Επι-θετικά

Το τσιγαράκι στην Ακρόπολη, ο μηχανικός και τα τσιμέντα

Portrait of Stephy Langui, Rene Magritte


Τσιγαράκι στην Ακρόπολη

Η κυρία που πριν από λίγες μέρες είχε καθίσει με όλη της την άνεση στην άνοδο των Προπυλαίων για να καπνίσει το τσιγάρο της, ακολουθώντας μια παρέα «αυτοψίας» της αντιπολίτευσης στην Ακρόπολη, προσβάλλει άραγε λιγότερο το μνημείο από μία επιγραφή; Θα μου πείτε το ένα είναι αναστρέψιμο, γιατί η κυρία, υπακούοντας ενδεχομένως στην σύσταση κάποιου φύλακα, θα μπορούσε να συνετισθεί, αλλά οι επιγραφές μένουν. Σωστό.

Δεν συγκρίνω ανόμοια, επισημαίνω όμως ότι οι παραβάσεις, κυρίως αυτές οι «στιγμιαίες», που δεν είναι λίγες και πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές, μπορεί να επιφέρουν βλάβες,  ακόμη κι αν είναι αισθητικής φύσεως. (Επί του προκειμένου φανταστείτε τι τριτοκοσμική εντύπωση έδινε το όλον θέαμα…). Επιπλέον δεν μπορεί να ανεβαίνεις στην Ακρόπολη, με εκ προοιμίου ειλημμένη απόφαση μάλιστα, για να καταγγείλλεις, να κουνήσεις το δάκτυλο και να κάνεις ερωτήσεις στη… Βουλή, αλλά να μην ξέρεις ούτε καν πώς να φερθείς εσύ ο ίδιος. Παίρνεις τα μέτρα σου, αν είσαι έξυπνος.

Στην αρχή όμως, δεν τους άρεσε που τοποθετήθηκε ανελκυστήρας, στη συνέχεια διαμαρτύρονταν γιατί… καθυστέρησε και πώς θα ανέβαιναν οι επισκέπτες στον βράχο. Το ότι όλα αυτά γίνονταν εν μέσω πανδημίας, με όλα κλειστά και επισκέπτες ανύπαρκτους προφανώς δεν έπαιζε κανένα ρόλο…

Θέατρο του παραλόγου, που συνεχίσθηκε σε άλλο τόνο με την διακίνηση της ιδέας του «τσιμεντώματος» της Ακρόπολης, αναπαράγοντας ξανά και ξανά μέσα από τα social media ειδικές εικόνες, προσεκτικά επιλεγμένες ώστε να διεγείρουν το φρόνημα των ψηφοφόρων, που έχουν να ανεβούν στην Ακρόπολη από το σχολείο —και αν — που δεν θυμούνται πώς και γιατί ήταν η πριν κατάσταση και που δυστυχώς δεν γνωρίζουν τίποτε από την ιστορία του μνημείου. Οι σοβαροί επιστήμονες δεν εισακούονται, αφού ουδόλως εξυπηρετούν την κομματική γραμμή, έτσι τα fake news πάνε κι έρχονται, κι ένας πραγματικός οχετός από κατευθυνόμενα και χυδαία σχόλια πλημμυρίζει το διαδίκτυο. Η πολιτική στα χειρότερά της.

Ξέρει ο μηχανικός από τσιμέντα;

Είναι πρωτοφανές το μένος του ΣΥΡΙΖΑ προς το υπουργείο Πολιτισμού και την κυρία Μενδώνη προσωπικά. Το γιατί, μόνον οι ίδιοι το ξέρουν. Θα περίμενε κανείς, ότι μετά την γκάφα της εφημερίδας της αντιπολίτευσης και αυτού του ιδίου, του κ. Τσίπρα, που έσπευσε να την ενστερνιστεί, ότι δηλαδή η Λίνα Μενδώνη θα έβαζε το όνομά της στην Ακρόπολη, κάπως θα τα μάζευαν λίγο… Οποία αφελής και ρομαντική σκέψη, όταν κανείς έχει να κάνει με υβριστές και  λασπολόγους, που κινούν τα νήματα, ως οπαδοί του δόγματος «βρίζε – βρίζε, κάτι θα μείνει», επαγγελματίες διοργανωτές συνωμοσιών και  μαγείρους ανυπόστατων ειδήσεων και οργανωμένων συκοφαντιών.

Στοιχηματίζω όμως ότι, κατόπιν της πρόσκλησης της Λίνας Μενδώνη, ο κ. Τσίπρας θα ανεβεί τελικά στην Ακρόπολη. Όχι μαζί της. Με τους δικούς του για να δει κι αυτός τέλος πάντων, τι είναι αυτό που το λένε Παρθενώνα! Να διακηρύξει πόσο…χάλια είναι τα έργα —γιατί τα ήξερε και από πριν…— να επιτεθεί στο υπουργείο και τους ανθρώπους του, να ζητήσει για μία ακόμη φορά την παραίτηση της υπουργού και ασφαλώς του Κυριάκου Μητσοτάκη και να… υποσχεθεί πως άμα βγει -ποτέ- αυτός πρωθυπουργός θα τα χαλάσει όλα!

Άλλωστε τι μηχανικός είναι… (Μου λένε, βέβαια, ότι έστω και με τις δικές του γνώσεις θα καταλάβει, ότι το υλικό επίστρωσης δεν είναι το τσιμέντο για το οποίο ωρύεται το κόμμα του, και ότι θα έρθει σε δύσκολη θέση, Αλλά δεν το πιστεύω. Δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες ευαισθησίες ως τώρα).

Προσωπικά, έχω βρεθεί στην Ακρόπολη με υπουργούς, πρωθυπουργούς και Προέδρους της Δημοκρατίας, με τον Κωστή Στεφανόπουλο να ξεχωρίζει μακράν για την ποιότητα, το ήθος  και το εύρος της γνώσης του, αλλά ο κ. Τσίπρας δεν μας έκανε ποτέ τη χάρη. Ακόμη και τους επίσημους καλεσμένους της χώρας, όταν ήταν πρωθυπουργός, τους έστελνε στην Ακρόπολη μόνους τους. Άντε, το πολύ πολύ μέχρι το Μουσείο κι έξω απ’ την πόρτα. Αναμένουμε λοιπόν τώρα.


ΣΧΟΛΙΑ