Κακώς κάποιοι είδαν στη Βουλή κόντρα ανάμεσα στον Πιερρακάκη και τον Τσίπρα. Εγώ βλέπω ένα κάλεσμα, σαν εκείνα τα περιστεράκια που ερωτεύονται.

Γιατί αυτό που ουσιαστικά είπε ο υπουργός Οικονομικών στον πρώην πρωθυπουργό είναι ότι πολιτικά βρίσκονται πολύ πιο κοντά απ’ όσο παραδέχονται. Ότι εφαρμόζουν τις ίδιες πολιτικές. Γιατί, λέω εγώ τώρα, να μην μπορούσαν να συνεργαστούν κιόλας;

Αν αφήσουμε στην άκρη τις κομματικές ταμπέλες και τις εκατέρωθεν καταγγελίες, αυτό που προκύπτει από την αντιπαράθεση για τα funds, τους servicers και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, είναι η συμπόρευση.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είχε προφανώς κάνει πρόβες για να κατατροπώσει τον αρχηγό της Αριστεράς. Τα είπε σαν θεατρικό μονόλογο και υπενθύμισε ότι το νομοθετικό πλαίσιο που επέτρεψε τους πλειστηριασμούς κατοικιών δημιουργήθηκε επί κυβέρνησης Τσίπρα. Με άλλα λόγια, αυτός που καταγγέλλει το σύστημα είναι εκείνος που το επινόησε.

Η μεταβίβαση δανείων σε funds και οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θεσμοθετήθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Τσίπρας. Εντάξει, άλλαξε κόμμα, και καλά έκανε, αλλά δεν ξεχνάμε τα πεπραγμένα του. Εκείνη την περίοδο είχε αναλάβει να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο, έχοντας προηγουμένως υποσχεθεί ότι θα σκίσει τα προηγούμενα.

Ο Πιερρακάκης αναφέρθηκε σε στοιχεία για δανειακές απαιτήσεις περίπου 18 δισ. ευρώ που βρίσκονταν ήδη στα χέρια funds τον Μάρτιο του 2019.

Σχολίασε επίσης τον ισχυρισμό του Τσίπρα ότι επί κυβέρνησής του δεν μεταβιβάστηκε ούτε ένα ευρώ σε funds. Γκουχ γκουχ, ξερόβηχας και έλεγχος δεδομένων. Μήπως είχαν εκχωρηθεί στεγαστικά δάνεια ύψους 375 εκατ. ευρώ;

Ο Πιερρακάκης έδειξε ότι ανάμεσα στις δύο πολιτικές δυνάμεις υπάρχει μια συνέχεια που δύσκολα μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις σημερινές διακηρύξεις. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνέχισε να διαχειρίζεται ένα πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί επί ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψε εκ των υστέρων τις συνέπειες των δικών του νομοθετικών επιλογών. Και ναι μεν ο Τσίπρας έφτιαξε νέο κόμμα, αλλά δεν μπορεί να αποκοπεί από τις πολιτικές του.

Οι δύο πλευρές μπορούν να διαφωνούν για την έκταση των ευθυνών, τον τρόπο εφαρμογής και τις επιμέρους πολιτικές αποφάσεις. Δεν μπορεί όμως ο Αλέξης Τσίπρας να παριστάνει τον ανήξερο. Στο συγκεκριμένο ζήτημα, η πολιτική τους διαδρομή συναντιέται. Ο ένας έβαλε τις βάσεις και ο άλλος όρθωσε το οικοδόμημα.

Πιθανά ο Πιερρακάκης, χωρίς να το επιδιώκει, έκανε στον Τσίπρα ένα τρυφερό κλείσιμο ματιού. Τα περιστεράκια, άλλωστε, δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Όταν αναγνωρίζουν το ταίρι τους, πλησιάζουν.