Η κατακόρυφη άνοδος των τιμών των ορυκτών καυσίμων ωθεί τις κυβερνήσεις να επανεξετάσουν το υδρογόνο ως εργαλείο ενεργειακής ασφάλειας. Κίνα, Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται προς την επιτάχυνση των επενδύσεων στο υδρογόνο.

Η παγκόσμια ενεργειακή κρίση αναδιαμόρφωσε τις ενεργειακές προτεραιότητες σχεδόν εν μία νυκτί. Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά για σχεδόν κάθε εμπορική κίνηση για πάνω από έναν μήνα τώρα, περιορίζοντας σοβαρά την παγκόσμια ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ως αποτέλεσμα, οι διεθνείς τιμές ενέργειας έχουν εκτοξευθεί και τα αποθέματα έχουν μειωθεί, ωθώντας πολλές χώρες να εξερευνήσουν εναλλακτικές ενεργειακές οδούς με μεγάλη ταχύτητα. Αυτό οδήγησε σε μια ατυχή αναβίωση της παραγωγής ενέργειας από άνθρακα (λιγνίτη), ειδικά στην Ασία – αλλά αναμένεται επίσης να δώσει τεράστια ώθηση στη βιομηχανία καθαρής ενέργειας σε παγκόσμια κλίμακα. Και ένας από τους απρόσμενους ευεργετημένους αυτής της έκρηξης νέων επενδύσεων ενδέχεται να είναι η βιομηχανία πράσινου υδρογόνου.

1

Η Κίνα, ο κορυφαίος παραγωγός υδρογόνου στον κόσμο, σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή, και ειδικά του πράσινου υδρογόνου, ταχύτερα από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί, προκειμένου να θωρακίσει την ενεργειακή της ασφάλεια, καθώς οι ασιατικές αγορές που εξαρτώνται από τις εισαγωγές κλυδωνίζονται από τις τιμές-ρεκόρ του πετρελαίου και του αερίου. Η Εθνική Υπηρεσία Ενέργειας της Κίνας (NEA) χαρακτήρισε το υδρογόνο ως «στρατηγικό μοχλό» για την εθνική ενεργειακή αυτονομία και ανθεκτικότητα, και δεσμεύτηκε να επιταχύνει την ανάπτυξη του εγχώριου τομέα αναλόγως.

Το 15ο πενταετές σχέδιο της Κίνας χαρακτήρισε το υδρογόνο ως μια «βιομηχανία του μέλλοντος». Αλλά, προφανώς, το μέλλον είναι τώρα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της South China Morning Post, η ρητορική της Κίνας γύρω από το υδρογόνο σηματοδοτεί μια στροφή από την έρευνα προς την ταχεία πρακτική ανάπτυξη του κλάδου. Πέρυσι, η NEA δέσμευσε 41 έργα σε εννέα περιοχές της χώρας για να ηγηθούν πιλοτικών προγραμμάτων υδρογόνου σε όλη την αλυσίδα, «από την παραγωγή και τη μεταφορά έως την αποθήκευση και την εφαρμογή». Τώρα, η ηγεσία πιέζει ώστε αυτά τα έργα να βγουν από το στάδιο της επίδειξης και να περάσουν σε βιομηχανικές εφαρμογές το συντομότερο δυνατό.

Και οι Ευρωπαίοι ηγέτες στρέφονται προς την υιοθέτηση της παραγωγής πράσινου υδρογόνου με ανανεωμένο ενθουσιασμό. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, υπουργοί από την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Πολωνία και την Ισπανία ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση να χαλαρώσει τους κανονισμούς παραγωγής για να ενθαρρύνει τις επενδύσεις στον κλάδο. Παράλληλα, η Ιταλία ενέκρινε με επιτυχία ένα σχέδιο κρατικής ενίσχυσης ύψους 6 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη στήριξη του ανανεώσιμου υδρογόνου.

Ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπαίνουν στο παιχνίδι. Η κυβέρνηση Τραμπ έδωσε εντολή στο Υπουργείο Ενέργειας να διασώσει κόμβους υδρογόνου αξίας 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων που προορίζονταν για κλείσιμο. Τα έργα αυτά – αν και δεν αφορούσαν πράσινο υδρογόνο – είχαν χρηματοδοτηθεί υπό τη διακυβέρνηση Μπάιντεν για την προώθηση καθαρότερων πηγών καυσίμων.

Το υδρογόνο θα μπορούσε δυνητικά να αποτελέσει κρίσιμη οδό για την απανθρακοποίηση, καθώς καίγεται σε υψηλές θερμοκρασίες όπως τα ορυκτά καύσιμα. Όμως, σε αντίθεση με αυτά, όταν καίγεται δεν αφήνει πίσω του τίποτα άλλο εκτός από υδρατμούς. Αυτό θα μπορούσε να το καταστήσει απαραίτητο για την απανθρακοποίηση τομέων που είναι δύσκολο να προσαρμοστούν, όπως η χαλυβουργία και η ναυτιλία. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα του εμπορικού υδρογόνου παράγεται από ορυκτά καύσιμα. Το πράσινο υδρογόνο, συγκριτικά, παράγεται με χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ενώ όμως το υδρογόνο θα μπορούσε να είναι βασικό μέρος της παγκόσμιας μετάβασης στην καθαρή ενέργεια, η έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα είχε «παγώσει» για χρόνια, καθώς οι εμπορικά αποδοτικές μέθοδοι παραγωγής πράσινου υδρογόνου δεν υλοποιούνταν.

Ωστόσο, τα οικονομικά δεδομένα της ενέργειας αλλάζουν ταχύτατα και η παγκόσμια αγορά υδρογόνου είναι πιθανό να δει μια ξαφνική άνοδο, καθώς ο κόσμος σπεύδει να αντικαταστήσει τα γεωπολιτικά επικίνδυνα ορυκτά καύσιμα, τα οποία έγιναν απαγορευτικά ακριβά. Είναι σαφές ότι οι παγκόσμιοι ηγέτες αγκαλιάζουν ξανά τον αναδυόμενο αυτό τομέα ως μέρος μιας συνολικής προσέγγισης για την ενεργειακή ασφάλεια και ανεξαρτησία. Αν και το υδρογόνο μπορεί να μην είναι η «μαγική λύση», θα μπορούσε να αποτελέσει κρίσιμο κομμάτι ενός πιο ποικιλόμορφου και, ως εκ τούτου, πιο ανθεκτικού παγκόσμιου ενεργειακού τοπίου στο μέλλον.

Διαβάστε επίσης 

Ποιον ακούν τελικά οι αγορές;

Ντόναλντ Τραμπ: Παρατείνει την εκεχειρία και διατηρεί τον αποκλεισμό – «Τέχνασμα» πριν από νέα αμερικανοϊσραηλινή επίθεση λέει το Ιράν

Διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν: Ξανά προς τα 100 δολάρια το πετρέλαιο, μετά τη δεύτερη ακύρωση της αναχώρησης Βανς για το Ισλαμαμπάντ