Η περίπτωση της νέας Ferrari Luce εξελίσσεται ακριβώς σε μία από εκείνες τις στιγμές στην ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας, όπου η αντίδραση απέναντι σε ένα νέο μοντέλο ξεπερνά την αισθητική διαφωνία και μετατρέπεται σε κάτι βαθύτερο, σε κάτι υπαρξιακό.

Διότι πλέον η κριτική δεν προέρχεται μόνο από forums, YouTube reviewers ή εξαγριωμένους Ferraristi στα social media. Προέρχεται από ανθρώπους που υπήρξαν η ίδια η Ferrari.

1

Η πιο βαριά παρέμβαση ήρθε από τον Luca di Montezemolo, τον άνθρωπο που ανέλαβε τη Ferrari το 1991 (έως το 2014) και θεωρείται από πολλούς εκείνος που τη διέσωσε οικονομικά και επανατοποθέτησε τον μύθο της σε παγκόσμιο επίπεδο. Έναν άνθρωπο που δύσκολα μπορεί να κατηγορηθεί για γραφικό petrolhead συντηρητισμό. Και ίσως για αυτό τα λόγια του ακούστηκαν τόσο εκκωφαντικά.
«Αν έλεγα αυτό που πραγματικά σκέφτομαι, θα έκανα ζημιά στη Ferrari. Ρισκάρουμε την καταστροφή ενός μύθου», δήλωσε στα ιταλικά media. Δεν σταμάτησε εκεί.

«Ελπίζω τουλάχιστον κάποιος να αφαιρέσει το Cavallino Rampante από αυτό το αυτοκίνητο. Βέβαια, τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν θα θελήσουν να το αντιγράψουν, δεν χρειάζεται».

Για όποιον γνωρίζει την ιστορία της Ferrari, αυτή η φράση ισοδυναμεί με δημόσιο αφορισμό. Το Cavallino Rampante δεν είναι απλώς ένα λογότυπο. Είναι ένα από τα πιο ισχυρά πολιτισμικά σύμβολα της αυτοκινητικής ιστορίας. Και η ιδέα ότι ένας πρώην πρόεδρος της Ferrari θεωρεί τη Luce ανάξια να το φέρει, δείχνει πόσο βαθιά έχει τραυματίσει το συλλογικό ένστικτο των ανθρώπων που έχτισαν τον μύθο της εταιρείας.

Η ειρωνεία είναι ότι υπάρχει ιστορικό προηγούμενο. Η αρχική Ferrari Dino δεν έφερε το όνομα Ferrari, επειδή ο Enzo Ferrari θεωρούσε ότι ένα μικρότερο, πιο προσιτό V6 μοντέλο δεν ήταν αντάξιο του ονόματος.

Σήμερα, μισό αιώνα αργότερα, ο άνθρωπος που ουσιαστικά αναγέννησε τη Ferrari αφήνει να εννοηθεί πως η Luce ίσως θα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο.

Και κάπου εκεί η συζήτηση παύει να αφορά απλώς την ηλεκτροκίνηση. Γιατί η οργή γύρω από τη Luce δεν είναι τεχνοφοβία. Οι περισσότεροι αποδέχονται ότι η ηλεκτρική εποχή έρχεται είτε το θέλουν είτε όχι. Το σοκ αφορά κάτι πολύ πιο συναισθηματικό: την αίσθηση ότι η Ferrari μοιάζει να αποκόπηκε από το ίδιο της το DNA.

Ούτε η ιταλική πολιτική σκηνή έμεινε σιωπηλή. Ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών της Ιταλίας, Matteo Salvini, σχολίασε δηκτικά στα social media:

«Ηλεκτρική, απίστευτα ακριβή και αισθητικά… μιλά από μόνη της. Δεν μοιάζει σε τίποτα με Ferrari. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε ο Enzo Ferrari».

Η φράση ίσως ακούγεται λαϊκίστικη, αλλά αγγίζει ακριβώς τον πυρήνα της κρίσης. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, μια νέα Ferrari δεν διχάζει απλώς. Δημιουργεί αμφιβολία για το αν εξακολουθεί να είναι Ferrari.

Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο Carlo Calenda, πρώην στέλεχος της εταιρείας, ο οποίος χαρακτήρισε τη Luce «αισθητική και τεχνολογική προσβολή για όσους αγαπούν ή εργάστηκαν για τη Ferrari». Στη συνέχεια επιτέθηκε προσωπικά στον John Elkann, κατηγορώντας τον ότι αποδόμησε ή πούλησε μια σειρά από ιστορικά ιταλικά brands και πλέον «παίζει» και με τη Ferrari.

Το ενδιαφέρον είναι πως τέτοιες δηλώσεις θα θεωρούνταν αδιανόητες πριν από μερικά χρόνια. Η Ferrari ήταν σχεδόν υπεράνω δημόσιας αμφισβήτησης. Σήμερα όμως μοιάζει να συμβαίνει κάτι πολύ διαφορετικό: ένα κομμάτι της ίδιας της Ιταλίας μοιάζει να φοβάται ότι χάνει ένα πολιτισμικό σύμβολο.

Και οι αγορές αφουγκράζονται αυτή την ανησυχία. Από την αποκάλυψη της Luce, η μετοχή της Ferrari έχει χάσει περίπου 8% της αξίας της. Για μια εταιρεία που θεωρείται σχεδόν untouchable στο χρηματιστήριο, αυτή δεν είναι ασήμαντη κίνηση. Οι αγορές σπάνια πανικοβάλλονται μόνο για ένα design. Πανικοβάλλονται όταν αισθανθούν κρίση ταυτότητας.

Η μεγάλη ειρωνεία είναι πως η Luce πιθανότατα θα είναι εξαιρετική ως αυτοκίνητο. Γεμάτη τεχνολογία αιχμής. Απίστευτα ικανή. Και ίσως εκεί ακριβώς βρίσκεται η τραγωδία της.

Γιατί η Ferrari ποτέ δεν λατρεύτηκε επειδή ήταν απλώς «ικανή». Λατρεύτηκε επειδή έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται κάτι σχεδόν παράλογο. Κάτι παιδικό. Κάτι σωματικό.

Η Luce, αντίθετα, μοιάζει να ζητά κατανόηση αντί για έρωτα.

Και όταν πρώην πρόεδροι, υπουργοί, πρώην στελέχη και η ίδια η ιταλική κοινή γνώμη αρχίζουν να αναρωτιούνται δημόσια αν ένα αυτοκίνητο αξίζει να φέρει το Cavallino Rampante, τότε ίσως η Ferrari να αντιμετωπίζει κάτι πιο επικίνδυνο από μια αποτυχημένη παρουσίαση.

Ίσως να αντιμετωπίζει για πρώτη φορά το ενδεχόμενο να χάσει τον ίδιο της τον μύθο.

Διαβάστε επίσης

Ferrari Luce: Ο ήχος που ακούτε δεν είναι ο V12, αλλά ο Enzo Ferrari που κάνει σβούρες στον τάφο του