Σαν συνάντηση μαφιόζων σε σκοτεινό σοκάκι, όπου ο ένας τραβάει το σακάκι για να φανεί το σιδερικό. Φωνάζει ο ένας: «Βουλώστε το, λοιπόν. Για το δικό σας καλό τουλάχιστον». Αυτά λέγονται μεταξύ κατεργαρέων: μην μιλάτε εσείς για εμάς και δεν θα μιλάμε εμείς για εσάς.

Η μαφιόζικη φράση «Βουλώστε το, λοιπόν…» έρχεται λέξη προς λέξη από ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα και είναι μία από τις πολλές που ανταλλάσσει η κυβέρνηση με το νεογνό της Αριστεράς. Η φράση βέβαια είναι υπό όρο: μιλήστε με ονόματα, λέει το κόμμα Τσίπρα στην κυβέρνηση, αλλιώς σωπάστε. Σωστό το αίτημα. Μόνο που η ίδια η ανακοίνωση μιλά για «γραμμάτια για τους τραπεζίτες» χωρίς να λέει ούτε έναν τραπεζίτη. Γαβγίζει κι εκείνη, ενώ ζητά από τους άλλους να σταματήσουν να γαβγίζουν. Και όταν το «…για το δικό σας καλό τουλάχιστον» φωνάζεται από πλευρά που δεν δίνει ονόματα, ακούγεται σαν τσάμπα μαγκιά. Έχουν άραγε στοιχεία και τα κρατούν στο συρτάρι;

Δεν είναι μόνο το ένα κόμμα, δεν είναι ο ένας αρχηγός. Και οι δύο πλευρές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας, έχουν ξεκινήσει διαγωνισμό υπαινιγμών. Με μισές φράσεις, με το ύφος εκείνου που ξέρει αλλά δεν μοιράζεται την πληροφορία με τους πολλούς, αφήνουν να εννοηθούν πολλά. «Ποια γραμμάτια εξαργύρωσε;» ρωτάει ο Μητσοτάκης για τον Τσίπρα και την ψήφιση του Ποινικού Κώδικα το 2019. Πείτε και σε εμάς, κύριε πρωθυπουργέ, ποια γραμμάτια εξαργύρωσε. Ποιον επιχειρηματία εξυπηρέτησε η κυβέρνηση Τσίπρα; Με ποιον τρόπο; Δεν αρκεί ο πλάγιος τρόπος ούτε μπορεί ο κόσμος να αρχίσει τις μαντεψιές.

Ο Αλέξης Τσίπρας παίζει το μαφιόζικο παιχνίδι λέγοντας ότι από τις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα ευνοήθηκαν τραπεζίτες; «Αυτά τα γραμμάτια είχαν ονοματεπώνυμο», λέει δίχως να προσδιορίζει. Ντρέπεται να πει; Κυκλοφορεί ένα όνομα, αλλά κυκλοφορεί σε περιορισμένο εύρος. Ας μιλήσει ανοιχτά, εφόσον θέλει και εκείνος να κάνει τον μάγκα. Να πει: Επί των ημερών μου ο τάδε τραπεζίτης διωκόταν για ηθική αυτουργία σε απιστία, σε υπόθεση που αφορούσε τη διαχείριση των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων. Ήρθε η Νέα Δημοκρατία και η δίωξη για απιστία σε βάρος τραπεζών μπορούσε πλέον να συνεχιστεί μόνο εφόσον η ίδια η τράπεζα υπέβαλλε έγκληση. Όλο το στόρι σε μια φράση για να μάθει ο κόσμος. Όχι «βουλώστε το για να μην μιλήσουμε».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ακριβώς την ίδια στρατηγική: λέει, λέει και κατηγορεί χωρίς να γίνεται συγκεκριμένος. Ρωτάει για τον πολιτικό του αντίπαλο «Ποια γραμμάτια εξαργύρωσε;» σαν να βρίσκεται στο σοκάκι με τους μαφιόζους και να ρωτάει για κάποιο πληρωμένο συμβόλαιο. Οι ερμηνείες είναι ανοιχτές; Αναφέρεται μήπως σε μια επιταγή που έφυγε από επιχειρηματικό όμιλο για να πάει σε διευθυντή οργανισμού, ένα δωράκι άνω των διακοσίων χιλιάδων; Πιθανώς αυτή την υπόθεση εννοεί, επειδή η κυβέρνηση Τσίπρα φέρθηκε τρυφερά στους καταχραστές του Δημοσίου.

Συγκεκριμένος έγινε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, με καταγγελία ότι ο Τσίπρας πήρε χρήματα από τον Μαδούρο. Ατεκμηρίωτος όμως ισχυρισμός, όχι στοιχείο. Θα ήταν χρήσιμο για όλους, αν ο πρωθυπουργός το έκανε λιανά και εξηγούσε στους ψηφοφόρους τι εννοεί ο ίδιος, οι υποθργοί του και ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης.

Τα μισόλογα και οι υπαινιγμοί δεν έχουν θέση στην πολιτική αντιπαράθεση. Όποιος έχει στοιχεία και πληροφορίες, ας μιλήσει. Όποιος μπορεί να απαντήσει σε όσα προσάπτουν οι πολιτικοί αντίπαλοι, ας μιλήσει. Οι προτροπές «βουλώστε το» και τα υπονοούμενα για εξυπηρετήσεις προυχόντων δεν ανήκουν στη δημόσια σφαίρα μιας δημοκρατίας.