Μεγάλη ανταπόκριση είχε το κάλεσμα του πρώτου Αυτοοργανωμένου Trans Pride. Μαζί με τα συνθήματα όπως «Δεν ζητάμε αποδοχή, απαιτούμε ζωή» οι συγκεντρωμένοι ζητούσαν και «λευτεριά στην Παλαιστίνη». Συμμετέχοντες συνέδεσαν την τρανς εμπειρία με τον αγώνα ενός λαού. Πώς μια κοινότητα που παλεύει για το δικαίωμα στην ύπαρξη στηρίζει μια κοινωνία δεν αναγνωρίζει τη δική της; Πώς φωνάζεις «λευτεριά στην Παλαιστίνη» όταν η ίδια η Παλαιστίνη δεν επιτρέπει καν να αρθρώσεις «λευτεριά στα τρανς άτομα»;

Ακτιβιστές απαντούν ότι δεν στηρίζουν τις προκαταλήψεις της κοινωνίας αλλά το δικαίωμα ενός λαού να μην ζει υπό κατοχή. Η ελευθερία, λένε, δεν είναι προνόμιο των προοδευτικών, είναι δικαίωμα όλων. Όμως μια ελευθερία που δεν περιλαμβάνει όλους δεν είναι ελευθερία, κι ένας λαός που διεκδικεί απελευθέρωση χωρίς να αναγνωρίζει τις μειονότητες θα διαιωνίζει τη δική του μορφή καταπίεσης.

Υπάρχει και το επιχείρημα του pinkwashing, δηλαδή της προβολής των LGBTQ+ δικαιωμάτων από το Ισραήλ ως άλλοθι για τη γενοκτονία. «Δεν αρκεί να έχεις γκέι μπαρ στο Τελ Αβίβ αν έχεις τανκς στη Ραμάλα», λένε. Είναι τουλάχιστον παράξενο να αξιολογούν κράτη και λαούς με δύο μέτρα και σταθμά. Η νομική αναγνώριση φύλου, η πρόσβαση σε περίθαλψη και η κοινωνική ανεκτικότητα δεν είναι προπαγάνδα, είναι πρόοδος. Το να την απορρίπτουν επειδή θεσπίστηκε από τους «λάθος ανθρώπους» είναι πολιτικός κυνισμός και περιφρόνηση της ίδιας της έννοιας της ελευθερίας.

Στην αλληλεγγύη μεταξύ καταπιεσμένων οι τρανς στηρίζουν όσους υποφέρουν, έστω κι αν δεν υπάρχει αμοιβαιότητα. Ηθικά γενναίο. Πολιτικά αδιέξοδο. Η αλληλεγγύη χωρίς αμοιβαιότητα δεν χτίζει συμμαχίες ούτε βοηθά τον κόσμο να πάει μπροστά. Ο ακτιβισμός κανονικά δεν είναι αυτοθυσία, είναι διεκδίκηση.

Η τρανς πορεία στην Αθήνα έδειξε τόλμη. Έδειξε όμως και κάτι άλλο, ότι το να παίρνεις θέση σε γεωπολιτικά ζητήματα απαιτεί σκέψη, όχι μόνο συναίσθημα. Το αίτημα για ελευθερία, για ισονομία, για ορατότητα δεν μπορεί να είναι επιλεκτικό. Η Παλαιστίνη έχει όλη την αλληλεγγύη, αλλά δεν δείχνει κανένα σημάδι προόδου στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αν οι τρανς θέλουν να τη στηρίζουν, καλό θα ήταν να απαιτήσουν τα ίδια δικαιώματα και εκεί, όπως και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης.

Διαβάστε επίσης:

Μήπως μυρίζει μπαρούτι;

Ο τραγικός πατέρας Πάνος Ρούτσι δεν είναι τρόπαιο να τον περιφέρουν ανθρωπόμορφα κοράκια

Όταν ο Τσιάρας φυσάει και το γιαούρτι