Τι άλλο θα ακούσουμε από τους ανθρώπους του πορτοκαλί προέδρου; Τι άλλο θα ακούσουμε από μια χώρα που κάποτε υπερασπιζόταν ελευθερίες και παραχωρούσε δικαιώματα και τώρα αφήνει περιθώριο για επιστροφή στις σπηλιές;

Ο Πιτ Χέγκσεθ, υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, μοιράστηκε ένα αδιανόητο βίντεο στην πλατφόρμα Χ, στο οποίο ένας πάστορας ζητούσε την κατάργηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών, ενώ ένας άλλος πρότεινε οι ψήφοι να καταμετρώνται ανά νοικοκυριό. Μια πιστή της ενορίας το τερμάτισε δηλώνοντας ότι υποτάσσεται στον σύζυγό της.

Κανείς από τους πάστορες ή τους πολιτικούς δεν έθεσε ταξική ή οικονομική διάσταση στο δικαίωμα του εκλέγειν. Δηλαδή, δεν υποστήριξαν διαχωρισμό ανάμεσα σε Αθηναίους πολίτες και μετοίκους αλλά αυτό θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα, να απαιτείται, για παράδειγμα, ο πολίτης να έχει και τους δύο γονείς πολίτες. Ούτε έχει τεθεί προς το παρόν οικονομικό κριτήριο, όπως συνέβαινε στη Βρετανία πριν από την καθολική ψήφο.

Αυτό το «αθώο» βίντεο που αναδημοσιεύτηκε από τον υπουργό Άμυνας αποτελεί ένδειξη της τάσης οπισθοδρόμησης στις δυτικές κοινωνίες. Μετά την απαγόρευση των αμβλώσεων, κα κόψουμε και το δικαίωμα ψήφου. Δεν είναι απλώς θέμα πολιτικής, είναι ζήτημα πολιτισμού. Ο σεβασμός στη φωνή κάθε ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου, αποτελούσε θεμέλιο της δημοκρατίας. Όταν αυτή η φωνή απαξιώνεται, όταν το δικαίωμα έκφρασης γνώμης υπονομεύεται, τότε η ίδια η δημοκρατική συνθήκη χάνεται. Σε αυτό το βίντεο, με αφορμή την άποψη για το ποιος έχει το δικαίωμα να ψηφίζει, δείχνει ξεκάθαρα ποιος θεωρείται κοινωνικά υπολογίσιμος.

Η εμφάνιση τέτοιων ιδεών μέσω θεσμικών προσώπων είναι πολύ πιο σοβαρή από την ανάλυση επιπέδου «πρώην τουίτερ». Γελάμε, το διακωμωδούμε αλλά αυτή η αντίδραση καταλήγει να είναι μορφή ανοχής. Όσο οι ενεργοί πολίτες και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους δεν καταδικάζουν δημόσια τέτοιες θέσεις, τόσο νομιμοποιείται η επιστροφή σε σκοτεινές εποχές. Οι αντιλήψεις αυτές δεν μένουν πια στο περιθώριο, αναπαράγονται στα πέρατα του κόσμου, χάρη στην επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο πάστορας και η ουρανομήκης ανοησία του έφτασαν από τη Χιλή στην Ιαπωνία και από την Φιλανδία στο Καμερούν. Πόσοι άραγε αναρωτήθηκαν «μπας και έχει δίκιο;»

Είναι κρίσιμο να αναγνωρίσουμε τι πραγματικά διακυβεύεται: δεν πρόκειται για μια ακόμη άποψη ή για πρόθεση άμεσης νομοθετικής αλλαγής. Πρόκειται για μια ύπουλη, σιωπηρή υποχώρηση από τις αρχές της δημοκρατίας. Υπογραμμίζουμε: το μοιράστηκε υπουργός του Τραμπ ο οποίος ξέχασε ότι η διεκδίκηση του δικαιώματος ψήφου από τις γυναίκες ήταν αγώνας αιώνων.

Όσο λοιπόν δεν υπάρχει δημόσια καταδίκη από τους θεσμούς, ο κάθε πάστορας θα συνεχίσει να διασπείρει τον ακραίο λόγο του. Ας του απαντήσουν με σοβαρότητα υπουργοί σε κυβερνήσεις αληθινών δημοκρατιών. Δεν είναι κάτι που μπορούν να το αφήσουν να πέσει κάτω.