Από αυτό το άρθρο θεωρώ ότι πρέπει να προβληματιστούν κάποιοι για το μέλλον, αντλώντας διδάγματα από το πρόσφατο παρελθόν μας.

Για το 2015 μιλάω, εάν ακόμα κάποιοι το θυμούνται.  Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση. Ακόμα και τα μικρά παιδιά το καταλαβαίνουν. Πόσο μάλλον οι ενήλικες που ψηφίζουν.

Πείτε λοιπόν τώρα ότι είχαμε δραχμή και όχι το κακό ευρώ.

Και τους κακούς Ευρωπαίους που μόνο χθες μας έδωσαν 7 δισ. ευρώ, μας αγοράζουν τα ομόλογα μας, στηρίζουν τις τράπεζες μας (που ήδη στηρίζουν τις μεγάλες , τις μεσαίες και τις μικρές επιχειρήσεις).

Και φυσικά αναμένουμε και επιπλέον μέτρα τους επόμενους μήνες ανεξάρτητα εάν θα εκδοθεί η όχι ευρωομόλογο.

Πείτε λοιπόν ότι είχαμε δραχμή: Ας τα δούμε όσο πιο ψύχραιμα γίνεται.

Καταρχήν το ελληνικό νόμισμα θα είχε υποστεί κατάρρευση μόνο και μόνο επειδή η χώρα μας έκλεισε τα σύνορα. Δεν ήθελε κάτι άλλο.

Ανεξάρτητα εάν θα ήμασταν μια δυνατή η αδύναμη οικονομία. Φυσικά και άλλες χώρες που έχουν δικά τους νομίσματα έλαβαν περιοριστικά μέτρα. Φαντάζομαι ότι δεν θεωρεί κάποιος ότι είμαστε Ελβετία η Νορβηγία.

Για παράδειγμα δείτε τι γίνεται στην Τουρκία. Η χώρα έχει ήδη καταρρεύσει και ίσως πάλι προσφύγει στο ΔΝΤ.

Κατά δεύτερο θα χρειαζόμαστε δολάρια η ευρώ για να αγοράσουμε μάσκες, φάρμακα, ορισμένα τρόφιμα, πετρέλαιο και φυσικό αέριο για να ζεσταθούμε. Δεν θέλω να αναλογιστώ την ισοτιμία δραχμής με το ευρώ η το δολάριο.

Επειδή έχουμε ευρώ έχουμε την …άνεση να μιλάμε σήμερα για τα 800 ευρώ που θα πάρουν οι εργαζόμενοι και φυσικά για για νέα μέτρα που θα λάβει η  κυβέρνηση για να στηρίξει τις επιχειρήσεις.

Όλα αυτά επειδή έχουμε ευρώ και είμαστε μέλη της ευρωζώνης.

ΥΓ: Τώρα τα υπόλοιπα μπορούν να τα απαντήσουν οι κ. Λαφαζάνης και Βαρουφάκης (ειδικά ο Γιάνης που είχε και την “λαμπρή” ιδέα των IOU).  Φυσικά, σιγά μην απαντήσουν. Έχουν κρυφτεί στα λαγούμια τους στο απόλυτο σκοτάδι.