Για τον Αντώνη Καστρινάκη, η ζωγραφική είναι αυτοσκοπός. Μια δραστηριότητα που παράγει νόημα μέσα από την ίδια της την εκτέλεση. Όσο για τα έργα του γιορτάζουν τη χαρά της ζωής αλλά και τη χαρά της ίδιας της ζωγραφικής. Άλλωστε μέσα σ΄ αυτά θα συναντήσουμε ο καθένας και τις δικές του στιγμές, εικόνες που και έχει αντικρίσει, ταξίδια που έχει ονειρευτεί. Αυτήν την «Αλμύρα της μνήμης» μεταφέρει και η αναδρομική του έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη/Πειραιώς 138 μέσα από ένα σύνολο έργων, που καλύπτουν σαράντα χρόνια εικαστικής δημιουργίας προσφέροντας μια σφαιρική εικόνα της καλλιτεχνικής του πορείας. Αρκετά από τα έργα της έκθεσης μάλιστα, που στο σύνολό τους είναι εξήντα από την δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό, επιλεγμένα από το εργαστήρι του, συντηρημένα και αποκατεστημένα.

«Ορεινός Φιλάμπελος» , 1998Λάδι σε καμβά
«Ορεινός Φιλάμπελος» , 1998Λάδι σε καμβά

Τα έργα του Καστρινάκη είναι, όπως σημειώνουν οι επιμελητές της έκθεσης Κωνσταντίνος Παπαχρίστου και Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος η αποθέωση μιας ιδανικής καθημερινότητας φτιαγμένης με υλικά ταπεινά αλλά αγαπημένα. Έντονα κορεσμένα χρώματα και μια «αφελή» οπτική γλώσσα χαρακτηρίζουν αυτές τις φανταστικές ζωγραφικές συνθέσεις του ενώ αυτή η αισθητική επιλογή είναι σκόπιμη και αντανακλά μια συνειδητή αντίσταση στην ακαδημαϊκή τελειότητα και στην οπτική ψευδαίσθηση υπέρ της άμεσης και πηγαίας έκφρασης.

1

Στόχος των επιμελητών όμως γενικότερα είναι να αναδείξουν λιγότερο γνωστές πτυχές του έργου του καλλιτέχνη, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν λάβει την ίδια αναγνώριση με τα ιδιαίτερα αγαπητά στο κοινό «καραβάκια» του.

Η απεικόνιση της ζωής

Ενότητες έργων, όπως τα «Τραπέζια» και τα «Ερωτικά» αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο σπουδαίες αξίες της ζωής, όπως η συντροφικότητα, η επικοινωνία και η συμμετοχή. Αλλά πέρα από αυτό η ζωγραφική του Καστρινάκη είναι η απεικόνιση της ζωής και της προσωπικότητάς του, χωρίς όμως να είναι αυτοαναφορική.

«Μεσημεριανό στο Κλίμα», 2025
«Μεσημεριανό στο Κλίμα», 2025

Ευρεία και η γκάμα των υλικών του, καθώς πειραματίζεται σε λάδια, ακρυλικά, σκόνες, μολύβια και κραγιόνια, χρωστικές αναμεμειγμένες με κόλλα και άλλες ουσίες, τα οποία εφαρμόζει σε καμβά, χαρτί ή ξύλο.

«Νύχτα στο Λουτράκι Ι», 1997
«Νύχτα στο Λουτράκι Ι», 1997

Γεννημένος στην Αθήνα το 1958 και με σπουδές στη Σχολή Βακαλό από όπου αποφοίτησε το 1980 και με καθηγητές μεταξύ άλλων, τον Παναγιώτη Τέτση, τον o Γιάννη Βαλαβανίδη, τον Βαγγέλη Δημητρέα και η Ελένη Βακαλό ο Αντώνης Καστρινάκης έχει πραγματοποιήσει ως σήμερα 17 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 1999 στρέφεται κατά κύριο λόγο στη γλυπτική και τις κατασκευές και δημιουργεί, με θέμα το καράβι, μια ιδιαίτερη φόρμα που τον χαρακτηρίζει. Παράλληλα, συνεχίζει τη ζωγραφική με τα διάφορα υλικά του παρουσιάζοντας μεγάλες ενότητες έργων. Από το 2004 εξάλλου, συνεργάζεται με το πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη.

«Τρία λιθρίνια», 2025
«Τρία λιθρίνια», 2025

Στην έκθεση τα περισσότερα έργα προέρχονται από τη συλλογή του ίδιου του καλλιτέχνη ενώ συμπληρώνονται από έργα ιδιωτικών συλλογών. Στον αναλυτικό δίγλωσσο κατάλογο (ελληνικά και αγγλικά), που την συνοδεύει εξάλλου, με κείμενα των επιμελητών περιλαμβάνονται και έργα, που λόγω του περιορισμένου χώρου δεν παρουσιάζονται στην έκθεση, παρέχοντας έτσι την δυνατότητα στο κοινό να έχει μια πλήρη εικόνα της δουλειάς του. Τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της έκθεσης έχει ο Παύλος Θανόπουλος.

«Δέκα ψαροφαγίες», 2009
«Δέκα ψαροφαγίες», 2009

Διαβάστε επίσης:

Μελέτης Παγώνης: Ποιος είναι ο νέος αγοραστής του Cash or Trash και guru της βιομηχανίας των events

Ήταν σπουδαίες αλλά ξεχάστηκαν – Οι γυναίκες ζωγράφοι της Ευρώπης «ζουν» ξανά

Παπαθανάσης: Συνάντηση με φορείς και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της αμυντικής βιομηχανίας