Σύμφωνα με το ρεπορτάζ έχει ξεσπάσει διαμάχη ανάμεσα σε ρυθμιστική αρχή που είναι η ΕΕΤΤ και τους πάροχους καθώς η Αρχή θέλει να αυξήσει τα τέλη που επιβάλει στα διοικητικά τέλη τηλεπικοινωνιών και συγκεκριμένα στα τέλη γενικών αδειών που καταβάλουν όλοι οι πάροχοι—ΟΤΕ, ΔΕΗ, Vodafone Ελλάδος, Nova, Fiber2all και FiberGrid.

Τα στοιχεία της ΕΕΤΤ για το 2025 δείχνουν διοικητικές δαπάνες 14.4 εκατ. ευρώ. Διοικητικά τέλη 10,6 εκατ. και διαφορά 3,8 εκατ. ευρώ.

Η ΕΕΤΤ αποδίδει την αύξηση των δαπανών της σε νέες αρμοδιότητες και την υποχώρηση των εσόδων της σε εταιρικές απορροφήσεις—όχι σε μείωση της δραστηριότητας των παρόχων. Η προσαρμογή διαφοροποιείται ανά κλιμάκιο εσόδων (π.χ., η αύξηση κατά 60% αφορά το κλιμάκιο των εσόδων έως 250 εκατ. ευρώ και όχι το κλιμάκιο 250-750 εκατ. όπως έχει λαθεμένα γραφτεί)  ενώ, παράλληλα, η ΕΕΤΤ ζητά επέκταση της βάσης υπολογισμού των τελών  καθώς και την επιβολή ενός σταθερού παγίου.

Και για να είναι τα μεγέθη σαφή, παραθέτουμε αυτά που είναι διαθέσιμα.

Για έσοδα μέχρι 150.000 ευρώ(ναι χιλιάδες, όχι εκατομμύρια)  ο συντελεστής τελών είναι μηδενικός και παραμένει στο μηδέν. Για έσοδα από 150.000 – 250 εκατ. ο συντελεστής αυξάνεται από 0,25% στο 0,4%. Στην κλίμακα των 250-750 εκατ. παραμένει ο ίδιος στο 0,4% και για πάνω από 750 εκατ. αυξάνεται από 0,05% στο 0,25%.

Στον συγκεκριμένο λογαριασμό και στην διετία 2024-2025 τα έσοδα από τα τέλη γενικών αδειών ηλεκτρονικών επικοινωνιών μειώθηκαν από σχεδόν 11 εκατ. σε 8,9 εκατ.  το σύνολο των διοικητικών τελών μειώθηκε από 11,7 εκατ. σε 10,6 εκατ., τα τέλη από δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων αυξήθηκαν από 17,4 εκατ. σε 19,4 εκατ. και τα τέλη δικαιωμάτων χρήσης αριθμών παρέμειναν περίπου τα ίδια στα 4 εκατ. ευρώ

Βασικό επιχείρημα των παρόχων είναι πως η ΕΕΤΤ δεν έχει έλλειμμα συνολικά αλλά μόνο στον συγκεκριμένο λογαριασμό. Ειδικά, το 2025 η ΕΕΤΤ είχε συνολικά έσοδα χρήσης 50,3 εκατ. συνολικά έξοδα 16, 45 εκατ., θετικό αποτέλεσμα 33,8 εκατ. και κατέβαλε στο δημόσιο 26,4 εκατ.

Η διαμάχη ουσιαστικά καλύπτει τρία διαφορετικά επίπεδα. Το πρώτο είναι αυτό τη διαφάνειας, που ανέδειξε ο ΟΤΕ και σ’ αυτό δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση. Η ΕΕΤΤ οφείλει πράγματι να παρουσιάσει όλους τους λογαριασμούς της με διαφάνεια – όχι πως υπήρξε άρνηση εκ μέρους της προς τούτο—και να τεκμηριώσει το αίτημα αύξησης των τελών, από την στιγμή που δείχνει θετικό αποτέλεσμα της τάξης των 7,4 εκατ. ευρώ. Τουλάχιστον για το 2025.

Το ίδιο ακριβώς αίτημα για διαφάνεια ισχύει και για τους πάροχους, που οφείλουν να δείξουν, ο καθένας ξεχωριστά, ποια ακριβώς θα είναι η επιβάρυνση τους αν ικανοποιηθεί το αίτημα της ΕΕΤΤ και ποιες θα είναι οι αρνητικές επιπτώσεις που θα υποστούν σε κέρδη και σε επενδυτικά σχέδια.

Ο Έλληνας πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να γνωρίζει και να κρίνει.

Σε δεύτερο επίπεδο, τίθεται το θέμα που υπαινίχθη πάροχος, δηλαδή η έμμεση πρόταση να καλυφθούν οι νέες ανάγκες της ΕΕΤΕ μειώνοντας το ποσό που δίδεται στο δημόσιο.  Εδώ, προκύπτουν δύο θέματα, Πρώτον, σε καθαρά οικονομικούς όρους τα 26,4 εκατ. ευρώ καταβλήθηκαν μεν το 2025, αλλά αντιστοιχούν  στο 80% του αποτελέσματος του 2024, συν περίπου 120 χιλιάδες ευρώ αδιάθετου αποθεματικού παλαιότερης χρήσης. Οπότε, με βάση το αίτημα της αύξησης του συντελεστή,  αυτή η δυνατότητα μάλλον δεν φαίνεται να υπάρχει τουλάχιστον για το 2026 και, πολύ πιθανό ούτε για το 2027.

Δεύτερον, ένας τέτοιος υπαινιγμός εγείρει θέματα ηθικής, με την έννοια ότι ο πάροχος ουσιαστικά αφήνεται ευάλωτος στην κατηγορία πως ζητά να επωμισθεί το κοινωνικό σύνολο το κόστος της εποπτείας και ταυτόχρονα φαίνεται σαν να υποστηρίζει πως το δικό του οικονομικό συμφέρον αυτονόητα συνεπάγεται ορθότερη διαχείριση δημοσίων πόρων. Πολύ απλά μεγαλύτερο ιδιωτικό όφελος και μικρότερα δημόσια έσοδα.

Είναι βέβαιο πως κανένας πάροχος δεν θα ήθελε να τοποθετηθεί σ’ αυτήν την βάση.

Το τρίτο επίπεδο αφορά τα ίδια τα μεγέθη – κι εδώ η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Η ΕΕΤΤ εποπτεύει μία αγορά της τάξης περίπου των 5,7 δισ. – 4,9 δις. στις τηλεπικοινωνίες και τα υπόλοιπα στις ταχυδρομικές υπηρεσίες.  Επιτελεί ένα αναγκαίο έργο—ιδιαίτερη στην σημερινή ψηφιακή περίοδο. Κάνει άριστα την δουλειά της με περίπου 16,5 εκατ. ευρώ. Ουσιαστικά ζητά να καλυφθεί τουλάχιστον ένα έλλειμμα της τάξης των 3,8 εκατ. Αν τώρα οι αυξήσεις των συντελεστών φέρνουν τα μεγέθη σε τελείως άλλα όρια επαχθή για την εταιρική υγεία αυτό θα πρέπει να καταδειχτεί. Η οικονομική κατάσταση των παρόχων δεν είναι η ίδια για όλους αλλά ως σύνολο έχουν καθαρά κέρδη που πλησιάζουν 700 εκατ. ευρώ.

Θα είναι δύσκολο να υποστηριχτεί πως η αύξηση στα διοικητικά τέλη που ζητά η ΕΕΤΤ θίγει τόσο πολύ την κερδοφορία των παρόχων ώστε να πρέπει να περάσει στους καταναλωτές— εκτός κι αν παρουσιαστούν μεγέθη που το αποδεικνύουν.

Οι εποπτικές αρχές αποτελούν βασική υποδομή της αγοράς. Χωρίς επαρκείς πόρους, εξειδικευμένο προσωπικό και πραγματική ανεξαρτησία, ο ανταγωνισμός κινδυνεύει να γίνει προνόμιο των ισχυρών και η προστασία του καταναλωτή διαφημιστικό σύνθημα. Οι επιχειρήσεις δικαιούνται να απαιτούν διαφάνεια για κάθε ευρώ που καταβάλλουν. Οφείλουν όμως και να εξηγούν γιατί μια πρόσθετη συλλογική επιβάρυνση που ξεκινά από τα 4 εκατ. ευρώ φτάνει κατ’ αυτούς σε ύψος που να προκαλεί ισχυρή αντίδραση σε μια αγορά δισεκατομμυρίων. Η χρηματοδότηση της εποπτείας δεν μπορεί να εξαρτάται από το πόσο βολική τη βρίσκουν οι εποπτευόμενοι.

Εδώ ακριβώς η οικονομία συναντά τη δημοκρατία. Η δημοκρατική πολιτεία κρίνεται και από την ικανότητά της να επιβάλλει κοινούς κανόνες σε όσους διαθέτουν την οικονομική δύναμη να τους παρακάμπτουν ή να τους διαμορφώνουν στα μέτρα τους. Όταν ο πολίτης βλέπει ότι η ισχύς εξασφαλίζει εξαιρέσεις και ότι ο έλεγχος υποχωρεί μπροστά στην εταιρική πίεση, χάνει την εμπιστοσύνη του και στην αγορά και στους θεσμούς. Η ΕΕΤΤ οφείλει να λογοδοτεί για τις δαπάνες της. Οι πάροχοι οφείλουν να αποδέχονται ότι ο επόπτης τους πρέπει να έχει τα μέσα να τους ελέγχει. Αλλιώς, η αγορά αποκτά αφεντικά και η δημοκρατία χάνει έδαφος.