Ο βαριεστημένος ολιγάρχης, ένα μεσημέρι, λίγο πριν τις εθνικές εκλογές, αποφάσισε να ανάψει το πούρο του. Ανοιξε το καπάκι του humidor και αφού διάλεξε ένα από τα δεκάδες που ήταν μέσα,  έπιασε τον πανάκριβο αναπτήρα του.  Άναψε το πούρο, φύσηξε τον καπνό μακρυά και αποφάσισε οτι έπρεπε να κάνει σχέδια για το μέλλον. 

Τα τελευταία 4,5 χρόνια όλα του πήγαν καλά στις business. 

Μερίσματα, επιστροφές κεφαλαίου και το πουγκί είχε γεμίσει για τα καλά με πολλά εκατομμύρια ευρώ. 

Είχε του χεριού του τον κυβερνήτη της χώρας, τον αριστερό πρωθυπουργό. Έκανε οτι του έλεγε. Δεν είχε κανένα πρόβλημα.  

Ο πρωθυπουργός αυτός εντυπωσιάστηκε απο τα λεφτά, την εξουσία και την δύναμη.  Και γρήγορα ακολούθησε τις εντολές του. Ήθελε και εκείνος σαν πρωθυπουργός να φτιάξει το σύστημα του. Τους δικούς του επιχειρηματίες. 

Τώρα όμως τα πράγματα φαινόταν ότι θα άλλαζαν.  Θα ερχόταν ένας νέος πρωθυπουργός που για 50 χρόνια η οικογένεια του κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή του τόπου.  

Αρα μάλλον δεν “μασάει”  απο κάτι τέτοια. 

Εκείνο το μεσημέρι ο ολιγάρχης , ο οποίς είναι σκληρός παίκτης , έχει πελαγώσει. Τα μυνήματα απο παντού έλεγαν οτι ο νέος κυβερνήτης έρχεται. 

Φωνάζει τον σύμβουλο του, τον δικηγόρο. Τον avvocato. Εκείνος μπαίνει μέσα στο γραφείο. Ο διάλογος είναι ο εξής: 

Ολιγάρχης: Και τώρα τι κάνουμε με τον καινούργιο; 

Avvocato: Δύσκολα τα πράγματα. Πρέπει να περιμένουμε. Ησουν ανοικτά υπέρ του προηγούμενου πρωθυπουργού και σου έκανε όλες τις χάρες. Αυτός δεν είναι εύκολος. Ούτε εντυπωσιάζεται , ούτε θα τον “τουμπάρεις”. 

Ολιγάρχης: Μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι για να τον αιφνιδιάσουμε; 

Avvocato: Τι να σου πω. Πάρε την απόφαση σου. Εγω δεν θα ανακατευτώ σε αυτό. 

Ο ολιγάρχης αποφάσισε οτι θα πρέπει κάτι να κάνει για να αιφνιδιάσει τον νέο κυβερνήτη. Τι όμως; 

Έσβησε το πούρο του και αποφάσισε να περιμένει τις εκλογές. 

Την Δευτέρα το πρωί ο νέος κυβερνήτης πήρε την εξουσία. Ο παλαιός ηταν πλέον παρελθόν. 

Κατά το μεσημέρι που πήγε στο γραφείο του άναψε άλλο ένα πούρο. Τότε  θυμήθηκε την φράση του αείμνηστου επιχειρηματία Μποδοσάκη: “Πάντα με το γκουβέρνο”. 

Και ο ολιγάρχης έχει απόλυτη ανάγκη το γκουβέρνο. 

Ούτως η άλλως δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Από το να περιμένει…