Ήταν πολύ απλό για τον Άδωνη Γεωργιάδη. Μπορούσε να πει «συγγνώμη, λάθος μου, δεν έπρεπε να πάω σε εγκαίνια ιδιωτικής κλινικής που διαφημίζει καθαρισμό αίματος».

Κι επειδή υπάρχει πιθανότητα όντως να μην είδε την ιστοσελίδα της συγκεκριμένης μονάδας, θα μπορούσε να πει «συγγνώμη, δεν ήξερα ότι κάνουν τέτοια πράγματα». Δεν χρειαζόταν να πει ότι πρόκειται για απατεώνες, εφόσον κάτι τέτοιο προς το παρόν δεν αποδεικνύεται. Θα μπορούσε να βάλει την απάντησή του σε ένα πλαίσιο επικαιρότητας, σε μια περίοδο που όλη η χώρα ασχολείται με τους κινδύνους από τις εναλλακτικές θεραπείες και με την εκμετάλλευση της ελπίδας από επιτήδειους.

Ο υπουργός Υγείας δημιούργησε για μια ακόμη φορά μία κατάσταση όπου η πολιτική ξεφεύγει από το περιεχόμενο και περιφέρεται γύρω από τον τρόπο. Έβαλε τις φωνές στους δημοσιογράφους που τόλμησαν σε ραδιοφωνική εκπομπή να ρωτήσουν το αυτονόητο. Αν είναι σωστό ο υπουργός να πηγαίνει στα εγκαίνια κλινικής με υπηρεσίες σε γκρίζα ζώνη. Ο ίδιος ο Γεωργιάδης έχει απειλήσει γιατρούς και δαίμονες: θα κάνει ελέγχους σε οτιδήποτε δεν είναι αποδεκτό από την κλασική ιατρική, θα απαγορεύσει τις διαφημίσεις ψευτοϊατρικών υπηρεσιών. Ο ίδιος τα έλεγε το πρωί, ο ίδιος φωτογραφιζόταν το βράδυ. Τον είδαμε μάλιστα να ξαπλώνει και να παριστάνει, τάχα μου, τον πελάτη. Δεν λένε να «παριστάνει τον ασθενή», για ευνόητους λόγους.

Μετά από μια τέτοια εμφάνιση τολμάει να αποκαλεί τους δημοσιογράφους «τσαρλατάνους» και να ανασύρει ιστορίες από το παρελθόν της ιδιωτικής τηλεόρασης. Ξέρει τι κάνει και μην νομίσει κανείς ότι πάνω στα νεύρα είπε και μια κουβέντα παραπάνω. Με όλη αυτή τη φασαρία, οι θεατές και οι ακροατές έχουν ήδη ξεχάσει το θέμα της συζήτησης επειδή υπάρχει νέο θέμα συζήτησης. «Παραφέρθηκε ο Γεωργιάδης αλλά δεν του κάνουν εμπάργκο τα κανάλια». Με τις φωνές και με το θέαμα που πρόσφερε, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από τα εγκαίνια της κλινικής.

Γιατί φέρεται έτσι; Επειδή αυτά αρέσουν στους εξήντα χιλιάδες ψηφοφόρους του. Τον ψήφισαν για να αποκαλεί «τσαρλατάνους» δημοσιογράφους με καριέρες δεκαετιών. Ο ίδιος κόσμος που έλεγε προχθές «πες τα ρε Άδωνη για την πλασμαφαίρεση» είναι ο κόσμος που λέει σήμερα «πες τα ρε Άδωνη για τα βρομοκάναλα». Τη δουλειά του κάνει με τις τσιρίδες, συσπειρώνει τους θαυμαστές του που τον θαυμάζουν όσο ανερμάτιστες κι αν είναι οι αντιδράσεις του, όσο παράταιρα κι αν είναι τα λόγια του από τις πράξεις του.