Θα μιλήσουμε για τις αλλαγές που φέρνει ο Νίκος Δένδιας στο υπουργείο Άμυνας, αφού πρώτα ξεκαθαρίσουμε ότι από όπλα ξέρουμε να ξεχωρίσουμε το νεροπίστολο από το πολυβόλο και ότι, όταν ένα αεροπλάνο περνάει αλλά δεν προλαβαίνουμε να το δούμε, υποθέτουμε ότι είναι Mirage ή κάτι τέτοιο.

Επιπλέον, δεν κάναμε σκοπιά στα σύνορα. Η άποψη, λοιπόν, αφορά μόνο το πολιτικό σκέλος, την πρόθεση για συμμάζεμα. Δεν υποσχέθηκε να τα αλλάξει όλα σε μια μέρα. Πρόκειται για δωδεκαετές πλάνο και αυτή είναι η τρίτη φάση προς τη Νέα Δομή των Ενόπλων Δυνάμεων.

Από τη μακροσκελή παρουσίαση των αλλαγών, κάθε γραμμή θα μπορούσε να γίνει ανεξάρτητο θέμα ανάλυσης, οπότε θα κρατήσουμε ερανιστικά ορισμένα από αυτά που έχουν πολιτικό ενδιαφέρον. Προβλέπονται καταργήσεις και συγχωνεύσεις 56 μονάδων και 126 στρατιωτικών δομών, με εκτιμώμενη εξοικονόμηση 530 εκατ. ευρώ σε πέντε χρόνια. Αυτό έρχεται να προσαρμόσει τα δεδομένα της εποχής και να διορθώσει μια παλαιά αντίληψη ότι οι μονάδες του στρατού, όπως και τα τεχνολογικά ιδρύματα, έχουν σκοπό την τόνωση της οικονομίας στην περιφέρεια. Ξέρετε, «να δουλέψουν τα σουβλατζίδικα». Έτσι, αν δύο μονάδες διατηρούν ξεχωριστή διοίκηση, εγκαταστάσεις και διοικητικό προσωπικό χωρίς να δικαιολογείται από τις επιχειρησιακές ανάγκες, η συγχώνευση θα περιορίσει τις επικαλύψεις. Οι πόροι και το προσωπικό θα αξιοποιηθούν αλλού.

Πάμε να δούμε, όμως, πώς ενισχύεται πραγματικά η οικονομία, με μια απόφαση που επιβάλλει συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας κατά τουλάχιστον 25% στα εξοπλιστικά. Αυτό σημαίνει και λεφτά (θέσεις εργασίας, προμήθειες) και τεχνογνωσία. Ο Νίκος Δένδιας επιδιώκει να συμμετέχουν ελληνικές επιχειρήσεις στην παραγωγή, στην υποστήριξη ή σε άλλες σχετικές εργασίες, αντί να κατευθύνεται ολόκληρη η οικονομική δραστηριότητα στον ξένο προμηθευτή. Διπλό το καλό.

Άλλο ένα πεδίο οικονομίας αφορά την κατάργηση στρατοδικείων, ναυτοδικείων και αεροδικείων με ελάχιστο έργο. Δεν φταίνε οι εργαζόμενοι, απλά δεν υπάρχουν υποθέσεις, άρα πάμε σε αυτορύθμιση. Να δούμε τα παραδείγματα που ο υπουργός Άμυνας ανέφερε στα κλιπάκια που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στα Ιωάννινα, τρία στρατιωτικά δικαστήρια εκδίκαζαν 20 υποθέσεις τον χρόνο, ενώ απασχολούσαν έξι δικαστές και 15 υπαλλήλους. Στα Χανιά εκδίκαζαν 21 υποθέσεις ετησίως, με πέντε δικαστές και 15 υπαλλήλους. Οι υποθέσεις μεταφέρονται σε άλλες δικαστικές έδρες, περιορίζοντας τις διοικητικές δαπάνες και την απασχόληση προσωπικού σε δομές με ελάχιστο έργο.

Κάτι ακόμα. Η θητεία είναι υποχρεωτική για όλους, αλλά δεν είναι όλοι σαν τους άλλους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, περίπου 30.000 νέοι απαλλάχθηκαν από τη στρατιωτική θητεία την τελευταία τριετία, εκ των οποίων το 76% επικαλέστηκε ψυχολογικούς λόγους. Ο Νίκος Δένδιας ξεκαθάρισε ότι η απαλλαγή θα ισχύει για όσους προσκομίζουν δικαιολογητικά από δημόσιο νοσοκομείο. Δηλαδή, βάζει τέλος στο σύστημα πώλησης δικαιολογητικών από ιδιώτες ιατρούς. Ορισμένοι είχαν μια πολύ επικερδή σταδιοδρομία βοηθώντας να απαλλαγούν άτομα που απλά δεν είχαν όρεξη να κάνουν το στρατιωτικό τους.

Το πρόβλημα με τα πολυετή προγράμματα είναι ότι δεν υπάρχει βεβαιότητα συνέχειας στην περίπτωση που αλλάξει η κυβέρνηση. Αυτό που παρουσιάστηκε είναι η τρίτη φάση της Νέας Δομής των Ενόπλων Δυνάμεων 2024-2035, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης «Ατζέντα 2030». Λέτε να αντέξει η μεταρρύθμιση ως το 2035;