Θα μπει άραγε πίσω από της φυλακής τα κάγκελα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος; Μάλλον όχι. Το κάγκελο θα είναι χαμηλό, σαν το καγκελάκι, το κυπαρισσί που έβαλε παντού στην Αθήνα, όταν ήταν δήμαρχος. Οι βελγικές αρχές επανέρχονται σε μια παλιά ιστορία, χωρίς κάτι καινούργιο.

Ο Αβραμόπουλος είναι ένας απλός βουλευτής, που κάποτε είχε φιλοδοξία να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αυτό δεν του βγήκε, εντούτοις είχε πάρει πόστο Ευρωπαίου Επιτρόπου Μετανάστευσης, από το 2014 ως το 2019.

Εκείνη την περίοδο αποδίδεται η κατηγορία συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση. Ήταν, λένε, επίτιμο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Fight Impunity, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης για την καταπολέμηση της ατιμωρησίας. Σχεδόν Φλοτίλα δηλαδή. Στον ίδιο οργανισμό συμμετείχαν η Φεντερίκα Μογκερίνι, πρώην Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Μπερνάρ Καζενέβ πρώην Πρωθυπουργός της Γαλλίας, και ο κογκολέζος νομπελίστας Ντενί Μουκουέγκε. Δεν είναι ακριβώς η σύνθεση που φανταζόμαστε όταν ακούμε για παρέα μαφιόζων.

Ξαναλένε λοιπόν οι εισαγγελικές αρχές ότι ο Αβραμόπουλος πήρε τότε 73.000 ευρώ. Αυτή ήταν η αμοιβή του ως επίτιμο μέλος ΔουΣού. Το είχαν πει οι εισαγγελείς και παλαιότερα, τότε που μιλούσαμε για Qatargate, ο πολιτικός είχε δώσει εξηγήσεις. Στη συνέχεια τον κάλεσαν να πάει να τους τα πει από κοντά, εκείνος δεν πήγε, πήραν ανάποδες. Ενώ έχουν περάσει χρόνια, εξέδωσαν τώρα ένταλμα σύλληψης σε βάρος του.

Η εξέλιξη ενεργοποιεί αυτόματα την αλυσίδα της ευρωπαϊκής δικαστικής συνεργασίας. Ο φάκελος διαβιβάζεται στις ελληνικές αρχές, περνά από την Εισαγγελία Εφετών προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και στη συνέχεια καταλήγει στη Βουλή, η οποία καλείται να εξετάσει το ζήτημα της άρσης της βουλευτικής ασυλίας. Είπε ο Αβραμόπουλος ότι δεν θα χρησιμοποιήσει την βουλευτική ασυλία του. Σιγά μην γίνει άρση αλλά δεν ήταν κακό που το είπε, να δείξει ότι δεν φοβάται τίποτα.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Λεφτά (τρεις φορές το μέσο ετήσιο εισόδημα του Έλληνα), έλεγχο, αδιάφθορους και έναν βουλευτή που είχε όλες τις ευκαιρίες να δημιουργήσει πολλές αντιπάθειες. Όλα αυτά δεν σημαίνουν τίποτα για την ουσία της υπόθεσης. Η διαδικασία, όσο αυστηρή κι αν ακούγεται, δεν προδικάζει τίποτα. Αποτελεί το τυπικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι ευρωπαϊκές δικαστικές αρχές όταν εμπλέκονται πρόσωπα με πολιτική ιδιότητα.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος λέει ότι η συμμετοχή του είχε γνωστοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είχε λάβει την προβλεπόμενη έγκριση και υπάρχει κώδικας δεοντολογίας για το διάστημα μετά τη θητεία των πρώην Ευρωπαίων Επιτρόπων. Υπήρχαν κανόνες για να εισπράξει τα 73.000 ευρώ και, καθώς φαίνεται, όλα έγιναν όπως έπρεπε.

Η συμμετοχή ήταν τιμητική και συμβουλευτική, χωρίς εκτελεστικό ρόλο στη λειτουργία της οργάνωσης ή στη διαχείριση οικονομικών πόρων. Ποιος δεν θέλει τέτοιες τιμές; Απλώς δάνεισε το όνομά του για να προσδώσει κύρος, χωρίς να παίρνει αποφάσεις, χωρίς να κουράζεται. Είναι τα πιο τεμπέλικα λεφτά που μπορεί να πάρει νόμιμα ένας πρώην Επίτροπος. Κι επειδή δεν φαίνεται να έκλεψε, ας πούμε ξανά τα βασικά: η δικαστική διερεύνηση δεν ισοδυναμεί με ενοχή.

Διαβάστε επίσης

Όταν συμπονάμε την Αφροδίτη Λατινοπούλου