Γιώργος Ξηραδάκης για το FSRU του Παγασητικού: Όταν μια επένδυση χάνει πρώτα τη μάχη της εμπιστοσύνης

Μια εξέλιξη με σημαντικές προεκτάσεις είναι η απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας να απορρίψει τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το σχεδιαζόμενο FSRU στον Παγασητικό, σύμφωνα με τον Γιώργο Ξηραδάκη.

«Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, το συγκεκριμένο έργο έχασε τη μάχη της αποδοχής πολύ πριν εξεταστεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Από την πρώτη στιγμή απουσίασε μια ολοκληρωμένη και αξιόπιστη επικοινωνιακή στρατηγική», ανέφερε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων ο Ναυτιλιακός Οικονομολόγος, Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας Συμβούλων Ναυτιλίας XRTC BUSINESS CONSULTANTS LTD, Πρόεδρος Ένωσης Τραπεζικών και Χρηματοοικονομικών Στελεχών της Ελληνικής Ναυτιλίας, Αντιπρόεδρος Ελληνοκινέζικου Επιμελητηρίου, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά.

«Η απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας να απορρίψει τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το σχεδιαζόμενο FSRU στον Παγασητικό δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική πράξη. Αποτελεί μια εξέλιξη με σημαντικές προεκτάσεις για την ενεργειακή πολιτική της χώρας, την αναπτυξιακή πορεία της Θεσσαλίας και, κυρίως, για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται και παρουσιάζονται οι μεγάλες επενδύσεις στην ελληνική κοινωνία», επισημαίνει ο κ. Ξηραδάκης.

«Η Ελλάδα επιδιώκει τα τελευταία χρόνια να αναδειχθεί σε ενεργειακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης», προσθέτει.

«Η ανάπτυξη υποδομών LNG αποτελεί βασικό πυλώνα αυτής της στρατηγικής, ιδιαίτερα μετά τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την ανάγκη διαφοροποίησης των πηγών προμήθειας φυσικού αερίου. Από αυτή την άποψη, η δημιουργία ενός ακόμη FSRU θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπηρετεί έναν εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό.

Ωστόσο, καμία στρατηγική επιλογή δεν μπορεί να αγνοεί την κοινωνία μέσα στην οποία καλείται να εφαρμοστεί».

Διατυπώνοντας την άποψη του για το συγκεκριμένο έργο, τονίζει:

«Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, το συγκεκριμένο έργο έχασε τη μάχη της αποδοχής πολύ πριν εξεταστεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Από την πρώτη στιγμή απουσίασε μια ολοκληρωμένη και αξιόπιστη επικοινωνιακή στρατηγική. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα και με σαφήνεια για το τι ακριβώς είναι ένα FSRU, πώς λειτουργεί, ποια είναι τα πραγματικά περιβαλλοντικά δεδομένα, ποιοι είναι οι κίνδυνοι, αλλά και ποια τα οφέλη που θα μπορούσε να αποφέρει στην τοπική και την εθνική οικονομία.

Το αποτέλεσμα ήταν προβλέψιμο. Εκεί όπου απουσιάζει η τεκμηριωμένη ενημέρωση, αναπτύσσονται η αβεβαιότητα, η καχυποψία και οι εύλογοι φόβοι των πολιτών. Η δημόσια συζήτηση μετατράπηκε σε μια αντιπαράθεση, χωρίς να δημιουργηθεί ποτέ ένα κοινό πεδίο διαλόγου βασισμένο στην επιστημονική γνώση.

Η ευθύνη, όμως, δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στον φορέα της επένδυσης. Το ίδιο το κράτος οφείλει να έχει ενεργό ρόλο όταν προωθεί έργα που χαρακτηρίζει στρατηγικής σημασίας. Η Πολιτεία πρέπει να ενημερώνει, να εξηγεί, να ακούει και να απαντά στα ερωτήματα των πολιτών. Η κοινωνική συναίνεση δεν επιβάλλεται με διοικητικές αποφάσεις· οικοδομείται μέσα από διαφάνεια, αξιοπιστία και συνεχή διάλογο».

Ωστόσο, ο Γιώργος Ξηραδάκης, υπογραμμίζει ότι «είναι εξίσου σημαντικό να αποφεύγονται οι υπερβολές» και συνεχίζει:

«Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι εγκαταστάσεις LNG και τα FSRU δεν είναι από τη φύση τους έργα υψηλής περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, αλλά ούτε και έργα χωρίς περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Σε αρκετές χώρες έχουν καταγραφεί ζητήματα που σχετίζονται με εκπομπές μεθανίου, ατμοσφαιρικούς ρύπους, αυξημένη ναυτιλιακή δραστηριότητα και πιθανές επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται αυστηρές περιβαλλοντικές προδιαγραφές, συνεχής παρακολούθηση και διαρκής έλεγχος. Η επιστήμη οφείλει να προηγείται τόσο της πολιτικής όσο και της δημόσιας αντιπαράθεσης.

Η απόφαση του ΥΠΕΝ δημιουργεί, ασφαλώς, νέα δεδομένα για τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Δεν αναιρεί όμως τη στρατηγική επιλογή της Ελλάδας να εξελιχθεί σε περιφερειακό ενεργειακό κόμβο. Αναδεικνύει, αντίθετα, ότι οι επενδύσεις του μέλλοντος δεν θα κρίνονται μόνο από την οικονομική τους βιωσιμότητα ή την τεχνική τους αρτιότητα. Θα κρίνονται εξίσου από την κοινωνική τους νομιμοποίηση.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο δίδαγμα της υπόθεσης του Παγασητικού.

Στον 21ο αιώνα, η επιτυχία μιας μεγάλης επένδυσης δεν εξαρτάται μόνο από τη χρηματοδότηση, την τεχνολογία ή τις αδειοδοτήσεις. Εξαρτάται από την εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη οικοδομείται μόνο όταν η Πολιτεία, οι επενδυτές, η επιστημονική κοινότητα και οι τοπικές κοινωνίες συμμετέχουν σε έναν ειλικρινή, διαφανή και τεκμηριωμένο διάλογο».

Τέλος, ο Γιώργος Ξηραδάκης, καταλήγει με το ακόλουθο συμπέρασμα:

«Η ενεργειακή μετάβαση είναι αναγκαία. Η προστασία του περιβάλλοντος είναι αδιαπραγμάτευτη. Και η ανάπτυξη χρειάζεται κοινωνική αποδοχή. Η ισορροπία αυτών των τριών παραμέτρων αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελλάδα των επόμενων δεκαετιών».

Διαβάστε επίσης: 

Ορμούζ: Επιβραδύνθηκε η διέλευση τάνκερ μετά τη χθεσινή επίθεση σε πλοίο

Χαράλαμπος Σημαντώνης: Έμπρακτη πλέον η στήριξη της ΕΕ στις θαλάσσιες μεταφορές με €1,1 δισ.

UNCTAD: Οι Έλληνες εφοπλιστές διαθέτουν τον μεγαλύτερο στόλο, η Λιβερία έχει τα περισσότερα πλοία στη σημαία της