Η κλιματική κρίση δεν στέκεται πια στο περιθώριο του παγκόσμιου αθλητισμού. Αντίθετα, αιωρείται απειλητικά πάνω από τις δύο μεγαλύτερες διοργανώσεις του 2026, τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Μιλάνο και το Παγκόσμιο Κύπελλο στη Βόρεια Αμερική, επηρεάζοντας όχι μόνο τον τρόπο διεξαγωγής τους αλλά και τη σχέση φιλάθλων, διοργανωτών και brands με το περιβάλλον.

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του Φεβρουαρίου θα είναι οι πρώτοι εδώ και 20 χρόνια που επιστρέφουν στις Άλπεις. Στο μεσοδιάστημα, όμως, τα ευρωπαϊκά χιονοδρομικά κέντρα έχουν βιώσει σταθερά μειωμένες χιονοπτώσεις και μικρότερες σε διάρκεια σεζόν, αποτέλεσμα της ανόδου της θερμοκρασίας. Η «φυσική» βάση του χειμερινού αθλητισμού δοκιμάζεται.

1

Λίγους μήνες αργότερα, το Μουντιάλ επιστρέφει στη Βόρεια Αμερική (σε Καναδά, Μεξικό και ΗΠΑ), μέσα στον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Οι συνθήκες ζέστης θεωρούνται δεδομένες, σε τέτοιο βαθμό ώστε κάθε αγώνας να περιλαμβάνει τρίλεπτα διαλείμματα ενυδάτωσης σε κάθε ημίχρονο. Με εναρκτήριο παιχνίδι, ημιτελικούς και τελικό να διεξάγονται το μεσημέρι τοπική ώρα, η θερμοκρασία θα είναι καθοριστικός παράγοντας για παίκτες, φιλάθλους και επαγγελματίες του χώρου.

Υπαρξιακή απειλή και κοινωνική ευθύνη

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης The Sport Industry Report 2026, το μήνυμα έχει πλέον περάσει. Το 56% των φιλάθλων και το 70% των επαγγελματιών του χώρου θεωρούν την κλιματική αλλαγή υπαρξιακή απειλή για τον αθλητισμό. Παρότι αναγνωρίζεται ότι ο αθλητισμός, όπως και άλλοι κλάδοι, έχει περιορισμένο εύρος επιρροής σε ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα, η κοινωνία απαιτεί να το αξιοποιήσει.

Ενδεικτικό είναι ότι το 75% των φιλάθλων δηλώνει διατεθειμένο να πληρώσει ακριβότερο εισιτήριο αν το επιπλέον κόστος οδηγεί σε θετικό κοινωνικό ή περιβαλλοντικό όφελος. Το 60% θα πλήρωνε έως και 5% παραπάνω, ποσοστό που ανεβαίνει στο 80% στις ηλικίες 25-34, αποτυπώνοντας ξεκάθαρα το χάσμα γενεών.

Η επιρροή του αθλητισμού δεν είναι θεωρητική. Το 27% των φιλάθλων δηλώνει ότι έχει αλλάξει συμπεριφορά έπειτα από καμπάνια που συνδέθηκε με αθλητικό οργανισμό ή αθλητή. Από αυτούς, το 61% αναφέρει ότι μείωσε τη χρήση πλαστικού τον τελευταίο χρόνο. Μικρά ποσοστά, αλλά με πραγματικό αντίκτυπο.

Παράλληλα, ο ρόλος των αθλητικών οργανισμών ως φορέων κοινωνικής αλλαγής αναγνωρίζεται ευρέως. Το 72% των φιλάθλων και το 75% των επαγγελματιών πιστεύουν ότι ο αθλητισμός έχει μεγαλύτερη κοινωνική ευθύνη από άλλους κλάδους. Η διαφορετικότητα και η συμπερίληψη θεωρούνται θεμελιώδη στοιχεία του ρόλου αυτού από το 77% των φιλάθλων και το 90% των επαγγελματιών.

Σκεπτικισμός και «πράσινο» άλλοθι

Η εικόνα, ωστόσο, δεν είναι ειδυλλιακή. Η καχυποψία απέναντι στο λεγόμενο greenwashing είναι έντονη. Το 38% των φιλάθλων και το 65% των επαγγελματιών θεωρούν ως μεγαλύτερη πρόκληση την επιλογή «εύκολων» θετικών ιστοριών, με αγνόηση βαθύτερων προβλημάτων. Επιπλέον, το 22% των φιλάθλων και το 28% των επαγγελματιών αμφισβητούν αν τα προγράμματα βιωσιμότητας υλοποιούνται πράγματι όπως διαφημίζονται.

Παρά τον σκεπτικισμό, η σωστή προσέγγιση αποδίδει. Το 68% των φιλάθλων και το 86% των επαγγελματιών βλέπουν πιο θετικά οργανισμούς που υιοθετούν κοινωνικές και περιβαλλοντικές πολιτικές, με απτά οφέλη στη φήμη, την προσέλκυση ταλέντου και τη δημιουργία πιο συμπεριληπτικών κοινοτήτων φιλάθλων.

Το 2026 θα βρει το Ηνωμένο Βασίλειο ξανά στο επίκεντρο μεγάλων διοργανώσεων, με το Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ Γυναικών T20 και τους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στη Γλασκώβη. Η όρεξη για περισσότερα είναι δεδομένη. Το 76% των φιλάθλων και το 91% των επαγγελματιών δηλώνουν ότι η φιλοξενία μεγάλων διοργανώσεων αυξάνει την υπερηφάνεια για την πόλη ή τη χώρα τους.

Ωστόσο, το κριτήριο επιτυχίας μετατοπίζεται. Το 70% των φιλάθλων και το 80% των επαγγελματιών θεωρούν ότι η μακροπρόθεσμη κληρονομιά πρέπει να είναι προτεραιότητα, με το περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα να αξιολογείται ως εξίσου ή και περισσότερο σημαντικό από τις οικονομικές αποδόσεις.

Ο αθλητισμός, όπως δείχνουν τα δεδομένα, δεν μπορεί πλέον να παίζει άμυνα. Το 2026 λειτουργεί ως σημείο καμπής, όπου οι μεγάλες διοργανώσεις καλούνται να αποδείξουν ότι η βιωσιμότητα δεν είναι απλώς σύνθημα, αλλά μέρος του παιχνιδιού. Και οι φίλαθλοι, ιδιαίτερα οι νεότεροι, δείχνουν διατεθειμένοι να στηρίξουν, αρκεί να πιστέψουν ότι το αποτέλεσμα είναι αληθινό και όχι ένα ακόμα επικοινωνιακό κόλπο.

Διαβάστε επίσης:

Όλα τα σενάρια και οι «φωνές» για μποϊκοτάζ του Μουντιάλ 2026

Μουντιάλ 2026: Το «κήρυγμα» της χαράς, τα 80 δισ. και ο θόρυβος των εισιτηρίων

Μια Αμερικανίδα στην Ελλάδα – Με έμπνευση από την αρχαιότητα