Το mononews.gr παρουσιάζει κάθε μήνα το προφίλ των Winners & Losers.

Των κερδισμένων και των χαμένων του μήνα που πέρασε από την πολιτική και την επιχειρηματική σκηνή.

Έτσι για τον μήνα Δεκέμβριο του 2025, η ομάδα του mononews.gr θεωρεί ότι οι κερδισμένοι και χαμένοι του μήνα είναι οι εξής:

 

Κερδισμένοι

Κυριάκος Πιερρακάκης, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Κρίστιαν Χατζημηνάς, Επικεφαλής της THEON

Γιάννης Παπαλέκας, Επιχειρηματίας και μεγαλομέτοχος του Yoda Group

 

Χαμένοι

Βασίλης Κικίλιας, Υπουργός Ναυτιλίας

Χριστόφορος Μπουτσικάκης, CEO Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα

Μαρία Ρίτα Γκάλι, πρώην Διευθύνουσα Σύμβουλος της ΔΕΣΦΑ

Γιώργος Ξυλούρης, Αγροτοσυνδικαλιστής

Η φωνή της Ελλάδος ακούγεται ακόμα πιο έντονα στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτή η φωνή ανήκει στον Κυριάκο Πιερρακάκη, ο οποίος εκλέχθηκε ομόφωνα Πρόεδρος του Eurogroup, με την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στα έδρανα του συμβουλίου να πραγματοποιείται στις 19 Ιανουαρίου.

Αν και μόλις 9 μήνες στο τιμόνι του Υπουργείου Οικονομικών και μέλος του Eurogroup κατάφερε να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων ομολόγων του πως μπορεί να διαχειριστεί τις πολλαπλές προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει για τα επόμενα 2,5 χρόνια η οικονομία της Ευρωζώνης.

Πλέον, οι ελληνικές θέσεις ακούγονται ακόμα πιο ηχηρά στις Βρυξέλλες, ενώ τα όσα διαδραματίζονται και σχεδιάζονται στην Ευρώπη θα τα γνωρίζει από πρώτο χέρι ένας Έλληνας Υπουργός, καθορίζοντας και τη στρατηγική της κυβέρνησης.

«Τα επόμενα χρόνια, στόχος μου θα είναι να εργαστώ ώστε το Eurogroup να παραμείνει ένα όργανο ενότητας και κοινής στόχευσης. Εστιάζοντας στο κοινό μας νόμισμα, στα κοινά οικονομικά μας συμφέροντα και στο ευρωπαϊκό εγχείρημα, που εδράζεται στις θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης», ήταν τα πρώτα λόγια του, ενώπιον των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης μετά την εκλογή του.

Όλα αυτά έχοντας στα χέρια του τον φάκελο προϋπολογισμός, με διπλάσια ποσοστά ανάπτυξης σε σχέση με περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης, υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά και συνεχή υπέρβαση των φορολογικών εσόδων, ως αποτέλεσμα της πάταξης της φοροδιαφυγής και της ψηφιοποίησης όλων των φοροελεγκτικών μηχανισμών.

«Ο Προϋπολογισμός του 2026 αποτυπώνει με σαφήνεια την εικόνα μιας οικονομίας που έχει αφήσει πίσω της την αβεβαιότητα και βαδίζει πλέον σε τροχιά σταθερής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, με ρυθμούς που υπερβαίνουν συστηματικά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», σημείωσε στην ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής.

Ο λόγος του παρέμεινε τεκμηριωμένος και προσανατολισμένος στην επίλυση προβλημάτων και διεξόδου από τα «αγκάθια» του παρελθόντος, ενισχύοντας το προφίλ ενός σύγχρονου πολιτικού που επενδύει στη δουλειά και όχι στη ρητορική. Αυτό άλλωστε επιβάλει και η νέα θεσμική του θέση που πλέον ακούγεται όχι μόνο στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς ήταν, χωρίς καμία αμφιβολία, ένα από τα πρόσωπα που σφράγισαν το 2025, όχι μόνο για την ελληνική επιχειρηματική σκηνή αλλά και για τον ευρωπαϊκό αμυντικό χάρτη.

Σε μια χρονιά όπου η γεωπολιτική αστάθεια, η αναβάθμιση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και η ανάγκη για τεχνολογική υπεροχή βρέθηκαν στο επίκεντρο, ο επικεφαλής της Theon ξεχώρισε ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους dealmakers, υπογράφοντας στρατηγικά συμβόλαια με κρίσιμες αγορές χωρών του ΝΑΤΟ και τοποθετώντας την εταιρεία του στον σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.

Η κορυφαία συμφωνία όμως για το 2025, ήρθε τον τελευταίο μήνα του έτους. Τον Δεκέμβριο, η Theon ανακοίνωσε μια συμφωνία-μαμούθ με τον ευρωπαϊκό διακυβερνητικό οργανισμό OCCAR, αξίας 1 δισ. ευρώ, για την προμήθεια 100.000 συστημάτων νυχτερινής όρασης. Πρόκειται για μια σύμβαση-ορόσημο, η οποία δεν έχει ιστορικό προηγούμενο ούτε για άλλη εταιρεία ούτε για άλλη χώρα στον παγκόσμιο κλάδο των ηλεκτροοπτικών, τόσο ως προς τον αριθμό των συστημάτων όσο και ως προς τη συνολική αξία της.

Συγκεκριμένα, στα μέσα Δεκεμβρίου υπεγράφη η τροποποίηση της σύμβασης μεταξύ του OCCAR και της κοινοπραξίας THEON/Hensoldt, με αντικείμενο την προμήθεια επιπλέον 100.000 συστημάτων νυχτερινής όρασης (NVGs) προς τις Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς και 4.000 NVGs προς τις Βελγικές Ένοπλες Δυνάμεις. Οι ποσότητες αυτές ενεργοποιήθηκαν μέσω υφιστάμενων δικαιωμάτων προαίρεσης και μετατράπηκαν σε δεσμευτικές παραγγελίες, ενισχύοντας κατακόρυφα το ανεκτέλεστο υπόλοιπο της εταιρείας και προσδίδοντας μακροπρόθεσμη ορατότητα στα οικονομικά της μεγέθη.

Με αυτή τη συμφωνία, η Theon επιβεβαιώνει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στον τομέα των ηλεκτροοπτικών συστημάτων και της αμυντικής τεχνολογίας, όπου –σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς– κατέχει μερίδιο που αγγίζει το 60%-70%.

Ταυτόχρονα, η Theon κλείνει το 2025 με ιστορικά υψηλά έσοδα και κέρδη, εισερχόμενη στο 2026 με σημαντικά διευρυμένη και ενισχυμένη βάση. Το χαρτοφυλάκιο προϊόντων της εταιρείας έχει εμπλουτιστεί, υποστηρίζοντας ισχυρή οργανική ανάπτυξη εσόδων, ενώ το συνολικό ανεκτέλεστο υπόλοιπο ανέρχεται πλέον σε περίπου 2,4 δισ. ευρώ.

Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, η επιτυχία του Κρίστιαν Χατζημηνά και της Theon αναδεικνύει και τη δυναμική της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία αποδεικνύει ότι μπορεί να πρωταγωνιστεί σε διεθνή προγράμματα μεγάλης κλίμακας και να διεκδικεί –και να κερδίζει– συμβάσεις δισεκατομμυρίων ευρώ σε ιδιαίτερα απαιτητικές αγορές.

Για τον Γιάννη Παπαλέκα, ο Δεκέμβριος έρχεται ως επιστέγασμα ενός έντονου κλεισίματος χρονιάς.

Ο επιχειρηματίας έκανε την πιο ηχηρή real estate κίνηση του μήνα και, ίσως, του χρόνου. Η Yoda Group, που ελέγχει, απέκτησε το 30% του Πύργου Πειραιά από την Prodea, εξασφαλίζοντας θέση σε ένα από τα πλέον εμβληματικά και ήδη πλήρως αναγεννημένα assets της χώρας. Με enterprise value περί τα 120 εκατ. ευρώ, ο δεύτερος ψηλότερος πύργος της Αθήνας μπαίνει στο μικροσκόπιο της αγοράς ως το επόμενο μεγάλο deal.

Μαζί με τον Πύργο, πέρασε στον Παπαλέκα, πακέτο περίπου 30 ακινήτων, συνολικής αποτίμησης 670 εκατ. ευρώ, καθώς και συμμετοχή σε ακίνητο στην Ιταλία. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συναλλαγή του μήνα στην ελληνική κτηματαγορά και ένα deal που αλλάζει τις ισορροπίες, ανεξάρτητα από το τελικό τίμημα και τον δανεισμό των 300 εκατ. ευρώ που φέρει η Milora, η εταιρεία που ελέγχει τα ακίνητα.

Το χαρτοφυλάκιο που αλλάζει χέρια περιλαμβάνει ακίνητα με μισθωτές πρώτης γραμμής, όπως γραφεία στη Συγγρού (παλιός Διογένης), συγκρότημα στο Μαρούσι με Bayer και AstraZeneca, κατάστημα στην Ερμού, σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτη, αλλά και κτίρια μισθωμένα στο Δημόσιο, από ΔΟΥ έως την ΕΛΣΤΑΤ.

Με assets άνω των 3 δισ. ευρώ, πρόσφατες επιδόσεις που ήδη ξεπερνούν το σύνολο του 2024 και διαρκή παρουσία στα μεγάλα deals, η Yoda επιβεβαιώνει ότι ο Παπαλέκας κινήθηκε αποφασιστικά στο τέλος της χρονιάς.

Η εικόνα που εκπέμπει η πολιτική ηγεσία μιας χώρας, ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί δεν είναι ποτέ ουδέτερη.

Εμπεριέχει κι ένα πολιτικό μήνυμα. Και στην περίπτωση της υποδοχής της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τον Βασίλη Κικίλια στο υπουργείο Ναυτιλίας στον Πειραιά, το μήνυμα που εξέπεμψε το υπουργείο δεν ήταν αυτό της θεσμικής ισοτιμίας, αλλά της υπερβολικής δουλικότητας.

Όταν όλοι οι αξιωματούχοι υποδέχονται τους ξένους επισκέπτες στα γραφεία τους, με τυπικότητα και θεσμική ψυχραιμία, η επιλογή να κατέβει ένας υπουργός στην είσοδο του υπουργείου για μια σχεδόν τελετουργική υποδοχή γεννά εύλογα ερωτήματα.

Ειδικά από τη στιγμή που οι εικόνες αξίζουν όσο χίλιες λέξεις. Δηλαδή ένας υπουργός να υποδέχεται μια πρέσβη στο ισόγειο και δίπλα του να βρίσκονται κορυφαίοι αξιωματικοί του Λιμενικού, με… πλάκα τα γαλόνια και να δέχονται να γίνουν “γλάστρες” σε ένα lifestyle σκηνικό όπου κεντρικό ρόλο έπαιζε και ο… πρεσβευτικός στυλίστας Φάνσι Τζέιμς.

Δεν πρόκειται για ζήτημα ευγένειας ή πρωτοκόλλου, αν κι αυτό είναι αυστηρό και ο κ. Κικίλιας δεν το τήρησε.

Πρόκειται για πολιτικό συμβολισμό. Η Ελλάδα δεν είναι χώρα που έχει ανάγκη να επιδεικνύει υποτέλεια για να αποδείξει τον «δυτικό προσανατολισμό» της. Όταν ένας υπουργός σπεύδει να υποδεχθεί μια πολιτική περσόνα με τρόπο που θυμίζει περισσότερο κοσμικό event, με συνοδεία που παραπέμπει σε lifestyle αισθητική και όχι σε διπλωματική αποστολή, τότε το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η επίσκεψη, αλλά η στάση της ελληνικής πλευράς.

Η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με χαμόγελα υπερβολικής οικειότητας ούτε με σκηνές που μοιάζουν σχεδιασμένες για φωτογράφους. Ασκείται με αυτοπεποίθηση, θεσμική αξιοπρέπεια και σαφή συνείδηση ότι οι σχέσεις μεταξύ κρατών βασίζονται στην ισότητα, όχι στη συμβολική αυτοϋποτίμηση.

Όταν ο υπουργός επιλέγει να παρουσιαστεί ως οικοδεσπότης κατώτερος του φιλοξενούμενου, τότε το μήνυμα που στέλνεται δεν είναι φιλία, αλλά εξάρτηση.

Σε μια περίοδο που η χώρα χρειάζεται σοβαρότητα και κύρος, τέτοιες εικόνες δεν είναι απλώς ατυχείς. Είναι ενδεικτικές μιας νοοτροπίας που συγχέει τη διπλωματία με την επίδειξη και την εθνική αξιοπρέπεια με την επικοινωνιακή υποτέλεια.

Η διοίκηση της ΕΑΣ υπό τον CEO Χριστόφορο Μπουτσικάκη αρχίζει να συγκεντρώνει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που προκαλούν εύλογα ερωτήματα, όχι μόνο για την αποτελεσματικότητά της, αλλά και για τις προτεραιότητές της. Διότι όταν ένας οργανισμός φυτοζωεί, κάθε επιλογή αποκτά ιδιαίτερο βάρος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόφαση της διοίκησης, παραμονές Χριστουγέννων, να προχωρήσει σε άσκηση δικαιώματος προαίρεσης με τη λογιστική εταιρεία A.S.D. Για 6 μήνες τα ΕΑΣ θα έδιναν 671 χιλιάδες, όμως, η παρέμβαση Δένδια έβαλε στον πάγο την απόφαση Μπουτσικάκη και σε λίγες ημέρες θα προκηρυχθεί διαγωνισμός.

Σε πρόβλημα για τη διοίκηση των ΕΑΣ εξελίσσεται και ο διαγωνισμός για την απορρύπανση των εγκαταστάσεων στο Λαύριο, ένα έργο άνω των 18 εκατ. ευρώ. Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ο Μπουτσικάκης κάλεσε 5 εταιρείες να καταθέσουν προτάσεις, μέσα στις γιορτές δόθηκε νέα παράταση και αναμένεται και δεύτερη. Όμως, ερωτήματα γεννά το γεγονός ότι ο διαγωνισμός αφορά στην απομάκρυνση 40 τόνων επικίνδυνων υλικών, για τα οποία θα δοθούν 18 εκατ. ενώ σε περσινό διαγωνισμό το κόστος ήταν λίγο κάτω από 50 εκατ. ευρώ για το σύνολο των επικίνδυνων υλικών, ήτοι 220 τόνοι.

Τρίτο ζήτημα που προκάλεσε απορίες ήταν η απόφαση της διοίκησης Μπουτσικάκη να δώσει σχεδόν 1,5 εκατ. ευρώ στην εταιρεία E&Y για την παροχή συμβουλών ως προς τον στρατηγικό σχεδιασμό της εταιρείας τη στιγμή που παλεύει με περιορισμένη παραγωγική δυναμική και πιεσμένα οικονομικά.

Ο κ. Μπουτσικάκης δείχνει έτσι να διοικεί περισσότερο με διαδικασίες και αναθέσεις παρά με αποφάσεις. Και στην περίπτωση της ΕΑΣ, αυτό δεν είναι απλώς αδυναμία. Είναι πολυτέλεια που η εταιρεία δεν αντέχει άλλο.

Μετά από 5 χρόνια αποχωρεί από το ΔΕΣΦΑ η Διευθύνουσα Σύμβουλος της εταιρείας Μαρία Ρίτα Γκάλι, καθώς δεν κατάφερε να εξασφαλίσει άλλη μία διετία παραμονής λόγω καλής λειτουργίας της Ρεβυθούσας.

Η κα Γκάλι διορίστηκε διευθύνουσα σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ τον Φεβρουάριο του 2021. Ήταν Αντιπρόεδρος Επιχειρηματικής Ανάπτυξης και Χαρτοφυλακίου της Snam S.p.A. και πρόεδρος της κοινοπραξίας SENFLUGA Energy Holdings S.A, πλειοψηφικού μετόχου του ΔΕΣΦΑ. Γνώριζε την ελληνική αγορά ενέργειας τόσο μέσα από το ρόλο της στη διαδικασία εξαγοράς του ΔΕΣΦΑ το 2018, όσο και ως Πρόεδρος της SENFLUGA Energy Holdings S.A και κατάφερε να ενισχύσει την ελληνική εταιρεία αποσβαίνοντας την αξία της επένδυσης των Ιταλών στην Ελλάδα μέσα σε 5 χρόνια από την ιδιωτικοποίησή του αλλά και να επιβληθεί στον ανδροκρατούμενο χώρο της ενέργειας.

Τα πέντε αυτά χρόνια κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στην αγορά φυσικού αερίου με μεγάλες επενδύσεις στο ΔΕΣΦΑ που ανέδειξαν τον εξαγωγικό του χαρακτήρα και έβαλαν τις βάσεις για να γίνει η χώρα εξαγωγέας LNG.

Δεν έλειψαν, όμως, και οι συγκρούσεις με κορυφαία τη σύγκρουση με τη Μότορ Όιλ για τη σύνδεση με το σχεδιαζόμενο FSRU της Μότορ Όιλ στην Κόρινθο που δεν θέλησε ο ΔΕΣΦΑ να τον εντάξει στις επενδύσεις του. Στο κείμενο που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση ο ΔΕΣΦΑ πριν από ένα μήνα σχετικά με το Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2025–2034 προτείνει ανάμεσα σε άλλα και την απένταξη του FSRU της Διώρυγα GAS.

Η επένδυση αφορούσε το έργο του Μετρητικού και Ρυθμιστικού Σταθμού για τη σύνδεση με το FSRU της Διώρυγα Gas, και η αιτιολογία της κυρίας Γκάλι ήταν ότι «η υλοποίηση του εν λόγω Έργου Σύνδεσης τελούσε υπό την προϋπόθεση της έγκαιρης εκπλήρωσης συγκεκριμένων συμβατικών υποχρεώσεων του φορέα υλοποίησης του έργου, Διώρυγα Gas Α.Ε.». Δεδομένου ότι αυτές δεν εκπληρώθηκαν εμπρόθεσμα, επήλθε η λύση της σχετικής σύμβασης σύμφωνα με τις οικείες κανονιστικές διατάξεις, και συνακόλουθα το Έργο Σύνδεσης απεντάσσεται από το Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης. Κι αυτό έγινε 15 μέρες μετά την τηλεδιάσκεψη της Μοτορ Οιλ στην οποία ο αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος Πέτρος Τζαννετάκης επιβεβαίωσε τη στρατηγική απόφαση να προχωρήσει η ανάπτυξη του νέου τερματικού σταθμού LNG στους Αγίους Θεοδώρους.

Κανείς δεν γνωρίζει αν η απόφαση για την απομάκρυνσή της από το ΔΕΣΦΑ συνδέεται με δυσαρέσκεια στην ελληνική αγορά ή με την αλλαγή κορυφής που έγινε λίγους μήνες πριν στη μητρική εταιρεία.

Στη μητρική ιταλική εταιρεία SNAM το Μάιο έγιναν αλλαγές στην κορυφή και τοποθετήθηκε ο CEO Στέφανο Βένιερ (Stefano Venier) αντικαθιστώντας τον ως τότε CFO Αγκοστίνο Σκορνατζένκι (Agostino Scornajenchi).

Ο Βένιερ ήταν εμβληματική μορφή του Ομίλου αλλά και μέντορας και προστάτης της κας Γκάλι, και την είχε στηρίξει όταν το 2023 περνούσε επιχειρηματικές αλλά και προσωπικές λόγω πρώην συζύγου, θύελλες.

Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο του 2023 συνελήφθη στην Ελλάδα ο Ιταλός χρηματιστής Φραντσέσκο Ατσέρμπι για βαριά κακουργηματική υπεξαίρεση σε βάρος 13 πλούσιων οικογενειών της Ιταλίας. Ήταν ο σύζυγός της Μαρία Ρίτα Γκάλι και συνελήφθη στο σπίτι της στα Βόρεια Προάστεια γεγονός που τάραξε τα νερά καθώς προκάλεσε σειρά ερωτημάτων με ενδεχόμενες προεκτάσεις. Πολλοί είπαν πως η σύλληψή του κρατήθηκε μυστηριωδώς μυστική επί 20ήμερο, και για κάποιους αυτό δημιουργούσε ενδεχομένως, ευθύνες και για την ίδια.

Η επίσημη θέση του ΔΕΣΦΑ στο όλο θέμα ήταν «ουδέν σχόλιο». Πάντως, η CEO δεν φορτώθηκε με κατηγορίες για υπόθαλψη εγκληματία στην πλάτη τελικά και τα ιταλικά ΜΜΕ δεν ενέπλεξαν την Γκάλι στις παρανομίες του συζύγου της. Για τον Διαχειριστή επρόκειτο για «δυσάρεστη προσωπική και οικογενειακή ιστορία, που δεν σχετίζεται με τον ΔΕΣΦΑ.

Ο Γιώργος Ξυλούρης, γνωστός ως «Φραπές», μπήκε στην εξεταστική με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που πιστεύει ότι η ένταση ή ακόμη και ο… ήχος της σιωπής, αρκεί για να καλύψει τα κενά. Βγήκε όμως αφήνοντας πίσω του περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα παρέλαβε. Όσα είπε είχαν τον τόνο της άμυνας, όσα δεν είπε είχαν το βάρος της σιωπής. Και στην πολιτική, η σιωπή σπάνια είναι ουδέτερη.

Στα κρίσιμα σημεία, η αφήγηση έμοιαζε αποσπασματική. Απαντήσεις μακροσκελείς, αλλά όχι κατ’ ανάγκη διαφωτιστικές. Αναφορές σε διαδικασίες χωρίς σαφή ευθύνη, σε «πλαίσια» χωρίς συγκεκριμένο περιεχόμενο. Το αποτέλεσμα ήταν μια εικόνα σύγχυσης, που δύσκολα πείθει όσους ζητούν καθαρές κουβέντες και όχι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Ακόμη πιο ηχηρά ήταν όσα έμειναν εκτός κάδρου. Χρονοδιαγράμματα που δεν διευκρινίστηκαν, αποφάσεις που δεν προσωποποιήθηκαν, σχέσεις που περιγράφηκαν θολά. Εκεί, ο «Φραπές» προτίμησε την τακτική της αποφυγής. Μόνο που η αποφυγή, μπροστά σε κάμερες και πρακτικά, μεταφράζεται ως αδυναμία.

Έτσι, ο Δεκέμβριος τον βρήκε να μετατρέπεται σε persona της επικαιρότητας με αρνητική χροιά. Όχι επειδή ηττήθηκε σε κάποια θεαματική σύγκρουση (άλλωστε έρχεται ο εισαγγελέας κι εκεί θα είναι διαφορετικά τα πράγματα), αλλά επειδή απέδειξε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχει μια άλλη Ελλάδα.

Της μίζας, των ύποπτων επιδοτήσεων, της αίσθησης ότι σε κάποιες περιοχές της χώρας επικρατεί ο νόμος του «κοτζαμπάση» που κάνει κουμάντο λόγω των γνωριμιών.

Κι αυτή η persona προσβάλλει και όλους εκείνους τους τίμιους αγρότες που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, όχι με επενδύσεις εκατομμυρίων, όχι με Πόρσε και τρακτέρ των 350.000 ευρώ.

Ο Γιώργος Ξυλούρης έχει γίνει viral. Έχουν φτιαχτεί βιντεάκια με αυτόν πρωταγωνιστή, η ατάκα του «επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής», παίζει παντού, είναι ο απόλυτος –αρνητικός πρωταγωνιστής.

Ο «Φραπές» έμαθε πλέον ότι η εικόνα προηγείται της ουσίας μόνο μέχρι να ζητηθεί λογαριασμός.

Και ο λογαριασμός θα έρθει σύντομα…