array(0) {
}
        
    
Menu
-0.07%
Τζίρος: 240.95 εκατ.

Σ.Ε Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων: Έντονη διαμαρτυρία για την δρομολόγηση ίδρυσης πολλών νέων ιδιωτικών νομικών σχολών

Αντώνης Κεφαλάς
Comments

Το θέμα Πολάκη έχει πλέον ξεπεράσει την όποια κομματική σκοπιμότητα και άπτεται του πολιτικού ήθους που θέλει να έχει και να εκπροσωπεί μία πολιτική ομάδα, παράταξη, κόμμα. Είναι και θέμα θεσμικό του Κοινοβουλίου, που οφείλει επιτέλους να το αντιμετωπίσει σοβαρά – αν όχι ριζικά – αυστηρά και όχι θωπεύοντας με ποινές που δεν φέρνουν αποτέλεσμα.

Η ανοχή έναντι του Πολάκη έχει διευκολύνει τους πολιτικούς μιμητές του – ο λεκτικός εκτροχιασμός είναι πλέον σχεδόν καθημερινό πολιτικό φαινόμενο.

1

Ακόμη χειρότερα, η συμπεριφορά του έχει ευρύτερες επιπτώσεις – στην ίδια την κοινωνία. Η «αψύτητα» που μένει ατιμώρητη ενθαρρύνει την αψύτητα και σε άλλους τομείς. Το πιο ανώδυνο είναι η γελοία επίθεση της Ακρίτα σε άλλη κυρία, σχετικά με την ενδυμασία της: αχρείαστη, σκοπούσε μόνο σε προσωπική προβολή. Άσε που έμμεσα έβγαλε στην φόρα όλα τα κόμπλεξ της επιτιθέμενης. Το πιο σοβαρό είναι ότι ενισχύει τις αυθαίρετες συμπεριφορές και επικροτεί την ατιμωρησία συνολικά στην κοινωνία.

Ο Πολακισμός στηρίζει την παραβατικότητα.

Ο Αριστοτέλης θεωρούσε ότι ο δημόσιος χώρος είναι αυτός όπου οι πολίτες δρουν για το κοινό καλό. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να θεωρήσει ότι η δημοκρατία που ασχολείται μόνο με τους μη έχοντες δεν είναι επιθυμητή. Αυτό και μόνο προσδιορίζει τον βαθμό επικινδυνότητας του Πολάκη.

Σε άλλα κράτη, έχουμε δει σκηνές κοινοβουλευτικού ξυλοδαρμού. Ευτυχώς, όχι στην Ελλάδα. Και όταν κάποια τέτοια φαινόμενα πήγαν να σηκώσουν κεφάλι, αντιμετωπίστηκαν όπως έπρεπε. Η πολιτική προέλευση τους, όμως, δεν οφείλει να αποτελεί σύνορο διάκρισης. Ο Πολάκης έχει ανάγει σε τέχνη την φραστική βία και την χρησιμοποιεί με την χροιά του πολιτικού φασισμού: βρίζω, λοιδορώ, ξεφτιλίζω και κανένας δεν με αγγίζει.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο ανέδειξε και τον βαθύ σεξισμό που τον διακρίνει. Η έλλειψη ευγένειας φανερή, η απουσία τακτ κραυγαλέα, το έλλειμμα ενσυναίσθησης πεντακάθαρο.

Ο πολιτικός κόσμος δεν έχει πλέον περιθώριο να αντιμετωπίζει τον Πολάκη ούτε καν ως γραφικό. Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για το Κοινοβούλιο, για την ίδια την δημοκρατία.

Διαβάστε επίσης

Οι κομματικές γελοιότητες στην Ελλάδα και ο πυρηνικός πόλεμος στην Αμερική

Comments
Ακολουθήστε το mononews.gr στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στην Κόψη του Ξυραφιού: Η Δύση Τζογάρει με την Ρευστότητα, το Ρίσκο και την Αυταπάτη του Ελέγχου
Χωνευτήρια και Γόρδιοι Δεσμοί: Η Μετανάστευση ως Ανθρώπινο Δράμα
Η εποχή της αύξησης της ανταγωνιστικότητας μέσω της μείωσης των αμοιβών τέλειωσε

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λόξιγκας, βήχας ή πνευμονία; Οι ημιαγωγοί δείχνουν τον κίνδυνο
Πισίνες, κότερα, εμμονές στο κόμμα Τσίπρα
Αβραμόπουλος: Νέο ένταλμα, παλιά στοιχεία
Στουρνάρας, Πατέλης και Τσομώκος στη σκιά μιας άκομψης και ανήθικης διαρροής
Σαμαράς-Καραμανλής: Απέναντι στο πολιτικό κενό που δημιουργούν
Ποια Ελλάδα θέλει να κυβερνήσει η Καρυστιανού;
Όταν συμπονάμε την Αφροδίτη Λατινοπούλου
Η σύγκλιση ενέργειας και δεδομένων και η ελληνική στρατηγική ευκαιρία
«Αναβολή ψήφισης του τουρκικού νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στρατηγικός ελιγμός ή αλλαγή στρατηγικής;»
PosoKanei: Τα apps δεν πολεμάνε την ακρίβεια, χρειάζεται κι ένας… Κουλούρης