Η εικόνα που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και εμφανίζει (υποτίθεται) τον υπουργό Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη σε τρυφερή περίπτυξη με άγνωστη γυναίκα δεν θα αποτελούσε για εμάς αντικείμενο σχολιασμού.

Δεν θα γράφαμε ούτε λέξη. Δεν μας ενδιαφέρει η προσωπική ζωή των πολιτικών, ούτε θεωρούμε ότι οι ερωτικές επιλογές ενός δημοσίου προσώπου κρίνουν την επαγγελματική του επάρκεια, τη διοικητική του ικανότητα ή την πολιτική του αξία.

Ασχολούμαστε με το θέμα μόνο και μόνο επειδή ο ίδιος ο υπουργός επέλεξε να το διαψεύσει δημόσια, ανοίγοντας έτσι μια ευρύτερη συζήτηση.

Το πρώτο ζήτημα αφορά τη βικτωριανή ηθική που επιμένει να κυριαρχεί και τον 21ο αιώνα. Μια ηθική που αντιμετωπίζει αυστηρά την προσωπική ζωή των πολιτικών.

Την μετατρέπει σε δημόσιο θέαμα, κουτσομπολιό και χαχανητά.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συζυγική πίστη αναγορεύεται σε πολιτική αρετή, ενώ η απιστία σε στοιχείο δημόσιας απαξίωσης.

Όμως η πολιτική κρίνεται από τη διαχείριση της εξουσίας, την εντιμότητα απέναντι στους θεσμούς και την αποτελεσματικότητα στη διοίκηση, όχι από το κρεβάτι κανενός.

Ένας πολιτικός μπορεί να είναι υποδειγματικός οικογενειάρχης και ταυτόχρονα ανεπαρκής ή διεφθαρμένος. Μπορεί να είναι πολυερωτικός και να ασκεί τα καθήκοντά του με σοβαρότητα και ακεραιότητα.

Πριν από μερικές δεκαετίες υπήρχε πιο ώριμη αντίληψη για τα όρια ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό.

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι δημοσιογράφοι γνώριζαν εδώ και χρόνια ότι ο πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν είχε αποκτήσει κόρη από εξωσυζυγική σχέση.

Κι όμως, τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης επέλεξαν τη σιωπή.

Θεωρούσαν ότι η ιδιωτική ζωή του δεν αφορούσε τους πολίτες, εφόσον δεν συνδεόταν με κατάχρηση εξουσίας ή δημόσιο χρήμα. Σήμερα μοιάζουμε να έχουμε κινηθεί στην αντίθετη κατεύθυνση.

Η ψηφιακή εποχή έχει δημιουργήσει μια αχόρταγη αγορά προσωπικών αποκαλύψεων, φημών και σκανδάλων.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά την τεχνητή νοημοσύνη.

Ο υπουργός μίλησε για «ψεύτικη εικόνα» και «αμφιλεγόμενη φωτογραφία».

Ζούμε πλέον σε μια εποχή όπου οποιοσδήποτε διαθέτει βασικά ψηφιακά εργαλεία μπορεί να κατασκευάσει πειστικές ψεύτικες φωτογραφίες, βίντεο και ηχητικά ντοκουμέντα.

Οι λεγόμενες τεχνολογίες deepfake καθιστούν ολοένα και δυσκολότερη τη διάκριση ανάμεσα στον αληθινό και την κατασκευή.

Πολιτικοί, δημόσια πρόσωπα και απλοί πολίτες μπορούν να εμφανίζονται σε στιγμές που δεν έζησαν ποτέ.

Η εικόνα είναι ισχυρή, η αμφιβολία εγκαθίσταται, κι ας μην πέφτει λογαριασμός σε κανέναν.

Το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη.

Κάθε τεχνολογική εξέλιξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο δημιουργικά όσο και κακόβουλα, και δεν απαντά κανείς στην κατάχρηση απορρίπτοντας συνολικά την τεχνολογία.

Η τεχνητή νοημοσύνη ήδη προσφέρει τεράστιες δυνατότητες στην ιατρική, στην εκπαίδευση, στην έρευνα και στην καθημερινή ζωή.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι θεσμοί, κανόνες και κυρίως παιδεία: ώστε οι πολίτες να αντιμετωπίζουν με κριτική σκέψη ό,τι βλέπουν στις οθόνες τους.

Διαβάστε επίσης: 

Άδωνις Γεωργιάδης: Δεν είμαι εγώ στη φωτογραφία ενός άνδρα με γυναίκα σε προσωπική στιγμή

Γεωργιάδης για «φωτογραφία»: «Τρομακτική η ταχύτητα με την οποία διαδόθηκε το ψέμα, στα δικαστήρια όποιος τη διακινεί»

Άρειος Πάγος: Ανανέωσε για 2 χρόνια τη θητεία των τριών ευρωπαίων εισαγγελέων Παπανδρέου, Θάνου, Μουζάκη