Σε όλο τo μεταπολιτευτικό πολιτικό σκηνικό μέχρι το 2015 υπήρχε ένα όριο, άλλοτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο ανεκτό. Υπήρχε όμως ένα «μη παρέκει».

Με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε ως κυβέρνηση είτε ως αξιωματική αντιπολίτευση, βρισκόμαστε κάθε μέρα μπροστά σε μια απολύτως τυχοδιωκτική αντιμετώπιση της τρέχουσας πολιτικής. Η ομάδα στελεχών που περιβάλει τον Αλέξη Τσίπρα ασκεί πολιτική έξω από κάθε στοιχειώδη δημοκρατική συνθήκη…

Το τελευταίο όμως περιστατικό με τα SMS της Κουμουνδούρου σε 12χρονα, 15χρονα και βουλευτές και στελέχη άλλων κομμάτων να πάνε να ψηφίσουν σήμερα, Κυριακή, τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για να δείξει ότι παραμένει ισχυρός και «αναντικατάστατος» στο κόμμα του και …στο σύνολο της ελληνικής Κεντροαριστεράς , εξευτελίζει την ήδη βαρύτατα τραυματισμένη αντίληψη περί πολιτικής.

Η Αριστερά που επί δεκαετίες πολιτευόταν με πάθος εναντίον της μικροπολιτικής και του κυνισμού και ανέπτυσσε έναν καταγγελτικό λόγο απέναντι στα υπαρκτά αυτά φαινόμενα, ως ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Ως κυβέρνηση που στηρίχθηκε στο ακροδεξιό μόρφωμα των ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν αντιμετώπισε τις παθογένειες του συστήματος, αλλά τις ανέδειξε ως βασική αρχή της πολιτικής της. Ως αξιωματική αντιπολίτευση πορεύεται με αιχμή του δόρατος τον μικροκομματισμό και τον καιροσκοπισμό, τις περισσότερες φορές με ανυπολόγιστο κοινωνικό κόστος.

Είναι προφανές και αποτελεί την πλέον ατράνταχτη πραγματικότητα ότι η πρόσκληση σε ανήλικους εφήβους (το όριο συμμετοχής στις εθνικές εκλογές είναι τα 17 χρόνια) να συμμετάσχουν στην … εσωκομματική διαδικασία του ΣΥΡΙΖΑ έγινε την τελευταία στιγμή ως ύστατη προσπάθεια να μην εκλεγεί με πενταψήφιο αριθμό ο … μοναδικός υποψήφιος Αλέξης Τσίπρας. Και γι’ αυτό ευθύνεται δίχως καμία αμφιβολία ο ίδιος και το στενό του επιτελείο, που φοβούνται ότι η απίστευτη συμμετοχή στην τελευταία εκλογική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ (180.000) αναδεικνύει τον Νίκο Ανδρουλάκη σε κύριο εκφραστή του Κεντροαριστερού χώρου.

Πόσο τοξικό δηλητήριο θα χυθεί στην πολιτική ζωή του τόπου προκειμένου να κουκουλωθεί η καθοδική πορεία του Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου να μην παραδεχτούν στον ΣΥΡΙΖΑ αυτό που ήδη πληρώνουν έτσι κι αλλιώς ως πολιτικό κόστος; Το τί στοίχισε στην χώρα η διακυβέρνηση τους, δηλαδή!

Θα μπορούσαν τουλάχιστον να μετριάσουν την πτώση τους με μια χειρονομία υποκριτικής γενναιότητας: μια , έστω υποτυπώδη, αυτοκριτική. Δηλαδή, πόσο ακριβά οφείλουμε ως κοινωνία να πληρώσουμε τον πολύτιμο για τις υπηρεσίες του, κύριο Τσίπρα και την κομματική ομάδα του, που κατά σύμπτωση υπήρξαν και υπουργοί του; Ως πότε θα επιβραβεύουμε σε αυτή την χώρα το πολιτικό θράσος και την ανικανότητα, την προκλητική συμπεριφορά αποτυχημένων στην πράξη πολιτικών προκειμένου να μην διαταραχτούν οι όποιες … ιερές κομματικές ισορροπίες; Να μην αμφισβητηθεί ο … «κάθε 100 χρόνια ηγέτης»;

Δεν ντρέπεται κανείς, ούτε ένας σε αυτήν τη παράταξη, σε αυτήν την «Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ»; Όλες αυτές οι θηριώδεις εξαγγελίες, ο πληθωριστικός λόγος, οι ουρανομήκεις διαμαρτυρίες γίνονται για άλλον ένα βουλευτικό μισθό; Για άλλα τέσσερα χρόνια με πολιτικο-κοινωνικό ρόλο; Τόσο ταπεινωτικό φινάλε φιλοδοξεί για τον εαυτό της αυτή η παράταξη;

Κάθε μέρα, σε κάθε θέμα, αποδεικνύονται τόσο δραματικά ελάχιστοι όλοι αυτοί οι «αγωνιστές» όσο δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο χειρότερος εχθρός τους… Πραγματικά, στον ΣΥΡΙΖΑ αντί να αναζητούν την ελπίδα και την «πολιτική αλλαγή» ας ξεκινήσουν από την ντροπή. Με τόσα …αποθέματα γενναιότητας και αγώνων, δεν αντέχουν ένα «φτάνει ως εδώ»;

Διαβάστε επίσης:

ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ: Μυθιστορηματική επινόηση τα περί επίσκεψης Ανδρουλάκη στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ

Εκλογή Τσίπρα: Στην ψήφο των …15χρονων ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ

Εκλογές ΣΥΡΙΖΑ: Μετά τη ΝΔ και το ΚΚΕ καταγγέλλει πως μέλη του λαμβάνουν SMS για να ψηφίσουν