Να βάλουμε τα γεγονότα σε μια σειρά. Τι έκαναν οι μαθητές; Την ώρα των αγγλικών, σε σχολείο της Θεσσαλονίκης, πετούσαν μπουκάλια στην καθηγήτρια, κοπανούσαν τα θρανία, μιμούνταν φωνές ζώων και έκλειναν την έξοδο από την τάξη. Η καθηγήτρια, και να ήθελε, δεν μπορούσε να φύγει.

Τι έκανε η διευθύντρια; Είπε ότι η καθηγήτρια αγγλικών δεν είναι με τα καλά της, τρελάρα δηλαδή, ανίκανη να διδάξει. Την παρέπεμψε σε υγειονομική επιτροπή, για να την ξαποστείλει επίσημα, να τη βγάλει ανίκανη να διδάξει.

Τι έπαθε η καθηγήτρια; Εγκεφαλικό. Πέθανε στο νοσοκομείο.

Πώς αντέδρασαν οι γονείς; Όταν έγινε γνωστό ότι τα αγρίμια που εξέθρεψαν πετούσαν μπουκάλια στην καθηγήτρια, είπαν ότι θα κινηθούν νομικά εναντίον όσων περιγράφουν τα περιστατικά. Μιλάνε για «στοχοποίηση ανήλικων μαθητών». Πείτε, κύριοι γονείς, τα πετούσαν τα μπουκάλια, τα κοπανούσαν τα θρανία; Αν όντως τα έκαναν όλα αυτά, δεν είναι στοχοποίηση, είναι ξεμπρόστιασμα.

Η συγκεκριμένη καθηγήτρια είχε διδακτορικό και μεταδιδακτορικό και μιλούσε επτά γλώσσες. Ακόμα κι αν είχε σκέτο πτυχίο, κανείς δεν έχει δικαίωμα να της πετάει μπουκάλια ούτε να την κλειδώνει μέσα στην τάξη. Απλώς, με τις ακαδημαϊκές επιτυχίες της εκλιπούσας, είναι λίγο πιο δύσκολο να τη βγάλουμε σκάρτη.

Πάμε τώρα στον ρόλο της Σοφίας Ζαχαράκη, υπουργού Παιδείας. Είτε αγοράζει από ένα μαστίγιο για κάθε εκπαιδευτικό και τους δίνει καθήκοντα θηριοδαμαστή, είτε ανοίγει μια τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής στήριξης για εκπαιδευτικούς. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν πολύ συχνά ανάγκη να μιλήσουν σε κάποιον. Όχι απαραίτητα σε έναν συνδικαλιστή ή έναν διοικητικό υπάλληλο που θα τους καθοδηγήσει στα επόμενα βήματα. Κι αυτοί χρήσιμοι είναι, αλλά είναι πλέον απαραίτητη η άμεση βοήθεια 24/7 σε όσους έχουν ανάγκη να μοιραστούν τα δεινά τους.

Προβλέπονται ψυχολόγοι στα σχολεία και είναι για να στηρίζουν όλη την κοινότητα: τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς. Μια γραμμή όμως, που θα λειτουργούσε πέρα από το σχολικό ωράριο, ανώνυμα, θα μπορούσε να λειτουργεί πυροσβεστικά. Από την πρώτη φορά εκείνη που ο δάσκαλος υφίσταται εκφοβισμό από μαθητές. Στην περίπτωση του 3ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, τι έπρεπε να γίνει όταν εκτοξεύτηκε το πρώτο μπουκάλι; Το ότι έχει ακαδημαϊκά προσόντα ένας εκπαιδευτικός δεν σημαίνει ότι έχει και τα εργαλεία διαχείρισης κρίσεων. Κι ας ήταν υποχρεωτικό το μάθημα ψυχολογίας όσο σπούδαζε.

Θα πει κανείς ότι υπάρχει γραμμή στήριξης για τους πολίτες από το υπουργείο Υγείας. Εδώ όμως, για τους εκπαιδευτικούς, χρειάζεται ειδική διαχείριση. Δεν αρκεί μια γενική γραμμή βοήθειας. Τα πράγματα στα σχολεία έχουν γίνει πολύ περίπλοκα. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί και οι γονείς συχνά στηρίζουν αυτή την ανατροπή ισορροπίας.

Διαβάστε επίσης:

Αν 2,5 δισεκατομμύρια καταναλωτές αγνοήσουν τον Τραμπ

Η επόμενη μέρα για την άκρα Δεξιά

Πατερναλισμός ή αυτονόητη στήριξη