Όλο το σχέδιο Εξάρχου για την ανάπτυξη της ΑΚΤΩΡ στην ενέργεια

Με σταθερό αλλά ταυτόχρονα ευέλικτο σχεδιασμό προχωρά η AKTOR την ανάπτυξή της στην ενέργεια, επιταχύνοντας τις επενδυτικές κινήσεις εκεί όπου διακρίνει ευκαιρίες, αλλά χωρίς να δεσμεύεται σε δραστηριότητες στις οποίες οι σημερινές συνθήκες της αγοράς δεν εξασφαλίζουν τις αποδόσεις που επιδιώκει. Η λογική που έχει περιγράψει η διοίκηση του Ομίλου και ο Αλέξανδρος Εξάρχου είναι να «χτίζει» από σήμερα τις θέσεις που θεωρεί ότι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη αξία τα επόμενα χρόνια, προβλέποντας τις αλλαγές στην ενεργειακή αγορά και προσαρμόζοντας παράλληλα τον χρόνο κάθε επένδυσης στις συνθήκες που διαμορφώνονται.

Αυτό γίνεται εμφανές στους τρεις βασικούς άξονες πάνω στους οποίους αναπτύσσεται η ενεργειακή στρατηγική της AKTOR: την παραγωγή από ΑΠΕ, την αποθήκευση και το LNG, με κοινό παρονομαστή τη σταδιακή δημιουργία ενός καθετοποιημένου μοντέλου. Στην παραγωγή και κυρίως στην αποθήκευση ο Όμιλος επιδιώκει να ενισχύσει γρήγορα τη θέση του, στο LNG χτίζει ήδη μια αλυσίδα που ξεκινά από την προμήθεια στις ΗΠΑ και φθάνει μέχρι τις αγορές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ενώ στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας κρατά προς το παρόν πιο επιφυλακτική στάση, περιμένοντας να αλλάξουν οι όροι ανταγωνισμού.

ΑΠΕ: Από τα 412 MW σε pipeline 1,73 GW

Στον ηλεκτρισμό, το πρώτο βήμα είναι η δημιουργία μιας ισχυρής παραγωγικής βάσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η AKTOR για το πρώτο εξάμηνο του 2026, το χαρτοφυλάκιο του Ομίλου περιλαμβάνει 197 MW έργων που βρίσκονται σε λειτουργία ή είναι έτοιμα να συνδεθούν, ενώ ακόμη 215 MW βρίσκονται σε στάδιο ready-to-build ή υπό κατασκευή. Την ίδια στιγμή, το συνολικό pipeline έχει φθάσει τα 1.728 MW, δείχνοντας το μέγεθος της δεξαμενής έργων πάνω στην οποία σχεδιάζει την επόμενη φάση ανάπτυξής της.

Η δραστηριότητα ΑΠΕ που βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης, το πρώτο εξάμηνο του 2026 παρουσίασε  κύκλο εργασιών   4 εκατ. ευρώ, έναντι 2 εκατ. ευρώ ένα χρόνο νωρίτερα, ενώ το προσαρμοσμένο EBITDA αυξήθηκε σε περίπου 3 εκατ. ευρώ από 1 εκατ. ευρώ.

Η διοίκηση επισημαίνει ότι η πραγματική εικόνα της κερδοφορίας επηρεάστηκε στο πρώτο εξάμηνο από δύο παράγοντες: τις περικοπές παραγωγής και τις αρνητικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και τις καθυστερήσεις στην ηλέκτριση συγκεκριμένων έργων. Η εικόνα αυτή εκτιμάται ότι θα αρχίσει να αλλάζει από το 2027, καθώς νέα έργα θα μπαίνουν σε πλήρη λειτουργία και, κυρίως, θα ενσωματώνεται στην αγορά περισσότερη αποθήκευση.

Η αποθήκευση ως «ασπίδα» για την παραγωγή

Εδώ βρίσκεται ίσως και το σημαντικότερο στοιχείο της στρατηγικής της AKTOR στον ηλεκτρισμό. Η αποθήκευση δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ακόμη μία ανεξάρτητη ενεργειακή επένδυση αλλά ως το εργαλείο που μπορεί να επιτρέψει στον Όμιλο να αυξήσει με μεγαλύτερη ασφάλεια την παρουσία του στην παραγωγή από ΑΠΕ.

Η ίδια η AKTOR το αποτυπώνει ξεκάθαρα στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της: η ενσωμάτωση του χαρτοφυλακίου αποθήκευσης αναμένεται να προστατεύσει την παραγωγή από δύο από τους μεγαλύτερους κινδύνους που εμφανίζονται σήμερα στην αγορά, τις περικοπές και τις αρνητικές τιμές.

Όσο περισσότερα φωτοβολταϊκά προστίθενται στο σύστημα, τόσο μεγαλύτερη είναι η παραγωγή τις μεσημεριανές ώρες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν χρονικά διαστήματα κατά τα οποία οι τιμές υποχωρούν έντονα ή ακόμη και γίνονται αρνητικές, ενώ αυξάνεται και η ανάγκη για curtailments. Με τις μπαταρίες, η παραγόμενη ενέργεια μπορεί να αποθηκεύεται στις ώρες υπερπροσφοράς και να διοχετεύεται αργότερα στο σύστημα όταν η ζήτηση και οι τιμές είναι υψηλότερες.

Από το 2027 και μετά, σύμφωνα με την παρουσίαση του Ομίλου, η έναρξη λειτουργίας νέων έργων και η προσθήκη BESS στο ενεργειακό μίγμα της AKTOR θα αρχίσουν να περιορίζουν αυτές τις δύο αρνητικές επιδράσεις. Με άλλα λόγια, η αποθήκευση δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η ανάπτυξη στις ΑΠΕ να μην οδηγεί απλώς σε περισσότερη εγκατεστημένη ισχύ, αλλά σε ένα χαρτοφυλάκιο με καλύτερο έλεγχο της παραγωγής και μεγαλύτερη δυνατότητα εμπορικής αξιοποίησής της.

Σε αυτό το μοντέλο εντάσσονται τόσο οι μπαταρίες όσο και οι κινήσεις που έχει πραγματοποιήσει ο Όμιλος στην αντλησιοταμίευση, διευρύνοντας την παρουσία του σε τεχνολογίες που μπορούν να προσφέρουν ευελιξία στο ηλεκτρικό σύστημα.

LNG: Σε έναν χρόνο από την ίδρυση προχωρά στην καθετοποίηση

Ακόμη πιο γρήγορη είναι η εξέλιξη της δραστηριότητας στο LNG. Μέσα σε περίπου έναν χρόνο, η AKTOR πέρασε από τη δημιουργία μιας εταιρείας trading στα σχέδια για διαμόρφωση μιας καθετοποιημένης πλατφόρμας LNG για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με παρουσία πλέον στην προμήθεια, στην επαναεριοποίηση, στη μεταφορά και στη διάθεση του φυσικού αερίου.

Η είσοδος έγινε τον Νοέμβριο του 2025 μέσω της Atlantic SEE LNG Trade, στην οποία η AKTOR συμμετέχει μέσω της κατά 100% θυγατρικής της AKTOR LNG με ποσοστό 60%, ενώ η ΔΕΠΑ Εμπορίας κατέχει το υπόλοιπο 40%.

Το πρώτο μεγάλο βήμα ήταν η υπογραφή τον Νοέμβριο του 2025 της μακροχρόνιας συμφωνίας με τη Venture Global για τουλάχιστον 0,5 εκατ. τόνους LNG ετησίως για 20 χρόνια, με έναρξη από την 1η Ιανουαρίου 2030. Μέσα στους επόμενους μήνες η δραστηριότητα εξελίχθηκε με ιδιαίτερα υψηλές ταχύτητες.

Τον Ιανουάριο του 2026 υπογράφηκε MoU με τη Naftogaz για την προμήθεια LNG στην Ουκρανία, ενώ πραγματοποιήθηκε και η πρώτη εμπορική συναλλαγή της Atlantic SEE με φορτίο spot και τη Naftogaz ως αγοραστή. Τον Φεβρουάριο ακολούθησαν νέες συμφωνίες ή μνημόνια σε αγορές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μεταξύ άλλων στην Αλβανία, την Ουκρανία και τη Βοσνία.

Τον Μάρτιο έφθασε στη Ρεβυθούσα το πρώτο συμβασιοποιημένο φορτίο LNG από τις ΗΠΑ, το οποίο στη συνέχεια παραδόθηκε στη Naftogaz, ενώ τον Απρίλιο ακολούθησαν εμπορικές συμφωνίες για την τροφοδοσία της Albgaz στην Αλβανία και της Aluminij, καθώς και MoU για προμήθεια φυσικού αερίου σε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Αλβανία.

Τον Ιούνιο η Atlantic SEE προχώρησε στο επόμενο σημαντικό βήμα, διπλασιάζοντας τη συμφωνία με τη Venture Global από 0,5 σε 1 εκατ. τόνους LNG ετησίως.

Ήδη 30,8 εκατ. ευρώ πωλήσεις στο πρώτο εξάμηνο

Η δραστηριότητα έχει ήδη αρχίσει να εμφανίζεται στα οικονομικά μεγέθη. Με την άφιξη του πρώτου συμβασιοποιημένου φορτίου στη Ρεβυθούσα, ο τομέας πέρασε από τον σχεδιασμό στην εμπορική λειτουργία και κατέγραψε πωλήσεις 30,8 εκατ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Τα αποτελέσματα προ φόρων ήταν αρνητικά κατά 4,1 εκατ. ευρώ, κάτι που ο Όμιλος συνδέει τόσο με τη φύση της πρώτης συναλλαγής, η οποία έγινε σε βάση spot, όσο και με τα κόστη εκκίνησης μιας νέας δραστηριότητας, όπως οι δαπάνες για εγγυητικές επιστολές. Η διοίκηση εκτιμά ότι οι επιβαρύνσεις αυτές θα περιορίζονται όσο μεγαλώνουν οι όγκοι και ωριμάζει η δραστηριότητα.

Το επόμενο βήμα είναι πλέον να συνδεθεί η εξασφαλισμένη αμερικανική προμήθεια με σταθερές αγορές διάθεσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η Atlantic SEE έχει ήδη διαμορφώσει ένα πρώτο χαρτοφυλάκιο συμβασιοποιημένων ή υπό διαπραγμάτευση ποσοτήτων προς χώρες της περιοχής, ενώ έχει εξασφαλίσει 4,7 TWh ετήσιας δυναμικότητας στον Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου, δημιουργώντας τον μεταφορικό δρόμο μέσω του οποίου το LNG που εισέρχεται στην Ελλάδα μπορεί να κινηθεί προς τις αγορές του Βορρά.

Οι επόμενες συμφωνίες, μεταξύ άλλων και στην αγορά της Ρουμανίας, αναμένεται ωστόσο να χρειαστούν περισσότερο χρόνο. Η πολιτική ρευστότητα στην περιοχή έχει επιβραδύνει τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και τις εμπορικές διαπραγματεύσεις και η εκτίμηση είναι ότι η εικόνα θα ξεκαθαρίσει όταν σταθεροποιηθεί το πολιτικό περιβάλλον. Για την AKTOR αυτό δεν μεταβάλλει τον στρατηγικό προσανατολισμό, αλλά μεταθέτει τον χρόνο ολοκλήρωσης ορισμένων συμφωνιών.

Από trader σε ιδιοκτήτη υποδομής

Το πλέον χαρακτηριστικό βήμα προς την καθετοποίηση είναι, όμως, η συμφωνία για την απόκτηση του 50% της Dioriga Gas, η οποία αναπτύσσει το δεύτερο FSRU της Ελλάδας.

Όπως τονίζει η ίδια η εταιρεία στην παρουσίασή της, η συγκεκριμένη συναλλαγή αλλάζει ουσιαστικά τη θέση της στην αλυσίδα του LNG: η Atlantic SEE περνά «from LNG trader to infrastructure owner», από τον ρόλο δηλαδή του εμπόρου φυσικού αερίου στον ρόλο του ιδιοκτήτη κρίσιμης ενεργειακής υποδομής.

Η κατασκευή του FSRU προβλέπεται να ολοκληρωθεί το 2027 και, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που παρουσιάζει η AKTOR, η εγκατάσταση θα έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί περίπου 21-24 TWh, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 30% της ελληνικής αγοράς εισαγωγών φυσικού αερίου.

Για τον Όμιλο η σημασία της επένδυσης είναι μεγαλύτερη από την απόδοση ενός ακόμη asset. Η συμμετοχή στο FSRU του προσφέρει δική του πύλη επαναεριοποίησης, μειώνοντας τον κίνδυνο που συνδέεται με τις μεγάλες ποσότητες LNG που έχει ήδη δεσμεύσει για τα επόμενα χρόνια.

Έτσι αρχίζει να διαμορφώνεται μια πλήρης αλυσίδα: η Venture Global παρέχει τις μακροχρόνιες ποσότητες από τις ΗΠΑ, το FSRU δημιουργεί την υποδομή εισόδου και επαναεριοποίησης στην Ελλάδα, ο Κάθετος Διάδρομος προσφέρει τη μεταφορική οδό προς τον Βορρά και οι συμφωνίες με αγοραστές στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης δημιουργούν την τελική αγορά διάθεσης.

Το στοίχημα στο αμερικανικό LNG και η διαφορά Henry Hub – TTF

Πίσω από αυτή τη στρατηγική βρίσκεται και μια συγκεκριμένη εκτίμηση για την εξέλιξη των διεθνών αγορών φυσικού αερίου.

Στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της, η AKTOR αντιπαραβάλλει την εξέλιξη του ευρωπαϊκού TTF με το αμερικανικό Henry Hub και επισημαίνει ότι σε κάθε μεγάλη διαταραχή της προσφοράς — από τη διακοπή των ρωσικών ροών έως τις νεότερες γεωπολιτικές αναταράξεις — το ευρωπαϊκό φυσικό αέριο εμφανίζει πολύ μεγαλύτερη μεταβλητότητα και premium έναντι των αμερικανικών τιμών.

Σε αυτό ακριβώς στηρίζεται και η λογική των μακροχρόνιων συμφωνιών της Atlantic SEE. Οι συμβάσεις που είναι συνδεδεμένες με τον Henry Hub επιδιώκεται να λειτουργούν ως αντιστάθμιση απέναντι στη μεταβλητότητα του TTF, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στο κόστος της προμήθειας.

Το μοντέλο που περιγράφει ο Όμιλος είναι συνεπώς σαφές: μακροχρόνια προμήθεια από τις ΗΠΑ, ιδιόκτητη ή ελεγχόμενη υποδομή εισαγωγής, συμβασιοποιημένες διαδρομές μεταφοράς και τελικοί αγοραστές στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Καθετοποίηση και στον ηλεκτρισμό, αλλά όχι με κάθε κόστος

Μια αντίστοιχη λογική θέλει μακροπρόθεσμα να εφαρμόσει η AKTOR και στον ηλεκτρισμό. Εκεί η αλυσίδα θα μπορούσε να περιλαμβάνει παραγωγή από ΑΠΕ, αποθήκευση και προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στη διάθεση της παραγόμενης ενέργειας.

Ωστόσο, στην προμήθεια η στάση της διοίκησης είναι σήμερα πολύ πιο επιφυλακτική.

Ο Αλέξανδρος Εξάρχου έχει καταστήσει σαφές ότι η AKTOR δεν σκοπεύει να εισέλθει στη λιανική απλώς και μόνο για να συμπληρώσει το μοντέλο της καθετοποίησης. Η βασική του ένσταση αφορά τις σημερινές συνθήκες ανταγωνισμού και κυρίως την τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΗ.

Όπως έχει επισημάνει, η ΔΕΗ διαθέτει σήμερα την πιο ανταγωνιστική προσφορά στην αγορά, σε επίπεδα που καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο για τους υπόλοιπους παρόχους να την ανταγωνιστούν με ικανοποιητικά περιθώρια. Χαρακτηριστικά έχει φθάσει να αναφέρει ότι, εφόσον συνεχιστεί αυτή η πολιτική, η ΔΕΗ μπορεί να πάρει ακόμη και «το 100% της αγοράς».

Η θέση αυτή εξηγεί γιατί η προμήθεια παραμένει μεν στο ραντάρ του Ομίλου, αλλά δεν αποτελεί άμεση προτεραιότητα. Η AKTOR θα μπορούσε να κινηθεί όταν θεωρήσει ότι οι συνθήκες προσφέρουν οικονομικό νόημα και δυνατότητα δημιουργίας αξίας και όχι απλώς μεριδίων αγοράς.

Αυτή άλλωστε είναι και η φιλοσοφία που διατρέχει συνολικά το σχέδιο Εξάρχου στην ενέργεια. Ο Όμιλος δεν επιχειρεί να αναπτύξει ταυτόχρονα κάθε δραστηριότητα, αλλά να προχωρά εκεί όπου βλέπει το παράθυρο ευκαιρίας να ανοίγει. Σήμερα επιταχύνει στις ΑΠΕ και κυρίως στην αποθήκευση, επειδή θεωρεί ότι οι μεταβολές στο ηλεκτρικό σύστημα αυξάνουν την αξία της ευελιξίας. Στο LNG κινείται ακόμη πιο επιθετικά, έχοντας διακρίνει τη γεωπολιτική και εμπορική ευκαιρία που δημιουργεί η προσπάθεια της Ευρώπης να διαφοροποιήσει τις προμήθειές της. Και στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας διατηρεί την επιλογή ανοιχτή, περιμένοντας το timing που θα δικαιολογήσει την επένδυση.

Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή δημιουργία ενός ενεργειακού πυλώνα στον οποίο η παραγωγή δημιουργεί τη βάση, η αποθήκευση δίνει ευελιξία και προστατεύει τις αποδόσεις, ενώ στο φυσικό αέριο η AKTOR επιχειρεί ήδη να ελέγξει ολόκληρη την αλυσίδα, από το αμερικανικό LNG και την επαναεριοποίηση έως τη μεταφορά και τον τελικό αγοραστή στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.