Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι εχθρός των τραπεζών: πέρα από τις γνωστές πολιτικές του θέσεις –  που κάθε άλλο παρά συνηγορούν για μία τέτοια στάση – η επαγγελματική του πορεία σε τράπεζες πραγματοποιήθηκε.

Χθες το μεσημέρι, πάντως, στο Μέγαρο Μαξίμου , πολλοί συνεργάτες του πρωθυπουργού είχαν αποκτήσει μια πιο γελαστή ματιά μόλις κυκλοφόρησε η είδηση περί ταυτόχρονης εφόδου κλιμακίων ελεγκτών της Επιτροπής Ανταγωνισμού στις τράπεζες. Και κάποιοι,  μόλις που έκρυβαν την χαρά τους – αφού φρόντιζαν να διατυμπανίσουν προηγουμένως ότι κανείς τους δεν είχε ιδέα ότι επρόκειτο να συμβεί τέτοιο πράγμα…

Το τι συνέβη είναι γνωστό , όπως και το τι ψάχνουν οι ελεγκτές, που έδρασαν με έναν τρόπο που θυμίζει αμερικανικές ταινίες με το IRS και όλα τα σχετικά μυθικά. Ουδείς γνωρίζει βεβαίως αν θα μπορέσουν να στοιχειοθετήσουν εναρμονισμένες πρακτικές στην επιβολή πρόσθετων προμηθειών – εκ πρώτης όψεως, κάθε τράπεζα ακολουθεί άλλη «γραμμή», αλλά ας περιμένουμε και το πόρισμα των ελεγκτών…

Τα χθεσινά χαμόγελα στο Μαξίμου – που έκαναν να φαντάζει περίπου ως ειρωνική η απάντηση «δεν έχουμε κάτι να σχολιάσουμε» , που έδιναν σε όσους ρωτούσαν για την έφοδο στις τράπεζες – ήλθαν μετά από την οργή που είχαν προκαλέσει στους ενοίκους του κτιρίου οι ανακοινώσεις τους για μείωση των προμηθειών τους, μια ημέρα μετά από την συνάντηση των τραπεζιτών με τον Κυριάκο Μητσοτάκη:  Οι εξαγγελίες τους σαφώς και δεν ικανοποίησαν τον πρωθυπουργό – μιας και περιόρισαν την ευαισθησία τους στα νησιά που διαθέτουν μόνον ένα ΑΤΜ. Και μπορεί η Ελλάδα να διαθέτει πάμπολλα μικρά νησάκια, αλλά το πρόβλημα με τις τραπεζικές προμήθειες αφορά όλη την χώρα…

Η επίσημη «διαρροή» του Μεγάρου Μαξίμου για την έφοδο περιελάμβανε και μία φρασούλα – μήνυμα προς τις τράπεζες: υπενθύμιζε ότι υπάρχει και δεύτερος γύρος διαπραγμάτευσης για μειώσεις στις τραπεζικές προμήθειες – και ο νοών, νοείτω.

Η έφοδος της Επιτροπής Ανταγωνισμού στις τράπεζες δεν έχει προηγούμενο. Η Επιτροπή, που παρολίγο θα λειτουργούσε υπό την διεύθυνση της Βασιλικής Θάνου, έχει στο ιστορικό της μόνον άλλη μία ανάλογη επιχείρηση – είχε γίνει το 2012 , στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Μία επταετία αργότερα, ήλθε η ώρα των τραπεζιτών.

Η αλήθεια είναι ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης, που εποπτεύει, αλλά δεν διαφεντεύει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, είχε προαναγγείλει την εξέλιξη, όταν έλεγε από μικροφώνου στα ανώτερα και ανώτατα τραπεζικά στελέχη ότι «άκουσε στην αγορά» πως οι τρεις από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες τα είχαν βρει για τις αυξήσεις στις προμήθειες.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο : μία παγίδα που έστηνε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ενόψει των ρυθμίσεων για την περίφημη «ασυλία» των τραπεζικών στελεχών για τις υπογραφές που αναγκαστικά βάζουν σε περιπτώσεις ρυθμίσεων «κόκκινων» δανείων. Ως κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ το είχε αποδεχθεί, αλλά οι εσωτερικές αντιδράσεις ήταν τέτοιες που δεν το έφτασε ως το τέλος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πάει σε αυτό – μιας και αλλιώς δεν πρόκειται να ξεκολλήσει τίποτα – αλλά δεν σκοπεύει να εμφανιστεί ως πρόβατο επί σφαγή: πόσο εύκολα θα κατηγορεί για «φιλοτραπεζική» στάση η αξιωματική αντιπολίτευση την κυβέρνηση, όταν έχει προηγηθεί η έφοδος στις τράπεζες και το «μην αγγίξετε τίποτα» στα στελέχη;