Άντε πάλι με τις πισίνες. Σαν να μιλάνε για την πισίνα με τα χρυσά κέρματα του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Και πενηντάρες μάλιστα.

Έτσι είπε στέλεχος του κόμματος Τσίπρα. Θα φορολογήσουν τις πενηντάρες πισίνες. Πόσες άραγε υπάρχουν στην επικράτεια; Νομίζαμε ότι τόσο μεγάλες υδατοδεξαμενές είναι των συλλόγων και όχι ιδιωτικές.

Η ιδέα ότι το κράτος μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τη φορολόγηση πολυτελών αγαθών αποτελεί εμμονή της Αριστεράς. Στελέχη του κόμματος Τσίπρα ανακυκλώνουν αυτή την εμμονή χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να ελέγξουν αν βγαίνουν τα νούμερα. Ξανά μιλούν για φόρο στις πισίνες, τα γρήγορα σκάφη, οτιδήποτε αποτελεί σύμβολο ευμάρειας. Οι λίγοι, υποτιθέμενοι πλούσιοι, θα πληρώσουν περισσότερα για να χρηματοδοτηθεί το σύνολο.

Στην πράξη, τα μεγέθη δεν ευθυγραμμίζονται με αυτή την εικόνα.

Αυτό που προσπερνούν, δείχνοντας ότι δεν ξέρουν τα βασικά, είναι απλό. Τα δημόσια έσοδα δεν προκύπτουν από τη φορολόγηση συμβόλων, αλλά από τη συνολική οικονομική δραστηριότητα. Ο ΦΠΑ και οι φόροι εισοδήματος της μεσαίας οικονομίας αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των κρατικών εσόδων. Εκεί βρίσκονται οι μεγάλοι αριθμοί, όχι στα πολυτελή περιουσιακά στοιχεία.

Η εμπειρία των τελευταίων ετών το δείχνει καθαρά: ακόμη και μικρές βελτιώσεις στην είσπραξη φόρων κατανάλωσης αποφέρουν ποσά που ξεπερνούν κατά πολύ τις αποδόσεις στοχευμένων φόρων σε είδη πολυτελείας. Η διαφορά είναι αριθμητική: η μία πηγή αφορά εκατομμύρια συναλλαγές καθημερινά, η άλλη αφορά μια περιορισμένη κατηγορία φορολογουμένων.

Δεν λέμε ότι είναι δίκαιο το 24% στις υπηρεσίες ούτε ότι δεν υπάρχει περιθώριο μείωσης του ΦΠΑ. Μιλάμε για απόδοση: όποιος το εισπράττει, να το αποδίδει. Εκεί είναι τα πολλά λεφτά, όχι στο σκάφος που μπορεί να αγοράσει κάποιος με δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ.

Οι ανερμάτιστες δηλώσεις στελεχών της ΕΛΑΣ λένε περισσότερα για το επίπεδο κατανόησης της οικονομίας παρά για τη φορολογική πολιτική τους. Η λογική είναι παιδική: φτιάχνουν προϋπολογισμό βασιζόμενοι σε αντικείμενα που τραβούν την προσοχή, όχι σε μηχανισμούς που παράγουν πραγματικά έσοδα.

Κι όσο η συζήτηση μένει σε τέτοια σύμβολα, τόσο αποφεύγει το βασικό: τους πολλούς που αποκρύπτουν εισοδήματα και φοροδιαφεύγουν. Αυτούς δεν θέλουν να τους πειράξουν. Γιατί αν πειράξουν τους πολλούς, ποιος θα τους ψηφίσει;

Διαβάστε επίσης

Αβραμόπουλος: Νέο ένταλμα, παλιά στοιχεία