Ο Γιώργος Παπανδρέου, από εκεί που δεν απασχολούσε καθόλου τα μέσα, ήρθε στο προσκήνιο.

Η απόφαση του να διεκδικήσει την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, στο οποίο βρίσκεται ως συνεργαζόμενος αρχηγός του ΚΙΔΗΣΟ – κόμματος που ο ίδιος είχε ιδρύσει αποσχιζόμενος- απέκτησε μια ιδιαίτερη σημασία και ο πολιτικός κόσμος παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξη.

Αρκετοί στο ΚΙΝΑΛ αντιμετώπισαν με πολύ σκεπτικισμό τις μέχρι τώρα ενέργειες του, υπενθυμίζοντας ότι «ήταν εκείνος που παρέδωσε την εξουσία και μάλιστα σε έναν “δοτό” πρωθυπουργό». Άλλοι αντιμετώπισαν την προοπτική της επιστροφής του πολύ πιο επιθετικά, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τα τεράστια χρέη του κόμματος και τη δική του ευθύνη. Άλλοι, κρίνουν τον Γιώργο Παπανδρέου για τη θητεία του ως πρωθυπουργού, επειδή τότε χρεοκόπησε η χώρα.

Για την Ηρώδου Αττικού μπορεί κανείς να πει με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας, ότι δεν περίμεναν ότι θα προκύψει και πάλι σκηνικό, το οποίο με κάποιον τρόπο θα μπορούσε να φέρει αντιμέτωπο έναν Μητσοτάκη με έναν Παπανδρέου.

Στην Κουμουνδούρου, παρά το γεγονός ότι μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Γιώργου Παπανδρέου υπήρξε πρόσφατα ένας δίαυλος επικοινωνίας, προσπαθούν να κάνουν υπολογισμούς ως προς το τί θα σημάνει για τα εκλογικά ποσοστά τους μία κόντρα Τσίπρα-Παπανδρέου, με επίδικο την ψήφο των παλαιοπασόκων που μετανάστευσαν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Για τα μέλη του ΚΙΝΑΛ και τους  πολίτες που ενδιαφέρονται πραγματικά για τον χώρο που εκφράζει ή διεκδικεί αυτή η παράταξη, ωστόσο, τα ζητήματα που τίθενται είναι, τελικά, πολιτικά και σχετικά απλά. Αυτοί, καλούνται να κρίνουν τις κινήσεις του Γιώργου Παπανδρέου με διαφορετικά κριτήρια. Πρώτον, αν στην πολιτική διαδρομή του ανέδειξε ηγετικά προσόντα και κρίση, δεύτερον, αν πάντα λειτουργούσε με γνώμονα την ενότητα του κόμματος, καθώς όλοι θυμούνται ότι κάποια στιγμή διέγραψε χωρίς ιδιαίτερο λόγο τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και στη συνέχεια «έφτιαξε» το ΚΙΔΗΣΟ, τρίτον, αν η «συμπάθεια» που έχει δείξει κατά καιρούς προς τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν δικαιολογημένη.

Πολιτικός επιστήμονας και δημοσκόπος που έχει πραγματοποιήσει μετρήσεις για τα χαρακτηριστικά της βάσης του ΚΙΝΑΛ, υποστηρίζει ότι στις έρευνες αυτές «η αναλογία ήταν 70% αντιΣΥΡΙΖΑ και 30% αντιδεξιοί».

Ο Γιώργος Παπανδρέου υπήρξε για 8 χρόνια πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά η κομματική βάση έκτοτε έχει υποστεί πολλές αλλαγές. Κανείς δεν ξέρει τα ακριβή χαρακτηριστικά της σήμερα και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα ερμηνεύσει την πλατφόρμα που παρουσίασε ο πρώην πρωθυπουργός με την αναγγελία της υποψηφιότητας του.

Ο υποψήφιος, νέος αρχηγός, πλέον, πρέπει να απαντήσει όπως και οι υπόλοιποι διεκδικητές της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, στο ερώτημα τι θα κάνει μετά τις εκλογές (της απλής αναλογικής). Θα συνεργαστεί στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης, αν και εφόσον τεθεί τέτοιο ζήτημα; Έχει τη διάθεση να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη; Ο πρωθυπουργός μπορεί να έχει πει ότι δεν τίθεται ζήτημα συνεργασιών, αλλά οι πολιτικές συνθήκες δεν μπορούν να προδιαγραφούν τόσο απλά. Συμφωνεί  με τη γενική και αόριστη «προοδευτική διακυβέρνηση», για την οποία μιλάει ο Τσίπρας;

Δύσκολες αυτή τη στιγμή οι απαντήσεις, όμως, απαραίτητες καθώς μόνον όταν δοθούν θα μπορέσει κανείς να κατανοήσει για ποιον λόγο ένας πρώην Πρωθυπουργός θέλησε να εμπλακεί σε μία εσωκομματική διαδικασία ενός κόμματος που αναζητεί τον ρόλο του…