Η «Μόνα Λίζα» των χειρογράφων-Μία Βίβλος που λάμπει στο χρυσό

Την έχουν αποκαλέσει «Μόνα Λίζα των εικονογραφημένων χειρογράφων» και όσο κι αν για κάποιους μπορεί ο χαρακτηρισμός να είναι βέβηλος, μια και πρόκειται για μία Βίβλο, στην ουσία η σπανιότητα και η ομορφιά της μπορεί να συναγωνίζονται το αριστούργημα του Ντα Βίντσι. Ένα αριστούργημα της ιταλικής αναγεννησιακής τέχνης θεωρείται άλλωστε και αυτή η Βίβλος, διακοσμημένη με μικρογραφίες σε χρυσό, που θα εκτεθεί στην Ιταλική Γερουσία ως 16 Ιανουαρίου στο πλαίσιο των εορτασμών του Ιωβηλαίου του Βατικανού.

Το έργο αντιπροσωπεύει μία από τις καλύτερες εκφράσεις της τέχνης της μικρογραφίας, συνδυάζοντας διακοσμητική φινέτσα, καλλιτεχνική τεχνογνωσία και θρησκευτική έμπνευση, όπως αναφέρουν οι διοργανωτές του καλλιτεχνικού προγράμματος του Ιωβηλαίου. Με την Αλεσάντρα Νέτσι, διευθύντρια της Gallerie Estensi στη Μόντενα της βόρειας Ιταλίας, όπου συνήθως φυλάσσεται η Βίβλος σε χρηματοκιβώτιο, να την συγκρίνει με την περίφημη, αυθεντική …Μόνα Λίζα.

Η Βίβλος, η οποία μεταφέρθηκε από τη Μόντενα υπό αυστηρή ασφάλεια, εκτίθεται σε μία θήκη ελεγχόμενης υγρασίας για να βοηθήσει στη διατήρηση των εύθραυστων σελίδων περγαμηνής. Οι επισκέπτες όμως θα μπορούν να «διαβάσουν» τμήματα του χειρογράφου ψηφιακά μέσω οθονών αφής, που εμφανίζουν εικόνες υψηλής ανάλυσης.

Παραγγελία ενός δούκα

Το χειρόγραφο , που είχε παραγγελθεί από τον Μπόρσο ντ΄ Έστε (1413-71), τον πρώτο δούκα της Φεράρα, αποτελείται από δύο τόμους (1455-61) με περισσότερες από 1.000 μεμονωμένες εικονογραφήσεις. Ένα σύνολο, που δημιουργήθηκε από ομάδα καλλιτεχνών με επικεφαλής τους Ταντέο Κριβέλι και Φράνκο ντέι Ρούσι , οι οποίοι κόσμησαν τα περιθώρια του χειρόγραφου με πλούσια διακοσμημένες, μικροσκοπικές σκηνές, ιδιαίτερα στα κάτω τμήματα των σελίδων, όπου οι προοπτικές συνθέσεις αντανακλούν την επιρροή των σύγχρονων εξελίξεων στην αναγεννησιακή ζωγραφική. Το κείμενο εξάλλου γράφτηκε στα λατινικά και τα ιταλικά σε εξαιρετική αναγεννησιακή γραφή από τον μπολονέζο γραφέα Πιέτρο Πάολο Μαρόνε.

Το 1598, μετά τη υπαγωγή της Φεράρα στον παπικό έλεγχο, η οικογένεια Εστένσε εγκαταλείποντας την πόλη για τη νέα της έδρα στη Μόντενα είχε πάρει μαζί της όλους τους πίνακες, τα γλυπτά και τα βιβλία της. Όχι όμως και την Βίβλο. Έτσι το χειρόγραφο παρέμεινε στη Μόντενα μέχρι το 1859, όταν η πόλη έγινε μέρος του νέου Βασιλείου της Ιταλίας.

Η Βίβλος ανήκε στη δυναστεία των Αψβούργων μέχρι το 1922. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η χήρα του Αρχιδούκα Καρόλου Α΄, Ζίτα των Βουρβόνων-Πάρμας, την πούλησε σε έναν παριζιάνο έμπορο. Εντέλει ο φιλότεχνος Τζιοβάνι Τρεκάνι δώρισε τη Βίβλο στο ιταλικό κράτος το 1923, αφού την αγόρασε για 3,3 εκατομμύρια γαλλικά φράγκα.

Διαβάστε επίσης 

Λούβρο: Μόλις έκλεισε γκαλερί με ελληνικές αρχαιότητες για λόγους ασφαλείας

Τα σνακ μπαρ της Πομπηίας – Φαγητό και κρασί στα γρήγορα

Μια τελετή για την επίκληση βροχής στην Αθήνα πριν από 3.400 χρόνια – Ένα αγγείο αποκαλύπτει