Οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά φαίνεται να εισέρχονται στην τελική τους ευθεία. Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αίγυπτο και η συνάντησή του με τον Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προσέφεραν μια κρίσιμη ευκαιρία για την επίλυση του ζητήματος.

Ωστόσο, πριν από οποιαδήποτε συμφωνία υπάρχει μια θεμελιώδης εκκρεμότητα που δεν επιτρέπεται να παρακαμφθεί.

Ο Ηγούμενος της Μονής, Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Συμεών, σχεδόν έναν χρόνο μετά την εκλογή και την ενθρόνισή του, δεν έχει ακόμη λάβει την επίσημη αναγνώριση του αιγυπτιακού κράτους ούτε την αιγυπτιακή υπηκοότητα.

Δεν πρόκειται για μια απλή γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Πρόκειται για ζήτημα νομιμότητας και θεσμικής τάξης.

Χωρίς την επίσημη αναγνώρισή του, ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως και με αδιαμφισβήτητη νομική ισχύ τη Σιναϊτική Αδελφότητα έναντι των αιγυπτιακών Αρχών.

Επομένως, προκύπτει ένα αυτονόητο ερώτημα: ποιος θα υπογράψει για λογαριασμό της Μονής και με ποια νομική ιδιότητα;

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαιτήσει από το Κάιρο, πριν από τις τελικές υπογραφές, την έκδοση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος, την αναγνώριση του Αρχιεπισκόπου Συμεών ως νόμιμου Ηγουμένου και εκπροσώπου της Μονής και τη χορήγηση της αιγυπτιακής υπηκοότητας.

Η σειρά των ενεργειών πρέπει να είναι απολύτως καθαρή: πρώτα η έκδοση του αιγυπτιακού Προεδρικού Διατάγματος για την αναγνώριση του Αρχιεπισκόπου Συμεών, η χορήγηση της αιγυπτιακής υπηκοότητας και η κατοχύρωση της νομικής προσωπικότητας της Μονής. Και έπειτα οι τελικές υπογραφές.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να καταστήσει αυτή την προϋπόθεση αδιαπραγμάτευτη. Δεν αρκούν οι προφορικές διαβεβαιώσεις ούτε μία υπόσχεση ότι η αναγνώριση «θα ακολουθήσει». Απαιτούνται συγκεκριμένες πράξεις με πλήρη νομική ισχύ, πριν από την υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας.

Παράλληλα, το τελικό κείμενο πρέπει να διασφαλίζει την ελληνορθόδοξη ταυτότητα, την αυτοδιοίκηση, τη μοναστική λειτουργία και την περιουσία της Μονής. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για τις εκτάσεις και τα μικρότερα ακίνητα από τα οποία η Σιναϊτική Αδελφότητα εξασφαλίζει σημαντικό μέρος των πόρων της. Χωρίς οικονομική δυνατότητα, άλλωστε, ακόμη και η κατοχύρωση της θρησκευτικής λειτουργίας μπορεί να καταλήξει κενό γράμμα.

Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης δεν είναι ένα τουριστικό ακίνητο ούτε ένα μουσειακό κατάλοιπο. Είναι ένας ζωντανός πνευματικός οργανισμός με δεκαπέντε αιώνες αδιάλειπτης παρουσίας.

Η συμφωνία μπορεί να αποτελέσει ιστορική λύση, μόνο εάν στηριχθεί σε στέρεες νομικές εγγυήσεις. Διαφορετικά, κινδυνεύει να μετατραπεί σε αφετηρία νέων περιπετειών.

Γι’ αυτό η ελληνική θέση πρέπει να διατυπωθεί χωρίς περιστροφές: καμία υπογραφή και καμία συμφωνία δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ χωρίς την προηγούμενη επίσημη αναγνώριση του Αρχιεπισκόπου Συμεών ως νόμιμου Ηγουμένου και εκπροσώπου της Μονής.

* Ο Σωτήρης Μ. Τζούμας είναι Επικοινωνιολόγος/Αναλυτής 

Διαβάστε επίσης:

Θεσσαλονίκη: Η φιλοξενία δεν μπορεί να γίνεται εκμετάλλευση
Το δάκρυ του Αρχιεπισκόπου για τα αδικοχαμένα παλικάρια της Πολεμικής Αεροπορίας
Η Βουλή δεν επικυρώνει υποψηφιότητες, τις κρίνει