Το είχε πει ένας σοφός, πιθανότατα ο Κομφούκιος, ότι δεν υπάρχει πιο εκνευριστικό πλάσμα στον πλανήτη από τον δημοσιογράφο που τα ξέρει όλα.

Ο ξερόλας που έχει άποψη επί παντός επιστητού. Από την άλλη υπάρχει το είδος του διαπιστευμένου δημοσιογράφου που έχει εμμονή με τη δουλειά του και μπορεί να βάλει τα γυαλιά σε άτομα με πτυχίο στο αντικείμενο. Θα κρίνετε μόνοι σας σε ποια κατηγορία ανήκει ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, ο οποίος τοποθετήθηκε στο υπουργείο Οικονομικών αναλαμβάνοντας, ως υφυπουργός, τη Φορολογική Πολιτική.

Πριν πολιτευτεί και εκλεγεί βουλευτής Πειραιά, δούλεψε σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοράσεις, καλύπτοντας θέματα οικονομίας. Είχε θέση συντάκτη, αρχισυντάκτη και στελέχους σε μέσα όπως το Πρώτο Θέμα, η Μακεδονία, τα Παραπολιτικά, το Fortune. Μια εικοσιπενταετία με καθημερινή τριβή στο ρεπορτάζ συχνά φέρνει περισσότερες γνώσεις από ένα σκονισμένο πτυχίο που αποκτήθηκε σε μετεφηβική ηλικία. Και όπως δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι ξερόλες, δεν είναι ούτε αντιγραφείς δελτίων τύπου. Επειδή και αυτή η γενίκευση υπάρχει σε βάρος του κλάδου, ότι τα μέσα ενημέρωσης αναδημοσιεύουν αμάσητα όσα θέλει ο υπουργός.

Στην πραγματικότητα οι καλοί ρεπόρτερ είναι σε θέση να ενημερώσουν τους πολιτικούς σε πολλά ζητήματα. Πόσες αλλαγές έχουν γίνει σε παλαιότερη νομοθεσία, ποια προβλήματα έχουν προκύψει, πόσο ανεφάρμοστη είναι μια διάταξη, ποιοι αντέδρασαν. Εν ολίγοις, ο Μαρκόπουλος δεν είναι ο άσχετος τον οποίο φύτεψε ο πρωθυπουργός σε ένα πόστο. Παρακολουθεί το αντικείμενο, ξέρει πως λειτουργεί το σύστημα, πώς μια ιδέα καταγράφεται στο χαρτί και από εκεί γίνεται νομοσχέδιο, πότε μπαίνει σε διαβούλευση και τα λοιπά και τα λοιπά. Είναι πιθανό να μπορεί να θυμηθεί απέξω ποια φορολογικά μέτρα απέτυχαν στην είσπραξή τους, πότε και πόσο άλλαξαν οι κλίμακες, ποια χαράτσια επιβλήθηκαν. Δεν έχει πτυχίο στα οικονομικά αλλά δεν είναι άσχετος.

Μια ακόμη παράμετρος. Πολύς κόσμος είναι επιφυλακτικός απέναντι στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, από το οποίο πήρε πτυχίο Ανθρωπιστικών Σπουδών ο νέος υφυπουργός. Υπάρχει μια αντίληψη ότι οι σπουδές πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι την ηλικία των 22 ετών. Λες και τελειώνει το κεφάλαιο της μόρφωσης τόσο νωρίς και δεν έχει κανείς δικαίωμα να ξαναπάει στα θρανία. Καταγράφεται επίσης μια ειρωνεία για τις επιμορφώσεις, στην περίπτωση του Μαρκόπουλου επειδή πήρε δίπλωμα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης από τον Οργανισμό Επαγγελματικής Κατάρτισης του υπουργείου Παιδείας. Δηλαδή αντί να λένε «μπράβο» σε όσους παράλληλα με τη δουλειά τους παρακολουθούν μαθήματα, τονίζουν ότι είναι υποδεέστερο από κάποιο τρανό πανεπιστήμιο της Αμερικής. Σαν να παίρνουν χαρά μειώνοντας την προσπάθεια ενός ατόμου για βελτίωση.

Ο χρόνος θα δείξει αν ο Μαρκόπουλος είναι άξιος για τη θέση. Θα ασχοληθεί με τη φορολογική μεταρρύθμιση, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, την εφαρμογή των ψηφιακών εργαλείων της ΑΑΔΕ και τη διαμόρφωση της φορολογικής πολιτικής. Αν μη τι άλλο, αυτά τα ξέρει, δηλαδή ξέρει για τι πράγμα μιλάει. Μην περιμένετε να κατεβάσει τον ΦΠΑ στο 3% ούτε να καταργήσει εντελώς τη φορολόγηση των ενοικίων. Αυτά δεν περνάνε από το χέρι του. Θα εφαρμόσει πολιτικές Νέας Δημοκρατίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Διαβάστε επίσης

Είναι ακροδεξιός ο Πλεύρης;