«Εκείνοι τα νομίσματα συνάγουσιν απλήστως / Ημάς δε κατηχίζουσι περί φιλαργυρίας. / Εκείνοι τα λαβράκια και τους τρανούς κεφάλους,/ Ημείς δε το βρωμόκαπνον εκείνο το αγιοζούμιν…».

Αυτά γράφει ο Πτωχοπρόδρομος παραπονούμενος ο δυστυχής στο γράμμα του προς τον αυτοκράτορα για την άθλια ζωή του στο μοναστήρι… Ουδεμία σύμπτωσις με τα εσχάτως τεκταινόμενα στην ΓΣΕΕ. Ή μήπως όχι; Καθ΄ όσον μεγάλη κοινωνική κατάκτηση τα συνδικάτα και ο συνδικαλισμός, πλην όμως ο πονηρός όφις παραμονεύει, δοκιμάζει τους ανθρώπους και τις δυνάμεις τους κι άντε ν΄αντέξουν στον πειρασμό.

1

Από την άλλη …τι φασαρία κι αυτή για 2 ψωροεκατομμύρια … Τι ΄ναι ο κάβουρας, τι ΄ναι το ζουμί του, δηλαδή… Αστεία πράγματα. Δυο –τρία καλά ταξίδια να κάνεις με τους κολλητούς σου και αυτό ήταν. Όπως ωραιότατα το είχε πει και ο αείμνηστος Ευάγγελος Γιαννόπουλος (του ΠΑΣΟΚ βεβαίως κι αυτός ) «Ε, όχι και να πέσει η κυβέρνηση για ένα κωλόσπιτο». Ορθόν. Εδώ δεν έχουμε κυβέρνηση βέβαια, μια ασθενική αντιπολίτευση έχουμε, ούτε και ξέρω πόσα σπιτάκια θα μαζευτούν τελικά, και πόσα τιμαλφή αλλά αυτά ας τα ερευνήσουν οι ειδικοί. Προσωπικώς άλλον σκέφτομαι, εκείνον τον έρμο τον αρχηγό Νίκο, που του ΄ρχεται η μια καρπαζιά μετά την άλλη. Γερό σκαρί όμως, αντέχει. Όλοι οι δελφίνοι του κόμματος σε επίθεση να του ροκανίζουν την καρέκλα νυχθημερόν, ένας ΟΠΕΚΕΠΕ(ς) στο κεφάλι του μ΄ εκείνον τον κουμπάρο – λογιστή (στη φυλακή πλέον), με το πρωτοπαλίκαρο του συνδικαλισμού τώρα να τελεί «υπό διερεύνηση», για να το πω κομψά, με «νέα» επαπειλούμενα κόμματα να τον στέλνουν δημοσκοπικά στο υπερπέραν αλλά αυτός, εκεί, ακούνητος. Και να ρίχνει κι ένα «Μολών λαβέ» σε υποψήφιους αμφισβητίες. Και να έχει μαζεμένους κιόλας τους συνέδρους, που θα τον ξαναβγάλουν sans voir πρόεδρο, όπως μου λένε. Εδώ πρόκειται περί φαινομένου δηλαδή.

Σκληρό καρύδι και η Μαρία της σιωπής, η οποία γραπτά, άντε το πολύ και με βίντεο, θα επικοινωνεί πλέον μαζί μας – σαν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση ένα πράμα. Μας θύμωσε, λέει, και την δικαιολογώ. Δάφνες της είπαν, ότι θα ήταν μονίμως στρωμένες στο διάβα της, άμα τη εμφανίσει δηλαδή, αλλά πολύ την παραπλάνησαν την γυναίκα, καθ΄ όσον πολλές και οι λακκούβες. Εκείνα τα μεταξωτά βρακιά που θέλουν κι επιδέξιους κ….. είναι μια χρήσιμη παροιμία εν προκειμένω αλλ΄ αυτήν δεν της την είπαν. Ούτε ο Αρχάγγελος ούτε η γερόντισσα σύμβουλος. Παράλειψη. Άμα έχουν πάρει τα μυαλά σου όμως αέρα, και την μια μιλάς, εν είδει καφενείου, για αμβλώσεις και την άλλη λογαριάζεις για «παράνομους εισβολείς», αυτούς τους ταλαίπωρους ανθρώπους στη Χίο, τι περιμένεις. (Αλήθεια, ξεχάσαμε και τα ελληνικά που ξέραμε, καθ΄ όσον ο εισβολέας είναι πάντα παράνομος, νομίζω.) Κάθε δήλωση και καταστροφή όμως, η εν λόγω, παρέα με την Λατινοπούλου, που θα στέλνει τους μετανάστες στην εξορία και τους διακινητές στο απόσπασμα, κι ας μη θέλουν τα κορίτσια να δουν η μία την άλλη.

Τέτοια γραφικά πράγματα συμβαίνουν στη χώρα μας αλλά ο Στέφανος δεν πτοείται: Δεν πάω πουθενά, πουθενά, εδώ θα μείνω… σου λέει, διότι φρίκη η Αμερική με τον Τραμπ. Εδώ συμφωνούμε. Κι αν δεν πετύχει το πολιτικό πλάνο -με 1% πώς; – υπάρχει και το επιχειρηματικό βεβαίως. Το ξεκαθάρισε. Το αυτό που πράττει επί του παρόντος και ο πρώην σύντροφος Αλέξης δραστηριοποιούμενος στον συγγραφικό κλάδο αυτός, αν και με διαρκώς μειούμενη επιτυχία πάντως. Κι ας περιοδεύει ανά την επικράτεια, μετρώντας «κεφάλια» για τις πωλήσεις της «Ιθάκης» του και ψηφαλάκια για τις εκλογές. Διότι είναι κι αυτές οι δημοσκοπήσεις που ό,τι θέλουν λένε, με την πρόεδρο Μαρία στο κατόπι του. Εξ ου και …πίσω να πάει ντρέπεται, μπροστά να πάει φοβάται, που λέει κι η παροιμία, ως εκ τούτου παραμένει επί του παρόντος πλασιέ βιβλίων –δεν ξέρω αν ισχύουν και δόσεις αλά παλαιά, τύπου εγκυκλοπαίδειες ας πούμε- για να φθάσει η πολύτιμη γνώση σε κάθε χωριό και σε κάθε σπίτι (ένας ο Μάο κι άλλος ένας ο Αλέξης!).
Στο μεταξύ το άλμπουμ συνταξιούχων πρωθυπουργών διαρκώς και εμπλουτίζεται με νέες δράσεις του αχώριστου διδύμου μετά εορταστικών – θρησκευτικών πανηγύρεων, διανθισμένων με τις απαραίτητες για την περίσταση μπαρουτιές. Κάπως πρέπει να ξεδίνουν όμως κι αυτοί, που έμειναν στα αζήτητα, γι΄αυτό αν πουν και καμιά κουβέντα παραπάνω –ή και πολλές εν προκειμένω- ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. Καθ΄όσον ανθρώπινα είναι τα πάθη. «Η ζούλια να ΄τανε κασίδα, θα κατέβαινε ως τα φρύδια», που λέει παραστατικά ο λαός. Εκστρατεία πάντως στα ελληνοτουρκικά σύνορα προς το παρόν δεν επιβεβαιώνεται. Το κάστρο της Καλαμάτας εξάλλου, παραμένει απόρθητο.

Διαβάστε επίσης

200 εκατ. ευρώ για τον «ναό» του Μαραντόνα!

Πώς στρατολογήθηκε ο κατάσκοπος, η αφαίρεση της ιθαγένειας και ο νόμος Δένδια, το ηθικό και το νόμιμο, ο Τασούλας και τα Αρχαία Ελληνικά

Θ. Κοτσιαρός (ΠΕΦ): Η Ακαδημία Φαρμάκου φέρνει νέο μοντέλο σύνδεσης, εκπαίδευσης και παραγωγής