«Η Ελλάδα έχει μερικούς πολύ ελκυστικούς τομείς, ειδικά τον τουρισμό, τη φιλοξενία, τα πολυτελή ακίνητα και τις υποδομές», τάδε σοφά έφη ο υιός Τραμπ, που φροντίζει για τις επιχειρήσεις του πατέρα του — προέδρου των ΗΠΑ.

Δεν μας αποκάλυψε, φαντάζομαι, κάτι που δεν γνωρίζαμε. Αυτό ακριβώς πράττουμε εδώ και μπόλικες δεκαετίες: πουλάμε ήλιο, θέα, γη, θάλασσα και προσδοκίες.

Το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στηρίζει ένα μοντέλο ανάπτυξης που έχει ήδη φτάσει στα όριά του και κινδυνεύει να μας παρασύρει στον οικονομικό γκρεμό, είναι βέβαια άλλο θέμα.

Στην Ελλάδα δεν μιλάμε πια για βιομηχανία.

Το παραμύθι της βιομηχανικής ανασυγκρότησης, που λαθεμένα υιοθέτησε ο Εθνάρχης — μολονότι ελάχιστη συμπάθεια έτρεφε για τους βιομηχάνους — το τίναξε έτσι κι αλλιώς στον αέρα ο Ανδρέας Παπανδρέου, με τη συμπαράσταση του τότε τσάρου της οικονομίας, Γεράσιμου Αρσένη.

Έτσι, σήμερα μιλάμε για τις ελάχιστες βιομηχανίες που κατάφεραν να επιβιώσουν, οι οποίες βρίσκονται ήδη με το ένα πόδι εκτός Ελλάδος — σε επίπεδο έδρας, χρηματιστηρίου ή στρατηγικού προσανατολισμού — και παλεύουν με τα χίλια κύματα απέναντι στο ακριβό, μη ανταγωνιστικό εγχώριο ενεργειακό κόστος.

Καμία αμφιβολία: ο υιός Τραμπ μάς θαυμάζει για το λάθος μας. Χρήματα, πάντως, δεν φαίνεται να σκέπτεται να μας δώσει — ούτε ως τουριστική επένδυση.

Μέσω του γαμπρού, η οικογένεια δείχνει σαφή προτίμηση στις πιο «απλοποιημένες» διαδικασίες της γειτονικής μας χώρας προς Δυσμάς–όπου «απλοποιημένες» είναι, βεβαίως, η ευγενική λέξη για τη διαφθορά.

Εμείς, στο μεταξύ, εξακολουθούμε να κοιμόμαστε ύπνο μακάριο — εκτός κι αν έχουμε χωθεί τόσο βαθιά μέσα στην τρύπα, ώστε πλέον δεν μπορούμε να ξεφύγουμε.

Ίσως αυτό ακριβώς υποδηλώνει το έκτρωμα που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ελληνικό.

Δεν γνωρίζω πόσο επικερδές θα είναι τελικά, ούτε για ποιον.  Από αισθητικής πλευράς, πάντως, το έλλειμμα δεν καλύπτεται.

Πύργο που να θυμίζει εργατική πολυκατοικία στην Κίνα δεν έχει ξαναδεί η χώρα. Κι αυτό, αν μη τι άλλο, είναι μία πρωτιά.

Αλλά τι εξέλιξη περιμένατε, όταν ο πολιτικός μας κόσμος δεν μπορεί κυριολεκτικά να μοιράσει δύο γαϊδάρων άχυρα; Αφήνω κατά μέρος τι θα συμβεί με τις υποδομές όταν θα έχει ολοκληρωθεί η ανέγερση της νέας πόλης στο Ελληνικό, και αναρωτιέμαι: σε ποια πολιτική ανέγερση αποβλέπει ο Σωκράτης Φάμελλος;

Για ποια συμπόρευση μιλά ακριβώς, όταν το αντικείμενο του πόθου του έχει δηλώσει σαφέστατα ότι δεν ενδιαφέρεται;

Η Αχτσιόγλου, τουλάχιστον, ανέλαβε τα ρίσκα της. Διαχώρισε τη θέση της — τι θα λέει άραγε ο Τζανετόπουλος; — και περιμένει.

Έχει, βέβαια, και την εναλλακτική να πάει μόνη της να γραφτεί στο ΕΛΑΣ.

Αλλά ο Φάμελλος; Νομίζω πως απλώς προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.

Κάποια στιγμή, όμως, με την πολιτικά ανεδαφική θέση του, θα ανακαλύψει ότι όσοι οπαδοί έχουν απομείνει θα συνταχθούν με Πολάκη και Παππά, και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδημήσει πολιτικά, στο όνομα της ιδεολογικής αγνότητας, με ένα 0,5%.

Κι ενώ στην Ελλάδα ο χώρος της αντιπολίτευσης έχει ήδη εισέλθει σε διαδικασία ριζοσπαστικών αλλαγών, στη διεθνή σκηνή όσοι ερμήνευσαν τη χορήγηση βίζας στην ομάδα του Ιράν για τη συμμετοχή της στο Μουντιάλ ως ένδειξη ότι ο Τραμπ και οι Φρουροί «τα βρήκαν», ίσως χρειαστεί να το ξανασκεφτούν.

Σε τελευταία ανάλυση, οι δύο πόλεμοι — στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή — δεν είναι παρά συμπτώματα μιας πολύ βαθύτερης αλλαγής: της μεγαλύτερης ανατροπής των πάντων από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Και εδώ βρίσκεται το νήμα που ενώνει όλα τα κομμάτια: την οικονομική μας μονοκαλλιέργεια, την αισθητική και θεσμική παρακμή, την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να σκεφτεί στρατηγικά, και τη διεθνή αναταραχή που ήδη ξαναγράφει τους κανόνες.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να παριστάνει ότι μπορεί να πορεύεται με ακίνητα, τουρισμό και πολιτικές αυταπάτες, την ώρα που ο κόσμος αλλάζει βίαια γύρω της.

Σε μερικά χρόνια θα σηκωθούμε από το κρεβάτι της μακαριότητας και θα αναρωτιόμαστε: «Τι διάβολο συνέβη;». Και αυτό δεν θα αφορά μόνο το παγκόσμιο περιβάλλον.

Στη χώρα μας να δείτε τι μας επιφυλάσσεται.

Διαβάστε επίσης: 

Γιατί ο Μητσοτάκης έκανε τώρα μίνι ανασχηματισμό, γιατί επέλεξε τους συγκεκριμένους βουλευτές – Αμεση ανάλυση

Νόμος Κατσέλη: Πώς «διάβασαν» τράπεζες και servicers την απόφαση του Αρείου Πάγου για τα στεγαστικά

Ποιοι Έλληνες εφοπλιστές «χτίζουν» πλοία εκατοντάδων εκατομμυρίων: Νέο μπαράζ παραγγελιών στα ασιατικά ναυπηγεία