Πρέπει να ομολογήσω πως θεώρησα ότι είχα παραισθήσεις. Δεν έβλεπα την οθόνη μόνο άκουγα. Και ξαφνικά νόμιζα ότι ήταν ο Αλέξης Τσίπρας να μιλά με την φωνή του Νίκου Ανδρουλάκη. Άσε που δεν μπορούσα να καταλάβω τους οικονομικούς συσχετισμούς που έκανε ο Τσίπρας – συγνώμη ο Ανδρουλάκης ήθελα να πω.

Αφορμή δόθηκε με την συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ. Δεν θα αναλύσω την απλοϊκότητα – για να μην την χαρακτηρίσω ως άσχετη—της επιχειρηματολογίας περί φτηνής πώλησης του μεριδίου και ακριβής επαναγοράς, ούτε την ανύπαρκτη σχέση μεταξύ του ΦΠΑ και της φορολογίας μερισμάτων. Οι απαντήσεις που έδωσε ο υπουργός οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης ήταν υπεραρκετές.  Σημασία έχει το πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Είναι σαφές, πλέον, ότι το ΠΑΣΟΚ δια του αρχηγού του έχει αναγνωρίσει πως η πρωτιά στις εκλογές είναι όνειρο θερινής νυχτός, ενώ πλέον ακόμη και η δεύτερη θέση δεν είναι εξασφαλισμένη. Όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να πλαγιοκοπήσει τον Αλέξη Τσίπρα ανερυθρίαστα υιοθετώντας τις δικές του θέσεις, ο πανικός είναι εμφανής. Κι αυτό ενώ το νέο κόμμα δεν έχει καν ανακοινωθεί. Η πρόθεση και μόνο σπέρνει τον πανικό. Διότι δεν έχει υπάρξει ακόμη ούτε καν η επίσημη αναγγελία. Άσε που το όνομα δεν συζητιέται καν.

Ο Ανδρουλάκης επιχειρεί να αποδομήσει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη ασπαζόμενος θέσεις της Aριστεράς. Ούτε καν της κεντροαριστεράς. Διότι, τουλάχιστον η αυθεντική κεντροαριστερά κατανοεί το δημόσιο όφελος όταν η αξία ενός περιουσιακού στοιχείου του κράτους αυξάνεται από τα 150 εκατ. ευρώ στα 2,4 δισ. ευρώ. Όταν, όμως, το επερχόμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα διεκδικεί χώρο της κεντροαριστεράς, το πολιτικό αισθητήριο του  Νίκου Ανδρουλάκη είναι να αντεπιτεθεί από τον χώρο της Aριστεράς. Πάλι καλά που δεν υιοθέτησε και την επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ ή δεν πρότεινε την επιβολή φόρου 90% στα μερίσματα. Λέμε τώρα.

Ο κόσμος το’ χει τούμπανο κι εσύ κρυφό καμάρι: η μάχη είναι για την δεύτερη θέση και για το ΠΑΣΟΚ η βελόνα ελάχιστα κουνιέται. Εξάλλου, ο Αλέξης Τσίπρας το δήλωσε καθαρά: η αντιπολίτευση δεν τα καταφέρνει, θα δοκιμάσω εγώ που είμαι τουλάχιστον μπαρουτοκαπνισμένος. Είναι άλλο θέμα, βέβαια, αν η συγκεκριμένη λέξη με αναφορά στον Τσίπρα εμπεριέχει και την άνεση να υπόσχεσαι λαγούς με πετραχήλια, γνωρίζοντας πολύ καλά πως δεν μπορείς να φανείς συνεπής.

Στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής ο Ανδρουλάκης δεν κατάφερε να δώσει μία πειστική απάντηση στο επιχείρημα του Πιερρακάκη για τον περιορισμό του δημοσιονομικού χώρου – κι αυτό διότι θα όφειλε να δηλώσει καθαρά πως αυτά που ζητά συνεπάγονται την συνειδητή παραβίαση των ευρωπαϊκών κανόνων – είτε αυτοί μας αρέσουν είτε όχι. Το σημαντικό συμπέρασμα της αντιπαράθεσης που έγινε στην Βουλή, χθες, 13/5, αφορά την πολιτική τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ που αιωρείται. Αφενός θέλει να διατηρήσει την θεσμικότητα του ώστε να συνεχίσει να απευθύνεται στο κεντρώο ακροατήριο, αφετέρου θέλει να προστατεύσει την αριστερή του πτέρυγα από την αναπόφευκτη απήχηση που θα έχει ο Τσίπρας στην κεντροαριστερά.

Πολύ φοβάμαι πως το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη κινδυνεύει σοβαρά να συνθλιβεί ανάμεσα στη Ν.Δ. που έχει κατακτήσει μεγάλο χώρο του κέντρου και το νέο κόμμα του Τσίπρα που στέκεται ανάμεσα στην αριστερά και την κεντροαριστερά. Ο χώρος για αναπνεύσει το ΠΑΣΟΚ ολοένα και μικραίνει.  Διότι στην πολιτική δεν αρκεί να αντιγράφεις τον αντίπαλο που φοβάσαι ούτε να υιοθετείς τη ρητορική του για να τον αναχαιτίσεις. Χρειάζεται καθαρή ταυτότητα, πειστική οικονομική πρόταση και ηγετική αυτοπεποίθηση. Προς το παρόν, το ΠΑΣΟΚ δείχνει να αναζητά και τα τρία, ενώ ο χρόνος μέχρι τις κάλπες δεν λειτουργεί υπέρ του.

Διαβάστε επίσης

Νίκος Ανδρουλάκης: Ο κρατικοδίαιτος εν δυνάμει πρωθυπουργός που έχει εισπράξει 1,2 εκατ. ευρώ ενοίκια – Η υπόθεση που εκθέτει το αφήγημά του- Αποκάλυψη mononews

Του Ανδρουλάκη οι νοικαραίοι – Αρθρο παρέμβαση

Να τα αγαπάτε τα παιδιά σας, να τα αγκαλιάζετε. Ποτέ οι αγκαλιές δεν σκότωσαν