Τα πολλά λόγια για τη «συζήτηση» στη Βουλή που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περιττά. Όσοι είχαν το κουράγιο να την παρακολουθήσουν θα πρέπει να επισήμανα τρία πράγματα.

Το πρώτο και κυριότερο, ότι το μήνυμα της αντιπολίτευσης ήταν το ίδιο με αυτό των δεύτερων εκλογών του 2023: κόψτε τα φτερά της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Θετική, πειστική πρόταση δεν υπήρχε.

Κρίσιμη η λέξη «πειστική». Διότι, όπως πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει πρόταση που τινάζει το δημοσιονομικό σκέλος της οικονομικής πολιτικής στο αέρα. ΚΙ εδώ, βέβαια, δεν υπάρχει πρωτοτυπία. Το ίδιο έκανε πριν από ένα χρόνο, το ίδιο κάνει και τώρα. Στην δε αποδόμηση της ανάλυσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε αμφισβητώντας την, δηλώνοντας έτσι έμμεσα ότι η κρατική μηχανή έχει αλωθεί από τη Ν.Δ.

Δεύτερο, η παραπληροφόρηση. Υπήρξαν και ψέματα (παράδειγμα η τιμή της…φέτας— για το τυρί μιλάμε), αλλά το κυριότερο ήταν οι μισές αλήθειες. Ή, με άλλα λόγια, η επιλεκτική αλήθεια που ταυτόχρονα χρησιμοποιείται για να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Παράδειγμα, οι αντιδράσεις της Πλεύσης Ελευθερίας ως προς την δικογραφία για τα Τέμπη που στάλθηκε στην Βουλή.

Τρίτη επισήμανση, ο παραλογισμός με την μορφή της αντινομίας. Αυτό που αποκαλείται non- sequitur. Ο ΣΥΡΙΖΑ τα έχει τελείως χαμένα με το θέμα των τριών μνημονίων, το δε ΠΑΣΟΚ δεν έχασε την ευκαιρία να του επιτεθεί – συντασσόμενο με τη Ν.Δ.

Είναι πλέον σαφές ότι έχουμε επανάληψη παράστασης—και μάλιστα ως κακέκτυπο. Η ουσιαστική μάχη είναι ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχει διαπιστωθεί εδώ και καιρό. Η συζήτηση στην Βουλή το επιβεβαίωσε πλήρως. Αυτή είναι η μόνη αλλαγή από τον Ιούνιο του 2023, όταν έσκασε η βόμβα της κατάρρευσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Σ’ ένα σημείο, όμως, η συζήτηση ανέδειξε τον εθνικό κίνδυνο της ασυμφωνίας των κομμάτων στην εξωτερική πολιτική. Δεν είναι μόνο το θέμα των Πρεσπών και της Βορείου Μακεδονίας. Με αφάνταστη επιπολαιότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ και παραλογίζεται με την ψήφιση των τριών μνημονίων και ανοίγει επικίνδυνα μονοπάτια ανακοινώνοντας επίσκεψη στην Παλαιστίνη. Ο παραλογισμός ενός μη εκλεγμένου αρχηγού να κάνει εξωτερική πολιτική ξυπόλητος στ’ αγκάθια και χωρίς σχεδιασμό, (για να μην πούμε η τρέλα) ας κριθεί από τους πολίτες.

Κλείνει η στήλη με μία αναφορά στον πρωθυπουργό. Ήταν ο μόνος που μίλησε με γερά επιχειρήματα και μέσα στο μπάχαλο της αντιπολίτευσης κράτησε την ψυχραιμία του και – το πιο σημαντικό—το χιούμορ του.

Διαβάστε επίσης:

Διεθνής πορεία με παγκόσμια αδιέξοδα

Πληθωρισμού ευρωπαϊκή συνέχεια

Τέσσερις προϋποθέσεις για τη λήψη σύνταξης με οφειλές έως 30.000 ευρώ – Δείτε όλη την ΚΥΑ