης Τσίπρας.

Προφανώς θα σκέφτηκε «δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται», οπότε μπήκε στον χορό μήπως χάσει κάποια φιγούρα. Κόντρα στην τάση που πάει να επικρατήσει, φοβάμαι ότι αδειανό θα αποδειχθεί τελικά το βαρέλι της συγκάλυψης. Καμία δρυς δεν έχει πέσει. Απλά, στην αντιπολίτευση και ιδιαίτερα στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στην επιθυμία και την πραγματικότητα. Δεν πειράζει. Στην εποχή της εικονικής πραγματικότητας ζούμε εξάλλου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην Ελλάδα θα βρεις συνωμοσιολόγο κάτω από κάθε πέτρα. Με κάποια διάσταση μαζοχισμού, υποστηρίζουμε κατά κόρο ότι «άλλοι» κινούν τα νήματα. Εμείς είμαστε απλά υποχείρια, άβουλα και ανενεργά. Αρχηγοί κάθε φύσης και μορφής, οργανώσεις μυστικές και λίγο, επενδύονται με απίθανη ισχύ, εκτεταμένη και λεπτομερή γνώση, ανεξέλεγκτη δυνατότητα στην λήψη καθοριστικών αποφάσεων.

Μαριονέτες όλοι οι άλλοι.

Δεν λέω, έχει ισχύ ο πρωθυπουργός. Αλλά, τα σενάρια της συγκάλυψης που κυκλοφορούν ανήκουν κυρίως στο χώρο της προχωρημένης επιστημονικής φαντασίας. Εικάζω ότι σενάρια όμοια με αυτά που ονειρεύτηκε το 2015 έχει κατά νου ο πρώην πρωθυπουργός και έσπευσε να καταθέσει τον οβολό του στον βωμό της εκ των προτέρων ενοχής. Επέτειο του 2015 έχουμε, εξάλλου, ήθελε ίσως να μας θυμίσει τον ένα νόμο με ένα άρθρο και την κυβίστηση του δημοψηφίσματος.

Η στάση του ΠΑΣΟΚ στο συγκεκριμένο θέμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως άθλια. Ο κ. Ανδρουλάκης μάλλον πήρε λάθος δρόμο επαγγελματικής κατεύθυνσης. Σε εισαγγελέα αυταρχικού καθεστώτος όφειλε να είχε αναρριχηθεί – δεν μπορεί διαφορετικά να ισχυρίζεται ότι η δήλωση του Χρήστου Τριαντόπουλου ότι θα παραιτηθεί μόλις συγκροτηθεί η προανακριτική αποτελεί «νίκη» του κόμματος. Πρέπει να είναι πολύ μεγάλη η απελπισία της αποτυχίας ώστε να θέλει να φανεί ότι έχει στριμώξει τη Ν.Δ. ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιείται από τον ΣΥΡΙΖΑ, για να εκστομίζει τέτοιους ισχυρισμούς.

Μιλάει για αξιόπιστη αντιπολίτευση. Πόσο αξιόπιστη είναι όταν τον μέλημα της δεν είναι να κερδίσει με το σπαθί των ιδεών της, πρακτικών προτάσεων της, σκεπτόμενων στελεχών, αλλά με την ανάδειξη των (δήθεν) λαθών της κυβέρνησης; Πόσο αξιόπιστη είναι όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται με αυστηρά κομματικά κριτήρια και με το ένα βλέμμα στραμμένο προς την  κυβέρνηση και το άλλο προς τον ΣΥΡΙΖΑ;

Αλήθεια, πέρα από το βαρύγδουπο ύφος του δημόσιου κατήγορου κ. Ανδρουλάκη, ποιες ακριβώς είναι οι κατηγορίες κατά του κ. Τριαντόπουλου; Ένα αξιόπιστο κόμμα θα παρακολουθούσε την ανακριτική και δικαστική εξέλιξη της ιστορίας, θα μπορούσε να παρέμβει ως «φίλος της δικαιοσύνης» ή άλλου ενάγοντα και να καταθέσει αιτήματα (250 από τα 300 έχει εξετάσει ο ανακριτής),  να διεξάγει την κατάλληλη στιγμή με στέρεα επιχειρήματα συζήτηση στην Βουλή, να ελέγξει την κυβέρνηση και τα όποια ατοπήματα της με αίσθημα ευθύνης προς την κοινωνία. Δεν θα εργαλιοποιούσε τα Τέμπη για καθαρά μικροκομματικά οφέλη.

Η έπαρση και μόνο που έδειξε ανακοινώνοντας τη «νίκη» υποδεικνύει την ακαταλληλότητα του ως πολιτικός αρχηγός. Ούτε ο Τραμπ να ήταν, που τόσο επαίρεται όταν εκδικείται τους «εχθρούς» του.  Η ταπεινότητα στη νίκη είναι χαρακτηριστικό ώριμου και σοφού νικητή. Η έπαρση είναι ένδειξη είτε πολιτικής απελπισίας είτε προσπάθεια συγκάλυψης των τριγμών κάτω από τα πόδια. Αν το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του ενδιαφερόντουσαν πραγματικά για την κοινωνία θα είχαν τουλάχιστον παρουσιάσει την  παραίτηση Τριαντόπουλου ως νίκη της διαφάνειας – μακριά από κάθε κομματική αναφορά.

Κι αν ο κ. Τσίπρας πράγματι ενδιαφερόταν για την χώρα δεν θα μιλούσε για τα χάλια της αντιπολίτευσης (προμήνυμα άραγε κομματικής επαναφοράς του)  αλλά θα επισήμανε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα ως μέλος της Ε.Ε.

Τελικά, ούτε η κεντροαριστερά ούτε η αριστερά έχουν κατανοήσει τους λόγους της πολιτικής τους κατάντιας: την προσήλωση σε ξεπερασμένα φραστικά και λειτουργικά πρότυπα σε συνδυασμό με την απόλυτη ένδεια καινοτόμων ιδεών. Για τα κόμματα αυτά ισχύει η παλιά φράση για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές garbage in, garbage out – GIGO ή σκουπίδια βάζεις, σκουπίδια θα πάρεις. Αν η στρατηγική τους είναι να έρθουν στην εξουσία υποδομώντας τη Ν.Δ. …καλά κρασιά.

Διαβάστε επίσης

Εσωστρεφείς οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται