Άρθρα

Η δημοσκόπηση της MRB, η κυριαρχία του Κυριάκου και η αυτοτροφοδότηση των προσδοκιών

Στέφανος Τζανάκης. Αρθρογράφος


Η εξαμηνιαία δημοσκόπηση της MRB – οι Τάσεις – έχει καθιερωθεί ως η μέτρηση που αποτυπώνει την λεγόμενη «φωτογραφία της στιγμής» με μεγάλη ακρίβεια, για όποιον καθίσει να την μελετήσει και δεν στέκεται στην πρόθεση ψήφου και στις δημοτικότητες των πολιτικών στελεχών.

Η τελευταία της μέτρηση , σε πρώτη ανάγνωση δεν μας κάνει σοφότερους: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία κυριαρχούν ακόμα πιο πολύ, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μία σημαντική , αλλά αναμενόμενη μετά από εκλογική ήττα συρρίκνωση , το Κίνημα Αλλαγής διατηρεί τις δυνάμεις του και τα μικρότερα κόμματα επιβιώνουν μια χαρά.

Όμως, υπάρχει και η «άλλη» εικόνα – που μπορεί να είναι φωτογραφία της στιγμής , όπως σε όλες τις μετρήσεις των διαθέσεων της κοινής γνώμης , αλλά δείχνει και κάτι από το μέλλον: η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στη χώρα – σιγά την είδηση – αλλά το προσφυγικό – μεταναστευτικό πέρασε δεύτερο. Επίσης , εκείνοι που βλέπουν ότι τα πράγματα πάνε καλά και έχουν προοπτική να πάνε και καλύτερα , δεν φτάνουν ούτε στο 20% : είναι πολύ περισσότεροι σε σχέση με τους τελευταίους μήνες του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι δεν είναι και πάρα πολλοί. Αλλά έτσι δουλεύουν τα ποσοστά, ειδικά όταν ενδιαμέσως έχουν γίνει εκλογές…

Σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό, τα πράγματα είναι μάλλον απλά: όταν οι ροές έχουν αυξηθεί τόσο πολύ στο Αιγαίο , όταν η κυβέρνηση αναγκάζεται να «μοιράζει» αυτούς τους ανθρώπους ανά την Ελλάδα, προφανώς υπάρχει πρόβλημα. Και όχι μόνον σε εκείνους που αντιδρούν στο να υπάρχουν δίπλα τους οι άνθρωποι αυτοί, αλλά και σε εκείνους που βλέπουν ότι οι υποδομές προχωρούν με πολύ αργούς ρυθμούς – και πάντως πολύ πιο αργούς σε σχέση με τον ρυθμό των αφίξεων.

Αναλόγως των εξελίξεων, το πρόβλημα – που πέρυσι, τέτοια εποχή δεν ήταν στην πεντάδα , μπορεί να γιγαντωθεί και να χαλάσει τον μήνα του μέλιτος.

Η αλήθεια είναι ότι επειδή οι προεκλογικές δηλώσεις των στελεχών της ΝΔ για το προσφυγικό σκεπάστηκαν από την γενική αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρητορική τους, οι πάντες αναγνωρίζουν ότι οι μεταναστευτικές ροές δεν εξαρτώνται από την Ελλάδα…

Κατά τα άλλα, κυβέρνηση έχει αποφύγει μέχρι τώρα το «μεγάλο λάθος» : Περιπτώσεις όπως εκείνη με τον 80χρονο που ορίσθηκε διοικητής στο νοσοκομείο της Καρδίτσας αντιμετωπίστηκαν σχετικά έγκαιρα, ενώ η εικόνα του πρωθυπουργού δεν έχει κανέναν λεκέ μέχρι στιγμής. Παράλληλα, οι κατηγορίες του ΣΥΡΙΖΑ περί αστυνομοκρατίας μάλλον πέφτουν στο κενό – από τη στιγμή που ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο αρμόδιος υπουργός, αναδεικνύεται πρώτος σε δημοτικότητα.

Αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον έγκειται στην διατήρηση των προσδοκιών : μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να ήταν ο υποψήφιος πρωθυπουργός που υποσχέθηκε τα λιγότερα στην προεκλογική περίοδο, αλλά οι πολίτες δεν εισέπραξαν αυτό – επειδή δεν ήθελαν να εισπράξουν κάτι τόσο λίγο, μετά από τις διαψεύσεις 4,5 χρόνων διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, οι προσδοκίες αυτοτροφοδοτήθηκαν – και διατηρούνται πολύ ψηλά, σε σχέση με 12 μήνες πριν…

Από την αρχή, ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβέρνησης ήταν ο χρόνος – και πολύ σύντομα αποδείχθηκε ότι για έργα εμβληματικά, όπως το Ελληνικό, δεν υπήρχε η πολυτέλεια σύντμησης των προθεσμιών ώστε να ξεκινήσουν τα έργα νωρίτερα. Παράλληλα, μπορεί να γίνονται συζητήσεις σε όλον τον πλανήτη με επενδυτές – αλλά ακόμα δεν έχει υπάρξει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα. Οι πολίτες δεν νοιάζονται για τους επενδυτές – αλλά για τις δουλειές που αυτοί θα δημιουργήσουν, μιας και η ανεργία ήταν και παραμένει το Νο1 πρόβλημα της χώρας. Και αν δεν δουν φως δεν πρόκειται να συνεχίσουν να αυτοτροφοδοτούν τις προσδοκίες τους…