Καταρχήν είναι το θέατρο. Η αντιπολιτευτική ακολουθία στην ΔΕΘ έχει ως μόνο στόχο να αποδομήσει την κυβέρνηση. Δεν επαρκούν οι θεσμικές συγκρούσεις στην Βουλή, απαιτείται και η εξωκοινοβουλευτική παρουσία, για να ολοκληρωθεί μία διαδικασία που δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε πολύ συγκεκριμένα μέτρα, η κοστολόγηση τους είναι εύκολη και, σχεδόν, αδιάβλητη. Η αντιπολίτευση, όπως εκφράστηκε από τους κκ. Φάμελλο και Ανδρουλάκη εξήγγειλε αρχές: θεσμική ανασυγκρότηση, κοινωνική δικαιοσύνη, θεσμική εκτροπή (υποκλοπές κλπ.), νέο φορέα στέγασης, δίκαιη φορολογία με αύξηση στα υψηλότερα εισοδήματα και μείωση του ΦΠΑ υπέρ των πολιτών, σταθερά τιμολόγια στην ενέργεια, ενίσχυση των αγροτών, διευρυμένη Ευρώπη–για…υπεύθυνη(!) διεύρυνση μίλησε ο κ. Ανδρουλάκης, κριτική στην Ευρωπαϊκή λιτότητα άσκησε ο κ. Φάμελλος.

Ένα είναι σίγουρο. Ο πολίτης άκουσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τώρα περιμένει να δει τα απτά αποτελέσματα των εξαγγελιών του. Ίσως να άκουσε τους κκ. Ανδρουλάκη και Φάμελλο, αλλά σίγουρα δεν περιμένει τίποτα από αυτούς. Το παιγνίδι είναι, έτσι, αποκλειστικά στην πλάτη της κυβέρνησης – εχθρός της είναι η ίδια και όχι η άφωνη ως προς την ουσία αντιπολίτευση.

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι πόσο πολιτικά κοντά εμφανίστηκαν στην ΔΕΘ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αμφότεροι τόνισαν την ανάγκη για κοινωνική στήριξη, θεσμική ενίσχυση και αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και καταδίκασαν την κυβέρνηση στα θέματα της διαφάνειας και κοινωνικής ανισότητας. Όντας, όμως, εκ των πραγμάτων σε μειονεκτική θέση διότι δεν έχουν εξουσία, επιχείρησαν να την υπερβούν, ο μεν κ. Ανδρουλάκης προτάσσοντας ένα δεκαετές τεχνοκρατικό σχέδιο θεσμικής ανασυγκρότησης, ο δε κ. Φάμελλος μιλώντας για κοινωνική αναδιανομή και την ανασύσταση του κράτους πρόνοιας.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι έμμεσα το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη δεν απέκλεισε τις συμμαχίες με βάση, πάντως, «τις προγραμματικές συγκλίσεις (άλλη μία φράση που έχει χάσει το νόημα της)) ενώ ο κ. Φάμελλος παίζει διμέτωπο αγώνα – ίσως σε τρία μέτωπα αν συμπεριληφθεί το φάντασμα του κόμματος Τσίπρα που τον στοιχειώνει. Ο κ. Ανδρουλάκης μιλά αόριστα για συνεργασίες, ο κ. Φάμελλος μιλά για την συγκρότηση μετώπου κατά της Νέας Δημοκρατίας. Η διαφορά είναι κρίσιμη και αντικατοπτρίζει την αβεβαιότητα που δημιουργεί ο Αλέξης Τσίπρας.