Θάνατος Μαζωνάκη: Γιατί έχει τόση σημασία η αναβάθμιση κατηγορίας από θανατηφόρα έκθεση σε ανθρωποκτονία – Το κρίσιμο περιστατικό που οδηγεί σε ισόβια

Μία εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη σημειώθηκε χθες στην ποινική έρευνα για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς η κατηγορία σε βάρος των δύο γιατρών αναβαθμίστηκε από θανατηφόρα έκθεση σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Η μεταβολή ήρθε μετά την παράδοση στον ανακριτή της έκθεσης της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών και την αξιολόγηση των νέων ψηφιακών ευρημάτων, με ιδιαίτερο βάρος στα δεδομένα που ανακτήθηκαν από το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης.

Η αλλαγή μπορεί να ακούγεται ήσσονος σημασίας, αφού και τα δύο εγκλήματα αφορούν τον θάνατο του θύματος, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κομβική μετατόπιση προς πολύ βαρύτερη ποινή.

Παράλληλα, όμως, τίθεται επί τάπητος μία δύσκολα αποδείξιμη έννοια, αυτή της αποδοχής του επερχόμενου θανάτου που είναι ουσιαστικά ένα ψυχολογικό στοιχείο, το οποίο βέβαια τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη mononews (@mononews.gr)

Θανατηφόρα έκθεση: Δόλος για τον κίνδυνο, αμέλεια για τον θάνατο

Η αρχική κατηγορία, με την οποία άνοιξε ο φάκελος αυτής της ασύλληπτης υπόθεσης, ήταν θανατηφόρα έκθεση σε κίνδυνο, ένα αδίκημα για το οποίο τιμωρείται όποιος αφήνει αβοήθητο ένα πρόσωπο το οποίο έχει στην προστασία του ή έχει υποχρέωση να περιθάλπει. Εφόσον από την έκθεση αυτή επέλθει ο θάνατος του παθόντος, η πράξη μετατρέπεται σε κακούργημα και τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη.

Στη θανατηφόρα έκθεση ο δόλος αφορά πρωτίστως την ίδια την έκθεση σε κίνδυνο. Ο δράστης γνωρίζει ότι το πρόσωπο βρίσκεται σε κατάσταση κινδύνου και, παρά ταύτα, το αφήνει αβοήθητο.

Δεν χρειάζεται, όμως, να αποδέχεται και την πιθανότητα να επέλθει ο θάνατος και αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που το συγκεκριμένο έγκλημα τιμωρείται ελαφρύτερα από την ανθρωποκτονία.

Με λίγα λόγια, ο δράστης μπορεί να σκέφτεται: «Ξέρω ότι τον αφήνω σε μια επικίνδυνη κατάσταση, αλλά δεν πιστεύω ότι θα πεθάνει».

Αυτό ακριβώς ήταν το αρχικό σενάριο για τους δύο γιατρούς, για τους οποίους θεωρήθηκε ότι ναι μεν γνώριζαν τον κίνδυνο αυτής της θεραπείας σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, όμως δεν τους περνούσε από το μυαλό ότι το θύμα μπορεί να πέθαινε.

Η ψυχολογική στροφή που αλλάζει το έγκλημα

Στον ενδεχόμενο δόλο το ψυχικό στοιχείο του δράστη προχωρά ένα κρίσιμο βήμα παραπέρα. Ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο δεν σημαίνει ότι κάποιος ήθελε, επιδίωκε ή σχεδίαζε τον θάνατο του άλλου. Σημαίνει ότι γνώριζε πως από την πράξη του ενδέχεται να προκύψει θάνατος και το αποδέχθηκε.

Πρόκειται, οπωσδήποτε, για στοιχείο ψυχολογίας, το οποίο όμως συνήθως αποδεικνύεται από τα πραγματικά περιστατικά.

Παρόλο που πρόκειται για μια λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο θεωρώ ότι δεν θα προκύψει θάνατος από την πράξη μου και αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί να προκύψει, αλλά δεν κάνω κάτι να το αποτρέψω, στην περίπτωση του γνωστού τραγουδιστή η διαφορά είναι ξεκάθαρη.

Εφόσον, φυσικά, επιβεβαιωθούν τα περιστατικά, όπως περιγράφονται σε αυτό το στάδιο της ανάκρισης, μερικά λεπτά αρκούν, για να μετατραπεί η ποινή σε ισόβια.

Τα «alarms» του μηχανήματος και τα κρίσιμα λεπτά που άλλαξαν το κατηγορητήριο

Γιατί, όμως, έκρινε ο ανακριτής ότι τα δεδομένα της υπόθεσης δικαιολογούν πλέον τη διερεύνηση ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο;

Το κυριότερο νέο στοιχείο βρίσκεται στο ψηφιακό ιστορικό του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης και στη χρονική ακολουθία όσων συνέβησαν μέσα στο ιατρείο.

Σύμφωνα με τα έως τώρα δημοσιοποιημένα στοιχεία της έρευνας, το μηχάνημα κατέγραψε προειδοποιητικά σήματα και απώλεια ζωτικών ενδείξεων, ενώ οι αρχές εξετάζουν πλέον λεπτό προς λεπτό τη συμπεριφορά των δύο γιατρών μετά από αυτές τις ενδείξεις. Περίπου 13 λεπτά αργότερα φέρεται να έγινε προσπάθεια επανέναρξης της διαδικασίας της πλασμαφαίρεσης, η οποία διακόπηκε αυτομάτως, ενώ το ΕΚΑΒ κλήθηκε στις 16:23, σχεδόν μία ώρα μετά τον πρώτο συναγερμό που είχε καταγράψει την απώλεια ζωτικών ενδείξεων.

Αυτή η χρονική απόσταση είναι εξαιρετικά σημαντική για τον νομικό χαρακτηρισμό. Διότι, εφόσον αποδειχθεί ότι οι γιατροί είδαν και αντιλήφθηκαν τις προειδοποιήσεις του μηχανήματος, κατάλαβαν ότι ο ασθενής βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο, είχαν τη δυνατότητα και την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να καλέσουν αμέσως εξειδικευμένη βοήθεια ή να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες και, παρά ταύτα, παρέμειναν αδρανείς για σημαντικό χρονικό διάστημα, τότε η έννοια της αντίληψης του επερχόμενου θανάτου του θύματος και η συναφής αποδοχή αυτής της πιθανότητας παίρνει πλέον σάρκα και οστά.

Και παρόλο που στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο η κατηγορία δεν αφορά τι έκαναν, αλλά τι δεν έκαναν, αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποκλείει την καταδίκη τους για ανθρωποκτονία. Με δεδομένο ότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να σώσουν τον τραγουδιστή, εφόσον προηγουμένως τον είχαν εκθέσει οι ίδιοι σε κίνδυνο, η έννοια της ιατρικής ευθύνης δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετείται εναργέστερα, ακόμη και δια παραλείψεως.

Από τα δέκα χρόνια στα ισόβια: Η τεράστια αλλαγή στην ποινική μεταχείριση

Η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου έχει και τη χειροπιαστή συνέπεια ότι αλλάζει δραματικά το ύψος της απειλούμενης ποινής.

Η θανατηφόρα έκθεση τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη, ενώ η ανθρωποκτονία με δόλο τιμωρείται σήμερα με ισόβια κάθειρξη.

Υπάρχει πάντως μία σημαντική ιδιαιτερότητα όταν η ανθρωποκτονία αποδίδεται διά παραλείψεως, αφού ο Ποινικός Κώδικας παρέχει στον δικαστή τη δυνατότητα, όχι φυσικά την υποχρέωση, να επιβάλει μειωμένη ποινή στα εγκλήματα που τελούνται με παράλειψη.

Πρόκειται, βεβαίως, για μία πιθανότητα, για την οποία θα συνεκτιμηθούν διάφοροι παράγοντες, όπως η συμπεριφορά των δραστών και το συνολικό πλαίσιο του εγκλήματος, όμως σε κάθε περίπτωση η ποινική μεταχείριση των κατηγορουμένων θα είναι πολύ αυστηρότερη σε σχέση με το έγκλημα για τη θανατηφόρα έκθεση.

Ας κρατήσουμε, πάντως, ότι δεν είναι τόσο απλό να αποδειχθεί ο ενδεχόμενος δόλος, διότι πρόκειται για ένα εσωτερικό, ψυχολογικό στοιχείο και κανείς δεν μπορεί να μπει στο μυαλό ενός κατηγορουμένου και να διαπιστώσει ευθέως αν εκείνη τη στιγμή σκέφτηκε ότι «μπορεί να πεθάνει και το αποδέχομαι».

Η διάρκεια της αδράνειας, η σοβαρότητα και η σαφήνεια των προειδοποιήσεων, η επιστημονική γνώση των κατηγορουμένων, η κατάσταση του ασθενούς, η δυνατότητα άμεσης κλήσης του ΕΚΑΒ, οι ενέργειες που έγιναν ή δεν έγιναν, οι συνομιλίες, τα ψηφιακά δεδομένα και συνολικά η συμπεριφορά πριν και μετά το περιστατικό θα αποτελέσουν τα πιο καίρια κομμάτια του αποδεικτικού παζλ.

Διαβάστε επίσης:

ΙΣΑ: Διαψεύδει τους ανυπόστατους ισχυρισμούς των γιατρών του Κολωνακίου για χορήγηση άδειας στα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης

Μαζωνάκης: Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου για ΙΣΑ και δημόσιους φορείς για τους ελέγχους στο ιατρείο – Κατεπείγουσα έρευνα ζητά ο Εισαγγελέα

Πρόεδρος εργαζομένων ΕΚΑΒ: Γάκα και Θεοδωρόπουλος έκαναν ΚΑΡΠΑ στον Μαζωνάκη με το ένα χέρι