Υψώνει το μεσαίο δάχτυλο αλλά δεν είμαστε οι κηδεμόνες του για να κάνουμε παρατήρηση. Φωνάζει, προκαλεί, βρίζει, αλλά δεν μας πέφτει λόγος. Μεγάλος άνθρωπος είναι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, θα φέρεται όπως εκείνος κρίνει. Από τα βίντεο που ο ίδιος ανέβασε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στον αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, υπάρχει ένα στοιχείο που μας αφορά όλους: ο αριθμός των αστυνομικών που τον περικυκλώνουν.

Ήταν πέντε; Ήταν δέκα; Ήταν είκοσι; Πόσοι στάθηκαν μπροστά του για να τον εμποδίσουν να ξαναμπεί στο γήπεδο; Εμείς τους πληρώνουμε και έχουμε δικαίωμα να ξέρουμε. Πόσους αστυνομικούς διαθέτει το Υπουργείο Προστασίας Γηπέδων, με κονδύλια από τη δική μας τσέπη; Να θυμάστε αυτό το πλήθος κρατικών λειτουργών κάθε φορά που γίνεται λόγος για ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και, γενικά, δημόσιους υπαλλήλους που κάνουν κάτι παραγωγικό και χρήσιμο για την κοινωνία.

Είναι δύσκολο να υπολογιστεί το κόστος φύλαξης των γηπέδων από τους κάφρους που τσακώνονται χωρίς λόγο, για μια μπάλα που θα μπει στο καλάθι ή στο γκολπόστ. Ξέρουμε ότι τα τελευταία χρόνια προβλέπεται ειδική αποζημίωση για τους αστυνομικούς που προστατεύουν τα γήπεδα και ότι το ποσό δεν υπερβαίνει τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Δίδεται λοιπόν έξτρα αμοιβή σε αγώνες ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης και υδατοσφαίρισης, αν κριθεί ότι υπάρχει επικινδυνότητα. Η ειδική αποζημίωση προστίθεται στα ημερομίσθια των αστυνομικών που απασχολούνται σε μέτρα τάξης, ελέγχου και τροχαίας, αλλά ουδέποτε έχει ανακοινωθεί πόσο κοστίζει σε όλους μας η καφρίλα των οπαδών.

Νομίζετε ότι με ένα επιδοματάκι έχουν όρεξη οι αστυνομικοί να πηγαίνουν στον πόλεμο, να τραυματίζονται και να κινδυνεύουν να δολοφονηθούν από μια κροτίδα; Καμία όρεξη. Υπάρχουν διαρκώς ανακοινώσεις συνδικαλιστών που ζητούν την αποδέσμευσή τους από τα γήπεδα. Στη Θεσσαλονίκη το αίτημα είναι πάγιο και υποβάλλεται από αστυνομικούς και αξιωματικούς.

Για σκεφτείτε πόσος κόσμος απασχολείται σε όλα τα γήπεδα, σε όλη τη χώρα, για κύπελλα, για πρωταθλήματα, για εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις. Γιατί πληρώνουν οι φορολογούμενοι όλα αυτά τα χρήματα, όταν όλος ο σαματάς γίνεται για να κερδίσουν πολλά εκατομμύρια οι επιχειρήσεις που ονομάζονται «αθλητικοί σύλλογοι»;

Για να δούμε πώς το χειρίζονται αλλού, για να παίρνουμε και καμιά ιδέα. Μετά από δέκα χρόνια δικαστικής διαμάχης, το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας αποφάνθηκε ότι οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι πρέπει να συμμετέχουν στο επιπλέον κόστος αστυνόμευσης για αγώνες «υψηλού κινδύνου». Η υπόθεση ξεκίνησε το 2015, όταν η τοπική κυβέρνηση της Βρέμης ζήτησε από τη διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος (DFL) να καλύψει 425.000 ευρώ για το ντέρμπι Βέρντερ-Αμβούργο.

Η DFL, εκπροσωπώντας 36 συλλόγους, αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η αστυνόμευση είναι κρατική αρμοδιότητα, χρηματοδοτούμενη από τη γενική φορολογία. Η τοπική κυβέρνηση υποστήριξε ότι οι ποδοσφαιρικές ομάδες λειτουργούν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις και οφείλουν να επωμίζονται το κόστος που προκαλούν όταν επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο.

Τελικά, το δικαστήριο αποφάσισε ότι ενώ οι σύλλογοι δεν πληρώνουν για τη συνήθη αστυνόμευση, υποχρεούνται να συνεισφέρουν όταν απαιτούνται έκτακτα μέτρα για τη διεξαγωγή των αγώνων. Ο πρόεδρος του Δικαστηρίου τόνισε ότι το κόστος πρέπει να καλύπτεται από εκείνους που το προκαλούν και ωφελούνται από το γεγονός, όχι από τους φορολογούμενους.

Να το προχωρήσουμε λίγο παραπέρα και να ζητήσουμε από τους ιδιοκτήτες των ομάδων να πληρώνουν το σύνολο της φύλαξης. Να βάλει σωματοφύλακες ο Γιαννακόπουλος, οι Αγγελόπουλοι και οι λοιποί μεγαλοσχήμονες. Τότε να κάνουν τον μάγκα, όταν θα πληρώνουν τον λογαριασμό, όχι όταν κάνουν σαματά σε βάρος μας.

 

Διαβάστε επίσης 

«Δεν εκβιαζόμαστε»: Προς οριστικό τέλος οδεύει το πρωτάθλημα μπάσκετ – Το «όχι» των ΚΑΕ και τα μέτρα της κυβέρνησης

Βρούτσης: Θα περιμένω Γιαννακόπουλο και Αγγελόπουλους έως τις 15:00 την Τετάρτη – Αν δεν έρθουν, οριστική διακοπή

Γιαννακόπουλος σε Βρούτση: Δεν κάθομαι στο ίδιο τραπέζι με τους Αγγελόπουλους