Θυμάμαι πριν από καμιά 30αριά χρόνια, αρχές δεκαετίας του ’90 που οι «10 Μικροί Μήτσοι» του Λάκη Λαζόπουλου σάρωναν την τηλεθέαση.

Πρωτότυπο σενάριο, εκπληκτικοί ρόλοι, ένας απολαυστικός Λάκης, αστείρευτο ταλέντο.

Σαν κι αυτά που βγαίνουν κάθε 50 χρόνια κι αν, ο Λαζόπουλος σατίριζε την πολιτική, την κοινωνία, τις προσωπικές σχέσεις με τρόπο μοναδικό.

Αλλά γενικότερα η καλλιτεχνική πορεία του Λάκη δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από κανέναν, όσο κι αν κάποιες φορές είχε τις δικές του, προσωπικές εμμονές, όπως αυτή με τη Μιμή Ντενίση, ή με τον μακαρίτη Αλέξη Κούγια, που θόλωναν κάπως την καριέρα του.

Τηλεόραση, θέατρο, ανελέητη σάτιρα από αυτές που χρειάζεται κάθε κοινωνία.

Μέχρι που άρχισαν να… πέρδονται οι γριές, η σάτιρα του Λαζόπουλου άρχισε να γίνεται βαρετή, επαναλαμβανόμενη, σχεδόν εμμονική.

Ακόμη χειρότερα, όταν οι πολιτικές εμμονές του Λάκη έγιναν αντικείμενο του έργου του, χάθηκε το μέτρο.

Ακόμη κι έτσι, όμως, η «σούμα» για το καλλιτεχνικό έργο του είναι θετική.

Αλλά η πολιτική του τοποθέτηση; Τα σχόλιά του, η εμπλοκή του με πρόσωπα και κόμματα;

Εδώ αρχίζει η αποδόμηση ενός εξαιρετικού καλλιτέχνη, που όμως θα μείνει στην ιστορία ως βασικός εκφραστής της «κωλοτούμπας» με όχημα το έργο του.

Και πλέον σήμερα ο άνθρωπος που έκανε καριέρα σατιρίζοντας τους άλλους, βρίσκεται αντιμέτωπος με τον καθρέφτη του. Οι πολιτικές συμπάθειες αλλάζουν, οι εκλεκτοί ανανεώνονται και ο Λάκης Λαζόπουλος συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα πολιτικής κρίσης. Μόνο που το κοινό έχει μνήμη.

Και ξαφνικά, ο άνθρωπος που αποθέωνε τον Τσίπρα, τώρα τον αποκηρύσσει και ο νέος του ήρωας, ο νέος του «Μήτσος» είναι ο… Αντώνης Σαμαράς.

Αλλά ας δούμε την πορεία του.

Ο Λάκης Λαζόπουλος υπήρξε για χρόνια ο μεγάλος τηλεοπτικός τιμητής της πολιτικής ζωής. Με το ύφος του αδέκαστου κριτή, με την ειρωνεία και την καυστική του γλώσσα, έστησε ένα ολόκληρο τηλεοπτικό οικοδόμημα πάνω στην αποδόμηση πολιτικών προσώπων. Μοίραζε χαρακτηρισμούς, ξεσκέπαζε υποτίθεται την υποκρισία των άλλων και εμφανιζόταν ως η φωνή που έλεγε όσα οι υπόλοιποι φοβούνταν να πουν.

Σήμερα, όμως, η δική του διαδρομή γεννά ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αποφύγει.

Πόσες πολιτικές μεταμορφώσεις χωρούν σε μία καριέρα και πόσες φορές μπορεί κάποιος να αλλάζει πολιτικές συμπάθειες, διατηρώντας τον ρόλο του αλάνθαστου κριτή;

Από το παπανδρεϊκό περιβάλλον και τη Δήμητρα Λιάνη, στην εποχή της παντοδυναμίας του Αλέξη Τσίπρα. Από την πολιτική αποθέωση της αντισυστημικής προοπτικής της Μαρίας Καρυστιανού, στη σημερινή θετική αξιολόγηση του Αντώνη Σαμαρά.

Μια διαδρομή που προσφέρεται για πολιτική σάτιρα, με πρωταγωνιστή αυτή τη φορά τον ίδιο τον σατιρικό.

Και με τίτλο «Ο κολωτούμπας Λάκης σε νέες περιπέτειες».

Ο Λαζόπουλος δεν εμφανίστηκε χθες στην πολιτική σκηνή. Η παρουσία του δίπλα σε πρόσωπα και περιβάλλοντα της παπανδρεϊκής εποχής αποτελεί μέρος της δημόσιας διαδρομής του. Αργότερα, η εκπομπή του έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα βήματα της αντιπολιτευτικής κριτικής προς τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και της μνημονιακής περιόδου.

Ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε στον Λαζόπουλο έναν ιδιαίτερα επιδραστικό τηλεοπτικό συνομιλητή. Η πολιτική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, η καταγγελία του παλιού πολιτικού συστήματος και η υπόσχεση της ανατροπής αποτέλεσαν το ιδανικό σκηνικό για μια σάτιρα με σαφή πολιτικό προσανατολισμό.

Ο χρόνος πέρασε. Ο Τσίπρας κυβέρνησε, ηττήθηκε, αποχώρησε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και επιχείρησε να επανέλθει στο προσκήνιο. Ο Λαζόπουλος άλλοτε έβλεπε προοπτική στην πολιτική του επιστροφή και άλλοτε ασκούσε κριτική στην προσπάθεια ανασύνταξής του.

Και τώρα εμφανίζεται ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρώην πρωθυπουργός, που είχε δεχθεί σκληρά πυρά από την αντιπολιτευτική σάτιρα του Λαζόπουλου, αναγνωρίζεται πλέον ως «καλή επιλογή», με το επιχείρημα ότι γνωρίζει να κυβερνά.

Αλήθεια, τι ακριβώς άλλαξε; Ο Σαμαράς ή τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται; Ποια χαρακτηριστικά του χθες αποτελούσαν αντικείμενο σκληρής κριτικής και ποια σημερινά στοιχεία τον καθιστούν κατάλληλο για το αύριο;

Στη Μαρία Καρυστιανού ο Λαζόπουλος είδε μια νέα πολιτική προοπτική, συνδεδεμένη με την κοινωνική οργή για τα Τέμπη και την απαίτηση να αποδοθεί δικαιοσύνη. Υποστήριξε θετικά την προοπτική δημιουργίας πολιτικού κόμματος και έδωσε δημόσιο χώρο στην παρουσία της.

Και ο Λαζόπουλος έχει κάθε δικαίωμα να ενθαρρύνει μια νέα πολιτική παρουσία. Το κοινό έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί να μάθει με ποια κριτήρια επιλέγει κάθε φορά τους πολιτικούς πρωταγωνιστές που αναδεικνύει.

Όχι όμως να αλλάζει γνώμη σαν τα πουκάμισα.

Κι εδώ ο Λαζόπουλος είναι φάουλ. Εχει περάσει χρόνια διδάσκοντας στο κοινό πώς να αναγνωρίζει την πολιτική υποκρισία. Έχει στηλιτεύσει τις μεταμορφώσεις των πολιτικών, τις αναδιπλώσεις, τις υποσχέσεις που ξεχάστηκαν και τις αρχές που εγκαταλείφθηκαν στην πορεία.

Τώρα ήρθε η ώρα να εφαρμοστεί το ίδιο μέτρο και στον ίδιο.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να παραμένει αιώνια πιστός σε έναν πολιτικό. Η αλλαγή γνώμης είναι δικαίωμα.

Η αξιοπιστία, όμως, χτίζεται με συνέπεια. Όταν ένας δημόσιος σχολιαστής αλλάζει επανειλημμένα αξιολογήσεις για πρόσωπα που βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του πολιτικού φάσματος, η εξήγηση των κριτηρίων του γίνεται απαραίτητη.

Δεν αρκεί να χαρακτηρίζεις έναν πολιτικό αποτυχημένο όταν βρίσκεται απέναντί σου και ικανό όταν αρχίζει να εξυπηρετεί μια νέα πολιτική ανάγνωση. Δεν αρκεί να εμφανίζεις κάθε νέο πρόσωπο ως ελπίδα, χωρίς να εξηγείς με ποια συγκεκριμένα δεδομένα στηρίζεις την εκτίμησή σου.

Δεν μπορεί να αποθεώνεις τον Σαμαρά γιατί είναι ο εχθρός του Μητσοτάκη που μισείς. Ούτε την Καρυστιανού να την κρίνεις επιφανειακά απλά και μόνο γιατί σου εξυπηρετεί το αφήγημα που έχεις κτίσει.

Ο Λάκης Λαζόπουλος έχει δικαίωμα να υποστηρίζει τον Τσίπρα, να βλέπει προοπτική στην Καρυστιανού, να αναγνωρίζει ικανότητες στον Σαμαρά και να απορρίπτει οποιονδήποτε άλλο πολιτικό. Κανείς δεν του αφαιρεί αυτό το δικαίωμα.

Έχει, όμως, απέναντί του ένα κοινό που θυμάται. Θυμάται ποιοι αποθεώθηκαν, ποιοι καταγγέλθηκαν, ποιοι παρουσιάστηκαν ως λύση και ποιοι ως πρόβλημα. Θυμάται τις μεγάλες κουβέντες και τις κατηγορηματικές κρίσεις.

Κι όταν περνάς μια ζωή κουνώντας το δάχτυλο στους άλλους, κάποια στιγμή το δάχτυλο γυρίζει προς εσένα.

Διαβάστε επίσης:

Φεύγετε από το σπίτι πριν λήξει το ενοίκιο; Πότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει όλα τα υπόλοιπα μισθώματα
Ασφαλιστικές εισφορές: Αυξήσεις έως 308 ευρώ το 2027 για επαγγελματίες – Ανεβαίνει το κόστος για τις επιχειρήσεις
Πακέτα internet: Ρίχνει τις τιμές η Telekom – Πώς εξελίσσεται η μάχη με τη ΔΕΗ