Η αιματοχυσία το βράδυ της Πέμπτης στη Νίκαια μας άφησε όλους άφωνους. Δεν το χωράει νοήμων νους ότι ένας άνθρωπος που ήταν και ο ίδιος γονέας, θα έκανε μια τέτοια τερατώδη πράξη. Να σκοτώσει 84 ανυποψίαστα αθώα άτομα και μέσα σε αυτά μικρά παιδιά. Αλλά, σωστά. Δεν μιλάμε για “άνθρωπο”. Μιλάμε για ένα τέρας σε ανθρώπινη μορφή, για ένα κινούμενο “ζόμπι”.

Θυμήθηκα την γνωστή αμερικανική σειρά The Walking Dead όπου αφηγείται την ιστορία των ανθρώπων, που επιβιώνουν στη γη, εβδομάδες μετά την αποκάλυψη των ζόμπι. Μήπως κάτι παρόμοιο αναβιώνουμε κι εμείς; Αυτό φοβάμαι.

Κάθε φορά που ακούω για άλλο ένα τρομοκρατικό χτύπημα εις βάρος αθώων ανθρώπων, αυτό σκέφτομαι. Θυμάμαι και ένα παιχνίδι που είχα κατεβάσει παλιότερα στο tablet μου. Plants vs Zombies. Εξολόθρευα ένα και εμφανίζονταν δέκα πιο γρήγορα, πιο επιθετικά. Οι τρομοκρατικές ενέργειες στις Βρυξέλλες, το Παρίσι, οι ανείπωτες πράξεις αποκεφαλισμών, βιασμών κλπ που αναφέρουν κατά καιρούς τα ΜΜΕ με οδήγησαν σε αυτή τη συσχέτιση.

Οι τζιχαντιστές αυτά μου θυμίζουν. Άψυχα ανθρωποειδή, που πράττουν κάθε λογής απάνθρωπη ενέργεια εις το όνομα κάποιας θρησκευτικής φανατικής ιδεολογίας για να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες τους. Στρατολογημένες πεθαμένες ψυχές προγραμματισμένες για εκδίκηση, εγκλωβισμένες σε έναν κατασκευασμένο μύθο της δήθεν εξυγίανσης αλλόθρησκων αμαρτιών.

Αυτό ζήσαμε και πάλι προχθές με το νέο τρομοκρατικό χτύπημα στη Νίκαια. Στο μέλλον τι; Δεν ξέρουμε. Αυτό, όμως, που γνωρίζουμε είναι ότι όσο αυτά τα άψυχα σώματα κυκλοφορούν ανάμεσα μας, δεν είμαστε πλέον ασφαλή. Όχι μόνο γιατί μας έχουν κλέψει την πολύτιμη ασφάλεια της ελευθερίας μας, αλλά και επειδή έχουν ήδη ληστέψει και την ανεμελιά των παιδιών μας. Αυτή που ζήσανε οι παλαιότερες γενεές με τόσο πάθος και αφέλεια.

Ποιος φταίει;

Εκείνοι που δώσαμε την δύναμη της εξουσίας να κυβερνούν τον πλανήτη μας και τυφλωμένοι όπως ήταν και δυστυχώς είναι ακόμη από αυτήν, πιθανόν χωρίς να το ξέρουν, τους δημιούργησαν. Τώρα όμως δεν έχουν επιλογή. Έχουν έρθει αντιμέτωποι με το δημιούργημα τους και καλούνται να το εξολοθρεύσουν. Πώς; Νομίζω ότι ούτε οι ίδιοι ακόμη το γνωρίζουν. Πάντως, σίγουρα όχι με την πεπατημένη μέθοδο των βομβαρδισμών και άλλων αντίστοιχων καταστροφών. Αυτή είναι πλέον φανερό ότι δεν αποδίδει.

Αντίθετα δείχνει να τους φουντώνει ακόμη πιο πολύ το μίσος με αποτέλεσμα να γίνονται ακόμη πιο επιθετικοί. Άλλος είναι ο τρόπος. Αυτόν πρέπει να στύψουν το μυαλό τους οι Πρόεδροι και οι Πρωθυπουργοί ανά τον κόσμο να βρουν, αφού είναι πια εμφανές ότι έχουμε πλέον μπει σε έναν άνισο αγώνα, που απέχει μακράν από εκείνους που έχουμε μάθει από το παρελθόν.