Αντιδρούν σαν να τους έβρισε τη μάνα ή να τους αποκάλεσε κλέφτες. Ο λόγος για βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που ταράχτηκαν υπερβολικά με επισημάνσεις της Ντόρας Μπακογιάννη. Δεν έκανε προσωπική επίθεση, δεν υπονόησε κάτι περισσότερο από αυτό που ξεκάθαρα άρθρωσε: «Βλέπω αλαζονεία σε υπουργούς του Μητσοτάκη και θα έλεγα να ξεκαβαλικέψουν». Δεν είπε «σε όλους τους υπουργούς», ούτε απείλησε με καταγγελίες επειδή η αλαζονεία δεν είναι έγκλημα και δεν αναλαμβάνει εισαγγελέας.

Γιατί λοιπόν τόση φασαρία, για μια απλή διαπίστωση; Επειδή δεν έχουμε μάθει στη δημόσια αυτοκριτική. Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ένα παράδοξο. Ενώ θα ήταν γελοίο να κάνει η Μπακογιάννη δήλωση «είμαστε όλοι απίθανοι, υπέροχοι και προπάντων ταπεινοί», υπάρχουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που ταράζονται με μια ειλικρινή αξιολόγηση, έναν προβληματισμό. Τι θα προτιμούσαν άραγε; Να πάρει στο τηλέφωνο τον μικρό αδελφό της και να πει «μάζεψε τον Τάδε, έχει καβαλήσει το καλάμι». Θα πείτε, το ένα δεν αναιρεί το άλλο, μπορεί να τα λέει δημόσια και να μιλάνε και σαν συγγενείς. Το δημόσια ενοχλεί καθώς ακυρώνει το θέαμα καθωσπρεπισμού στο οποίο έχουμε συνηθίσει.

Η Μπακογιάννη μίλησε επίσης για την κόπωση της εξουσίας. Μετά από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης, είπε, υπάρχουν πρόσωπα στο κυβερνητικό σχήμα που έχουν κουράσει. Δεν είναι και παράλογο. Η εξουσία, όταν διαρκεί, φθείρει. Σε έναν κυβερνητικό βουλευτή όλοι κρατούν την πόρτα να περάσει, γελάνε με τα αστεία του, υποκλίνονται, χαμογελούν, παινεύουν και την πιο ηλίθια ιδέα του. Ανθρώπινο είναι να καβαλάνε το καλάμι και θα έπρεπε να χαίρονται όταν κάποιος τους επαναφέρει στην κανονικότητα.

Παραξένεψε και η προτροπή της Ντόρας Μπακογιάννη να ακούν περισσότερο και να κάνουν λιγότερους μονολόγους. Κανονικά θα έπρεπε αυτό να το κρατήσουν σαν υποσημείωση και να κάνουν άσκηση χαρακτήρα, όλοι αυτοί που όντως έχουν καβαλήσει το καλάμι. Να υπόσχονται στον εαυτό τους ότι θα ακούνε τον συνομιλητή χωρίς να τον διακόπτουν και, όταν είναι σε κάποια συνάθροιση, να χρονομετρούν ένα ολόκληρο λεπτό σιωπής.

Δεν ξέρουμε ποιος αναγνωρίζει τον εαυτό του ως καβαλημένο καλάμι, αλλά έχουμε την υποψία ότι πολλοί τριγυρνούν στον καλαμώνα.

Διαβάστε επίσης:

Τα διεθνή κεφάλαια, η συνέχεια Μητσοτάκη και η αποστροφή Τσίπρα

Όταν ο υπουργός δεν λέει «συγγνώμη, λάθος μου»

Τραμπ–Ερντογάν: Τι σημαίνει για την Ελλάδα ο λόγος της ισχύος