Το mononews.gr παρουσιάζει κάθε μήνα το προφίλ των Winners & Losers.

Των κερδισμένων και των χαμένων του μήνα που πέρασε από την πολιτική και την επιχειρηματική σκηνή.

Έτσι για τον μήνα Φεβρουάριο του 2026, η ομάδα του mononews.gr θεωρεί ότι οι κερδισμένοι και χαμένοι του μήνα είναι οι εξής:

 

Κερδισμένοι

Γιάννης Στασινόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ

Σταύρος Παπασταύρου, Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Αλέξανδρος Εξάρχου, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου ΑΚΤΩΡ

Βαγγέλης Μαρινάκης, Εφοπλιστής

Κρίστιαν Χατζημηνάς, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της Theon

Αναστάσης Δαυίδ, Πρόεδρος της Coca-Cola HBC

 

Χαμένοι

Χριστίνα Αλεξοπούλου, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας

Σοφία Ζαχαράκη, Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Γιάννης Παναγόπουλος, Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ)

Ο όμιλος Βιοχάλκο και οι δύο θυγατρικές του, ElvalHalcor και Cenergy, συνέχισαν για ακόμη έναν μήνα την ανοδική πορεία τους στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Με οδηγό τον Γιάννη Ιπποκράτη Στασινόπουλο, που κρατάει γερά το τιμόνι της εξωστρεφούς στρατηγικής του, ο μεγαλύτερος ελληνικός βιομηχανικός όμιλος κυριαρχεί στις εξαγωγές και με συνεχείς επενδύσεις διατηρεί την ανταγωνιστικότητα του και κερδίζει την προτίμηση των επενδυτών.

Οι μετοχές των Viohalco, ElvalHalcor και Cenergy Holdings είχαν σταθερά ανοδική πορεία στο Χρηματιστήριο από την αρχή του έτους, αντανακλώντας τη θετική δυναμική που καταγράφουν οι δραστηριότητες του ομίλου στους τομείς των μετάλλων και των ενεργειακών υποδομών.

Από την 1η Ιανουαρίου έως τις αρχές Μαρτίου η Cenergy κατέγραφε άνοδο περίπου 31%, η ElvalHalcor περίπου 26% και η Viohalco περίπου 13%. Η χρηματιστηριακή αυτή πορεία αποτυπώνει τις υψηλές προσδοκίες της αγοράς για τη ζήτηση σε καλώδια, ενεργειακά δίκτυα και προϊόντα αλουμινίου, τομείς που συνδέονται άμεσα με τις επενδύσεις στην ενεργειακή μετάβαση και τις υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ανοδική χρηματιστηριακή πορεία των τριών εταιρειών συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις προοπτικές που δημιουργεί το νέο επενδυτικό κύμα στις ενεργειακές υποδομές και στα δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη και διεθνώς. Ιδιαίτερα η Cenergy Holdings επωφελείται από την αυξημένη ζήτηση για υποβρύχια καλώδια υψηλής τάσης και έργα διασύνδεσης, καθώς η ανάπτυξη των υπεράκτιων αιολικών πάρκων και η επέκταση των διασυνδέσεων μεταξύ χωρών απαιτούν μεγάλες επενδύσεις σε καλωδιακές υποδομές.

Παράλληλα, η ElvalHalcor ενισχύεται από τη σταθερά υψηλή ζήτηση για προϊόντα αλουμινίου και χαλκού που χρησιμοποιούνται τόσο στη βιομηχανία όσο και στις τεχνολογίες της ενεργειακής μετάβασης, όπως οι ΑΠΕ, η ηλεκτροκίνηση και τα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας.

Σε επίπεδο ομίλου, η Viohalco λειτουργεί ως ο βασικός βιομηχανικός πυλώνας που συγκεντρώνει αυτές τις δραστηριότητες, με την αγορά να αποτιμά θετικά τις προοπτικές ανάπτυξης των θυγατρικών της και την ενίσχυση των εξαγωγών τους. Η συγκυρία αυτή, σε συνδυασμό με τα ισχυρά ανεκτέλεστα έργα και την αυξημένη ζήτηση για μεταλλουργικά προϊόντα που συνδέονται με την ενεργειακή μετάβαση, δημιουργεί ένα περιβάλλον αυξημένων προσδοκιών για τις επιδόσεις των εταιρειών του ομίλου στο επόμενο διάστημα.

Σε μια περίοδο όπου η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης επαναπροσδιορίζεται, η Ελλάδα επιχειρεί να ενισχύσει τον γεωπολιτικό της ρόλο ως κόμβος μεταφοράς και διαφοροποίησης ενεργειακών πόρων. Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται ο υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων του, πριν ένα χρόνο, προωθεί ενεργά τη δημιουργία μιας ισχυρής ενεργειακής γέφυρας μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Για τον Σταύρο Παπασταύρου, η ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας έχει διπλή διάσταση: ευρωπαϊκή και διατλαντική. Ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στενός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην προώθηση πολιτικών που εξυπηρετούν τόσο τις ανάγκες της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας όσο και τα γεωοικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Με την ανάπτυξη υποδομών, την προώθηση ενεργειακών διασυνδέσεων και την εμβάθυνση της διατλαντικής συνεργασίας, η Ελλάδα φιλοδοξεί να αναδειχθεί σε κρίσιμο κρίκο στην ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ευρώπης.

Σε αυτό το πλαίσιο, η διπλωματική και πολιτική δράση του Έλληνα υπουργού ενισχύει τη στρατηγική θέση της χώρας, μετατρέποντας την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – ΗΠΑ από συγκυριακή επιλογή σε μακροπρόθεσμη συμμαχία με σημαντικές γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Η συνεργασία Αθήνας και Ουάσιγκτον στον ενεργειακό τομέα έχει αποκτήσει νέα δυναμική τα τελευταία χρόνια, καθώς η Ευρώπη επιταχύνει την προσπάθεια απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναδειχθεί σε βασικό προμηθευτή LNG για την ευρωπαϊκή αγορά, με την Ελλάδα να διεκδικεί ρόλο πύλης εισόδου του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, εν όψει της παύσης των ρωσικών ροών από τα τέλη του 2027.

Η στρατηγική αυτή επιβεβαιώθηκε και κατά το πρόσφατο ταξίδι του Έλληνα υπουργού στην Ουάσιγκτον, όπου συμμετείχε στο Transatlantic Gas Security Summit, μια διάσκεψη που ανέδειξε τη σημασία της διατλαντικής συνεργασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Στις επαφές συμμετείχαν 23 ευρωπαϊκές αντιπροσωπείες, εκπρόσωποι της αγοράς, καθώς και αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Chris Wright και ο υπουργός Εσωτερικών Doug Burgum.

Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων έγινε ξεκάθαρο ότι αποτελεί στρατηγική επιλογή των Ηνωμένων Πολιτειών να αξιοποιηθεί η Ελλάδα ως βασική είσοδος του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη. Η γεωγραφική θέση της χώρας, σε συνδυασμό με τις υφιστάμενες και νέες ενεργειακές υποδομές – όπως οι τερματικοί σταθμοί LNG και οι διασυνδετήριοι αγωγοί – δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη μετατροπή της σε περιφερειακό ενεργειακό κόμβο.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Σταύρος Παπασταύρου είχε σειρά επαφών με κορυφαίους Αμερικανούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων και οι υπουργοί Doug Burgum και Chris Wright, οι οποίοι ηγούνται του Εθνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ. Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε η επέκταση της ενεργειακής συνεργασίας των δύο χωρών όχι μόνο στο φυσικό αέριο, αλλά και σε νέους στρατηγικούς τομείς.

Παράλληλα, ο Έλληνας υπουργός είχε επαφές με μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ενεργειακής πολιτικής των ΗΠΑ, όπως ο Chuck Fleischmann, ο Randy Weber και ο James Risch, οι οποίοι υποστηρίζουν ενεργά την ενίσχυση των εξαγωγών αμερικανικού LNG και την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθιέρωση του Κάθετου Διαδρόμου για τις εισαγωγές αμερικάνικου LNG από την Ελλάδα προς την Ν.Α Ευρώπη έχει ο AKTOR του Αλέξανδρου Εξάρχου και το μήνα που πέρασε αναδείχθηκε η στρατηγική της Atlantic See που με συστηματικές κινήσεις μπαίνει μπροστά στη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού οικοσυστήματος.

Ο Αλέξανδρος Εξάρχου, που μπήκε στην αγορά LNG μέσω της ΔΕΠΑ Εμπορίας, αναπτύσσεται σε αυτή με μια εντελώς νέα στρατηγική. Ο έμπειρος επιχειρηματίας, είδε την ευκαιρία που δημιουργεί η παύση των ρωσικών ροών από τα τέλη του 2027 και με συστηματικές και στρατηγικές κινήσεις πρωτοστατεί στη δημιουργία ενός νέου οικοσυστήματος με κεντρικό ρόλο στις εξαγωγές LNG αλλά και στις επενδύσεις που απαιτούνται σε υποδομές, αγωγούς και FSRU. Οι στενές του σχέσεις με το Λευκό Οίκο, η μεγάλη του εμπειρία στα προνοητικά και τολμηρά deals, η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη που έχει κερδίσει και κυρίως ο στρατηγικός τρόπος με τον οποίο κινείται του εξασφαλίζουν το προβάδισμα στην αγορά, και τον πρώτο ρόλο στη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού χάρτη στη Ν.Α Ευρώπη.

Το νέο κύμα συμφωνιών που ήρθε με τη Διάσκεψη στις ΗΠΑ τις προηγούμενες μέρες και τα σχέδια για επενδύσεις και στις υποδομές αναδεικνύουν τη δυναμική του και το στρατηγικό του σχέδιο. Στην Ουάσιγκτον στις 24 Φεβορυαρίου η κοινοπραξία Atlantic SEE LNG Trade, στην οποία η AKTOR κατέχει το 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας το υπόλοιπο 40%, ανακοίνωσε τέσσερις νέες μακροπρόθεσμες συμφωνίες που εδραιώνουν ένα ισχυρό δίκτυο αγοραστών εξασφαλίζοντας την εξαγωγική δραστηριότητα της νέας εταιρείας. Ο Αλέξανδρος Εξάρχου, που εκπροσώπησε την εταιρεία στις συναντήσεις της Ουάσιγκτον, υπέγραψε μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης LNG με την κρατική εταιρεία προμήθειας αερίου της Ουκρανίας, Naftogaz για μεγαλύυτερες ποσότητες, με τη δημόσια εταιρεία φυσικού αερίου της Βουλγαρίας, Bulgargaz, με το υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας και με την Aluminij Industries και την M.T. Abraham group της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.

Η συμφωνίες αυτές ταυτόχρονα αποδεικνύουν την εμπορική αξιοπιστία του Κάθετου Διαδρόμου, αλλά κυρίως αποτελούν το μεγαλύτερο asset για τον Αλέξανδρο Εξάρχου και την Atlantic SEE LNG Trade.

Οι συμφωνίες αυτές αποτελούν τη βάση για το επόμενο στρατηγικό βήμα του Αλέξανδρου Εξάρχου που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα, η επένδυση στις υποδομές.

Όπως αποκάλυψε στο mononews.gr προχωράει στη δημιουργία δύο FSRU σε Αλβανία και Ελλάδα, αλλά και στην κατασκευή μονάδων παραγωγής ενέργειας από φυσικό αέριο στα Βαλκάνια και σε επενδύσεις σε αγωγούς. Και τονίζει ότι δεν χρειάζεται επιδότηση για τα FSRU, γιατί έχοντας της συμφωνίες αγοραπωλησίας LNG η βιωσιμότητα τους είναι εξασφαλισμένη και επομένως και η χρηματοδότησή τους.

Διπλή επιτυχία σε ισάριθμα επενδυτικά μέτωπα, μέσα στον Φεβρουάριο, από τον Βαγγέλη Μαρινάκη, που είναι μια σημαίνουσα δύναμη της διεθνούς ελίτ των εφοπλιστών.

Η εισηγμένη στην αμερικανική αγορά του Nasdaq ναυτιλιακή του εταιρεία Capital Clean Energy Carriers, κατέπλευσε στην… ελληνική αγορά, προχωρώντας στην έκδοση επταετούς ομολόγου, αξίας 250 εκατ. ευρώ.

Το νέο ναυτιλιακό ομόλογο έγινε ισχυρός πόλος έλξης για τους περίπου 7.000 επενδυτές, που «έβαλαν στο τραπέζι» 485 εκατ. ευρώ, με τη ζήτηση να καλύπτει κατά 1,75 φορές την προσφορά.

Παράλληλα μια άλλη εταιρεία του 59χρόνου Πειραιώτη εφοπλιστή με την πολυσχιδή δράση και το τεράστιο οικονομικό εκτόπισμα των 5,2 δισ. ευρώ σε καθαρά περιουσιακά στοιχεία, έβαλε πλώρη για το νορβηγικό χρηματιστήριο του Όσλο.

Πρόκειται για την Capital Tankers Corp, που δημιουργήθηκε μέσω απόσχισης από την μητρική της εταιρεία Capital Maritime & Trading και η οποία άντλησε με τη διαδικασία του private placement 4,784 δις κορόνες, που αντιστοιχούν σε 447,1 εκατ. ευρώ ή 523,1 εκατ. δολάρια.

Η προσφορά του 26% της εταιρείας σηματοδότησε μία από τις μεγαλύτερες αντλήσεις κεφαλαίων από ναυτιλιακή παγκοσμίως και τη μεγαλύτερη όλων των εποχών για το χρηματιστήριο του Όσλο.

Επί ελληνικού εδάφους το ομόλογο της Capital Clean Energy Carriers (που αποτελεί μετεξέλιξη της Capital Product Partners) ξεκίνησε τη διαπραγμάτευσή του στον αθηναϊκό «ναό» του χρήματος στις 26 Φεβρουαρίου. Φέρει σταθερό ετήσιο επιτόκιο 3,75% αποδίδοντας τόκους συνολικού ύψους 9,375 εκατ. ευρώ το χρόνο πρό φόρων, οι οποίοι είναι 5% για τους ιδιώτες Έλληνες επενδυτές.

Ποσό της τάξεως των 152 εκατ. ευρώ από τα καθαρά έσοδα, θα διατεθούν για την αποπληρωμή του επίσης διαπραγματεύσιμου ομολόγου της (θυγατρικής) CPLP, που λήγει τον Οκτώβριο του 2026.

Πέραν τούτων 70 εκατ. ευρώ προορίζονται να διατεθούν για τη χρηματοδότηση μέρους του τιμήματος των υπο ναυπήγηση πλοίων, ενώ 20,5 εκατ. ευρώ θα κατευθυνθούν σε κεφάλαια κίνησης της ναυτιλιακής.

Ελεγχόμενη κατά 58,4% από τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον γιο του Μιλτιάδη, η Capital Clean Energy Carriers πρωτοπορεί στο τομέα της ενεργειακής μετάβασης.

Σήμερα η ναυτιλιακή διαθέτει 12 πλοία μεταφοράς LNG, ένα μεταφοράς πολλαπλών αερίων και ένα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Έχει όμως «κλειδώσει» συμφωνίες για την απόκτηση άλλων 18 πλοίων, από τα οποία τα 9 είναι τελευταίας γενιάς στη μεταφορά LNG και τα άλλα 9 είναι μεταφοράς αερίων (αμμωνίας, υγροποιημένου διοξειδίου του άνθρακα και υγραερίου). Η παραλαβή των νέων πλοίων θα γίνει μεταξύ του δεύτερου τριμήνου του 2026 και του πρώτου τριμήνου του 2029.

Το κόστος αγοράς του νέου και αναβαθμισμένου στόλου ανέρχεται σε 2,4 δισ. δολάρια, εκ των οποίων τα 705 εκατ. δολάρια έχουν ήδη δοθεί ως προκαταβολές και τα υπόλοιπα θα καλυφθούν μέσω σύναψης τραπεζικών δανείων, χρηματοδοτικών μισθώσεων και άλλων μορφών χρηματοδότησης.

Η μέση διάρκεια των χρονοναυλώσεων είναι τα 6,8 έτη, ενώ ανεβαίνει στα 9,6 έτη λαμβάνοντας υπόψη τις δυνητικές παρατάσεις των συμβάσεων. Τα ελάχιστα προβλεπόμενα έσοδα από συμβασιοποιημένες ναυλώσεις ανέρχονται σε 2,9 δισ. δολάρια και αν συνυπολογιστούν τα δικαιώματα παράτασής τους, φτάνουν στα 4,2 δισ. δολάρια.

Από την άλλη πλευρά η Capital Tankers αναμένεται να κάνει πρεμιέρα διαπραγμάτευσης στις 17 Μαρτίου στην αγορά του Όσλο. Η οποία είναι μέλος του ομίλου της Euronext, όπου ανήκει πλέον και η ΕΧΑΕ, που λειτουργεί και διαχειρίζεται το χρηματιστήριο της Αθήνας.

Η νέα ναυτιλιακή του Βαγγέλη Μαρινάκη διαθέτει έναν προηγμένο τεχνολογικά στόλο 30 δεξαμενόπλοιων, εκ των οποίων 8 βρίσκονται ήδη στην θάλασσα, ενώ υλοποιείται επενδυτικό πρόγραμμα για την ναυπήγηση 22 νέων.

Η αντίδραση της Theon και του Κρίστιαν Χατζημηνά στην «επίθεση» των σορτάκηδων τον μήνα που μας πέρασε ήταν…σεμιναριακή.

Τον Φεβρουάριο η μετοχή της Theon, που είναι εισηγμένη στο Αμστερνταμ (Euronext), έγινε στόχος short, ωστόσο μέσα σε μία εβδομάδα η αγορά έδειξε αντίδραση, εμπιστοσύνη στο business plan του Κρίστιαν Χατζημηνά, καταφέρνοντας να… βουλιάξει τα μεγάλα funds.

Η αρχή έγινε στις 10 Φεβρουαρίου, όταν το Qube Research & Technologies άνοιξε short θέση 0,5% στη μετοχή. Το fund, που διαχειρίζεται περί τα 32 δισ. ευρώ και έχει στο παρελθόν σορτάρει κολοσσούς όπως την Barclays και την Volkswagen, προκάλεσε αρχικά νευρικότητα. Η μετοχή υποχώρησε 5,14% και 4,72% τις δύο επόμενες ημέρες, υποχωρώντας από τα 31 ευρώ στα 27,25 ευρώ.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 13 Φεβρουαρίου, ακολούθησε και η Two Sigma Investments με short θέση 0,61%. Κι όμως, την ίδια ημέρα η αγορά απάντησε με ένα εντυπωσιακό +11,38%, οδηγώντας τη μετοχή από τα 27,25 ευρώ στα 30,35 ευρώ. Από εκεί και πέρα, η εικόνα ήταν ξεκάθαρη, αναδεικνύοντας ότι η Theon έχει χτίσει γερές βάσεις στην αγορά.

Παρά τα σορταρίσματα λοιπόν, και μέσα σε μία εβδομάδα, η μετοχή ανέκαμψε δυναμικά, φτάνοντας στα 32,20 ευρώ στις 18/2, με συνολικό ράλι 18,17% από τα 27,25 ευρώ της 12ης Φεβρουαρίου.

Το μήνυμα της αγοράς ήταν σαφές. Εμπιστοσύνη στο business plan και στις προοπτικές της εταιρείας. Και αυτή η εμπιστοσύνη επιβεβαιώνεται και από τα αποτελέσματα που δημοσίευσε η Theon για το 2025.

Στα προκαταρκτικά αποτελέσματα, η Theon ανακοίνωσε παραγγελίες-ρεκόρ 1,31 δισ. ευρώ (+180%), ανεκτέλεστο που ξεπερνά τα 1,4 δισ. ευρώ (+116,2%) και αύξηση εσόδων 26%.

Καθοριστική ήταν η μεγάλη συμφωνία μέσω του OCCAR για τις Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις, η μεγαλύτερη μεμονωμένη παραγγελία νυχτερινής όρασης στην ιστορία του οργανισμού.

Με guidance για το 2026 στα 600 εκατ. ευρώ και στόχο τζίρου 1 δισ. πριν το 2030, ο κ. Χατζημηνάς δεν κέρδισε απλώς μια μάχη απέναντι στους «σορτάκηδες». Κέρδισε –τουλάχιστον για τον μήνα που πέρασε– την ψήφο εμπιστοσύνης της αγοράς.

Σε μια περίοδο όπου οι αγορές αναζητούν ιστορίες σταθερής ανάπτυξης και κερδοφορίας, η Coca-Cola HBC εμφανίζεται να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο όμιλος που έχει στο τιμόνι του ως πρόεδρο τον Αναστάση Δαυίδ συνεχίζει να χτίζει αξία για τους μετόχους, με ισχυρά αποτελέσματα, γεωγραφική επέκταση και ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά ανοίγματα της τελευταίας δεκαετίας.

Η πορεία αυτή αποτυπώθηκε και στο ταμπλό, καθώς η αποτίμηση της εταιρείας άγγιξε για πρώτη φορά τα 20 δισ. ευρώ, ένα ορόσημο για την ελληνικής καταγωγής πολυεθνική που δραστηριοποιείται σε δεκάδες αγορές διεθνώς. Η επίδοση αυτή δεν είναι συγκυριακή.

Τα αποτελέσματα του 2025 επιβεβαιώνουν την ανθεκτικότητα του επιχειρηματικού μοντέλου. Τα καθαρά έσοδα από πωλήσεις έφθασαν τα 11,6 δισ. ευρώ, με οργανική αύξηση άνω του 8%, ενώ τα συγκρίσιμα λειτουργικά κέρδη ανήλθαν σε 1,36 δισ. ευρώ, καταγράφοντας διψήφια βελτίωση.

Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη έπαιξε η ισχυρή ζήτηση σε κατηγορίες υψηλής ανάπτυξης, όπως τα ενεργειακά ποτά, αλλά και η σταθερή απόδοση των βασικών προϊόντων του ομίλου σε αγορές της Ευρώπης και των αναδυόμενων οικονομιών. Πίσω από αυτή τη διαδρομή βρίσκεται μια δεκαετία στρατηγικών επιλογών που επανατοποθέτησαν τον όμιλο στο παγκόσμιο σύστημα της Coca-Cola.

Ο Αναστάσης Δαυίδ βρίσκεται στο διοικητικό συμβούλιο από το 2006 και συμπληρώνει πλέον δέκα χρόνια στην προεδρία της εταιρείας, περίοδο κατά την οποία η Coca-Cola HBC διεύρυνε το αποτύπωμά της σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική.

Το βλέμμα όμως της αγοράς στρέφεται κυρίως στο επόμενο κεφάλαιο. Το mega deal για την εξαγορά του 75% της Coca‑Cola Beverages Africa έναντι περίπου 2,6 δισ. δολαρίων ανοίγει ένα νέο στρατηγικό μέτωπο για τον όμιλο. Η συμφωνία επεκτείνει δραστικά την παρουσία της Coca-Cola HBC στην αφρικανική ήπειρο και δημιουργεί έναν κολοσσό με παρουσία σε περισσότερες από 40 αγορές. Με πληθυσμό άνω του 1,2 δισ. ανθρώπων και υψηλούς ρυθμούς αύξησης κατανάλωσης αναψυκτικών, η Αφρική αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή δεξαμενή για τον όμιλο την επόμενη δεκαετία.

Έτσι, το ορόσημο των 20 δισ. ευρώ στο ταμπλό δεν είναι απλώς ένα χρηματιστηριακό ρεκόρ. Είναι η επιβεβαίωση ότι η στρατηγική που χαράχθηκε τα τελευταία χρόνια από τον Αναστάση Δαυίδ μετατρέπει την πολυεθνική σε έναν ακόμη πιο ισχυρό παίκτη στο παγκόσμιο σύστημα της Coca-Cola — με το επόμενο μεγάλο στοίχημα να παίζεται πλέον στην Αφρική.

Όταν ένας βουλευτής, που –ορθώς- παίρνει μηνιαίο μισθό πάνω από 6.000 ευρώ, ερωτάται δημόσια «πώς θα πληρώσουν οι εκπαιδευτικοί ενοίκιο 400 ευρώ το μήνα» και απαντά «το τζάμπα πέθανε», τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αντιληπτικής ικανότητας.

Η βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ, Χριστίνα Αλεξοπούλου, είναι φανερό πως έχει και πρόβλημα ενσυναίσθησης. Και μπορεί να ζήτησε συγγνώμη, να είπε ότι δεν αναφερόταν στους εκπαιδευτικούς, αλλά το κακό (γι’ αυτήν) είχε γίνει.

Στην εποχή της ραγδαίας εξάπλωσης των ειδήσεων μέσω social media, η «γαλάζια» βουλευτής έγινε viral και οι αποκριάτικες εκδηλώσεις της έδωσαν αρκετό χώρο αφού μετατράπηκε η φράση της μέχρι και σε άρμα στο καρναβάλι της Πάτρας.

Και δυστυχώς για την κ. Αλεξοπούλου, ένα λεκτικό ατόπημα μπορεί να τη συνοδεύει για όλη της την πολιτική καριέρα και να ακυρώνει και τα όσα καλά έχει κάνει για τον τόπο της. Είναι σαν εκείνο το «μαζί τα φάγαμε» που συνοδεύει εσαεί τον μακαρίτη Θόδωρο Πάγκαλο.

Και μετά από αυτό ανασύρθηκαν κι άλλες παλαιότερες – ένδοξες – στιγμές της κ. Αλεξοπούλου, η οποία βγαίνει άνετα στην Αχαΐα χάρη στις στενές σχέσεις της με την τοπική Μητρόπολη η οποία έχει ισχυρά ερείσματα στην τοπική κοινωνία.

Ήταν η ίδια που ως υφυπουργός Μεταφορών είχε πάει το 2024 στη Μυτιλήνη και εμφανίστηκε σε πολυτελή Porsche να κάνει περιοδεία. Ένα αυτοκίνητο 70-80 χιλιάδων ευρώ που της είχε παραχωρήσει το… ΚΤΕΛ του νησιού. Η ίδια τότε είπε ότι… δεν γνώριζε ότι τι είδους αυτοκίνητο είναι!

Έτσι, το πρόσφατο συμβάν και ο πρότερος βίος της εντάχθηκαν σε ένα ευρύτερο αφήγημα κριτικής για τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικοί διαχειρίζονται τον δημόσιο λόγο και την εικόνα τους.

Και ίσως να αποτελούν και τη δικαιολογία ώστε να μην ξαναδεί κυβερνητική θέση η κ. Αλεξοπούλου.

Η δημόσια εικόνα μιας πολιτικής ηγεσίας δεν διαμορφώνεται μόνο από τις αποφάσεις της, αλλά και από τους συμβολισμούς που εκπέμπει. Και αυτό θα πρέπει να το ξέρουν καλά, ειδικά οι πολιτικοί πρώτης γραμμής.

Όπως η Σοφία Ζαχαράκη, η υπουργός Παιδείας, εξαιρετική πολιτικός, που τυγχάνει ευρείας αποδοχής από τον κόσμο και βγαίνει πρώτη στη δύσκολη περιφέρεια της Ανατολικής Αττικής.

Ένα νέο κορίτσι, ελπίδα αν θέλετε για το πολιτικό μέλλον της χώρας, προέβη σε μια ακατανόητη κίνηση. Διότι πώς να χαρακτηρίσει κανείς την απόφασή της να υποδεχθεί την πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, όχι στο γραφείο της στο υπουργείο Παιδείας. Ούτε καν στο εσωτερικό του κτιρίου, αλλά… στον δρόμο έξω από αυτό.

Και ξέρετε, αυτό μπορεί να φαντάζει ως δείγμα αστικής και πολιτικής ευγένειας αλλά δεν είναι. Φανταστείτε το αντίθετο. Θα μπορούσε η Κίμπερλι να υποδεχθεί τη Ζαχαράκη στο πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας.

Και στο κάτω – κάτω ποιο πρωτόκολλο λέει ότι έναν πρέσβη (ακόμη κι αν αυτός είναι η… σταρ Κίμπερλι) πρέπει ένας υπουργός να την υποδέχεται έτσι;

Γι’ αυτό ακριβώς η εικόνα μιας υπουργού να υποδέχεται προσωπικά στον δρόμο την πρέσβη φάνηκε υπερβολική και δημιούργησε ερωτήματα για το μήνυμα που εκπέμπεται.

Στην πολιτική, η εικόνα συχνά προηγείται της ουσίας. Και όταν οι συμβολισμοί παρερμηνεύονται, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από τα ουσιαστικά ζητήματα σε θέματα εντυπώσεων.

Αυτό αναδεικνύει τη σημασία της προσεκτικής διαχείρισης της παρουσίας και των δημόσιων κινήσεων κάθε κυβερνητικού στελέχους. Και δυστυχώς για την ικανή Σοφία Ζαχαράκη το μήνυμα που εκπέμφθηκε δεν ήταν το καλύτερο για την ίδια, για την κυβέρνηση και για τη χώρα.

Σε δύσκολη θέση βρέθηκε τον περασμένο μήνα ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, μετά την έρευνα που άνοιξε η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος σχετικά με τη διαχείριση κονδυλίων που συνδέονται με προγράμματα κατάρτισης.

Η υπόθεση προκάλεσε ισχυρούς τριγμούς στον συνδικαλιστικό χώρο και έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα για τη λειτουργία και τη διαφάνεια στη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων που περνούν μέσα από δομές της αγοράς εργασίας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας, στο πλαίσιο της έρευνας δεσμεύτηκαν τραπεζικοί λογαριασμοί, θυρίδες και περιουσιακά στοιχεία, ενώ στο μικροσκόπιο των αρχών μπήκαν και πρόσωπα ή εταιρείες που φέρονται να σχετίζονται με τη διαχείριση των συγκεκριμένων προγραμμάτων.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονη συζήτηση τόσο στο πολιτικό όσο και στο συνδικαλιστικό πεδίο, καθώς η ΓΣΕΕ αποτελεί τον βασικό θεσμικό εκπρόσωπο των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Η υπόθεση δεν άργησε να αποκτήσει και πολιτικές προεκτάσεις. Το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε την αναστολή της κομματικής ιδιότητας του προέδρου της ΓΣΕΕ μέχρι να ξεκαθαρίσει πλήρως η υπόθεση, ενώ στον συνδικαλιστικό χώρο ξεκίνησε ήδη μια έντονη συζήτηση για το μέλλον της ηγεσίας της Συνομοσπονδίας και τις ισορροπίες που διαμορφώνονται στο εσωτερικό της.

Ο ίδιος ο Γιάννης Παναγόπουλος αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες και δηλώνει ότι δεν έχει διαπράξει καμία παράνομη πράξη, υπογραμμίζοντας ότι είναι στη διάθεση της Δικαιοσύνης και ότι οι δαπάνες της Συνομοσπονδίας ελέγχονται θεσμικά. Παράλληλα ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί από τη θέση του, τονίζοντας ότι είναι εκλεγμένος πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Ωστόσο, ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης της υπόθεσης, η συγκυρία δημιουργεί μια βαριά σκιά πάνω από τη Συνομοσπονδία σε μια περίοδο που το συνδικαλιστικό κίνημα ήδη αντιμετωπίζει κρίση αξιοπιστίας και μειωμένη επιρροή στην κοινωνία.

Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε για τη διαχείριση των πόρων και τον τρόπο λειτουργίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων δείχνει ότι η υπόθεση δύσκολα θα κλείσει γρήγορα σε επίπεδο εντυπώσεων.

Στην αγορά εργασίας, πολλοί εκτιμούν ότι το ζήτημα αυτό θα συνεχίσει να προκαλεί πολιτικές και συνδικαλιστικές αναταράξεις το επόμενο διάστημα, ιδίως καθώς πλησιάζουν κρίσιμες συζητήσεις για συλλογικές συμβάσεις, μισθούς και θεσμικές αλλαγές στο εργασιακό πλαίσιο. Μέχρι τότε, το όνομα του προέδρου της ΓΣΕΕ δύσκολα θα βγει από το επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.