Αν ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς διάλεγαν προχθές ένα σύνθημα σε γηπεδικό ύφος, θα ήταν «Ναι-Ναι-Νέστορα», υπέρ του σοφού βασιλιά της Πύλου, στον οποίο όλοι προσέτρεχαν. Ο γέροντας έδινε συμβουλές με μακροσκελείς λόγους και οι δυο πρώην πρωθυπουργοί φαντάζονται κάπως έτσι τους εαυτούς τους. Διεκδικούν ρόλο Νέστορα.

Οι δυο τους έκαναν κοινή εμφάνιση, εκεί στη Χώρα της Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα. Οι πρώην πρωθυπουργοί υπενθύμισαν πόσο σημαντικό είναι να ακούμε τους έμπειρους αντί να τους διαγράφουμε. Ακούγεται υπέροχο, σχεδόν συγκινηθήκαμε δηλαδή. Μπορούμε να φανταστούμε τον Κώστα Καραμανλή, περιτριγυρισμένο από νεολαίους, να τους δίνει συμβουλές, ας πούμε για σωστή προθέρμανση. Να περιγράφει πως ο ίδιος πήγε να παίξει μπάλα δίχως ζέσταμα και τσάκισε το μπούτι του.

Η επίσκεψη έγινε επειδή ο Κώστας Καραμανλής έγινε επίτιμος δημότης της πόλης. Είχαν μικρόφωνα, είχαν και λαό να τους ακούει, μίλησαν για πολλά: για την πατρίδα, για τις ένοπλες δυνάμεις και για τις διαγραφές στα κόμματα. Η παραίνεση του τιμώμενου; «Ακούμε τους πιο έμπειρους αντί να τους διαγράφουμε». Ααα, να το πούμε επειδή μπορεί να μην το καταλάβετε αμέσως. Λέγοντας «πιο έμπειρους» εννοεί τον εαυτό του και τον φίλο του, έτσι; Μην πάει ο νους σας σε τίποτε Ντόρες, σε δελφίνους ή σε όσους είχαν κάποτε άλλη γνώμη. Τους διαφωνούντες μπορούσαν ως αρχηγοί να τους πετσοκόβουν. Αυτό παρέλειψε να το πει. Τα δικά τους τα χαΐρια τα ξέχασε.

Και οι δύο έχουν υπογράψει διαγραφές στελεχών της Νέας Δημοκρατίας. Ίσως να μην διέγραψαν πρωθυπουργούς, όμως διέγραψαν εσωκομματικούς αντιπάλους που τόλμησαν να διαφωνήσουν. Διέγραψαν στελέχη που ήταν έμπειρα αντί να τα ακούσουν, διέγραψαν Νέστορες.

Ο Αντώνης Σαμαράς διέγραψε τη Ντόρα Μπακογιάννη επειδή υπερψήφισε το πρώτο Μνημόνιο. Ο Κώστας Καραμανλής ήταν ο δράστης της «νύχτας της μεγάλης σφαγής» του 1998. Διέγραψε, μεταξύ άλλων, τον Γιώργο Σουφλιά επειδή αρνήθηκε να πειθαρχήσει στην κομματική γραμμή, στο νομοσχέδιο για τις Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς. Δεν ήταν τυχαίες επιλογές. Διέγραψαν τους συνυποψήφιους για την αρχηγία του κόμματος. Δηλαδή, όταν μιλάει για εμπειρία, εννοεί ουσιαστικά «εμπειρία που εμένα προσωπικά δεν με απειλεί».

Και κάπως έτσι φτάνουμε στην Καλαμάτα, όπου οι δυο πρώην αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας μίλησαν για ενότητα και πατριωτισμό σαν να μην είχαν ποτέ απορρίψει, διώξει ή αποκλείσει κάποιον που τους αμφισβήτησε. Η Καλαματιανή αμνησία είναι πολιτική τέχνη, μια υπενθύμιση ότι καθένας θυμάται τη δική του εκδοχή των γεγονότων. Τα άλλα τα ξεχνούν. Όπως ο χρόνος ξέχασε τον Νέστορα, για τον οποίο δεν ξέρουμε αν έζησε στα αλήθεια και αν είχε αυτό το όνομα.

Διαβάστε επίσης:

Μαντάμ ντε Αλεξοπούλ